João 11

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Osani utsyuǝ baakpo Lazaro wǝ dísiǝ lǝ umǝ wǝ baakpo Betania ánɔ bufi. Wǝ ku wǝ bayimisio inuǝ ba baakpo Maria ku Marta dísiǝ lǝ umǝ ǝmǝ.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Maria ǝmfo ni nwǝ dífi nnuǝbi bo laanyi fififi ókpo Bonamute Yesu lǝ akpa nya úfi wǝ disi eto sɛwɔni ɔ́si wǝ akpa nyamǝ. Wǝ ɔyimisani ni Lazaro wǝ lɛnɔ bufi bɔnlɛ bɔtɛyi mfo nɛ.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Wǝ bayimisio bamfo átsyese Yesu kɛnyɛ bǝ, “Bonamute, fǝ ɔyɛtsyuǝ lala ánɔ bufi!”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Se Yesu léfo kɛnyɛ kamfoo, ɔ́tɛyi nkǝ, “Bufi bomfo enni bukpǝmfi itǝ wǝ, bomu iyifo nnya ǝsuǝ buufi babesǝ Onanto eto diye kato, nya ɛyɛ lǝ nnya ǝsuǝ babesǝ Onanto eto Ubi tsya kato.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Nyaa, Yesu ála Marta ku wǝ ɔyimisio ku Lazaro eto asa tinti.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Fɛɛ se ɔ́nɔ nkǝ ɔ́nɔ bufii, usi ɔ́kɛ mfó eyi ǝnuǝ okpe.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Nyamfo eto kamaa, ɔ́tɛyi wǝ bakasebi nkǝ, “Bitǝ lǝ businkli busu Yudea.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Mfó nya wǝ bakasebi lɛtɛyɛ wǝ nkǝ, “Oteasa, kayinkǝnǝ ete Yudafɔ díkabɛbɛ kusu bǝ baakpɔ fǝ aba, nya fanlɛ bɔtɛyi fǝnkǝ busi boesu mfó?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Yesu ǝtǝ mǝ mbuayɛ nkǝ, “Inni lefosi abombosɔsɔ ǝnuǝ nkpe lǝ diyi eto kalekpakpa ǝsuǝ? Lǝ utsyuǝ lɛ bɔyɛ lǝ kalekpakpa ǝsuǝǝ, weentusǝ itsyise ɔlɛ kawunsiǝ kamfo eto lekpasǝ bunyǝ.
9 Jesus respondeu:
10 Fɛɛ lǝ ketsye ɔnlɛ bɔyɛɛ, wuutusǝ itsyise lekpasǝ ǝmbǝ itǝ wǝ.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Se Yesu lɛtɛyi nyamfo ólosǝǝ, usi ɔ́tɛyi úkǝ nkǝ, “Bo ɔyɛtsyuǝ Lazaro lɛ selabe, nyaso ntɔ wǝ kasanklisǝ kɔ.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Se bakasebi bamǝ lɛnɔ nkoo, bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Bonamute, lǝ selabe onlabee, nyalɛ yuuyuǝ wǝ.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Fɛɛ Yesu wǝ lɛ bɔtɛyi nkǝ Lazaro ébukpǝ, fɛɛ wǝ bakasebi ébu bǝnkǝ selabe tinti ɔ́tɛyi utsyiko.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Nyaso Yesu ákpasǝ mǝ ɔ́tɛyi nkǝ, “Lazaro ǝkpǝ.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Fɛɛ lǝ mi esoo, ɛlɛkɛ itǝ bǝ mánkɛ lǝ mfó fɛ úkpǝ, bǝ lǝ befo bɛnɔ esoo. Nyaso bítǝ lǝ busu wǝ ɔflɔ mfó.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Mfó nya Toma wǝ baakpo Ɔfimfinyǝ lɛtɛyi wǝ bakaseyimitsyuǝ bamǝ nkǝ, “Bitǝ lǝ bo tsya lǝ butǝkǝko Oteasa busu bǝ lǝ busu bukpǝ ku wǝ!”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Lefe nǝ Yesu dísu údufǝ mfoo, ɔ́nɔ nkǝ bébikǝ Lazaro diyi nale ni diyi nǝmfó nɛ.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Idu lǝ Betania isu Yerusalem eyifo fe esunkpo ǝnuǝ seka.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Nyaso Yudafɔ kpǝ ǝbǝ mfó bǝ bǝǝbǝ bamansǝ Maria ku Marta lɛkɔ se mǝ ɔyimisani díkpǝ eso.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Se Marta lɛnɔ nkǝ Yesu lɛ bubǝǝ, úsu nkǝ weesu otsyako wǝ, fɛɛ Maria ebu ɔkɛ lǝ diyo.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Marta átɛyi Yesu nkǝ, “Bonamute, lǝ nnya ete fakɛ mfoo, eni mɔ ɔyimisani mǝnkpǝ!
