Lucas 10
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARIB
1 Lǝ nyamfo eto kamaa, Bonamute ǝlǝkǝ betidi fosi akuanse ku inuǝ bamba nya óla mǝ ótsyese inuǝ, inuǝ nkǝ besu kǝmǝ ku mbuto bo útsyue útsyǝ nkǝ lǝ usu ɔyɛ ofe.
1 Depois disso designou o Senhor outros setenta, e os enviou adiante de si, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bɛkuɛnkǝ bia díkayo bulǝkǝ fui, fɛɛ beyifoyifo bamǝ emfui. Nyaso bɛlɛ ɔkuɛnsate ǝmǝ lekpakpa lǝ otsyese beyifoyifo lǝ bǝbǝ bawunsǝ lǝ bǝlǝkǝ bɛkuɛnkǝ biamǝ.
2 E dizia-lhes: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Bisu! Nlɛ mi botsyese fe asamubi lǝ bekiti eto nti.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Bientsyi atabitobe nye asatɔtɔ eto katobe nye afokpa, nya biǝnńyǝ lǝ kusu bisiǝsǝ kuutsyuǝ saa.
4 Não leveis bolsa, nem alforge, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Diyo saa biudufǝ, bisiǝsǝ mǝ bɛtɛyi biǝnkǝ, ‘Diyuǝ itǝ diyo nǝmfo ku ni betidi.’
5 Em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja com esta casa.
6 Nya lǝ utidi utsyuǝ wǝ laala diyuǝ kpe lǝ mfóo, bitǝ lǝ mi diyuǝ lǝ ditǝkǝko futsyǝ ǝmǝ. Fɛɛ lǝ kuutsyuǝ saa ǝmbǝ lǝ mfóo, bidu ku mi diyuǝ eto kǝsiǝ kamǝ.
6 E se ali houver um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; e se não, voltará para vós.
7 Bisiǝ lǝ diyo nǝ ke bɛsɔnɔ. Nya lesa saa nǝ ke boofi bǝtǝ mi, bidi lǝ binǝ faa. Itsyise uyifoyifo saa, ǝńyǝ itǝ kayofofo. Biekedu lǝ diyo lɔni bisu lebamba.
7 Ficai nessa casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; pois digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 “Nya umǝ saa wǝ báfo mii, bidi lesa saa nǝ bootǝ mi.
8 Também, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que puserem diante de vós.
9 Betsya befimfi ba nkpe lǝ umǝ ǝmǝ. Nya bɛtɛyi umǝ ǝmǝ eto betidi biǝnkǝ, ‘Onanto eto sekakedidi ebɔfi mi.’
9 Curai os enfermos que nela houver, e dizer-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Fɛɛ lǝ bisu umǝ utsyuǝ nya báni bámfo mii, bidu bisu obia nti lǝ bɛtɛyi biǝnkǝ,
10 Mas em qualquer cidade em que entrardes, e vos não receberem, saindo pelas ruas, dizei:
11 ‘Mi umǝ ǝmfo eto utembu bo nkpo bo lǝ akpa kulaa tsyaa, nnyǝ mu bɔ́flɛ bókpo mi mfo. Fɛɛ bekloma biǝ Onanto eto sekadidi eto lefe ebɔfi mi!’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós. Contudo, sabei isto: que o reino de Deus é chegado.
12 Nya nlɛ mi bɔtɛyi sitinti kekleke minkǝ lǝ diyi nǝ bookponko betidi lekpo ayoo, Onanto ebunyǝ Sodom eto umǝ kulaa tsya kaminsǝ eso umǝ ǝmfo.
