João 11
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARA
1 Osani utsyuǝ baakpo Lazaro wǝ dísiǝ lǝ umǝ wǝ baakpo Betania ánɔ bufi. Wǝ ku wǝ bayimisio inuǝ ba baakpo Maria ku Marta dísiǝ lǝ umǝ ǝmǝ.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria ǝmfo ni nwǝ dífi nnuǝbi bo laanyi fififi ókpo Bonamute Yesu lǝ akpa nya úfi wǝ disi eto sɛwɔni ɔ́si wǝ akpa nyamǝ. Wǝ ɔyimisani ni Lazaro wǝ lɛnɔ bufi bɔnlɛ bɔtɛyi mfo nɛ.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Wǝ bayimisio bamfo átsyese Yesu kɛnyɛ bǝ, “Bonamute, fǝ ɔyɛtsyuǝ lala ánɔ bufi!”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Se Yesu léfo kɛnyɛ kamfoo, ɔ́tɛyi nkǝ, “Bufi bomfo enni bukpǝmfi itǝ wǝ, bomu iyifo nnya ǝsuǝ buufi babesǝ Onanto eto diye kato, nya ɛyɛ lǝ nnya ǝsuǝ babesǝ Onanto eto Ubi tsya kato.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Nyaa, Yesu ála Marta ku wǝ ɔyimisio ku Lazaro eto asa tinti.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Fɛɛ se ɔ́nɔ nkǝ ɔ́nɔ bufii, usi ɔ́kɛ mfó eyi ǝnuǝ okpe.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Nyamfo eto kamaa, ɔ́tɛyi wǝ bakasebi nkǝ, “Bitǝ lǝ businkli busu Yudea.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Mfó nya wǝ bakasebi lɛtɛyɛ wǝ nkǝ, “Oteasa, kayinkǝnǝ ete Yudafɔ díkabɛbɛ kusu bǝ baakpɔ fǝ aba, nya fanlɛ bɔtɛyi fǝnkǝ busi boesu mfó?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Yesu ǝtǝ mǝ mbuayɛ nkǝ, “Inni lefosi abombosɔsɔ ǝnuǝ nkpe lǝ diyi eto kalekpakpa ǝsuǝ? Lǝ utsyuǝ lɛ bɔyɛ lǝ kalekpakpa ǝsuǝǝ, weentusǝ itsyise ɔlɛ kawunsiǝ kamfo eto lekpasǝ bunyǝ.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Fɛɛ lǝ ketsye ɔnlɛ bɔyɛɛ, wuutusǝ itsyise lekpasǝ ǝmbǝ itǝ wǝ.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Se Yesu lɛtɛyi nyamfo ólosǝǝ, usi ɔ́tɛyi úkǝ nkǝ, “Bo ɔyɛtsyuǝ Lazaro lɛ selabe, nyaso ntɔ wǝ kasanklisǝ kɔ.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Se bakasebi bamǝ lɛnɔ nkoo, bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Bonamute, lǝ selabe onlabee, nyalɛ yuuyuǝ wǝ.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Fɛɛ Yesu wǝ lɛ bɔtɛyi nkǝ Lazaro ébukpǝ, fɛɛ wǝ bakasebi ébu bǝnkǝ selabe tinti ɔ́tɛyi utsyiko.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Nyaso Yesu ákpasǝ mǝ ɔ́tɛyi nkǝ, “Lazaro ǝkpǝ.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Fɛɛ lǝ mi esoo, ɛlɛkɛ itǝ bǝ mánkɛ lǝ mfó fɛ úkpǝ, bǝ lǝ befo bɛnɔ esoo. Nyaso bítǝ lǝ busu wǝ ɔflɔ mfó.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Mfó nya Toma wǝ baakpo Ɔfimfinyǝ lɛtɛyi wǝ bakaseyimitsyuǝ bamǝ nkǝ, “Bitǝ lǝ bo tsya lǝ butǝkǝko Oteasa busu bǝ lǝ busu bukpǝ ku wǝ!”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Lefe nǝ Yesu dísu údufǝ mfoo, ɔ́nɔ nkǝ bébikǝ Lazaro diyi nale ni diyi nǝmfó nɛ.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Idu lǝ Betania isu Yerusalem eyifo fe esunkpo ǝnuǝ seka.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Nyaso Yudafɔ kpǝ ǝbǝ mfó bǝ bǝǝbǝ bamansǝ Maria ku Marta lɛkɔ se mǝ ɔyimisani díkpǝ eso.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Se Marta lɛnɔ nkǝ Yesu lɛ bubǝǝ, úsu nkǝ weesu otsyako wǝ, fɛɛ Maria ebu ɔkɛ lǝ diyo.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta átɛyi Yesu nkǝ, “Bonamute, lǝ nnya ete fakɛ mfoo, eni mɔ ɔyimisani mǝnkpǝ!
