Filipenses 2
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs VC
1 Mfo nnɔ miǝ mi nkpǝ bo benkpe lǝ Kristo ǝsuǝǝ, ǝtǝ bínyǝ ǝsuǝale. Nya wǝ lelabi lǝǝyuǝsǝ mi ketu. Biyifo bani ku wǝ Lɛwɔnɔ, nya bɛnlɛ mi ǝsuǝ wɔkɔkɔkɔɔkɔ lǝ kafoɛkpɛ ku kaminsǝnyǝnyǝ ǝsuǝ bitǝ bǝtsyuǝ.
1 Se me é possível, pois, alguma consolação em Cristo, algum caridoso estímulo, alguma comunhão no Espírito, alguma ternura e compaixão,
2 Nnya lǝ nko ini sitintii, nyalɛ muukǝnko mi miǝ bitǝ lǝ nyǝ disuǝyuǝ bǝ nsusu bɔni ku lelabi lǝ lɛkɛ bo nya lǝ biyifo lɔni lǝ lɛwɔnɔ ku disibubu ǝsuǝ.
2 completai a minha alegria, permanecendo unidos. Tende um mesmo amor, uma só alma e os mesmos pensamentos.
3 Bienyifo kulesa nǝ lete mɔ mate hã eto lɛlɛkɛsǝ nye ǝsuǝ katobǝsǝbesǝ eto ditsyǝbi. Bebokosǝ ǝsuǝ kasɔ, nya bibu betidi bamba fe balɛkɛ baso mi.
3 Nada façais por espírito de partido ou vanglória, mas que a humildade vos ensine a considerar os outros superiores a vós mesmos.
4 Nya bɛbɛbɛ betidi bamba eto kasɛɛ, inni fǝ mate eto lɛlɛkɛsɛ ete.
4 Cada qual tenha em vista não os seus próprios interesses, e sim os dos outros.
5 Bitǝ lǝ nsusu bo lɛkɛ Kristo Yesu, lǝ bɔkɛ mi tsya.
5 Dedicai-vos mutuamente a estima que se deve em Cristo Jesus.
6 Nnya ni bǝ ite bǝ okpe Onanto eto ditsyebi tsyaa, wóemfi nnya lǝ ǝsuǝale ǝsuǝ nkǝ lǝ okate ku Onanto.
6 Sendo ele de condição divina, não se prevaleceu de sua igualdade com Deus,
7 Bomu lǝ wǝ kosate eto lelabi ǝsuǝǝ, úfi lesa saa nǝ nte wǝ útǝ kafo faa, nya úyifo wǝ ǝsuǝ usumutidi. Nya úbǝ bále fe kawunsiǝ kamfo eto utidi.
7 mas aniquilou-se a si mesmo, assumindo a condição de escravo e assemelhando-se aos homens.
8 Utidi eto ditsyǝbi lɛkɛ wǝ nya óbokosǝ ǝsuǝ kasɔ nya ɔ́yɛ lǝ kototsyuetsyue eto kusu ǝsuǝ úsu taa ukpǝ kǝmiǝ, ukpǝ lǝ uyikabie ǝsuǝ.
8 E, sendo exteriormente reconhecido como homem, humilhou-se ainda mais, tornando-se obediente até a morte, e morte de cruz.
9 Ɛyɛ lǝ nyamfo esoo, Onanto ábesǝ wǝ kato ka nso kenke, nya úfi diye nǝ nso bɔmɔ kaso diye saa útǝkǝ wǝ.
9 Por isso Deus o exaltou soberanamente e lhe outorgou o nome que está acima de todos os nomes,
10 Nya lǝ bakpadi Yesu eto diyee, ele bǝ asayifoyifo nnya kenke nkpe kato ku kasɔ ku nnya nkpe lǝ kasɔnti se akonki bǝtǝ wǝ.
10 para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho no céu, na terra e nos infernos.
