2 Coríntios 3
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs VC
1 Bote nyamfo nlɛ nkǝ busi bɔlɛ bo ǝsuǝ bɔtɛsɛ? Fe kase inte itǝ betidi bǝtsyuǝ sekaa, isi ehiã kukue bofo ketsyiko mi ɔflɔ nye kaboko mi itǝ bo bulǝkǝ kate?
1 Recomeçamos a fazer o nosso próprio elogio? Temos, acaso, como alguns, necessidade de vos apresentar ou receber de vós carta de recomendação?
2 Mi kosate ni kukue ko nkpe bo, ko bákawɔni bákpe lǝ bo ketu kǝmiǝ itǝ le utsyuǝ saa loofo bote ku lǝ okla.
2 Vós mesmos sois a nossa carta, escrita em nossos corações, conhecida e lida por todos os homens.
3 Ekpa wuee bǝ Kristo kosate lɛyɛ lǝ bo ǝsuǝ nya útǝ nkǝ bofo bɔnɔ. Nyaso mi ni kukue ko ɔ́wɔni. Inni awɔnisa eto ntu úfi ɔ́wɔni asa nyamfo. Bomu Onanto Eto Lɛwɔnɔ nǝ nsi nkpǝ eto ǝsuǝalǝ úfi ɔ́wɔni nnya. Nya wánwɔni nnya lǝ aba ǝsuǝ fe kase úyifo nnya lǝ lefe nǝ léfe mmǝ, bomu lǝ betidi eto ketu kǝmiǝ.
3 Não há dúvida de que vós sois uma carta de Cristo, redigida por nosso ministério e escrita, não com tinta, mas com o Espírito de Deus vivo, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, em vossos corações.
4 Boofo bɔtɛyi nko boǝ bokpe kǝńyǝkɔ ka Onanto dítǝ bo ɛyɛ lǝ Kristo ǝsuǝ eso.
4 Tal é a convicção que temos em Deus por Cristo.
5 Bumbǝ kɛnyɛ boofo bɔtɛyi boǝ bokpe ǝsuǝale lǝ bo ǝsuǝ boafo keyifo kamfo buyifo. Bomu ǝsuǝale nnya nkpe bo etsyi Onanto ɔflɔ.
5 Não que sejamos capazes por nós mesmos de ter algum pensamento, como de nós mesmos. Nossa capacidade vem de Deus.
6 Wǝ ni nwǝ díyifo nkǝ bɔkɛ ǝsuǝale lǝ bofiani kɛnyɛklekle fɔfɔ kamǝ eto batɔnkpe. Nya kɛnyɛklɛklɛ fɔfɔ kamfo anyɛ lǝ afi koko nnya báwɔni bǝtsyǝ ǝsuǝ. Bomu kayɛ lǝ Onanto eto Lɛwɔnɔ ǝsuǝ. Itsyise afi nya báwɔni bǝtsyǝǝ, aaboko ukpǝ. Fɛɛ Onanto eto Lɛwɔnɔ ǝǝtǝ nkpǝ.
6 Ele é que nos fez aptos para ser ministros da Nova Aliança, não a da letra, e sim a do Espírito. Porque a letra mata, mas o Espírito vivifica.
7 Onanto eto afi nnya báwɔni kokoko mfóo, eyifo etiki nnya báwɔni bǝtǝkǝ lǝ aba ǝsuǝ. Nya lefe nǝ béfi nnya bǝtǝ betidi, Onanto eto diyǝnde ǝtǝ bǝ Moses eto ǝnǝmi ǝyǝnde. Nya íte bǝ diyǝnde nǝmǝ ǝlǝkǝ ibu lǝ Moses eto ǝnǝmi tsyaa, Israel bebi mámfo buńyǝ kabe wǝ ǝnǝmi. Nya lǝ afi nnya laafo bo dikpǝnkpi bolo ǝlǝkǝ ǝsuǝ ete ku Onanto eto diyǝnde nkoo,
7 Ora, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de tal glória que os filhos de Israel não podiam fitar os olhos no rosto de Moisés, por causa do resplendor de sua face {embora transitório},
8 nya lɛ wǝ Lɛwɔnɔ eto lɛbɔbi eto diyǝnde so ditutɛ famfamfa.
8 quanto mais glorioso não será o ministério do Espírito!