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Fɛɛ nnyi miǝ mɔmɔ kulaa tsyaa, lesa saa nǝ fɔɔtɔ Onantoo, wuutǝ fǝ ni.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Mfó Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Fǝ ɔyimisani ebotaka ubǝ nkpǝ.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Nya Marta lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Nyi miǝ wootaka ubǝ nkpǝ lǝ lefe nǝ bǝkpǝnkpǝ lootaka lǝ Diyi Fɛfɛ ǝsuǝ.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Mfó Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Mɔ ni nwǝ lǝǝtǝ bǝkpǝkpǝ eto botaka kǝńyǝ ku businkli kǝbǝ bǝsiǝ lǝ nkpǝ nɛ. Utsyuǝ saa ke léfo mɛ ɔ́nɔɔ, lǝ úkpǝ kulaa tsyaa, wuusiǝ nkpǝ.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Nya utsyuǝ saa ke nsi nkpǝ nya ófo mɛ ɔ́nnɔ, embukpǝ kulefe. Afo nyamfo anɔ?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Útǝ mbuayɛ nkǝ, “Ee, Bonamute. Mfo nnɔ miǝ fǝ ni Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ, Onanto eto Ubi nwǝ bátɛyi bǝtsyǝ bǝ wuubǝ kawunsiǝ.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Se Marta lɛtɛyi nyamfo ólosǝǝ, úsu ókpadi wǝ ɔyimisio Maria, nya ɔ́tɛyi wǝ buɛɛ nkǝ, “Oteasa ǝmǝ ebubǝ nya ɔnlɛ fǝ disi bɔtɔ.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Se Maria lɛnɔ nkoo, ótaka mlǝ nya úsu wǝ katsyakokɔ.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Lefe nǝmfoo, Yesu méndufǝ tɔ umǝ kafo. Bomu usi úńyǝ lǝ kaka Marta díbǝ otsyako wǝ mfó.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Se Yudafɔ ba nsi lǝ diyo lǝ Maria ɔflɔ banlɛ wǝ lɛkɔ bomansǝ dínyǝ bǝ ótaka kplaa, mǝ tsya átaka bǝtǝkǝko Maria kama. Bébu bǝ kudi komǝ eti ɔntɔ lǝ usi usu uwi keku.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Se Maria dísu údufǝ kaka Yesu ńyǝǝ, óse akonki lǝ wǝ akɔ nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Bonamute, lǝ nnya ete fákɛ mfoo, eni mɔ ɔyimisani mǝnkpǝ!”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesu ǝnyǝ kase Maria ku betidi ba dítǝkǝko wǝ nlɛ nku. Ílǝ wǝ lǝ utu nya óla ɔ́wɔnɔ hũũ.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Sieti bíbikǝ wǝ?”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Mfóo, Yesu éwi keku.
35 Jesus chorou.
36 Nya Yudafɔ bamǝ lɛtɛyi bǝnkǝ, “Bebe kase ko óla wǝǝ!”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Fɛɛ mǝ bǝtsyuǝ átɛyi bǝnkǝ, “Ɔ́sini unemba ǝnǝmi nya ɔnlɛ asa bunyǝ. Beso wǝntǝ lǝ Lazaro lǝ ɔyɛ bukpǝ?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Isi ílǝ Yesu tinti, nya ɔ́nyi úsu kudi komǝ ɔflɔ. Kudi komǝ eyifo dibiǝ lǝ koba kafo nya béfi leba béti ko kɛnyɛ.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Bɛnyi leba nǝmǝ lǝ kudi komǝ eto kɛnyɛ.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Yesu átɛyi wǝ nkǝ, “Mántɛyi fǝ minkǝ lǝ áfo mɛ ánɔɔ, ebunyǝ Onanto eto diyǝnde?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Nyaso bányi leba nǝmǝ lǝ kudi komǝ eto kɛnyɛ. Yesu ábesǝ ǝnǝmi kato óbe nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Nto, maasɔ fǝ ani, itsyise eetsyue mɛ koto lǝ nkpadi fǝ.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Nyi miǝ eetsyue mɛ koto lefe saa. Fɛɛ mba ńyǝ mfo eso minlɛ nyamfo bɔtɛyi nko, bǝ lǝ bafo banɔ bǝ fǝ lékpe mɛ kɔtɔ.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Se ɔ́tɛyi nyamfo nkoo, ófa bembembe nkǝ, “Lazaro, bɔ ǝbǝ!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Nya ukpǝnkpǝ ǝmǝ lɛbɔ úbǝ ku kafia ka béfi bémini wǝ ǝsuǝ ku nka béfi bémini wǝ ǝnǝmi.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Lǝ nyamfo esoo, Yudafɔ ba díbǝ Maria ɔflɔ nya bǝnyǝ nnya Yesu díyifoo, eto bǝtsyuǝ kpǝ áfo wǝ bánɔ.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Fɛɛ mǝ bǝtsyuǝ édu bésu Farisifɔ ɔflɔ nya bátɛyi mǝ lesa nǝ Yesu díyifo.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Nyaso Farisifɔ ku besumunyǝ ninǝ ákpe disi ku Yudafɔ eto batɔnkotɔnko nya bátɔ bǝtsyuǝ bǝnkǝ, “Be ele bǝ buyifo? Bebe ayanisa kpǝ nnya osani ǝmfo nlɛ buyifo kate!
