Hebreus 6
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARC
1 Nyaso bitǝ lǝ busu sɛtɔ lǝ bobé lǝ asatete ǝsuǝ, lǝ bɔbɔ lǝ asatete tutɛ nnya bófo itsyi lǝ Kristo ǝsuǝ. Nyamfo ni bǝnkǝ bɔtsyi bo akɔɛsi bɔwuninsǝ bɔbɔ lǝ abua ǝsuǝ ku nyifo bo lǝmbǝ kutǝkǝ saa ku lǝ Onanto bofokanɔ ǝsuǝ.
1 Pelo que, deixando os rudimentos da doutrina de Cristo, prossigamos até a perfeição, não lançando de novo o fundamento do arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 Báte mi asa lǝ ntuflǝsǝflǝsǝ, anitǝkǝtǝkǝ lǝ betidi ǝsuǝ, lǝ bekpǝnkpǝ eto businkli kataka kǝbǝ nkpǝ ku lǝ lekpokponkpo fɛfɛ ǝsuǝ.
2 e da doutrina dos batismos, e da imposição das mãos, e da ressurreição dos mortos, e do juízo eterno.
3 Bitǝ lǝ busu sɛtɔ! Nya nyamfo ele bǝ buyifo lǝ Onanto atɔnɔ nkǝ busu sɛtɔ nɛ.
3 E isso faremos, se Deus o permitir.
4 Itsyise ntsyǝ yuubǝ bǝ mba léfo bánɔ kɔ nya bésinkli kamaa, besinkliko mǝ baboko bɔtsyikawuninsǝ eto kusu? Kɔɔ bákɛ lǝ Onanto eto diyǝnde ǝsuǝ, bádia kato eto ǝtǝsa babe nya báfo Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ eto ǝsuǝale.
4 Porque é impossível que os que já uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 Báte lǝ asa nnya díkǝbǝ éfe ǝsuǝ bǝ Onanto eto ditiki alɛkɛ nya bǝkǝnyǝ kutǝkǝ ko nkpe lǝ ǝsuǝale nnya nkpe lǝ lefe nǝ luubǝ ǝsuǝ.
5 e provaram a boa palavra de Deus e as virtudes do século futuro,
6 Lǝ nnya ǝsuǝǝ, báni mǝ bofokanɔ lǝ Onanto ǝsuǝ! Esoo, yɔɔkɛ ale bǝ besi bǝnǝ mǝ baboko bɔtsyikawuninsǝ ǝsuǝ, itsyise besi balɛ Onanto eto Ubi bɔsɔ lǝ uyikabie ǝsuǝ, kǝnǝ wǝ kakpe lǝ kofani ǝsuǝ lǝ kawunsiǝ kenke eto ǝnǝmi.
6 e recaíram sejam outra vez renovados para arrependimento; pois assim, quanto a eles, de novo crucificam o Filho de Deus e o expõem ao vitupério.
7 Onanto aakpo atsyɔ kasɔ ka lǝǝnǝ nsɔmintu bo laani kakpo lǝ ke, ka leeke eyi ku sefa nnya laalɛkɛ itǝ mba eso baafo ke kakpe bidikǝ.
7 Porque a terra que embebe a chuva que muitas vezes cai sobre ela e produz erva proveitosa para aqueles por quem é lavrada recebe a bênção de Deus;
8 Fɛɛ kasɔ ka leeke biyu ku kanyii, kaanlɛkɛ kǝtǝ kulesa, kakpe lǝ bulǝ ǝsuǝ bǝ Onanto ebukudi ke nya wootonsǝ ke ku ute.
8 mas a que produz espinhos e abrolhos é reprovada e perto está da maldição; o seu fim é ser queimada.
9 Fɛɛ balala, lǝ búdi etiki mmǝ tsyaa, bófo mi bɔnɔ boǝ lǝ mi kutsyǝ alɛɛ, buyi boǝ béfo atsyɔkpokpo sɛɛ nnya loofo mi lǝ nkpǝ.
9 Mas de vós, ó amados, esperamos coisas melhores e coisas que acompanham a salvação, ainda que assim falamos.
10 Onanto enni nwǝ lanyɛ lǝ kusutsyɔntsyɔ ǝsuǝ. Weembota keyifo ka bíyifo nye lelabi nǝ bítǝ wǝ lǝ lɛwunsǝko bo bítǝ nya binsi bɛnlɛ butǝ bafokanɔfɔ bamba.
