Hebreus 2
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARA
1 Nyamfo eso ele bǝ bɔlɛ ɔnukualɛtiki nnya bɔ́nɔ ola kekleke nɛ. Lenni nkoo, boonya kusu lǝ nnya ǝsuǝ.
1 Por esta razão, importa que nos apeguemos, com mais firmeza, às verdades ouvidas, para que delas jamais nos desviemos.
2 Kɛnyɛ ka Onanto eto batɔnkpe dítǝ bo banamǝǝ, eyifo ɔnukualɛ, nya lǝ utsyuǝ úta úbu nye útidi ato lǝ nnya ǝsuǝ, bǝnǝ wǝ koto sitinti fe kase íńyǝ itǝ.
2 Se, pois, se tornou firme a palavra falada por meio de anjos, e toda transgressão ou desobediência recebeu justo castigo,
3 Nyalɛɛ, ntsyǝ boofo butsyetsyi lǝ kotonǝnǝ eto kɛnyɛ, lǝ bɔni koto butsyue akafo Ditiki Sɛɛ kplɛ nǝmfo? Bonamute kosate leka bofo eto Ditiki Sɛɛ nǝmfo bɔtɛyi tutɛ tutɛ, fɛ mba kenke lɛnɔ ni lǝ wǝ kɛnyɛ tsya díbǝ bátɛyi ni báse uyi bǝtǝ bo bǝ, diyifo ɔnukualɛ.
3 como escaparemos nós, se negligenciarmos tão grande salvação? A qual, tendo sido anunciada inicialmente pelo Senhor, foi-nos depois confirmada pelos que a ouviram;
4 Lǝ nnya ǝsuǝǝ, Onanto kosate tsya édi nnya adansiɛ ku ɔnukualɛ, lǝ nyaso úyifo ayanisa ku ayanisa lǝ esu kpǝ ǝsuǝ, nya úsie Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ eto ǝtǝsa útǝ lǝ kase waala ǝsuǝ.
4 dando Deus testemunho juntamente com eles, por sinais, prodígios e vários milagres e por distribuições do Espírito Santo, segundo a sua vontade.
5 Onanto mémfi kawunsiǝ fɔfɔ ka lǝǝbǝ bubǝ ka ǝsuǝ bɔnlɛ etiki budi ókpe lǝ batɔnkpe kalɔ.
5 Pois não foi a anjos que sujeitou o mundo que há de vir, sobre o qual estamos falando;
6 Fɛɛ Anantotiki eto lekpa ditsyuǝ édi nnya adansiɛ ɛtɛyi nkǝ,
6 antes, alguém, em certo lugar, deu pleno testemunho, dizendo: Que é o homem, que dele te lembres? Ou o filho do homem, que o visites?
7 Ábokosǝ wǝ kasɔ itǝ lefe kliminti ditsyuǝ enso Onanto eto batɔnkpe.
7 Fizeste-o, por um pouco, menor que os anjos, de glória e de honra o coroaste [e o constituíste sobre as obras das tuas mãos].
8 Nya fǝtǝ údi seka lǝ lesa saa ǝsuǝ.”
8 Todas as coisas sujeitaste debaixo dos seus pés. Ora, desde que lhe sujeitou todas as coisas, nada deixou fora do seu domínio. Agora, porém, ainda não vemos todas as coisas a ele sujeitas;
9 Fɛɛ Yesu ǝmfoo, wǝ lǝ lefe kliminti ǝsuǝ bábokosǝ kasɔ fe okpe lǝ Onanto eto batɔnkpe kalɔɔ, itǝ ɛyɛ lǝ Onanto eto lefonǝ ǝsuǝǝ, lǝ ukpǝ lǝ utsyue saa eto disi. Bɔlɛ wǝ bunyǝ mɔmɔ nwǝ béti ǝtǝsa ku dibu kenke eto lenkpakpa, ɛyɛ lǝ ukpǝ wǝ úkpǝ eso.