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Fɛɛ nnyi miǝ mɔmɔ kulaa tsyaa, lesa saa nǝ fɔɔtɔ Onantoo, wuutǝ fǝ ni.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Mfó Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Fǝ ɔyimisani ebotaka ubǝ nkpǝ.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Nya Marta lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Nyi miǝ wootaka ubǝ nkpǝ lǝ lefe nǝ bǝkpǝnkpǝ lootaka lǝ Diyi Fɛfɛ ǝsuǝ.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Mfó Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Mɔ ni nwǝ lǝǝtǝ bǝkpǝkpǝ eto botaka kǝńyǝ ku businkli kǝbǝ bǝsiǝ lǝ nkpǝ nɛ. Utsyuǝ saa ke léfo mɛ ɔ́nɔɔ, lǝ úkpǝ kulaa tsyaa, wuusiǝ nkpǝ.
25 Então Jesus afirmou:
26 Nya utsyuǝ saa ke nsi nkpǝ nya ófo mɛ ɔ́nnɔ, embukpǝ kulefe. Afo nyamfo anɔ?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Útǝ mbuayɛ nkǝ, “Ee, Bonamute. Mfo nnɔ miǝ fǝ ni Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ, Onanto eto Ubi nwǝ bátɛyi bǝtsyǝ bǝ wuubǝ kawunsiǝ.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Se Marta lɛtɛyi nyamfo ólosǝǝ, úsu ókpadi wǝ ɔyimisio Maria, nya ɔ́tɛyi wǝ buɛɛ nkǝ, “Oteasa ǝmǝ ebubǝ nya ɔnlɛ fǝ disi bɔtɔ.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Se Maria lɛnɔ nkoo, ótaka mlǝ nya úsu wǝ katsyakokɔ.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Lefe nǝmfoo, Yesu méndufǝ tɔ umǝ kafo. Bomu usi úńyǝ lǝ kaka Marta díbǝ otsyako wǝ mfó.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Se Yudafɔ ba nsi lǝ diyo lǝ Maria ɔflɔ banlɛ wǝ lɛkɔ bomansǝ dínyǝ bǝ ótaka kplaa, mǝ tsya átaka bǝtǝkǝko Maria kama. Bébu bǝ kudi komǝ eti ɔntɔ lǝ usi usu uwi keku.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Se Maria dísu údufǝ kaka Yesu ńyǝǝ, óse akonki lǝ wǝ akɔ nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Bonamute, lǝ nnya ete fákɛ mfoo, eni mɔ ɔyimisani mǝnkpǝ!”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Yesu ǝnyǝ kase Maria ku betidi ba dítǝkǝko wǝ nlɛ nku. Ílǝ wǝ lǝ utu nya óla ɔ́wɔnɔ hũũ.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Sieti bíbikǝ wǝ?”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Mfóo, Yesu éwi keku.
35 Jesus chorou.
36 Nya Yudafɔ bamǝ lɛtɛyi bǝnkǝ, “Bebe kase ko óla wǝǝ!”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Fɛɛ mǝ bǝtsyuǝ átɛyi bǝnkǝ, “Ɔ́sini unemba ǝnǝmi nya ɔnlɛ asa bunyǝ. Beso wǝntǝ lǝ Lazaro lǝ ɔyɛ bukpǝ?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Isi ílǝ Yesu tinti, nya ɔ́nyi úsu kudi komǝ ɔflɔ. Kudi komǝ eyifo dibiǝ lǝ koba kafo nya béfi leba béti ko kɛnyɛ.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Bɛnyi leba nǝmǝ lǝ kudi komǝ eto kɛnyɛ.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Yesu átɛyi wǝ nkǝ, “Mántɛyi fǝ minkǝ lǝ áfo mɛ ánɔɔ, ebunyǝ Onanto eto diyǝnde?”
