Apocalipse 16

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mfó minɔ ɔkɔɛ bembembe utsyuǝ lɛbɔ utsyi Disumuyo nlɛ batɔnkpe ekuanse bamǝ nlɛ bɔtɛyi nkǝ, “Bisu bɛwuninsǝ Onanto eto lɛblɔfi eto ɛkpɛ ekuanse nyamǝ bekpo lǝ kawunsiǝ ǝsuǝ!”
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Onanto eto ɔtɔnkpe tutɛ ǝmǝ esu ɔwuninsǝ wǝ ɔkpɛ ǝmǝ okpo lǝ kawunsiǝ ǝsuǝ. Nyamfo ǝtǝ bǝ afabe nya nkpe kɛnyɛ ale, leefi, abɔ ekpo lǝ mba ubutubuki ǝmǝ eto leba ntǝkǝ ku mba disumu wǝ awenwesa.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Nya ɔtɔnkpe nuǝfǝ lɛwuninsǝ wǝ ɔkpɛ ókpo lǝ lekpo ǝsuǝ, nya ntu bomǝ lɛtsyi bɔwuninsǝ bofiani fe betidi kpenkpe eto kɔtɔ seka, itǝ bǝ asa nnya nkpe nkpǝ lǝ lekpo nǝmǝ kenke ekpe.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Nya ɔtɔnkpe tsyǝfǝ lɛwuninsǝ wǝ ɔkpɛ ókpo lǝ ntu ku etubiǝ kenke ǝsuǝ nya nyamblɛ léfiani kɔtɔ.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Mfo mínɔ se ɔtɔnkpe wǝ laabe ntu lɛtɛyi nkǝ,
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Betidi bamfo ákpo fǝ betidi ku fǝ bǝnyɛlǝkǝtidi eto kɔtɔ kasɔ.
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Mfo mínɔ ɔkɔɛ lɛbɔ utsyi Onanto eto kedikǝtǝkɔ eto leba ǝsuǝ nlɛ bɔtɛyi nkǝ, “Bonamute Onanto, Ǝsuǝalenyǝ Kenke! Fǝ lekpokponkpo yɛ lǝ kɔtsyɔntsyɔsu ku lǝ ɔnukualɛ ǝsuǝ.”
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Nyamfo eto kamaa, Onanto eto ɔtɔnkpe nale áwuninsǝ nnya nkpe lǝ wǝ ɔkpɛ ǝsuǝ ókpo lǝ kofe eto ǝnǝmi ǝsuǝ nya Onanto dítǝ ko ǝsuǝale nkǝ otonsǝ betidi ku ko utefofo.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Ute eto ǝsuǝale átonsǝ mǝ nya békudi Onanto eto diye. Onanto kpé ǝsuǝale lǝ kanyi kamfo ǝsuǝ, fɛɛ báni bǝ bǝmbɔtsyi bawuninsǝ lǝ mǝ abua ǝsuǝ batɛsɛ wǝ sɛkplɛ.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Ɔtɔnkpe nɔnde ǝmǝ áwuninsǝ nnya nkpe lǝ wǝ ɔkpɛ mǝ ǝsuǝ ókpo lǝ ubutubuki bua ǝmǝ eto lekankpomɛ ǝsuǝ. Kale ko léna lǝ ubutubuki ǝmǝ eto sekakedikɔ kenke nya betidi lɛyimi anyi lǝ kanyi ka banlɛ bunyǝ eso.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Nya betidi bamǝ díkudi Onanto wǝ nkpe kato lǝ kanyi ka banlɛ bunyǝ lǝ afabe nyamǝ eso. Tsyaa, báni bǝ bǝmbɔtsyi bawuninsǝ lǝ mǝ abua ǝsuǝ.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Nyamfo eto kamaa, Onanto eto ɔtɔnkpe kuande ǝmǝ áwuninsǝ asa nnya nkpe lǝ wǝ ɔkpɛ ǝsuǝ ókpo lǝ Ketukplɛ Frate ǝsuǝ. Ketu kamǝ ákpi kǝtǝ baka ba ditsyi kofekatokɔ kusu lǝ bayɛ bafe.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Mfó nya mínyǝ awɔnɔ bua ǝtsyǝ nnya nte fe asasa lɛbɔ itsyi lǝ owa kplɛ ǝmǝ, ubutubuki bua ǝmǝ ku bidiabidia eto unyɛlǝkǝtidi ǝmǝ eto nnyɛ.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Beyifo awɔnɔ bua nnya leeyifo ayanisa. Awɔnɔ bua etsyǝ nyamfo leesu kakpadi kawunsiǝ eto baka kakɔ itǝ lema bɔkpɔ lǝ Boanto Onato, Ǝsuǝalenyǝ Kenke ǝmǝ, eto Diyi Kplɛ nǝmǝ ǝsuǝ.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 “Bɛnɔ! Muubǝ fe uyu seka! Disuǝyuǝ itǝ nwǝ luutǝkǝ ǝnǝ nya umuǝ ǝsuǝ utsyǝ ku wǝ awu bikelɛlɛ wǝmbɔyɛ leyaleya okpe wǝ ǝsuǝ kofani lǝ betidi nti.”
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Mfó nya awɔnɔ bua nyamǝ lékpa baka bamǝ bǝtsyǝ lǝ kaka baakpo Armagedon lǝ Hebri eto sele ǝsuǝ.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Nya Onanto eto ɔtɔnkpe kuansele ǝmǝ lɛwuninsǝ nya nkpe lǝ wǝ ɔkpɛ ǝmǝ kafo okpo lǝ difule ǝsuǝ. Ete ɔkɔɛ kplɛ utsyuǝ lɛbɔ utsyi lǝ lekankpomɛ nǝ nte lǝ Disumuyo nǝmǝ nlɛ bɔtɛyi nkǝ, “Elo o-o!”
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Mfóo, difule ko ditsyiko ɔsi boto, kafa kekumi nya kasɔ ditinkǝ kekleke. Kasɔ butinkǝ kamfo eto okle mǝmbǝ tɔ kǝnyǝ idu lǝ kawunsiǝ eto kasɔ ketsyikokɔ.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Umǝnkplɛ ǝmǝ ába lǝ akpa ǝtsyǝ, nya ese ese eto kǝmǝnkplɛ léba. Onanto ákloma Babilonia kplɛ nya utǝ únǝ nte útsyiko lǝ wǝ lɛkɔbe nǝmǝ kafo wǝ lɛblɔfi nǝmǝ eto nte.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Nsɔ bo ntu letsyilama kenke ánya vi, nya atini kenke tsya lénya.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Etubankli kplɛ kplɛ fe nkedibo awosi anɔ seka áni itsyi kato ibǝ ɛblɛ betidi. Mǝ dikudi Onanto ɛyɛ lǝ etubankli nyamǝ eto kɛnyɛ ale ǝme eso.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.