Hebreus 2

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nyamfo eso ele bǝ bɔlɛ ɔnukualɛtiki nnya bɔ́nɔ ola kekleke nɛ. Lenni nkoo, boonya kusu lǝ nnya ǝsuǝ.
1 Por isso é preciso que prestemos maior atenção ao que temos ouvido, para que jamais nos desviemos.
2 Kɛnyɛ ka Onanto eto batɔnkpe dítǝ bo banamǝǝ, eyifo ɔnukualɛ, nya lǝ utsyuǝ úta úbu nye útidi ato lǝ nnya ǝsuǝ, bǝnǝ wǝ koto sitinti fe kase íńyǝ itǝ.
2 Porque se a mensagem transmitida por anjos provou a sua firmeza, e toda transgressão e desobediência recebeu a devida punição,
3 Nyalɛɛ, ntsyǝ boofo butsyetsyi lǝ kotonǝnǝ eto kɛnyɛ, lǝ bɔni koto butsyue akafo Ditiki Sɛɛ kplɛ nǝmfo? Bonamute kosate leka bofo eto Ditiki Sɛɛ nǝmfo bɔtɛyi tutɛ tutɛ, fɛ mba kenke lɛnɔ ni lǝ wǝ kɛnyɛ tsya díbǝ bátɛyi ni báse uyi bǝtǝ bo bǝ, diyifo ɔnukualɛ.
3 como escaparemos nós, se negligenciarmos tão grande salvação? Esta salvação, primeiramente anunciada pelo Senhor, foi-nos confirmada pelos que a ouviram.
4 Lǝ nnya ǝsuǝǝ, Onanto kosate tsya édi nnya adansiɛ ku ɔnukualɛ, lǝ nyaso úyifo ayanisa ku ayanisa lǝ esu kpǝ ǝsuǝ, nya úsie Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ eto ǝtǝsa útǝ lǝ kase waala ǝsuǝ.
4 Deus também deu testemunho dela por meio de sinais, maravilhas, diversos milagres e dons do Espírito Santo distribuídos de acordo com a sua vontade.
5 Onanto mémfi kawunsiǝ fɔfɔ ka lǝǝbǝ bubǝ ka ǝsuǝ bɔnlɛ etiki budi ókpe lǝ batɔnkpe kalɔ.
5 Não foi a anjos que ele sujeitou o mundo que há de vir, a respeito do qual estamos falando,
6 Fɛɛ Anantotiki eto lekpa ditsyuǝ édi nnya adansiɛ ɛtɛyi nkǝ,
6 mas alguém em certo lugar testemunhou, dizendo: "Que é o homem, para que com ele te importes? E o filho do homem, para que com ele te preocupes?
7 Ábokosǝ wǝ kasɔ itǝ lefe kliminti ditsyuǝ enso Onanto eto batɔnkpe.
7 Tu o fizeste um pouco menor do que os anjos e o coroaste de glória e de honra;
8 Nya fǝtǝ údi seka lǝ lesa saa ǝsuǝ.”
8 tudo sujeitaste debaixo dos seus pés". Ao lhe sujeitar todas as coisas, nada deixou que não lhe estivesse sujeito. Agora, porém, ainda não vemos que todas as coisas lhe estejam sujeitas.
9 Fɛɛ Yesu ǝmfoo, wǝ lǝ lefe kliminti ǝsuǝ bábokosǝ kasɔ fe okpe lǝ Onanto eto batɔnkpe kalɔɔ, itǝ ɛyɛ lǝ Onanto eto lefonǝ ǝsuǝǝ, lǝ ukpǝ lǝ utsyue saa eto disi. Bɔlɛ wǝ bunyǝ mɔmɔ nwǝ béti ǝtǝsa ku dibu kenke eto lenkpakpa, ɛyɛ lǝ ukpǝ wǝ úkpǝ eso.
9 Vemos, todavia, aquele que por um pouco foi feito menor do que os anjos, Jesus, coroado de honra e glória por ter sofrido a morte, para que, pela graça de Deus, em favor de todos, experimentasse a morte.
