João 11
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs BKJ
1 Osani utsyuǝ baakpo Lazaro wǝ dísiǝ lǝ umǝ wǝ baakpo Betania ánɔ bufi. Wǝ ku wǝ bayimisio inuǝ ba baakpo Maria ku Marta dísiǝ lǝ umǝ ǝmǝ.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria ǝmfo ni nwǝ dífi nnuǝbi bo laanyi fififi ókpo Bonamute Yesu lǝ akpa nya úfi wǝ disi eto sɛwɔni ɔ́si wǝ akpa nyamǝ. Wǝ ɔyimisani ni Lazaro wǝ lɛnɔ bufi bɔnlɛ bɔtɛyi mfo nɛ.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Wǝ bayimisio bamfo átsyese Yesu kɛnyɛ bǝ, “Bonamute, fǝ ɔyɛtsyuǝ lala ánɔ bufi!”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Se Yesu léfo kɛnyɛ kamfoo, ɔ́tɛyi nkǝ, “Bufi bomfo enni bukpǝmfi itǝ wǝ, bomu iyifo nnya ǝsuǝ buufi babesǝ Onanto eto diye kato, nya ɛyɛ lǝ nnya ǝsuǝ babesǝ Onanto eto Ubi tsya kato.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Nyaa, Yesu ála Marta ku wǝ ɔyimisio ku Lazaro eto asa tinti.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Fɛɛ se ɔ́nɔ nkǝ ɔ́nɔ bufii, usi ɔ́kɛ mfó eyi ǝnuǝ okpe.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Nyamfo eto kamaa, ɔ́tɛyi wǝ bakasebi nkǝ, “Bitǝ lǝ businkli busu Yudea.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Mfó nya wǝ bakasebi lɛtɛyɛ wǝ nkǝ, “Oteasa, kayinkǝnǝ ete Yudafɔ díkabɛbɛ kusu bǝ baakpɔ fǝ aba, nya fanlɛ bɔtɛyi fǝnkǝ busi boesu mfó?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Yesu ǝtǝ mǝ mbuayɛ nkǝ, “Inni lefosi abombosɔsɔ ǝnuǝ nkpe lǝ diyi eto kalekpakpa ǝsuǝ? Lǝ utsyuǝ lɛ bɔyɛ lǝ kalekpakpa ǝsuǝǝ, weentusǝ itsyise ɔlɛ kawunsiǝ kamfo eto lekpasǝ bunyǝ.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Fɛɛ lǝ ketsye ɔnlɛ bɔyɛɛ, wuutusǝ itsyise lekpasǝ ǝmbǝ itǝ wǝ.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Se Yesu lɛtɛyi nyamfo ólosǝǝ, usi ɔ́tɛyi úkǝ nkǝ, “Bo ɔyɛtsyuǝ Lazaro lɛ selabe, nyaso ntɔ wǝ kasanklisǝ kɔ.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Se bakasebi bamǝ lɛnɔ nkoo, bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Bonamute, lǝ selabe onlabee, nyalɛ yuuyuǝ wǝ.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Fɛɛ Yesu wǝ lɛ bɔtɛyi nkǝ Lazaro ébukpǝ, fɛɛ wǝ bakasebi ébu bǝnkǝ selabe tinti ɔ́tɛyi utsyiko.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Nyaso Yesu ákpasǝ mǝ ɔ́tɛyi nkǝ, “Lazaro ǝkpǝ.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Fɛɛ lǝ mi esoo, ɛlɛkɛ itǝ bǝ mánkɛ lǝ mfó fɛ úkpǝ, bǝ lǝ befo bɛnɔ esoo. Nyaso bítǝ lǝ busu wǝ ɔflɔ mfó.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Mfó nya Toma wǝ baakpo Ɔfimfinyǝ lɛtɛyi wǝ bakaseyimitsyuǝ bamǝ nkǝ, “Bitǝ lǝ bo tsya lǝ butǝkǝko Oteasa busu bǝ lǝ busu bukpǝ ku wǝ!”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Lefe nǝ Yesu dísu údufǝ mfoo, ɔ́nɔ nkǝ bébikǝ Lazaro diyi nale ni diyi nǝmfó nɛ.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Idu lǝ Betania isu Yerusalem eyifo fe esunkpo ǝnuǝ seka.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Nyaso Yudafɔ kpǝ ǝbǝ mfó bǝ bǝǝbǝ bamansǝ Maria ku Marta lɛkɔ se mǝ ɔyimisani díkpǝ eso.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Se Marta lɛnɔ nkǝ Yesu lɛ bubǝǝ, úsu nkǝ weesu otsyako wǝ, fɛɛ Maria ebu ɔkɛ lǝ diyo.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Marta átɛyi Yesu nkǝ, “Bonamute, lǝ nnya ete fakɛ mfoo, eni mɔ ɔyimisani mǝnkpǝ!