11 Nya mǝmblɛ luufe kɛnyɛ batɛyi bǝ Yesu Kristo ni Bonamute, bǝ lǝ befi batɛsǝ Onanto wǝ ni Boanto.
11 E toda língua confesse, para a glória de Deus Pai, que Jesus Cristo é Senhor.
12 Nyaso, mɔ bayimi, fe kase bietsyue mɛ koto lefe saa, ite bǝ mimbǝ lǝ mi ɔflɔ mɔmɔ tsyaa kulaa, isi efe bǝ bitsyuǝ koto beso. Bekplatsya kekleke lǝ bifi sikpitete ku ketinkǝ biyifo keyifo ka diyǝnko mi bulǝkǝ.
12 Assim, meus caríssimos, vós que sempre fostes obedientes, trabalhai na vossa salvação com temor e tremor, não só como quando eu estava entre vós, mas muito mais agora na minha ausência.
13 Itsyise Onanto lɛ keyifo lǝ mi ǝsuǝ lefe saa nkǝ lǝ yuutǝ bɛtɔnɔ bitsyue asa nnya útsyue utsyǝ koto.
13 Porque é Deus quem, segundo o seu beneplácito, realiza em vós o querer e o executar.
14 Biankpe kǝnǝ nye beto taflatsyǝ lǝ kulesa buyifo ǝsuǝ.
14 Fazei todas as coisas sem murmurações nem críticas,
15 Itǝ bǝ lǝ kawunsuǝ biabia ka diyi ku abuayifoyifo mfoo, mii, biyifo Onanto eto bebi ba lekpa nya beele ku dikpilolo saa lǝmbǝ lǝ mi ǝsuǝ. Lǝ biyǝnde lǝ kawunsiǝ eto betidi eto nti fe kase befandebi lǝǝyǝnde lǝ kato seka.
15 a fim de serdes irrepreensíveis e inocentes, filhos de Deus íntegros no meio de uma sociedade depravada e maliciosa, onde brilhais como luzeiros no mundo,
16 Befo ditiki nǝ lǝǝtǝ nkpǝ nǝmǝ bɛlɛ kekleke, bǝ lǝ Kristo eto diyi nǝmǝ ǝsuǝǝ, moofo lɛkɔɛsi bɔsɔ katɛyi minkǝ méntsyetsyi bimba nye ményifo keyifo bimba.
16 a ostentar a palavra da vida. Dessa forma, no dia de Cristo, sentirei alegria em não ter corrido em vão, em não ter trabalhado em vão.
17 Mi bofokanɔ lǝ Bonamute ǝsuǝ ku mi keyifoyifoyifo te fenkǝ keditǝtǝ kǝtǝ wǝ. Eni mɔ kɔtɔ bokpo lǝ kasɔ ekɔko keditǝtǝ kamfo. Nya lǝ ibǝ nkoo, yɔɔkɛ mɛ ɔkɔɛ nya muunyǝ disuǝyuǝ tinti ku mi mblɛ.
17 Ainda que tenha de derramar o meu sangue sobre o sacrifício em homenagem à vossa fé, eu me alegro e vos felicito.
18 Nko ke ini nɛ bǝ mi tsya nyǝ disuǝyuǝ beto keyudu ku mɛ nɛ!
18 Vós outros, também, alegrai-vos e regozijai-vos comigo.
19 Lǝ Bonamte atɔnɔɔ, yɛmbɔklɛ, mootsyese Timoteo mi ɔflɔ, bǝ lǝ usinkli ubǝ ɔtɛyi mɛ kase asa nte lǝ mi ɔflɔ, lǝ nsi nyǝ disuǝyuǝ.
19 Espero no Senhor Jesus enviar-vos dentro em breve Timóteo, para que me traga notícias vossas e eu me sinta reconfortado.