40 Jesus respondeu:
41 Nyaso bányi leba nǝmǝ lǝ kudi komǝ eto kɛnyɛ. Yesu ábesǝ ǝnǝmi kato óbe nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Nto, maasɔ fǝ ani, itsyise eetsyue mɛ koto lǝ nkpadi fǝ.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Nyi miǝ eetsyue mɛ koto lefe saa. Fɛɛ mba ńyǝ mfo eso minlɛ nyamfo bɔtɛyi nko, bǝ lǝ bafo banɔ bǝ fǝ lékpe mɛ kɔtɔ.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Se ɔ́tɛyi nyamfo nkoo, ófa bembembe nkǝ, “Lazaro, bɔ ǝbǝ!”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Nya ukpǝnkpǝ ǝmǝ lɛbɔ úbǝ ku kafia ka béfi bémini wǝ ǝsuǝ ku nka béfi bémini wǝ ǝnǝmi.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Lǝ nyamfo esoo, Yudafɔ ba díbǝ Maria ɔflɔ nya bǝnyǝ nnya Yesu díyifoo, eto bǝtsyuǝ kpǝ áfo wǝ bánɔ.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Fɛɛ mǝ bǝtsyuǝ édu bésu Farisifɔ ɔflɔ nya bátɛyi mǝ lesa nǝ Yesu díyifo.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Nyaso Farisifɔ ku besumunyǝ ninǝ ákpe disi ku Yudafɔ eto batɔnkotɔnko nya bátɔ bǝtsyuǝ bǝnkǝ, “Be ele bǝ buyifo? Bebe ayanisa kpǝ nnya osani ǝmfo nlɛ buyifo kate!
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Lǝ butǝ wǝ kusu ɔnlɛ nyamfo buyifo nkoo, utsyuǝ saa ebofo wǝ ɔnɔ. Nya Romafɔ luubǝ baba bo Disumuyo kɛnkɛ kamǝ ku kusǝ komǝ tsya!”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Mfóo, mǝ nti eto nwǝ baakpo Kayafa, wǝ ni Usumunyǝ Ninǝ lɛlɛ nǝmfoo, lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Ntsyǝ asakasɔnɔnɔ lǝǝlǝ mi mmǝ!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Binyi tɔ biǝ ɛlɛkɛ bǝ utidi ɔni kpǝ lǝ kusǝ komǝ eto disi enso bǝ kusǝ komǝ kenke eto betidi tsylɔ lee?”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Lǝ sitintii, wóantɛyi nyamfo ɛyɛ lǝ wǝ kosate eto nsusu ǝsuǝ. Bomu fe nwǝ ni Usumunyǝ Ninǝ itǝ lɛlɛ nǝmfo esoo, Onanto áyɛ lǝ wǝ ǝsuǝ útǝ nkǝ ɔtɛyi nyamfo, nnya ni katɛyikǝtsyǝ bǝ Yesu ebubǝ ukpǝ lǝ Yudafɔ kenke eto disi.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Inni bǝnkǝ lǝ ukpǝ lǝ kusǝ komǝ eto disi mate ete. Bomu bǝ ɛyɛ lǝ nnya ǝsuǝǝ, lǝ ɔsɔ Onanto eto bebi ba kenke dísensǝ bankpo lǝ kawunsiǝ eto akpɔ akpɔ nnya kenke lebo, beyifo bani.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Lǝ nyaso ídu dinǝmfo ǝsuǝ, Yudafɔ eto beninǝ bamǝ dítsyiko esu bɔbɛbɛ kase bomuǝ Yesu lǝ balo wǝ.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Lǝ nyamfo esoo, Yesu ménsifo bɔyɛ kafe mmǝ lǝ Yudafɔ nti. Bomu údu úsu úsiǝ lǝ umǝbibi wǝ baakpo Efraim kaka lefi mfiminti. Mfó wonko wǝ bakasebi dísiǝ.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Lefe nǝmfoo, Yudafɔ eto Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila eto Diyi didife éboyo elo. Nya betidi kpǝ dítsyi kasɔ kamǝ eto akpɔakpɔ bésu Yerusalem lǝ besu bǝmuǝ ǝsuǝ beyifo ǝsuǝflǝflǝ eto lekpa nǝmǝ fɛ lɛ diyididi nǝmǝ lǝ leyo.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Se bǝńyǝ lǝ Disumuyo nǝmǝǝ, bákabɛbɛ Yesu nya bákatɔ bǝtsyuǝ bǝnkǝ, “Ntsyǝ bibu? Nyi miǝ wǝmbofo diyi nǝmǝ kedikɔ bubǝ, lee ntsyǝ ini?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Lefe nǝmfóo, besumunyǝ ninǝ ku Farisifɔ ébutǝ bote bǝ lǝ utsyuǝ yi kaka Yesu nkpee, lǝ ubǝ utǝ mǝ bote, lǝ besu bǝmuǝ wǝ.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.