Gálatas 2
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARC
1 Lefosi alɛ ana kamaa, nsinkli nsu Yerusalem ku Barnaba. Nkpa Tito tsya nyɛnko.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo Tito.
2 Nsu mfó itsyise Onanto dílǝkǝ nnya óte mɛ nko. Nya lǝ mɔ botsya butsyuǝ ku mba ni batɔnkotɔnko maate hã ǝsuǝǝ, nlǝkǝ letsya nǝ maabe kǝtǝ mba lenni Yudafɔ itsyi lǝ Ditiki Sɛɛ nǝmǝ ǝsuǝǝ, nte mǝ. Itsyise maanla miǝ keyifo ka mínyifo lǝ lefe nǝ lefee ku nka minlɛ buyifo lǝ kayɛ buyifo kebimba.
2 E subi por uma revelação e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios e particularmente aos que estavam em estima, para que de maneira alguma não corresse ou não tivesse corrido em vão.
3 Bánhiɛ Tito, mɔ ɔyɛtsyuǝ, wǝ ni Grikinyǝ boǝ ola lelo.
3 Mas nem ainda Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 Ite bǝ bǝtsyuǝ ála bǝ eni ola ni kokooko. Fɛɛ betidi bǝtsyuǝ ba díyifo mǝ ǝsuǝ fe bayimitsyuǝ ba léfo bánɔɔ, éyu bédufǝ lǝ bo ditsyukpa nti fe mba laasɔ asakanɔ lǝ babɛbɛ kusu ko bɔɔyɛ babiasǝ ǝsuǝ ǝsuǝ busiǝ bo Kristo Yesu dítǝ bo, lǝ beyifo lǝ bofiani ndomufɔ.
4 E isso por causa dos falsos irmãos que se tinham entremetido e secretamente entraram a espiar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus, para nos porem em servidão;
5 Fɛɛ se ini bola boola boǝ ɔnukualɛ wǝ nkpe lǝ Ditiki Sɛɛ nǝmǝ lǝ lɛbɔ lǝ utsyuǝ saa lǝ unyǝ esoo, bóantɔnɔ lǝ mǝ ditiki nǝmǝ ǝsuǝ kon.
5 aos quais, nem ainda por uma hora, cedemos com sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Fɛɛ betidi ba mǝǝnyǝ fe batɔnkotɔnko benii, mǝntǝ mɛ nsusu fɔfɔ saa. Nlɛ mǝ bokpo nko tsyaa, mɔɔ, ini ɔtɔnkotɔnko lefe mɛ. Itsyise Onantoo, waambe betidi eto ǝnǝmi.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser alguma coisa (quais tenham sido noutro tempo, não se me dá; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me comunicaram;
7 Bomuu, bǝnyǝ bǝ Onanto dítǝ mɛ keyifo nkǝ nsu mbe Ditiki Sɛɛ nǝmǝ letsya ntǝ mba lenni Yudafɔ, fe kase úfi Ditiki Sɛɛ nǝmǝ eto letsyabebe kǝtǝ Yudafɔ ókpe lǝ Petro eto kɔni.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me estava confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Nya ɛyɛ lǝ Onanto eto ǝsuǝale ǝsuǝǝ, ótsyese mɛ, fe wǝ ɔtɔnkpe itǝ mba lenni Yudafɔ fe kase ɔyɛlǝ ǝsuǝale ǝsuǝ ótsyese Petro wǝ ɔtɔnkpe itǝ Yudafɔ seka.
8 (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, esse operou também em mim com eficácia para com os gentios),
9 Yakobo ku Petro ku Yohanes ba beefi fe batɔnkotɔnko itǝ bafokanɔfɔ eto etsyukpaa, ǝnyǝ bǝtsyǝ lekpo bǝ Onanto dífi keyifo kamǝ ókpe mɛ lǝ ani. Nyaso bǝtǝ Barnaba ku mɔ kɔni, nyamfo lete bǝ báfo bo fe mba nlɛ keyifo kani eto okle buyifo lǝ bǝtsyuǝ. Bóse nnya uyi boǝ Barnaba ku mɔɔ, ebuyifo keyifo lǝ mba lenni Yudafɔ nti, nya mǝǝ tsya luuyifo keyifo lǝ Yudafɔ nti.
9 e conhecendo Tiago, Cefas e João, que eram considerados como as colunas, a graça que se me havia dado, deram-nos as destras, em comunhão comigo e com Barnabé, para que nós fôssemos aos gentios e eles, à circuncisão;
10 Nnya hã bátɔ betsyiko lǝ bo ɔflɔ ni bǝ, lǝ bokloma kase bɔɔlɛ bakombo ba nkpe mǝ lenti, bunyǝ mǝ kaminsǝ. Nnya nyamfo eyifo lesa nǝ mintsya dítsyue míntsyǝ miǝ muuyifo.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também procurei fazer com diligência.
11 Lefe nǝ Petro díbǝ Antiokiaa, ntaka ńyǝ lǝ wǝ ǝsuǝ itsyise úyifo lesa nǝ dimanlɛkɛ kon.
11 E, chegando Pedro à Antioquia, lhe resisti na cara, porque era repreensível.
12 Itsyise fɛ betidi ba Yakobo létsyese lúubǝ bedufǝǝ, Petro ku wǝ bayimi ba lenni Yudafɔ kátsya kedi lesa kakɔ. Fɛɛ se betidi bamǝ díbǝ koo, ɔ́yɛ lesa budi ku mǝ nya údu úsu mba díbǝ eto lekpake, itsyise óte sikpi lǝ betidi ba díkatɛyi bǝ ele bǝ mba lenni Yudafɔ la lelo ǝsuǝ.
