Gálatas 2
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARA
1 Lefosi alɛ ana kamaa, nsinkli nsu Yerusalem ku Barnaba. Nkpa Tito tsya nyɛnko.
1 Catorze anos depois, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também a Tito.
2 Nsu mfó itsyise Onanto dílǝkǝ nnya óte mɛ nko. Nya lǝ mɔ botsya butsyuǝ ku mba ni batɔnkotɔnko maate hã ǝsuǝǝ, nlǝkǝ letsya nǝ maabe kǝtǝ mba lenni Yudafɔ itsyi lǝ Ditiki Sɛɛ nǝmǝ ǝsuǝǝ, nte mǝ. Itsyise maanla miǝ keyifo ka mínyifo lǝ lefe nǝ lefee ku nka minlɛ buyifo lǝ kayɛ buyifo kebimba.
2 Subi em obediência a uma revelação; e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios, mas em particular aos que pareciam de maior influência, para, de algum modo, não correr ou ter corrido em vão.
3 Bánhiɛ Tito, mɔ ɔyɛtsyuǝ, wǝ ni Grikinyǝ boǝ ola lelo.
3 Contudo, nem mesmo Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 Ite bǝ bǝtsyuǝ ála bǝ eni ola ni kokooko. Fɛɛ betidi bǝtsyuǝ ba díyifo mǝ ǝsuǝ fe bayimitsyuǝ ba léfo bánɔɔ, éyu bédufǝ lǝ bo ditsyukpa nti fe mba laasɔ asakanɔ lǝ babɛbɛ kusu ko bɔɔyɛ babiasǝ ǝsuǝ ǝsuǝ busiǝ bo Kristo Yesu dítǝ bo, lǝ beyifo lǝ bofiani ndomufɔ.
4 E isto por causa dos falsos irmãos que se entremeteram com o fim de espreitar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus e reduzir-nos à escravidão;
5 Fɛɛ se ini bola boola boǝ ɔnukualɛ wǝ nkpe lǝ Ditiki Sɛɛ nǝmǝ lǝ lɛbɔ lǝ utsyuǝ saa lǝ unyǝ esoo, bóantɔnɔ lǝ mǝ ditiki nǝmǝ ǝsuǝ kon.
5 aos quais nem ainda por uma hora nos submetemos, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Fɛɛ betidi ba mǝǝnyǝ fe batɔnkotɔnko benii, mǝntǝ mɛ nsusu fɔfɔ saa. Nlɛ mǝ bokpo nko tsyaa, mɔɔ, ini ɔtɔnkotɔnko lefe mɛ. Itsyise Onantoo, waambe betidi eto ǝnǝmi.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser de maior influência (quais tenham sido, outrora, não me interessa; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que me pareciam ser alguma coisa nada me acrescentaram;
7 Bomuu, bǝnyǝ bǝ Onanto dítǝ mɛ keyifo nkǝ nsu mbe Ditiki Sɛɛ nǝmǝ letsya ntǝ mba lenni Yudafɔ, fe kase úfi Ditiki Sɛɛ nǝmǝ eto letsyabebe kǝtǝ Yudafɔ ókpe lǝ Petro eto kɔni.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me fora confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Nya ɛyɛ lǝ Onanto eto ǝsuǝale ǝsuǝǝ, ótsyese mɛ, fe wǝ ɔtɔnkpe itǝ mba lenni Yudafɔ fe kase ɔyɛlǝ ǝsuǝale ǝsuǝ ótsyese Petro wǝ ɔtɔnkpe itǝ Yudafɔ seka.
8 (pois aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão também operou eficazmente em mim para com os gentios)
9 Yakobo ku Petro ku Yohanes ba beefi fe batɔnkotɔnko itǝ bafokanɔfɔ eto etsyukpaa, ǝnyǝ bǝtsyǝ lekpo bǝ Onanto dífi keyifo kamǝ ókpe mɛ lǝ ani. Nyaso bǝtǝ Barnaba ku mɔ kɔni, nyamfo lete bǝ báfo bo fe mba nlɛ keyifo kani eto okle buyifo lǝ bǝtsyuǝ. Bóse nnya uyi boǝ Barnaba ku mɔɔ, ebuyifo keyifo lǝ mba lenni Yudafɔ nti, nya mǝǝ tsya luuyifo keyifo lǝ Yudafɔ nti.
9 e, quando conheceram a graça que me foi dada, Tiago, Cefas e João, que eram reputados colunas, me estenderam, a mim e a Barnabé, a destra de comunhão, a fim de que nós fôssemos para os gentios, e eles, para a circuncisão;
10 Nnya hã bátɔ betsyiko lǝ bo ɔflɔ ni bǝ, lǝ bokloma kase bɔɔlɛ bakombo ba nkpe mǝ lenti, bunyǝ mǝ kaminsǝ. Nnya nyamfo eyifo lesa nǝ mintsya dítsyue míntsyǝ miǝ muuyifo.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também me esforcei por fazer.
11 Lefe nǝ Petro díbǝ Antiokiaa, ntaka ńyǝ lǝ wǝ ǝsuǝ itsyise úyifo lesa nǝ dimanlɛkɛ kon.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe face a face, porque se tornara repreensível.
