Gálatas 2
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVT
1 Lefosi alɛ ana kamaa, nsinkli nsu Yerusalem ku Barnaba. Nkpa Tito tsya nyɛnko.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Nsu mfó itsyise Onanto dílǝkǝ nnya óte mɛ nko. Nya lǝ mɔ botsya butsyuǝ ku mba ni batɔnkotɔnko maate hã ǝsuǝǝ, nlǝkǝ letsya nǝ maabe kǝtǝ mba lenni Yudafɔ itsyi lǝ Ditiki Sɛɛ nǝmǝ ǝsuǝǝ, nte mǝ. Itsyise maanla miǝ keyifo ka mínyifo lǝ lefe nǝ lefee ku nka minlɛ buyifo lǝ kayɛ buyifo kebimba.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Bánhiɛ Tito, mɔ ɔyɛtsyuǝ, wǝ ni Grikinyǝ boǝ ola lelo.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Ite bǝ bǝtsyuǝ ála bǝ eni ola ni kokooko. Fɛɛ betidi bǝtsyuǝ ba díyifo mǝ ǝsuǝ fe bayimitsyuǝ ba léfo bánɔɔ, éyu bédufǝ lǝ bo ditsyukpa nti fe mba laasɔ asakanɔ lǝ babɛbɛ kusu ko bɔɔyɛ babiasǝ ǝsuǝ ǝsuǝ busiǝ bo Kristo Yesu dítǝ bo, lǝ beyifo lǝ bofiani ndomufɔ.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Fɛɛ se ini bola boola boǝ ɔnukualɛ wǝ nkpe lǝ Ditiki Sɛɛ nǝmǝ lǝ lɛbɔ lǝ utsyuǝ saa lǝ unyǝ esoo, bóantɔnɔ lǝ mǝ ditiki nǝmǝ ǝsuǝ kon.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Fɛɛ betidi ba mǝǝnyǝ fe batɔnkotɔnko benii, mǝntǝ mɛ nsusu fɔfɔ saa. Nlɛ mǝ bokpo nko tsyaa, mɔɔ, ini ɔtɔnkotɔnko lefe mɛ. Itsyise Onantoo, waambe betidi eto ǝnǝmi.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Bomuu, bǝnyǝ bǝ Onanto dítǝ mɛ keyifo nkǝ nsu mbe Ditiki Sɛɛ nǝmǝ letsya ntǝ mba lenni Yudafɔ, fe kase úfi Ditiki Sɛɛ nǝmǝ eto letsyabebe kǝtǝ Yudafɔ ókpe lǝ Petro eto kɔni.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Nya ɛyɛ lǝ Onanto eto ǝsuǝale ǝsuǝǝ, ótsyese mɛ, fe wǝ ɔtɔnkpe itǝ mba lenni Yudafɔ fe kase ɔyɛlǝ ǝsuǝale ǝsuǝ ótsyese Petro wǝ ɔtɔnkpe itǝ Yudafɔ seka.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Yakobo ku Petro ku Yohanes ba beefi fe batɔnkotɔnko itǝ bafokanɔfɔ eto etsyukpaa, ǝnyǝ bǝtsyǝ lekpo bǝ Onanto dífi keyifo kamǝ ókpe mɛ lǝ ani. Nyaso bǝtǝ Barnaba ku mɔ kɔni, nyamfo lete bǝ báfo bo fe mba nlɛ keyifo kani eto okle buyifo lǝ bǝtsyuǝ. Bóse nnya uyi boǝ Barnaba ku mɔɔ, ebuyifo keyifo lǝ mba lenni Yudafɔ nti, nya mǝǝ tsya luuyifo keyifo lǝ Yudafɔ nti.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Nnya hã bátɔ betsyiko lǝ bo ɔflɔ ni bǝ, lǝ bokloma kase bɔɔlɛ bakombo ba nkpe mǝ lenti, bunyǝ mǝ kaminsǝ. Nnya nyamfo eyifo lesa nǝ mintsya dítsyue míntsyǝ miǝ muuyifo.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Lefe nǝ Petro díbǝ Antiokiaa, ntaka ńyǝ lǝ wǝ ǝsuǝ itsyise úyifo lesa nǝ dimanlɛkɛ kon.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Itsyise fɛ betidi ba Yakobo létsyese lúubǝ bedufǝǝ, Petro ku wǝ bayimi ba lenni Yudafɔ kátsya kedi lesa kakɔ. Fɛɛ se betidi bamǝ díbǝ koo, ɔ́yɛ lesa budi ku mǝ nya údu úsu mba díbǝ eto lekpake, itsyise óte sikpi lǝ betidi ba díkatɛyi bǝ ele bǝ mba lenni Yudafɔ la lelo ǝsuǝ.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Yudafɔ eto bafokanɔfɔ bamba tsya étsyiko sikpi bote kǝtǝkǝko Petro kama. Barnaba tsya éyifo nko ke útǝkǝko mǝ kama.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Nya se mínyǝ miǝ bányɛ lǝ Ditiki Sɛɛ nǝmǝ eto kusu ǝsuǝ esoo, ntɛyi Petro lǝ mǝmblɛ kenke eto ǝnǝmi minkǝ, “Yudanyǝ feni, fɛɛ esi nkpǝ fe nwǝ lenni Yudanyǝ, nya inni nko ele bǝ Yudanyǝ siǝ nkpǝ. Ntsyǝ ibǝ bǝ alɛ bokplatsya fǝ aayinkǝ mba lenni Yudafɔ akpe fǝ bǝsiǝ nkpǝ fe Yudafɔ?”
