Hebreus 6
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs BKJ
1 Nyaso bitǝ lǝ busu sɛtɔ lǝ bobé lǝ asatete ǝsuǝ, lǝ bɔbɔ lǝ asatete tutɛ nnya bófo itsyi lǝ Kristo ǝsuǝ. Nyamfo ni bǝnkǝ bɔtsyi bo akɔɛsi bɔwuninsǝ bɔbɔ lǝ abua ǝsuǝ ku nyifo bo lǝmbǝ kutǝkǝ saa ku lǝ Onanto bofokanɔ ǝsuǝ.
1 Pelo que, deixando os princípios da doutrina de Cristo, prossigamos até a perfeição, não lançando de novo o fundamento de arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 Báte mi asa lǝ ntuflǝsǝflǝsǝ, anitǝkǝtǝkǝ lǝ betidi ǝsuǝ, lǝ bekpǝnkpǝ eto businkli kataka kǝbǝ nkpǝ ku lǝ lekpokponkpo fɛfɛ ǝsuǝ.
2 de doutrina sobre batismos, e de imposição de mãos, e sobre ressurreição de mortos e sobre juízo eterno.
3 Bitǝ lǝ busu sɛtɔ! Nya nyamfo ele bǝ buyifo lǝ Onanto atɔnɔ nkǝ busu sɛtɔ nɛ.
3 E isso faremos, se Deus o permitir.
4 Itsyise ntsyǝ yuubǝ bǝ mba léfo bánɔ kɔ nya bésinkli kamaa, besinkliko mǝ baboko bɔtsyikawuninsǝ eto kusu? Kɔɔ bákɛ lǝ Onanto eto diyǝnde ǝsuǝ, bádia kato eto ǝtǝsa babe nya báfo Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ eto ǝsuǝale.
4 Porque é impossível que os que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 Báte lǝ asa nnya díkǝbǝ éfe ǝsuǝ bǝ Onanto eto ditiki alɛkɛ nya bǝkǝnyǝ kutǝkǝ ko nkpe lǝ ǝsuǝale nnya nkpe lǝ lefe nǝ luubǝ ǝsuǝ.
5 e provaram a boa palavra de Deus, e os poderes do mundo que há de vir,
6 Lǝ nnya ǝsuǝǝ, báni mǝ bofokanɔ lǝ Onanto ǝsuǝ! Esoo, yɔɔkɛ ale bǝ besi bǝnǝ mǝ baboko bɔtsyikawuninsǝ ǝsuǝ, itsyise besi balɛ Onanto eto Ubi bɔsɔ lǝ uyikabie ǝsuǝ, kǝnǝ wǝ kakpe lǝ kofani ǝsuǝ lǝ kawunsiǝ kenke eto ǝnǝmi.
6 se eles caírem, sejam outra vez renovados para arrependimento; visto que eles de novo crucificam para si mesmo o Filho de Deus, expondo-o em uma vergonha aberta.
7 Onanto aakpo atsyɔ kasɔ ka lǝǝnǝ nsɔmintu bo laani kakpo lǝ ke, ka leeke eyi ku sefa nnya laalɛkɛ itǝ mba eso baafo ke kakpe bidikǝ.
7 Porque a terra que absorve a chuva que cai sobre ela, e produz erva útil, provê para aqueles que a lavram e recebe a bênção da parte de Deus.
8 Fɛɛ kasɔ ka leeke biyu ku kanyii, kaanlɛkɛ kǝtǝ kulesa, kakpe lǝ bulǝ ǝsuǝ bǝ Onanto ebukudi ke nya wootonsǝ ke ku ute.
8 Mas aquela que produz espinhos e abrolhos é rejeitada, e perto está da maldição; e o seu fim é ser queimada.
9 Fɛɛ balala, lǝ búdi etiki mmǝ tsyaa, bófo mi bɔnɔ boǝ lǝ mi kutsyǝ alɛɛ, buyi boǝ béfo atsyɔkpokpo sɛɛ nnya loofo mi lǝ nkpǝ.
9 Porém, amados, esperamos coisas melhores de vós, e coisas que acompanham a salvação, embora falemos assim.
10 Onanto enni nwǝ lanyɛ lǝ kusutsyɔntsyɔ ǝsuǝ. Weembota keyifo ka bíyifo nye lelabi nǝ bítǝ wǝ lǝ lɛwunsǝko bo bítǝ nya binsi bɛnlɛ butǝ bafokanɔfɔ bamba.
