Jó 30
พระคัมภีร์ละว้า (LCP) vs VC
1 “เมือต เอีจ มัฮ ปเลี่ย เฮี, โม ป กวนดุ ลั่ง ฮา อาึ อื ปังเมอ เอีจ โฮลฮ ตื โล่ ญวยฮ อาึ. ไพรม อื ปัง มัฮ โม เปือะ ปุย โม เซ, อาึ ปุน อาึง โตว ลั่ง รพาวม แตะ นึง, ละ ซ เกือฮ ฮะ เรอึม เซาะ ป มอง แลน แกะ ยุฮ แตะ.
1 Agora zombam de mim os mais jovens do que eu, aqueles cujos pais eu desdenharia de colocar com os cães de meu rebanho.
2 ปุย โม เซ มัฮ ป ชุมเช โซะไซญ ลอน, แปน โตว ป โกว ละ ซ ยุฮ แตะ กัน ละ อาึ.
2 Que faria eu com o vigor de seus braços? Não atingirão a idade madura.
3 โม เซ เอีจ ตูไต ฮญู เฮญือฮ ตื ฆาื โอ อื เญาะ ไก ป โซม ป ไอฮ. ซาวป เอิน โซม แรฮ โคะ โม่ะโรฮ ฆาื อื นึง นาตี ก แพะ แลง โอเอีฮ เซ ฮอยจ ละ เฟียก ละ ซาวม อื.
3 Reduzidos a nada pela miséria e a fome, roem um solo árido e desolado.
4 โม เซ โฮว ซาวป เปฮ โซม ฮละ โคะ ไอฮ พาวม แตะ นึง ลาึน ซออฮ, โฮว ซาวป โรฮ ตอยจ แรฮ ฮละ ลไปฮ ละ แปน อื ป โซม ละ แตะ.
4 Colhem ervas e cascas dos arbustos, por pão têm somente a raiz das giestas.
5 โม เซ เอีจ โฮลฮ ปุย โครฮ เกือฮ โอก ฮอยจ โนก เญือะ โนก ย่วง. เอีจ ครอฮ รโอง เอิน ปุย ปุ โฮว ตอก โครฮ ปุย คะมุย โฮ.
5 São postos para fora do povo, gritam com eles como se fossem ladrões,
6 เญือม เซ โม เซ โฮลฮ โฮว ซาวป เปิง โตะ ทัม, ไม่ เฆียป ซโมะ โตะ เตะ นึง นา ก ลงอต ลงอย อื.
6 moram em barrancos medonhos, em buracos de terra e de rochedos.
7 โม เซ ครวก รัก ลลาึง ไรป ตอก ซัตซิง โฮ, ซแน่ต เอิน ปุ แตะ นึง โตะ รัป โตะ รุม.
7 Ouvem-se seus gritos entre os arbustos, amontoam-se debaixo das urtigas,
8 ปุย โม เซ เอีจ โฮลฮ ปุย โครฮ โอก ฮา บั่นเมือง อาวต อื, นึง มัฮ อื ปุย เกียก ชุ ซออย นะ ละ ปุย, ไม่ โอ อื ไก มอยฮ ไก ตึง.
8 filhos de infames e de gente sem nome que são expulsos da terra!
9 “เมือต มัฮ ปเลี่ย เฮี อาึ ปังเมอ เอีจ แปน เยือ เยอะ โคะ รญวยฮ ละ กวน ปุย โม เซ. เอีจ โล่ เนอึม ญวยฮ แฮะ โครยญ ปวยฮ พริ, เอีจ ไต เนอึม ฮมอง เงอะ โครยญ ฮลอง บู.
9 Agora sou o assunto de suas canções, o tema de seus escárnios;
10 โม เซ เอีจ เปลีฮ เนอึม เมาะ รแอม แตะ นึง อาึ, เอีจ โดยจ เลาะ ลาึน เอิน นา เยอะ นึง พลิฮ บึน แตะ อาึ.
10 afastam-se de mim com horror, não receiam cuspir-me no rosto.