12 Digo-vos que naquele dia haverá menos rigor para Sodoma, do que para aquela cidade.
13 “Mbɔbɔɛ mǝǝtǝ mi Korasimfɔ! Nya mbɔbɔɛ mǝǝtǝ mi Betsaidafɔ! Itsyise lǝ ayanisa nnya mínyifo lǝ mi nti ete mínyifo lǝ Tiro ku Sidon eto kǝmǝ bua inii, eni bǝsiǝ lǝ kasɔ, béfi afianku báyimi, bédiki ntɔ lǝ ǝsuǝ, nnya léte bǝnkǝ báni abua nnya béyifo!
13 Ai de ti, Corazim! ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que em vós se operaram, há muito, sentadas em cilício e cinza, elas se teriam arrependido.
14 Onanto ebunyǝ Tiro ku Sidon eto kǝmǝ kaminsǝ eso mi lǝ Lekpoyi ǝsuǝ.
14 Contudo, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no juízo do que para vós.
15 Nya fǝ Kapernaum eto umǝ, bubu fanlɛ fǝ babesǝ fǝ ku fǝ betidi kato eso? Bɔɔtsylɔsǝ mi, bato mi bakpe lǝ ute!”
15 E tu, Cafarnaum, porventura serás elevada até o céu? até o inferno descerás.
16 Mfó nya Yesu lɛtɛyi wǝ bakasebi nkǝ, “Utidi wǝ ke lɔɔnɔ mi ditikii, mɔ ditiki ɔnɔ. Nya utidi saa wǝ lɛni mii, mɔ ɔ́ni. Nya utidi saa wǝ lɛni mɛ, wote nkǝ ɔ́ni Onanto wǝ létsyese mɛ.”
16 Quem vos ouve, a mim me ouve; e quem vos rejeita, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Betidi fosi akuanse ku inuǝ bamǝ ésinkli bǝbǝ ku disuǝyuǝ. Nya bǝbǝ bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Bonamute, awɔnɔ bua kulaa tsya étsyue bo ditiki koto se bóla nnya búlǝkǝ lǝ fǝ diye ǝsuǝ.”
17 Voltaram depois os setenta com alegria, dizendo: Senhor, em teu nome, até os demônios se nos submetem.
18 Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Nnyǝ Obonsam se ófankli útsyi kato úbǝ kasɔ fe ofamfa seka.
18 Respondeu-lhes ele: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Bɛnɔ kukɔnɔ! Ntǝ mi ǝsuǝale bǝ biofo buńyǝ lǝ bawa ku bakpoe ǝsuǝ. Ku lǝ beso olontidi eto ǝsuaǝle kenke ani nya kulesa saa embuyifo mi.
19 Eis que vos dei autoridade para pisar serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada vos fará dano algum.
20 Fɛɛ yenyifo mi disuǝyuǝ bǝ awɔnɔ bua etsyue mi ditiki ato. Bomu binyǝ disuǝyuǝ bǝ Onanto áwɔni mi aye ókpe lǝ wǝ sekakedikɔ kato.”
20 Contudo, não vos alegreis porque se vos submetem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Lǝ lefe nǝmfo ǝsuǝǝ, Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ákpe disuǝyuǝ lǝ Yesu ǝsuǝ kenke nya Yesu lɛtɛyi nkǝ, “Anto, kato ku kasɔ eto Onamute, maasɔ fǝ ani, itsyise asa nnya féfi fákula bekuente ku babesibe, ǝlǝkǝ nnya áte mba lenni kulesa ku mba nte fe bekpefi. Sitintii, Anto, nko nkpe fǝ ɔkɔɛ nɛ.”
21 Naquela mesma hora exultou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e entendidos, e as revelaste aos pequeninos; sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Nya usi ɔ́tɛyi nkǝ, “Mɔ Anto éfi asa nnya kenke utǝ mɛ. Kuutsyuǝ saa enyi nwǝ ni Onanto eto Ubi ǝmǝ, enso Onanto mate hã. Nya kuutsyuǝ saa lenyi utidi wǝ Anto ǝmǝ tsya ni, enso wǝ Ubi ɔni kplo wǝ mate hã ku betidi ba Ubi ǝmǝ dílǝkǝ nkǝ bate Anto ǝmǝ tsya.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Nya Yesu lɛtsyi ɔ́wuninsǝ óbe wǝ bakasebi bamǝ nya ɔ́tɛyi mǝ mate buɛɛ nkǝ, “Ǝsuǝ yuǝ mi sitinti bǝ bɛlɛ asa nnya bɛnlɛ bunyǝ mfo bunyǝ!