12 Porque, antes que alguns tivessem chegado da parte de Tiago, comia com os gentios; mas, depois que chegaram, se foi retirando e se apartou deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Yudafɔ eto bafokanɔfɔ bamba tsya étsyiko sikpi bote kǝtǝkǝko Petro kama. Barnaba tsya éyifo nko ke útǝkǝko mǝ kama.
13 E os outros judeus também dissimulavam com ele, de maneira que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 Nya se mínyǝ miǝ bányɛ lǝ Ditiki Sɛɛ nǝmǝ eto kusu ǝsuǝ esoo, ntɛyi Petro lǝ mǝmblɛ kenke eto ǝnǝmi minkǝ, “Yudanyǝ feni, fɛɛ esi nkpǝ fe nwǝ lenni Yudanyǝ, nya inni nko ele bǝ Yudanyǝ siǝ nkpǝ. Ntsyǝ ibǝ bǝ alɛ bokplatsya fǝ aayinkǝ mba lenni Yudafɔ akpe fǝ bǝsiǝ nkpǝ fe Yudafɔ?”
14 Mas, quando vi que não andavam bem e direitamente conforme a verdade do evangelho, disse a Pedro na presença de todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Sitintii, Yudafɔ buni bále bo, bunni mba bále lenni Yudafɔ ba ni babuayifo.
15 Nós somos judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios.
16 Fɛɛ buyi boǝ Onanto aalɔ wǝ ku utidi eto nti ɛyɛ lǝ wǝ bofokanɔ bo utidi nkpe lǝ Yesu Kristo ǝsuǝ. Nya inni lǝ wǝ buyifo lǝ kɔfi ǝsuǝ eso. Bontsya áfo Kristo Yesu bɔnɔ, lǝ nnya eso Onanto álɔ bonko wǝ eto nti ɛyɛ lǝ bo Kristo bofokanɔ ǝsuǝ eso. Nya inni lǝ nnya boeyifo lǝ kɔfi ǝsuǝ eso. Itsyise Onanto mánlɔ wǝ ku kuutsyuǝ saa eto nti ɛyɛ lǝ kɔfi komǝ eto kotobutsyue ǝsuǝ eso.
16 Sabendo que o homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé em Jesus Cristo, temos também crido em Jesus Cristo, para sermos justificados pela fé de Cristo e não pelas obras da lei, porquanto pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Lǝ nyaso bɔlɛ bokplatsya boǝ Onanto lɔ bonko wǝ eto nti ɛyɛ lǝ Kristo ǝsuǝ. Fɛɛ lǝ buyifo nko fɛ utsyuǝ lǝǝnyǝ bo fe mba leeyifo asa bua fe kase mba lenni Yudafɔ ntee, bote ɛnlɛ bǝ Kristo aatɔnɔ ku lebuayifoyifo? Owo lo, kulefe!
17 Pois, se nós, que procuramos ser justificados em Cristo, nós mesmos também somos achados pecadores, é, porventura, Cristo ministro do pecado? De maneira nenhuma.
18 Lǝ nyɛ kɔfi buyifoo, míndi ko minwui, nya mínsinkli minlɛ ko botakasǝ kǝnyǝnsǝǝ, nyalɛ mɔ kosate lɛ mɔ ǝsuǝ bulǝkǝ kate fe nwǝ laanyɛ lǝ kɔfi ǝsuǝ.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Itsyi lǝ kɔfi ǝsuǝǝ, mbofiani ukpǝnkpǝ, kɔfi komǝ kosate lélo mɛ, bǝ lǝ nsiǝ nkpǝ ntǝ Onanto bomu.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para viver para Deus.
20 Bonko Kristo básɔ bámanklasǝ lǝ uyikabie ǝsuǝ. Nya insini mɔ ni nsi nkpǝ, bomu Kristo nsi nkpǝ lǝ mɛ. Nya nkpǝ bo minsi mɔmɔ lǝ sinǝ ǝsuǝǝ, nsi mu ɛyɛ lǝ ǝsuǝale nnya maafo se mímfo Onanto eto Ubi mínɔ eso. Wǝ ni nwǝ dífi wǝ nkpǝ útǝ lǝ mɔ disi, itsyise waala mɛ.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne vivo-a na fé do Filho de Deus, o qual me amou e se entregou a si mesmo por mim.
21 Mǝmbulǝkǝ Onanto eto lefonǝ nǝ weefi kǝtǝ betidi nwui kulefe. Itsyise lǝ yofobudi bǝ utidi ebuyifo ɔsɛɛ lǝ Onanto eto ǝnǝmi ɛyɛ lǝ kɔfi ǝsuǝǝ, nyalɛ ɛlɛ bote bǝ Kristo eto ukpǝ wǝ úkpǝǝ, eyifo ubimba.
21 Não aniquilo a graça de Deus; porque, se a justiça provém da lei, segue-se que Cristo morreu debalde.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.