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Lǝ butǝ wǝ kusu ɔnlɛ nyamfo buyifo nkoo, utsyuǝ saa ebofo wǝ ɔnɔ. Nya Romafɔ luubǝ baba bo Disumuyo kɛnkɛ kamǝ ku kusǝ komǝ tsya!”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Mfóo, mǝ nti eto nwǝ baakpo Kayafa, wǝ ni Usumunyǝ Ninǝ lɛlɛ nǝmfoo, lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Ntsyǝ asakasɔnɔnɔ lǝǝlǝ mi mmǝ!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Binyi tɔ biǝ ɛlɛkɛ bǝ utidi ɔni kpǝ lǝ kusǝ komǝ eto disi enso bǝ kusǝ komǝ kenke eto betidi tsylɔ lee?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Lǝ sitintii, wóantɛyi nyamfo ɛyɛ lǝ wǝ kosate eto nsusu ǝsuǝ. Bomu fe nwǝ ni Usumunyǝ Ninǝ itǝ lɛlɛ nǝmfo esoo, Onanto áyɛ lǝ wǝ ǝsuǝ útǝ nkǝ ɔtɛyi nyamfo, nnya ni katɛyikǝtsyǝ bǝ Yesu ebubǝ ukpǝ lǝ Yudafɔ kenke eto disi.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Inni bǝnkǝ lǝ ukpǝ lǝ kusǝ komǝ eto disi mate ete. Bomu bǝ ɛyɛ lǝ nnya ǝsuǝǝ, lǝ ɔsɔ Onanto eto bebi ba kenke dísensǝ bankpo lǝ kawunsiǝ eto akpɔ akpɔ nnya kenke lebo, beyifo bani.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Lǝ nyaso ídu dinǝmfo ǝsuǝ, Yudafɔ eto beninǝ bamǝ dítsyiko esu bɔbɛbɛ kase bomuǝ Yesu lǝ balo wǝ.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Lǝ nyamfo esoo, Yesu ménsifo bɔyɛ kafe mmǝ lǝ Yudafɔ nti. Bomu údu úsu úsiǝ lǝ umǝbibi wǝ baakpo Efraim kaka lefi mfiminti. Mfó wonko wǝ bakasebi dísiǝ.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Lefe nǝmfoo, Yudafɔ eto Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila eto Diyi didife éboyo elo. Nya betidi kpǝ dítsyi kasɔ kamǝ eto akpɔakpɔ bésu Yerusalem lǝ besu bǝmuǝ ǝsuǝ beyifo ǝsuǝflǝflǝ eto lekpa nǝmǝ fɛ lɛ diyididi nǝmǝ lǝ leyo.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Se bǝńyǝ lǝ Disumuyo nǝmǝǝ, bákabɛbɛ Yesu nya bákatɔ bǝtsyuǝ bǝnkǝ, “Ntsyǝ bibu? Nyi miǝ wǝmbofo diyi nǝmǝ kedikɔ bubǝ, lee ntsyǝ ini?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Lefe nǝmfóo, besumunyǝ ninǝ ku Farisifɔ ébutǝ bote bǝ lǝ utsyuǝ yi kaka Yesu nkpee, lǝ ubǝ utǝ mǝ bote, lǝ besu bǝmuǝ wǝ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.