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Fɛɛ nnyi miǝ mɔmɔ kulaa tsyaa, lesa saa nǝ fɔɔtɔ Onantoo, wuutǝ fǝ ni.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Mfó Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Fǝ ɔyimisani ebotaka ubǝ nkpǝ.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Nya Marta lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Nyi miǝ wootaka ubǝ nkpǝ lǝ lefe nǝ bǝkpǝnkpǝ lootaka lǝ Diyi Fɛfɛ ǝsuǝ.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Mfó Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Mɔ ni nwǝ lǝǝtǝ bǝkpǝkpǝ eto botaka kǝńyǝ ku businkli kǝbǝ bǝsiǝ lǝ nkpǝ nɛ. Utsyuǝ saa ke léfo mɛ ɔ́nɔɔ, lǝ úkpǝ kulaa tsyaa, wuusiǝ nkpǝ.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Nya utsyuǝ saa ke nsi nkpǝ nya ófo mɛ ɔ́nnɔ, embukpǝ kulefe. Afo nyamfo anɔ?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Útǝ mbuayɛ nkǝ, “Ee, Bonamute. Mfo nnɔ miǝ fǝ ni Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ, Onanto eto Ubi nwǝ bátɛyi bǝtsyǝ bǝ wuubǝ kawunsiǝ.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Se Marta lɛtɛyi nyamfo ólosǝǝ, úsu ókpadi wǝ ɔyimisio Maria, nya ɔ́tɛyi wǝ buɛɛ nkǝ, “Oteasa ǝmǝ ebubǝ nya ɔnlɛ fǝ disi bɔtɔ.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Se Maria lɛnɔ nkoo, ótaka mlǝ nya úsu wǝ katsyakokɔ.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Lefe nǝmfoo, Yesu méndufǝ tɔ umǝ kafo. Bomu usi úńyǝ lǝ kaka Marta díbǝ otsyako wǝ mfó.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Se Yudafɔ ba nsi lǝ diyo lǝ Maria ɔflɔ banlɛ wǝ lɛkɔ bomansǝ dínyǝ bǝ ótaka kplaa, mǝ tsya átaka bǝtǝkǝko Maria kama. Bébu bǝ kudi komǝ eti ɔntɔ lǝ usi usu uwi keku.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Se Maria dísu údufǝ kaka Yesu ńyǝǝ, óse akonki lǝ wǝ akɔ nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Bonamute, lǝ nnya ete fákɛ mfoo, eni mɔ ɔyimisani mǝnkpǝ!”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesu ǝnyǝ kase Maria ku betidi ba dítǝkǝko wǝ nlɛ nku. Ílǝ wǝ lǝ utu nya óla ɔ́wɔnɔ hũũ.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Sieti bíbikǝ wǝ?”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Mfóo, Yesu éwi keku.
35 Jesus chorou.
36 Nya Yudafɔ bamǝ lɛtɛyi bǝnkǝ, “Bebe kase ko óla wǝǝ!”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Fɛɛ mǝ bǝtsyuǝ átɛyi bǝnkǝ, “Ɔ́sini unemba ǝnǝmi nya ɔnlɛ asa bunyǝ. Beso wǝntǝ lǝ Lazaro lǝ ɔyɛ bukpǝ?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Isi ílǝ Yesu tinti, nya ɔ́nyi úsu kudi komǝ ɔflɔ. Kudi komǝ eyifo dibiǝ lǝ koba kafo nya béfi leba béti ko kɛnyɛ.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Bɛnyi leba nǝmǝ lǝ kudi komǝ eto kɛnyɛ.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Yesu átɛyi wǝ nkǝ, “Mántɛyi fǝ minkǝ lǝ áfo mɛ ánɔɔ, ebunyǝ Onanto eto diyǝnde?”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Nyaso bányi leba nǝmǝ lǝ kudi komǝ eto kɛnyɛ. Yesu ábesǝ ǝnǝmi kato óbe nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Nto, maasɔ fǝ ani, itsyise eetsyue mɛ koto lǝ nkpadi fǝ.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Nyi miǝ eetsyue mɛ koto lefe saa. Fɛɛ mba ńyǝ mfo eso minlɛ nyamfo bɔtɛyi nko, bǝ lǝ bafo banɔ bǝ fǝ lékpe mɛ kɔtɔ.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Se ɔ́tɛyi nyamfo nkoo, ófa bembembe nkǝ, “Lazaro, bɔ ǝbǝ!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Nya ukpǝnkpǝ ǝmǝ lɛbɔ úbǝ ku kafia ka béfi bémini wǝ ǝsuǝ ku nka béfi bémini wǝ ǝnǝmi.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Lǝ nyamfo esoo, Yudafɔ ba díbǝ Maria ɔflɔ nya bǝnyǝ nnya Yesu díyifoo, eto bǝtsyuǝ kpǝ áfo wǝ bánɔ.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Fɛɛ mǝ bǝtsyuǝ édu bésu Farisifɔ ɔflɔ nya bátɛyi mǝ lesa nǝ Yesu díyifo.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Nyaso Farisifɔ ku besumunyǝ ninǝ ákpe disi ku Yudafɔ eto batɔnkotɔnko nya bátɔ bǝtsyuǝ bǝnkǝ, “Be ele bǝ buyifo? Bebe ayanisa kpǝ nnya osani ǝmfo nlɛ buyifo kate!