10 Porque Deus não é injusto para se esquecer da vossa obra e do trabalho de amor que, para com o seu nome, mostrastes, enquanto servistes aos santos e ainda servis.
11 Bo lelabi itǝ mi ni bǝnkǝ mi utsyuǝ saa lɛ nnya kekleke nko isu ese lǝ kalosǝkɔ, bǝ lesa nǝ bɛnlɛ kusu bobee, le ibǝ itǝ nko.
11 Mas desejamos que cada um de vós mostre o mesmo cuidado até ao fim, para completa certeza da esperança;
12 Boanla boǝ biyifo sɛflɔ, bomu lǝ biyifo asa fe bafokanɔfɔ ba nkpe dibusǝ bǝ lǝ bafo lesa nǝ Onanto dítsyǝ kɛnyɛ útǝ mǝ.
12 para que vos não façais negligentes, mas sejais imitadores dos que, pela fé e paciência, herdam as promessas.
13 Lefe nǝ Onanto dítsyǝ Abraham kɛnyɛɛ, ɔ́tɛyi óse uyi nkǝ, wuuyifo lǝ lesa nǝ ɔ́tɛyi útsyǝ ǝsuǝ. Se kuutsyuǝ lǝmbǝ lɛmɔ onso wǝ esoo, úfi wǝ kosate eto diye úńyǝnsǝ kama.
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, como não tinha outro maior por quem jurasse, jurou por si mesmo,
14 Ɔ́tɛyi nkǝ, “Nlɛ fǝ kɛnyɛ butsyǝ minkǝ, mookpo fǝ atsyɔ, ntǝ fǝ befluflu kpǝ.”
14 dizendo: Certamente, abençoando, te abençoarei e, multiplicando, te multiplicarei.
15 Nya se Abraham lɛkɛ dibusǝ, úmuǝ utu ɔlɛ esoo, únyǝ asa nnya kenke Onanto dítsyǝ wǝ kɛnyɛ.
15 E assim, esperando com paciência, alcançou a promessa.
16 Betidi aakpadi asa nnya lɛmɔ enso mǝ kosate eto diye lǝ befi bala etiki nnya bátɛyi, lǝ befi bala etiki nnya tã.
16 Porque os homens certamente juram por alguém superior a eles, e o juramento para confirmação é, para eles, o fim de toda contenda.
17 Nyamfo eso Onanto lékpadi asa úfi óse wǝ kɛnyɛtsyǝtsyǝ uyi nɛ, bǝ lǝ ekpako mba luubǝ bafo wǝ kɛnyɛtsyǝtsyǝ wuee bǝ wǝ ketsyue amfloma kulefe.
17 Pelo que, querendo Deus mostrar mais abundantemente a imutabilidade do seu conselho aos herdeiros da promessa, se interpôs com juramento,
18 Onanto áyɛ lǝ esu ǝnuǝ ǝsuǝ, nya ni kɛnyɛtsyǝtsyǝ ku asakpadikpadi nnya lantsyi kawuninsǝ, nya bembufi batɛyi sidia tsya, nya bomba díkǝnyǝ kabiɔkɔ lǝ wǝ, bonkpe kusubebe lǝ wǝ ǝsuǝ, lǝ bɔkɔbe nnya bɔlɛ kekleke ku kusubebe ko eto kɛnyɛ bǝtsyǝ bo.
18 para que por duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, tenhamos a firme consolação, nós, os que pomos o nosso refúgio em reter a esperança proposta;
19 Kusubebe ko nkpe bo mfo eyifo fe lesa nǝ dímuǝ bo nkpǝ butsyǝ kekleke. Nya kusubebe komfo aakpia kafia ka nti Disumuyo eto sɛtɔ kafe kedufǝ lǝ kedikǝtǝkɔ kǝmiǝ.
19 a qual temos como âncora da alma segura e firme e que penetra até ao interior do véu,
20 Mfó ǝmǝ Yesu díkatɔ úsu lǝ bo kɛnyɛ fe ɔtɔusu seka. Wǝ díbǝ ofiani fe Usumunyǝ Ninǝ Kenke Melkisedek eto okle isu ese manlo manlo.
20 onde Jesus, nosso precursor, entrou por nós, feito eternamente sumo sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.