10 Ɛlɛkɛ bǝ Onanto wǝ díyifo nya woalɔ lesa saa kǝtsyǝǝ, tǝ Yesu lǝ ɔflɔ ɛyɛ lǝ kanyi ka únyǝ ǝsuǝ bǝ ɛyɛ lǝ nnya ǝsuǝ unǝ bebi kpǝ oboko lǝ bǝnyǝ kedikɔ lǝ wǝ diyǝnde ǝsuǝ. Itsyise Yesu ni nwǝ lookpa mǝ usuko nkpǝ manlo kǝmiǝ.
10 Ao levar muitos filhos à glória, convinha que Deus, por causa de quem e por meio de quem tudo existe, tornasse perfeito, mediante o sofrimento, o autor da salvação deles.
11 Wǝ lǝǝflǝ abua lǝ betidi ǝsuǝ kewui, nya wǝ ku mba ǝsuǝ bǝflǝ abua béwui, anto ɔni uni mǝ. Nyaso yenyifo Yesu afanisa bǝ ókpadi mǝ nkǝ wǝ bayimi.
11 Ora, tanto o que santifica quanto os que são santificados provêm de um só. Por isso Jesus não se envergonha de chamá-los irmãos.
12 Woatɛyi Onanto nkǝ,
12 Ele diz: "Proclamarei o teu nome a meus irmãos; na assembléia te louvarei".
13 Usi ɔ́tɛyi nkǝ,
13 E também: "Nele porei a minha confiança". Novamente ele diz: "Aqui estou eu com os filhos que Deus me deu".
14 Se betidi ba woakpadi nkǝ bebi ni betidi ba lɛbɔ betsyi lǝ sinǝ ku kɔtɔ ǝsuǝǝ, Yesu kosate ǝbǝ ófiani fe mǝ nnya úsiǝ nkpǝ fe mǝ ke. Úyifo nyamfo nko bǝ ɛyɛ lǝ wǝ ukpǝ ǝsuǝǝ, lǝ ɔtsylɔsǝ Obonsam wǝ nkpe ukpǝ eto ǝsuǝale.
14 Portanto, visto que os filhos são pessoas de carne e sangue, ele também participou dessa condição humana, para que, por sua morte, derrotasse aquele que tem o poder da morte, isto é, o diabo,
15 Nya ɛyɛ lǝ kusu komfo ǝsuǝǝ, lǝ ulǝkǝ mba kenke lɛkɛ lǝ sidomu ǝsuǝ lǝ mǝ nkpǝ ǝsuǝ lǝ nnya báte ukpǝ sikpi eso.
15 e libertasse aqueles que durante toda a vida estiveram escravizados pelo medo da morte.
16 Nya ekpa bǝ inni Onanto eto batɔnkpe úbǝ kawunsǝko kɔ, bomu Abraham eto bebi eto bebi.
16 Pois é claro que não é a anjos que ele ajuda, mas aos descendentes de Abraão.
17 Nnya kasɔ ni bǝnkǝ, ele bǝ ofiani fe wǝ bayimi lǝ kusu saa ǝsuǝ bǝ lǝ ofiani ominsǝnyǝtidi ku nwǝ leesumu Onanto lǝ kusu ǝsuǝ eto Usumunyǝ Ninǝ Kenke lǝ utǝ kedi lǝ betidi eto abua eto disi.
17 Por essa razão era necessário que ele se tornasse semelhante a seus irmãos em todos os aspectos, para se tornar sumo sacerdote misericordioso e fiel com relação a Deus e fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Nya se wǝ kosate dínyǝ kanyi nya báto wǝ bábe esoo, woofo mba nkpe lǝ botokabe ǝsuǝ bɔwunsǝko.
18 Porque, tendo em vista o que ele mesmo sofreu quando tentado, ele é capaz de socorrer aqueles que também estão sendo tentados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.