23 E voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 Nlɛ mi bɔtɛyi minkǝ, Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi kpǝ ku baka tsya ála bǝ lǝ bǝnyǝ lesa nǝ bɛnlɛ bunyǝ, fɛɛ bǝnnyǝ, nya lǝ bánnɔ lesa nǝ bɛnlɛ bɔnɔ, fɛɛ bɔ́nnɔ.”
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Kɔfi eto oteasa utsyuǝ ǝbǝ nkǝ woato Yesu obe. Nya ɔ́tɔ wǝ nkǝ, “Oteasa, be ele bǝ nyifo fɛ lǝ nyǝ nkpǝ manlo?”
25 E eis que se levantou certo doutor da lei e, para o experimentar, disse: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Yesu ǝtǝ mbuayɛ ɔ́tɔ wǝ nkǝ, “Be Asawɔniwɔni Kɛnkɛ eto Kukue lɛtɛyi? Nya ntsyǝ faanɔ ditiki nǝmǝ kasɔ?”
26 Perguntou-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como lês tu?
27 Nya osani ǝmǝ dítǝ mbuayɛ nkǝ, “La Bonamute Onanto ku fǝ utu kenke, ku fǝ lɛwɔnɔ kenke ku fǝ ǝsuǝale kenke ku fǝ nsusu kenke tsya, nya laala fǝ ɔyimitsyuǝ fe fǝ ǝsuǝ ke.”
27 Respondeu-lhe ele: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Mfó nya Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Átɛyi ɛlɛkɛ nko. Yifo nko ete ebunyǝ nkpǝ manlo.”
28 Tornou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Fɛɛ se kɔfi eto oteasa ǝmǝ léla lǝ utǝ wǝ ǝsuǝ lɛbɛ esoo, usi ɔ́tɔ Yesu nkǝ, “Owoe ni mɔ ɔyimitsyuǝ?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Mfó nya Yesu dítǝ mbuayɛ nkǝ, “Lefe ditsyuǝ nǝ léfe mǝǝ, osani utsyuǝ étsyi Yerusalem ɔ́tɔ lǝ Yeriko nya beyu dímuǝ wǝ lǝ kusu. Báblɛ wǝ nya bǝlǝkǝ wǝ bikǝ kenke lǝ ǝsuǝ nya báyani wǝ betsyǝ mfó lǝ ukpǝ ku mǝnkpǝ eto nti.Luka 10:30|src="CN01745c.tif" size="span" loc="Luk 10:30" copy="David C. Cook"
30 Jesus, prosseguindo, disse: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de salteadores, os quais o despojaram e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 Íbǝ bǝ Onanto eto usumunyǝ utsyuǝ ǝbǝ ɔlɛ bɔyɛ kafe lǝ kusu komǝ mfó. Fɛɛ se únyǝ utidi ǝmfo lǝ kusu ɔflɔ, ɔ́yɛ lǝ lekpake bamba fe údu.