10 Porque Deus não é injusto para que se esqueça de vossa obra, e do trabalho de amor que para com o seu nome mostrastes, porquanto ministrastes aos santos, e ainda os servis.
11 Bo lelabi itǝ mi ni bǝnkǝ mi utsyuǝ saa lɛ nnya kekleke nko isu ese lǝ kalosǝkɔ, bǝ lesa nǝ bɛnlɛ kusu bobee, le ibǝ itǝ nko.
11 E desejamos que cada um de vós mostre o mesmo zelo até a completa certeza da esperança até o fim.
12 Boanla boǝ biyifo sɛflɔ, bomu lǝ biyifo asa fe bafokanɔfɔ ba nkpe dibusǝ bǝ lǝ bafo lesa nǝ Onanto dítsyǝ kɛnyɛ útǝ mǝ.
12 Para que não estejais ociosos, mas sejais seguidores dos que pela fé e paciência herdam as promessas.
13 Lefe nǝ Onanto dítsyǝ Abraham kɛnyɛɛ, ɔ́tɛyi óse uyi nkǝ, wuuyifo lǝ lesa nǝ ɔ́tɛyi útsyǝ ǝsuǝ. Se kuutsyuǝ lǝmbǝ lɛmɔ onso wǝ esoo, úfi wǝ kosate eto diye úńyǝnsǝ kama.
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não havia alguém maior por quem jurar, ele jurou por si mesmo,
14 Ɔ́tɛyi nkǝ, “Nlɛ fǝ kɛnyɛ butsyǝ minkǝ, mookpo fǝ atsyɔ, ntǝ fǝ befluflu kpǝ.”
14 dizendo: Certamente abençoando eu te abençoarei e multiplicando eu te multiplicarei.
15 Nya se Abraham lɛkɛ dibusǝ, úmuǝ utu ɔlɛ esoo, únyǝ asa nnya kenke Onanto dítsyǝ wǝ kɛnyɛ.
15 E assim, tendo Abraão perseverado pacientemente, obteve a promessa.
16 Betidi aakpadi asa nnya lɛmɔ enso mǝ kosate eto diye lǝ befi bala etiki nnya bátɛyi, lǝ befi bala etiki nnya tã.
16 Porque os homens verdadeiramente juram pelo maior, e o juramento de confirmação é, para eles, um fim de toda contenda.
17 Nyamfo eso Onanto lékpadi asa úfi óse wǝ kɛnyɛtsyǝtsyǝ uyi nɛ, bǝ lǝ ekpako mba luubǝ bafo wǝ kɛnyɛtsyǝtsyǝ wuee bǝ wǝ ketsyue amfloma kulefe.
17 E assim Deus, desejando mostrar mais abundantemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu conselho, confirmou-o com juramento;
18 Onanto áyɛ lǝ esu ǝnuǝ ǝsuǝ, nya ni kɛnyɛtsyǝtsyǝ ku asakpadikpadi nnya lantsyi kawuninsǝ, nya bembufi batɛyi sidia tsya, nya bomba díkǝnyǝ kabiɔkɔ lǝ wǝ, bonkpe kusubebe lǝ wǝ ǝsuǝ, lǝ bɔkɔbe nnya bɔlɛ kekleke ku kusubebe ko eto kɛnyɛ bǝtsyǝ bo.
18 para que através de duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, pudéssemos ter uma poderosa consolação, nós, que procuramos refúgio na esperança colocada diante de nós.
19 Kusubebe ko nkpe bo mfo eyifo fe lesa nǝ dímuǝ bo nkpǝ butsyǝ kekleke. Nya kusubebe komfo aakpia kafia ka nti Disumuyo eto sɛtɔ kafe kedufǝ lǝ kedikǝtǝkɔ kǝmiǝ.
19 Esperança essa que temos como âncora da alma, segura e firme, e que penetra até o interior do véu;
20 Mfó ǝmǝ Yesu díkatɔ úsu lǝ bo kɛnyɛ fe ɔtɔusu seka. Wǝ díbǝ ofiani fe Usumunyǝ Ninǝ Kenke Melkisedek eto okle isu ese manlo manlo.
20 onde o precursor entrou por nós, o próprio Jesus, feito sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.