12 Itsyise fɛ betidi ba Yakobo létsyese lúubǝ bedufǝǝ, Petro ku wǝ bayimi ba lenni Yudafɔ kátsya kedi lesa kakɔ. Fɛɛ se betidi bamǝ díbǝ koo, ɔ́yɛ lesa budi ku mǝ nya údu úsu mba díbǝ eto lekpake, itsyise óte sikpi lǝ betidi ba díkatɛyi bǝ ele bǝ mba lenni Yudafɔ la lelo ǝsuǝ.
12 Com efeito, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, comia com os gentios; quando, porém, chegaram, afastou-se e, por fim, veio a apartar-se, temendo os da circuncisão.
13 Yudafɔ eto bafokanɔfɔ bamba tsya étsyiko sikpi bote kǝtǝkǝko Petro kama. Barnaba tsya éyifo nko ke útǝkǝko mǝ kama.
13 E também os demais judeus dissimularam com ele, a ponto de o próprio Barnabé ter-se deixado levar pela dissimulação deles.
14 Nya se mínyǝ miǝ bányɛ lǝ Ditiki Sɛɛ nǝmǝ eto kusu ǝsuǝ esoo, ntɛyi Petro lǝ mǝmblɛ kenke eto ǝnǝmi minkǝ, “Yudanyǝ feni, fɛɛ esi nkpǝ fe nwǝ lenni Yudanyǝ, nya inni nko ele bǝ Yudanyǝ siǝ nkpǝ. Ntsyǝ ibǝ bǝ alɛ bokplatsya fǝ aayinkǝ mba lenni Yudafɔ akpe fǝ bǝsiǝ nkpǝ fe Yudafɔ?”
14 Quando, porém, vi que não procediam corretamente segundo a verdade do evangelho, disse a Cefas, na presença de todos: se, sendo tu judeu, vives como gentio e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Sitintii, Yudafɔ buni bále bo, bunni mba bále lenni Yudafɔ ba ni babuayifo.
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 Fɛɛ buyi boǝ Onanto aalɔ wǝ ku utidi eto nti ɛyɛ lǝ wǝ bofokanɔ bo utidi nkpe lǝ Yesu Kristo ǝsuǝ. Nya inni lǝ wǝ buyifo lǝ kɔfi ǝsuǝ eso. Bontsya áfo Kristo Yesu bɔnɔ, lǝ nnya eso Onanto álɔ bonko wǝ eto nti ɛyɛ lǝ bo Kristo bofokanɔ ǝsuǝ eso. Nya inni lǝ nnya boeyifo lǝ kɔfi ǝsuǝ eso. Itsyise Onanto mánlɔ wǝ ku kuutsyuǝ saa eto nti ɛyɛ lǝ kɔfi komǝ eto kotobutsyue ǝsuǝ eso.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, e sim mediante a fé em Cristo Jesus, também temos crido em Cristo Jesus, para que fôssemos justificados pela fé em Cristo e não por obras da lei, pois, por obras da lei, ninguém será justificado.
17 Lǝ nyaso bɔlɛ bokplatsya boǝ Onanto lɔ bonko wǝ eto nti ɛyɛ lǝ Kristo ǝsuǝ. Fɛɛ lǝ buyifo nko fɛ utsyuǝ lǝǝnyǝ bo fe mba leeyifo asa bua fe kase mba lenni Yudafɔ ntee, bote ɛnlɛ bǝ Kristo aatɔnɔ ku lebuayifoyifo? Owo lo, kulefe!
17 Mas se, procurando ser justificados em Cristo, fomos nós mesmos também achados pecadores, dar-se-á o caso de ser Cristo ministro do pecado? Certo que não!
18 Lǝ nyɛ kɔfi buyifoo, míndi ko minwui, nya mínsinkli minlɛ ko botakasǝ kǝnyǝnsǝǝ, nyalɛ mɔ kosate lɛ mɔ ǝsuǝ bulǝkǝ kate fe nwǝ laanyɛ lǝ kɔfi ǝsuǝ.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, a mim mesmo me constituo transgressor.
19 Itsyi lǝ kɔfi ǝsuǝǝ, mbofiani ukpǝnkpǝ, kɔfi komǝ kosate lélo mɛ, bǝ lǝ nsiǝ nkpǝ ntǝ Onanto bomu.
19 Porque eu, mediante a própria lei, morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou crucificado com Cristo;
20 Bonko Kristo básɔ bámanklasǝ lǝ uyikabie ǝsuǝ. Nya insini mɔ ni nsi nkpǝ, bomu Kristo nsi nkpǝ lǝ mɛ. Nya nkpǝ bo minsi mɔmɔ lǝ sinǝ ǝsuǝǝ, nsi mu ɛyɛ lǝ ǝsuǝale nnya maafo se mímfo Onanto eto Ubi mínɔ eso. Wǝ ni nwǝ dífi wǝ nkpǝ útǝ lǝ mɔ disi, itsyise waala mɛ.
20 logo, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim; e esse viver que, agora, tenho na carne, vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e a si mesmo se entregou por mim.
21 Mǝmbulǝkǝ Onanto eto lefonǝ nǝ weefi kǝtǝ betidi nwui kulefe. Itsyise lǝ yofobudi bǝ utidi ebuyifo ɔsɛɛ lǝ Onanto eto ǝnǝmi ɛyɛ lǝ kɔfi ǝsuǝǝ, nyalɛ ɛlɛ bote bǝ Kristo eto ukpǝ wǝ úkpǝǝ, eyifo ubimba.
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça é mediante a lei, segue-se que morreu Cristo em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.