31 Casualmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e vendo-o, passou de largo.
32 Nko kǝ Lewinyǝ, utsyuǝ tsya díbǝ ɔ́yɛ mfo ɔnlɛ bofe. Nya se únyǝ osani ǝmǝ, wuntsya áyɛ lǝ ɔflɔ bamba ófe údu.
32 De igual modo também um levita chegou àquele lugar, viu-o, e passou de largo.
33 Fɛɛ Samarianyǝ utsyuǝ wǝ dibǝ ɔ́yɛ lǝ kusu mfo ɔnlɛ bofe, ǝbǝ útu utidi ǝmǝ. Nya se únyǝ wǝ, wǝ asa ǝnǝ wǝ kafo.
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou perto dele e, vendo-o, encheu-se de compaixão;
34 Ɔ́yɛ úsu wǝ ɔflɔ nya úfi nnuǝbi ku ntǝ ókpo lǝ wǝ afabe nyamǝ ǝsuǝ nya ókle nnya kenke, nya útsyi osani ǝmǝ útǝkǝ lǝ wǝ ubuki ǝsuǝ. Nya úfi wǝ úsuko bafɔ eto kasɔnɔkɔ nya ɔ́lɛ wǝ ola óbe wǝ.Luka 10:34|src="CN01749c.tif" size="span" loc="Luk 10:34" copy="David C. Cook"
34 e aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; e pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele.
35 Se kale disiǝ, úlǝkǝ atabi ǝtsyuǝ útǝ nwǝ laabe bafɔ eto kasɔnɔkɔ kamǝ nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, ‘Kalɛ wǝ ola. Nya lǝ nsinkli mbǝ nlɛ bofe mfoo, moofo fǝ lesa nǝ ke fesi fábiasǝ lǝ wǝ bobe ǝsuǝ.’ ”
35 No dia seguinte tirou dois denários, deu-os ao hospedeiro e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que gastares a mais, eu to pagarei quando voltar.
36 Mfó ǝmǝ nya Yesu lɛtɔ afi eto oteasa ǝmǝ nkǝ, “Nya lǝ fǝ nsusu ǝsuǝ, betidi itsyǝ bamfo nti eto owoe lǝ fǝ ǝnyǝsa ǝsuǝ, ni utidi wǝ didufǝ lǝ bewudifɔ bamfo eto ani eto ɔyimitsyuǝ?”
36 Qual, pois, destes três te parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Afi eto oteasa ǝmǝ ǝtǝ mbuayɛ nkǝ, “Utidi wǝ dinyǝ wǝ kaminsǝ.” Nya Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Fintsya su lǝ esu eyifo nko.”
37 Respondeu o doutor da lei: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Disse-lhe, pois, Jesus: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Se Yesu ku wǝ bakasebi lɛyɛ lǝ kusu bantɔ, bésu bedufǝ kebuto kǝtsyuǝ. Usio utsyuǝ wǝ baakpo Marta ákpa wǝ úsuko wǝ diyo.
38 Ora, quando iam de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Ɔyimisio utsyuǝ akɛ Marta wǝ baakpo Maria. Usio ǝmfo ǝsiǝ lǝ Yesu ɔflɔ nya ɔnlɛ wǝ asa nnya ɔnlɛ bote bɔnɔ.
39 Tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, sentando-se aos pés do Senhor, ouvia a sua palavra.
40 Diyo bobe eto asa nnya dísu ítǝkǝ lǝ Marta mate ǝsuǝ étsyiko wǝ bulǝ. Nya úbǝ ɔ́tɛyi Yesu nkǝ, “Bonamute, yenyifo fǝ kulesa bǝ mɔ ɔyimisio áyani diyo bobe eto asa buyifo nyamfó kenke utǝkǝ mɛ lǝ ǝsuǝ? Tɛyi wǝ lǝ ubǝ ɔwunsǝko mɛ!”
40 Marta, porém, andava preocupada com muito serviço; e aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá que minha irmã me tenha deixado a servir sozinha? Dize-lhe, pois, que me ajude.
41 Nya Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “O Marta! Be kase fanlɛ ǝsuǝ bulǝ lǝ asa kpǝ ǝsuǝ.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, estás ansiosa e perturbada com muitas coisas;
42 Fɛɛ lesa lɔni ete loohiã bǝ babɛbɛ. Nya lesa nǝmǝ ni nǝ Maria dílǝkǝ nɛ. Nya bensiembofo ni lǝ wǝ ani.”
42 entretanto poucas são necessárias, ou mesmo uma só; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.