2 Coríntios 1
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARC
1 Mɔ, Paulo, wǝ ɛyɛ lǝ Onanto eto lelabi ǝsuǝ mimfiani Bonamute Yesu Kristo eto ɔtɔnkpee, mɔ ku bo ɔyimisani Timoteo nlɛ kukue komfo bɔwɔni kǝtǝ mi, Onanto eto bafokanɔfɔ eto ditsyukpa nǝ nkpe lǝ Korinto ku betidi ba kenke Onanto eto betidi lǝ Akaia eto kasɔ kenke.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Bɔlɛ bɔtɔ boǝ Boanto Onanto ku Bonamute Yesu Kristo eto lefonǝ ku diyuǝ lǝ disiǝko mi.
2 graça a vós e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Bitǝ lǝ bufi atɛsɛ butǝ Onanto wǝ ni Bonamute Yesu Kristo eto Anto. Wǝ ni anto wǝ lǝǝnyǝ bo kaminsǝ, nya woawunsǝko bo.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda consolação,
4 Waamansǝ bo lɛkɔ lǝ bulǝ saa bo leetu bo, itǝ bǝ lǝ bo tsya lǝ bofo bo bǝtsyuǝ bɔwunsǝko lǝ mǝ bulǝ saa kǝmiǝ. Nya fe kase Onanto laawunsǝ ko boo, nko ke ele bǝ bo tsya wunsǝko bo betidi ba nlɛ kanyi bunyǝ nɛ.
4 que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados de Deus.
5 Itsyise fe kase boǝnyǝ kanyi kpǝ fe nka eto okle Kristo tsya dínyǝǝ, nko ke ini bǝ lǝ bo lɔniyifoyifo ku Kristoo, Onanto tsya laamansǝ bo lɛkɔ sitinti nɛ.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação sobeja por meio de Cristo.
6 Lǝ báte bo ohiãa, báte bo ohiã bǝ lǝ Onanto lǝ omansǝ mi lɛkɔ, lǝ ofo mi lǝ nkpǝ. Lǝ bámansǝ bo lɛkɔɔ, bámansǝ bo lɛkɔ itǝ lǝ Onanto lǝ omansǝ mi lɛkɔ bǝ lǝ befo buńyǝ kekleke lǝ mi kanyinyǝnyǝ kamfo eto okle ǝsuǝ fe kase bo tsya leeyifo lǝ kanyinyǝnyǝ kamfo eto okle seka kǝmiǝ.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera, suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos.
7 Kulesa saa embofo bo kusubebe lǝ mi disi butinkǝsǝ, itsyise fe kanyi ka biǝnyǝ fe bo ke sekaa, nko ke Onanto loomansǝ mi lɛkɔ fe kase úkamansǝ bo tsya lɛkɔ seka.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Bayimi, bola boǝ bete bulǝ bo eto okle dítu bo lǝ Asia eto kasɔ kukɔnɔ. Kanyi ka búnyǝ ákɛ ale itǝ bo tinti itǝ bǝ bóensibe kusu boǝ bɔɔkɛ nkpǝ kulaa tsya.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Lǝ sitintii, iyifo bo fe dikpǝnkpi bálo bo! Fɛɛ nyamfo ǝbǝ itǝ nko bǝ lǝ bufi bo kusubebe butǝkǝ lǝ Onanto wǝ laatakasǝ bekpǝnkpǝ ketsyiko ɔkɔmǝ kaboko nkpǝ ǝsuǝ, inni lǝ bo mate eto ǝsuǝale ǝsuǝ.
9 Mas já em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Úlǝkǝ bo utsyiko lǝ ukpǝ eto bulǝ kplɛ kǝmiǝ. Nya unsi wuukǝlǝkǝ bo tsya lefe saa. Sitintii, wǝ ini bɔnlɛ kusu bobe boǝ usi wuulǝkǝ bo tsya kokoko,
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livrará; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 lǝ kase biato ola lǝ bo disi eso. Itsyise lǝ betidi kpǝ aato olaa, Onanto ebɔnɔ mǝ olatoto nya betidi kpǝ lɔɔsɔ wǝ ani lǝ kase ɔ́wunsǝko bo eso.