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Lǝ butǝ wǝ kusu ɔnlɛ nyamfo buyifo nkoo, utsyuǝ saa ebofo wǝ ɔnɔ. Nya Romafɔ luubǝ baba bo Disumuyo kɛnkɛ kamǝ ku kusǝ komǝ tsya!”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Mfóo, mǝ nti eto nwǝ baakpo Kayafa, wǝ ni Usumunyǝ Ninǝ lɛlɛ nǝmfoo, lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Ntsyǝ asakasɔnɔnɔ lǝǝlǝ mi mmǝ!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Binyi tɔ biǝ ɛlɛkɛ bǝ utidi ɔni kpǝ lǝ kusǝ komǝ eto disi enso bǝ kusǝ komǝ kenke eto betidi tsylɔ lee?”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Lǝ sitintii, wóantɛyi nyamfo ɛyɛ lǝ wǝ kosate eto nsusu ǝsuǝ. Bomu fe nwǝ ni Usumunyǝ Ninǝ itǝ lɛlɛ nǝmfo esoo, Onanto áyɛ lǝ wǝ ǝsuǝ útǝ nkǝ ɔtɛyi nyamfo, nnya ni katɛyikǝtsyǝ bǝ Yesu ebubǝ ukpǝ lǝ Yudafɔ kenke eto disi.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Inni bǝnkǝ lǝ ukpǝ lǝ kusǝ komǝ eto disi mate ete. Bomu bǝ ɛyɛ lǝ nnya ǝsuǝǝ, lǝ ɔsɔ Onanto eto bebi ba kenke dísensǝ bankpo lǝ kawunsiǝ eto akpɔ akpɔ nnya kenke lebo, beyifo bani.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Lǝ nyaso ídu dinǝmfo ǝsuǝ, Yudafɔ eto beninǝ bamǝ dítsyiko esu bɔbɛbɛ kase bomuǝ Yesu lǝ balo wǝ.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Lǝ nyamfo esoo, Yesu ménsifo bɔyɛ kafe mmǝ lǝ Yudafɔ nti. Bomu údu úsu úsiǝ lǝ umǝbibi wǝ baakpo Efraim kaka lefi mfiminti. Mfó wonko wǝ bakasebi dísiǝ.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Lefe nǝmfoo, Yudafɔ eto Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila eto Diyi didife éboyo elo. Nya betidi kpǝ dítsyi kasɔ kamǝ eto akpɔakpɔ bésu Yerusalem lǝ besu bǝmuǝ ǝsuǝ beyifo ǝsuǝflǝflǝ eto lekpa nǝmǝ fɛ lɛ diyididi nǝmǝ lǝ leyo.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Se bǝńyǝ lǝ Disumuyo nǝmǝǝ, bákabɛbɛ Yesu nya bákatɔ bǝtsyuǝ bǝnkǝ, “Ntsyǝ bibu? Nyi miǝ wǝmbofo diyi nǝmǝ kedikɔ bubǝ, lee ntsyǝ ini?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Lefe nǝmfóo, besumunyǝ ninǝ ku Farisifɔ ébutǝ bote bǝ lǝ utsyuǝ yi kaka Yesu nkpee, lǝ ubǝ utǝ mǝ bote, lǝ besu bǝmuǝ wǝ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.