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Sitintii, Yudafɔ buni bále bo, bunni mba bále lenni Yudafɔ ba ni babuayifo.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Fɛɛ buyi boǝ Onanto aalɔ wǝ ku utidi eto nti ɛyɛ lǝ wǝ bofokanɔ bo utidi nkpe lǝ Yesu Kristo ǝsuǝ. Nya inni lǝ wǝ buyifo lǝ kɔfi ǝsuǝ eso. Bontsya áfo Kristo Yesu bɔnɔ, lǝ nnya eso Onanto álɔ bonko wǝ eto nti ɛyɛ lǝ bo Kristo bofokanɔ ǝsuǝ eso. Nya inni lǝ nnya boeyifo lǝ kɔfi ǝsuǝ eso. Itsyise Onanto mánlɔ wǝ ku kuutsyuǝ saa eto nti ɛyɛ lǝ kɔfi komǝ eto kotobutsyue ǝsuǝ eso.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Lǝ nyaso bɔlɛ bokplatsya boǝ Onanto lɔ bonko wǝ eto nti ɛyɛ lǝ Kristo ǝsuǝ. Fɛɛ lǝ buyifo nko fɛ utsyuǝ lǝǝnyǝ bo fe mba leeyifo asa bua fe kase mba lenni Yudafɔ ntee, bote ɛnlɛ bǝ Kristo aatɔnɔ ku lebuayifoyifo? Owo lo, kulefe!
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Lǝ nyɛ kɔfi buyifoo, míndi ko minwui, nya mínsinkli minlɛ ko botakasǝ kǝnyǝnsǝǝ, nyalɛ mɔ kosate lɛ mɔ ǝsuǝ bulǝkǝ kate fe nwǝ laanyɛ lǝ kɔfi ǝsuǝ.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Itsyi lǝ kɔfi ǝsuǝǝ, mbofiani ukpǝnkpǝ, kɔfi komǝ kosate lélo mɛ, bǝ lǝ nsiǝ nkpǝ ntǝ Onanto bomu.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Bonko Kristo básɔ bámanklasǝ lǝ uyikabie ǝsuǝ. Nya insini mɔ ni nsi nkpǝ, bomu Kristo nsi nkpǝ lǝ mɛ. Nya nkpǝ bo minsi mɔmɔ lǝ sinǝ ǝsuǝǝ, nsi mu ɛyɛ lǝ ǝsuǝale nnya maafo se mímfo Onanto eto Ubi mínɔ eso. Wǝ ni nwǝ dífi wǝ nkpǝ útǝ lǝ mɔ disi, itsyise waala mɛ.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Mǝmbulǝkǝ Onanto eto lefonǝ nǝ weefi kǝtǝ betidi nwui kulefe. Itsyise lǝ yofobudi bǝ utidi ebuyifo ɔsɛɛ lǝ Onanto eto ǝnǝmi ɛyɛ lǝ kɔfi ǝsuǝǝ, nyalɛ ɛlɛ bote bǝ Kristo eto ukpǝ wǝ úkpǝǝ, eyifo ubimba.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.