20 Lǝ ɔnukualɛ ǝsuǝǝ, mimbǝ kuutsyuǝ saa wǝ leefi kǝtsyuǝ lǝ mɔ ku mi etiki ǝsuǝ fe wǝ.
20 Pois não há ninguém como ele, tão unido comigo em sentimento, que com tão sincera afeição se interesse por vós.
21 Nya bafɛfɛɛ, utsyuǝ saa lɛ wǝ lɛlɛkǝsǝ ete bobe, nya inni nnya ni Yesu Kristo eto kusu eto ale.
21 Todos os demais buscam os próprios interesses e não os de Jesus Cristo.
22 Fɛɛ mi kosate yi biǝ Timoteo alɛɛ, ɔwunsǝkotsyuǝ uni utǝ mɛ, kase wǝǝkǝnko mɛ lǝ keyifo kamǝ ǝsuǝ fe ubi ku anto itǝ Ditiki Sɛɛ nǝmǝ eto busǝnsǝ ǝsuǝ.
22 Quanto a ele, conheceis a sua inabalável fidelidade: tal como um filho ao pai, ele se dedica, comigo, ao serviço do Evangelho.
23 Nyaso nlɛ kusu bobe miǝ, lǝ nyǝ kase asa nyamǝ luubǝ itsyǝ ku mɛ koo, mootsyese wǝ mi ɔflɔ mlǝ.
23 É ele que eu pretendo enviar-vos, logo que eu puder entrever o desfecho da minha causa.
24 Nya mfo nnɔ tsya miǝ Bonamute ǝmǝ kosate ebutǝ mɛ kusu nkǝ mbǝ mi ɔflɔ lǝ lefe kliminti ǝsuǝ.
24 Aliás, confio no Senhor que também eu irei visitar-vos em breve.
25 Mbu tsya miǝ ele bǝ ntsyese bo ɔyimi Epafrodito mi ɔflɔ, wǝ díńyǝko mɛ kekleke lǝ Onanto eto keyifo ǝsuǝ. Wǝ ni mi ɔtɔyɛ wǝ bétsyese mɔ ɔflɔ biǝ ubǝ ɔwunsǝko mɛ.
25 Julguei necessário enviar-vos nosso irmão Epafrodito, meu companheiro de labor e de lutas, que designastes para assistir-me em minhas necessidades.
26 Se unyi nkǝ bɛnɔ biǝ ǝsuǝ abia wǝ esoo, ílǝ wǝ tinti nya óla kekleke nkǝ wǝǝbǝ unyǝ mimblɛ.
26 Ele estava com saudades de todos vós e visivelmente preocupado, por terdes tido notícia da sua doença.
27 Lǝ sitintii, ɔ́nɔ bufi kekleke ibu sɛkɛ lǝ ukpǝ. Fɛɛ Onanto ǝnyǝ wǝ kaminsǝ, nya inni wǝ mate bomu ku mɔ tã. Lenni nko eni mɔ kanyinyǝnyǝ eto bitsyikǝ eboso mɛ ani ku butsyi.
27 De fato esteve mal, às portas da morte! Mas Deus teve compaixão dele, e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse aflição sobre aflição.
28 Nyamfo kulaa eso minla miǝ matsyese wǝ mi ɔflɔ lǝ binyǝ wǝ, lǝ binyǝnko wǝ disuǝnyǝ, nya mintsya loola nwɔnɔ mɔ utu siǝ kasɔ sɛkɛ.
28 Esta é a razão por que procurei enviá-lo antes, para que, vendo-o, novamente vos alegreis e eu também fique menos preocupado.
29 Nyaso befo wǝ ani ǝnuǝ, binyǝko wǝ disuǝyuǝ lǝ Bonamute eto diye ǝsuǝ. Bitǝ betidi bamfo eto okle dibu.
29 Portanto, acolhei-o no Senhor com toda a alegria e tratai com grande estima homens assim.
30 Itsyise ufi wǝ ǝsuǝ utǝ nya untǝ kpǝ lǝ Kristo eto keyifo ka nkǝ woawunsǝko mɛ lǝ nyifo ka biamfo mǝ bɔwunsǝko nyifo eso.
30 Porque foi pela causa de Cristo que esteve próximo da morte, e arriscou a própria vida, para prestar-me os serviços que vós não podíeis prestar em pessoa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.