9 vemos, todavia, aquele que, por um pouco, tendo sido feito menor que os anjos, Jesus, por causa do sofrimento da morte, foi coroado de glória e de honra, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todo homem.
10 Ɛlɛkɛ bǝ Onanto wǝ díyifo nya woalɔ lesa saa kǝtsyǝǝ, tǝ Yesu lǝ ɔflɔ ɛyɛ lǝ kanyi ka únyǝ ǝsuǝ bǝ ɛyɛ lǝ nnya ǝsuǝ unǝ bebi kpǝ oboko lǝ bǝnyǝ kedikɔ lǝ wǝ diyǝnde ǝsuǝ. Itsyise Yesu ni nwǝ lookpa mǝ usuko nkpǝ manlo kǝmiǝ.
10 Porque convinha que aquele, por cuja causa e por quem todas as coisas existem, conduzindo muitos filhos à glória, aperfeiçoasse, por meio de sofrimentos, o Autor da salvação deles.
11 Wǝ lǝǝflǝ abua lǝ betidi ǝsuǝ kewui, nya wǝ ku mba ǝsuǝ bǝflǝ abua béwui, anto ɔni uni mǝ. Nyaso yenyifo Yesu afanisa bǝ ókpadi mǝ nkǝ wǝ bayimi.
11 Pois, tanto o que santifica como os que são santificados, todos vêm de um só. Por isso, é que ele não se envergonha de lhes chamar irmãos,
12 Woatɛyi Onanto nkǝ,
12 dizendo: A meus irmãos declararei o teu nome, cantar-te-ei louvores no meio da congregação.
13 Usi ɔ́tɛyi nkǝ,
13 E outra vez: Eu porei nele a minha confiança. E ainda: Eis aqui estou eu e os filhos que Deus me deu.
14 Se betidi ba woakpadi nkǝ bebi ni betidi ba lɛbɔ betsyi lǝ sinǝ ku kɔtɔ ǝsuǝǝ, Yesu kosate ǝbǝ ófiani fe mǝ nnya úsiǝ nkpǝ fe mǝ ke. Úyifo nyamfo nko bǝ ɛyɛ lǝ wǝ ukpǝ ǝsuǝǝ, lǝ ɔtsylɔsǝ Obonsam wǝ nkpe ukpǝ eto ǝsuǝale.
14 Visto, pois, que os filhos têm participação comum de carne e sangue, destes também ele, igualmente, participou, para que, por sua morte, destruísse aquele que tem o poder da morte, a saber, o diabo,
15 Nya ɛyɛ lǝ kusu komfo ǝsuǝǝ, lǝ ulǝkǝ mba kenke lɛkɛ lǝ sidomu ǝsuǝ lǝ mǝ nkpǝ ǝsuǝ lǝ nnya báte ukpǝ sikpi eso.
15 e livrasse todos que, pelo pavor da morte, estavam sujeitos à escravidão por toda a vida.
16 Nya ekpa bǝ inni Onanto eto batɔnkpe úbǝ kawunsǝko kɔ, bomu Abraham eto bebi eto bebi.
16 Pois ele, evidentemente, não socorre anjos, mas socorre a descendência de Abraão.
17 Nnya kasɔ ni bǝnkǝ, ele bǝ ofiani fe wǝ bayimi lǝ kusu saa ǝsuǝ bǝ lǝ ofiani ominsǝnyǝtidi ku nwǝ leesumu Onanto lǝ kusu ǝsuǝ eto Usumunyǝ Ninǝ Kenke lǝ utǝ kedi lǝ betidi eto abua eto disi.
17 Por isso mesmo, convinha que, em todas as coisas, se tornasse semelhante aos irmãos, para ser misericordioso e fiel sumo sacerdote nas coisas referentes a Deus e para fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Nya se wǝ kosate dínyǝ kanyi nya báto wǝ bábe esoo, woofo mba nkpe lǝ botokabe ǝsuǝ bɔwunsǝko.
18 Pois, naquilo que ele mesmo sofreu, tendo sido tentado, é poderoso para socorrer os que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.