9 Nya lǝ kɔfi koko ko laalo utidi dikpǝnkpi áfo diyǝnde nǝmfo eto okle butǝ, ele bǝ bote boǝ Ditiki Sɛɛ nǝ leeyifo bomba leeyifo kasɛɛ eto diyǝnde eboso ditutɛ eto lele kenke.
9 Se o ministério da condenação já foi glorioso, muito mais o há de sobrepujar em glória o ministério da justificação !
10 Bɔlɛ bɔtɛyi nko itsyise diyǝnde kplɛ nǝ nkpe mfo mɔmɔɔ, éyifo dinyǝndǝ nǝ lɛkɛ kɔ fe lɛni.
10 Aliás, sob esse aspecto e em comparação desta glória eminentemente superior, empalidece a glória do primeiro ministério.
11 Nya lǝ lesa nǝ lɛkɛ itǝ lefe kliminti ǝnyǝ diyǝnde nǝmfo eto oklee, nyalɛ lesa nǝ nte itǝ manlo manlo eto diyǝnde eboso famfamfa. Ni diyǝnde so nǝmfó kon.
11 Se o transitório era glorioso, muito mais glorioso é o que permanece!
12 Nya se bonkpe kusubebe lǝ lesa fɔfɔ nǝ lǝmbǝ kalokɔ esoo, nyaso boedi etiki saa wuee ku ɔkɔɛ nɛ.
12 Em posse de tal esperança, procedemos com total desassombro,
13 Nya bunte fe Moses wǝ dífi ofiamɛ úti wǝ ǝnǝmi itǝ lǝ Israel bebi lǝ buunnyǝ bǝ Onanto eto diyǝnde nǝ lɛkɛ lǝ wǝ ǝnǝmi lɛ bɔni kalo.
13 Não fazemos como Moisés, que cobria o rosto com um véu para que os filhos de Israel não fixassem os olhos no fim daquilo que era transitório.
14 Sitintii, mǝ nsusu mányɛ etsyo, ibǝ ese lǝ mi. Ite fe ofiamɛ wǝ mfo eto okle si uti mǝ lǝ nsusu lǝ balɛ kɔfi koko eto kukue komfo eto ditiki bokla. Itsyise lesa nǝ hã luutǝ bǝlǝkǝ ofiamɛ ǝmfó bato bakpe ni lǝ utidi lǝ ufi wǝ ǝsuǝ okpe lǝ Kristo ǝsuǝ.
14 Em conseqüência, a inteligência deles permaneceu obscurecida. Ainda agora, quando lêem o Antigo Testamento, esse mesmo véu permanece abaixado, porque é só em Cristo que ele deve ser levantado.
15 Sitinti ibǝ ese taa mmii, lǝ balɛ Moses eto afi eto kukue eto etiki nyamfo boklaa, iyifo fe ofiamɛ ǝmǝ si uti mǝ lǝ nsusu.
15 Por isso, até o dia de hoje, quando lêem Moisés, um, véu cobre-lhes o coração.
16 Fɛɛ lǝ utidi átsyi ɔwuninsǝ úfi ǝsuǝ útǝ Bonamutee, ófiamɛ wǝ leeti wǝ nsusuu, aasini nya waanɔ etiki nyamǝ kasɔ.
16 Esse véu só será tirado quando se converterem ao Senhor.
17 Nya mɔmɔɔ, Bonamute wǝ bɔnlɛ bokpadi mfo, ni Lɛwɔnɔ nǝmǝ nɛ. Nya kaka Bonamute eto Lɛwɔnɔ nkpee, ǝǝtǝ kusu itǝ ǝsuǝ ǝsuǝ eto busiǝ.
17 Ora, o Senhor é Espírito, e onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Nya bomba mblɛ kenke ba kulesa saa enti bo lǝ ǝnǝmi bɔnlɛ Bonamute eto diyǝnde nǝmǝ bulǝkǝ kate wuee. Balɛ bo bɔtsyi kawuninsǝ kǝtsyǝ lǝ wǝ ditsyǝbi nǝmǝ ǝsuǝ nya bo diyǝnde nǝmǝ nlɛ kato bobe kakpe. Bonamute ǝmǝ ni Lɛwɔnɔ nǝ nlɛ nyamfo buyifo nko nɛ.
18 Mas todos nós temos o rosto descoberto, refletimos como num espelho a glória do Senhor e nos vemos transformados nesta mesma imagem, sempre mais resplandecentes, pela ação do Espírito do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.