11 ajudando-nos também vós, com orações por nós, para que, pela mercê que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Lesa nǝ eso boabesǝ ǝsuǝ kato ni bǝnkǝ bo akɔɛsi anlo bo dikpi, itsyise bɔ́lɛ bo ǝsuǝ kukɔnɔ lǝ betidi kenke eto ǝnǝmi. Nya bo ku mi eto nkpǝsiǝsiǝ áyɛ lǝ Onanto eto kusu ǝsuǝ, nya kawɛ lǝmbǝ lǝ nnya kǝmiǝ. Inni kawunsiǝ kamfo eto kobetete ǝsuǝ buufi bunsi nkpǝ ku mi nko, bomu lǝ Onanto eto lefonǝ ku wǝ ǝsuǝale nnya ǝsuǝ bútǝkǝko eso.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo e maiormente convosco.
13 — ausente —
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis,
14 — ausente —
14 como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no Dia do Senhor Jesus.
15 Lǝ nnya mimfo nyamfo kenke minɔ nko esoo, minka nsusu búlǝkǝ miǝ eni lǝ nka mi ɔflɔ bɔyɛ bǝ lǝ mi disuǝyuǝ lǝ diyifo sinuǝ.
15 E, com essa confiança, quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 Tutɛɛ, eni lǝ mbǝ nyɛ mfó lǝ ntɔ lǝ Makedoniaa, ku lǝ nlɛ businkli nlɛ bubǝǝ, bǝ lǝ bɛwunsǝko mɛ lǝ nsu Yudea.
16 e por vós passar à Macedônia, e da Macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judeia.
17 Se mínlǝkǝ mɔ nsusu miǝ lǝ nyifo nkoo, bote nyamfo nlɛ bǝ meenyifo asa lǝ kusu ǝsuǝ? Nya bote nyamfo nlɛ bǝ kawunsiǝ kamfo eto nsusu meefi keyifo asa fe utidi wǝ laatsyi wǝ nsusu kawuninsǝ mlǝmǝmlǝ katɛyi nkǝ, ee ku owo lǝ lefe lɔni nǝmǝ ke ǝsuǝ?
17 E, deliberando isso, usei, porventura, de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim e não, não?
18 Bomu fe kase Onanto laatɛyi ɔnukualɛɛ, nko ke ini lesa saa nǝ bɔ́wɔni bótsyese mi ni nɛ. Nya inni fe kase utidi laakpɔ katɛyi nkǝ ee kesinkli katɛyi nkǝ owo, inni.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Onanto eto Ubi Yesu Kristo eto ditiki nǝ mɔ ku Silvano ku Timoteo lébe letsya bútǝ mii, inni nwǝ laatɛyi nkǝ ee usi ɔtɛyi nkǝ owo tsya. Bomu uyifo nwǝ eto ditiki ni ee lefe saa.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Itsyise Onanto eto kɛnyɛ saa ka ɔ́tɛyi útsyǝǝ, ǝbǝ itǝ ɛyɛ lǝ Yesu Kristo ǝsuǝ. Nyamfo eso boatɛyi ɛyɛ lǝ wǝ ǝsuǝ boǝnkǝ, “Ibǝ itǝ nko.” Bǝ lǝ bufi atɛsǝ butǝ Onanto.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus são nele sim; e por ele o Amém, para glória de Deus, por nós.
21 Onanto ǝtǝ nkǝ bo ku mimblɛ kenke yifo bani ku Kristo nya wǝ kosate dílǝkǝ bo útsyǝ nkǝ buyifo wǝ kekyifo.
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo e o que nos ungiu é Deus,
22 Wǝ ni nwǝ dítǝkǝ bo léba útsyǝ úfi óte nkǝ wǝ mbǝ bo lefe saa, nya úfi Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ókpe bo lǝ akɔɛsi fenkǝ lekpotsyǝtsyǝ itǝ lǝ asa nnya kenke buubǝ boofo butsyiko lǝ wǝ ani.
22 o qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Onanto ni adansiɛ lǝ mɔ ku mi nti nkǝ kaminsǝ mínyǝ mi eso mínnyɛ Korinto busu nɛ.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que, para vos poupar, não tenho até agora ido a Corinto;
24 Inni bǝnkǝ lǝ bufi lesa nǝ bofo bɔnɔ bɔnyinkǝ mi bokpe eso, itsyise mi bofokanɔ fe dińyǝ kekleke koko. Nyaso bɔnlɛ keyifo buyifo ku mi bǝ lǝ binyǝ disuǝyuǝ nɛ.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.