11 โม เซ เอีจ โรวต เนอึม คัม ตุง อาึ, เอีจ เปลีฮ โรฮ เมาะ ปุน ยุฮ ปุน อัฮ แตะ เนิ, นึง เอีจ เกือฮ พะจาว อาึ แปน ปุย ตุเตียม ไม่ ชุมเช แตะ.
11 Desamarraram a corda para humilhar-me, sacudiram de si todo o freio diante de mim.
12 โม ป ปาโล เซ เอีจ ฮอยจ แวต อาึ เตือง มู แตะ, ไกฮ ชวง อาึ ละ ซ เกือฮ อื อาึ ฆลาื. เอีจ ตอซู ไม่ อาึ โครยญ ลวง นึง ฆวต ยุฮ อื ไลจ ไม่ อาึ.
12 À minha direita levanta-se a raça deles, tentam atrapalhar meus pés, abrem diante de mim o caminho da sua desgraça.
13 ปุย ง่อน อื ปิต กอง ซอง คระ ฮา เยอะ, เอีจ มัฮ ตื ป ซาวป ง่อต ตอก ซ ยุฮ แตะ ยุม ไม่ เยอะ. ไก โตว ติ เนอึม ป คัต ปุย รัม ยุฮ ป โซะ เนิ อี.
13 Cortam minha vereda para me perder, trabalham para minha ruína.
14 ปุย เอีจ บรุก ฮอยจ เอิน แปน มู แตะ ตอก โม ป ลู เลียก นึง คระ โบฮ ฆรุง โฮ. เลียก เญื่อฮ เอิน ฆรุง เซ ปอ ไลจ อื. ตอ พราวป เอิน เลียก ลไล ลเลอึม ฆรุง เซ.
14 Penetram como por uma grande brecha, irrompem entre escombros.
15 ป ฮลัต เตีจ อาึ นึง เอีจ ฮอยจ ครุป อาึ, โญตซัก ไก ไม่ เยอะ เอีจ ไฆร เอิน แกลต ตอก แทต กาื ระ โอเอีฮ โฮ. ป โฮลฮ ป ปุน เนอะ เอีจ ไฆร โอยจ ตอก ไฆร ชุต รวู โฮ.
15 O pavor me invade. Minha esperança é varrida como se fosse pelo vento, minha felicidade passa como uma nuvem.
16 “ปเลี่ย เฮี จีวิต อาึ ไลจ ไน่ ตอก ไฆร รัง ซเงะ โฮ, เม่ะ มั่ก รพาวม ตุก เอีจ ฮอยจ ปุก เวือน เนอึม อาึง อาึ.
16 Agora minha alma se dissolve, os dias de aflição me dominaram.
17 เมือ ก ซาวม อื ป โซะ นึง เงอะ เซ เอีจ รวต เอิน อาึ. ซอัง อาึ ปอ เอิน ตอก อื ป ซ ทอต ฮา โกะ โอะ โฮ. ป โซะ เกียต เกือ อาวม อาึ เฮี เญาะ ลโล่ะ ลโลวน โตว เฟือฮ เอิน.
17 A noite traspassa meus ossos, consome-os; os males que me roem não dormem.
18 พะจาว เอีจ ซโบรวต โงก ลปิ อาึ ปอ รวต อื โงก เกอะ, เอีจ โตวก เอีจ เยียง อาึ ปอ โฌวะ ปอ ลโลยจ เจอะ.
18 Com violência segura a minha veste, aperta-me como o colarinho de minha túnica.
19 เอีจ น่าึก โรฮ อาึ เกือฮ เลียก โตะ บิญ, อาึ ลอต เอิน รแอม ตอก รกาื ไม่ ปาื เยอะ ตอก จะ โฮ.
19 Deus jogou-me no lodo, tenho o aspecto da poeira e da cinza.
20 “โอ พะจาว, อาึ เอีจ กอก ปัว ปะ เรอึม แตะ, ปะ ปังเมอ โอ เปอะ โลยฮ เนิ. อาึ เอีจ ไววอน ชุง เงอะ, ปะ ปังเมอ โอ ลั่ง เปอะ เครอึง นึง อาึ ฆาื อื.
20 Clamo a ti, e não me respondes; ponho-me diante de ti, e não olhas para mim.
21 ปะ เอีจ เปลีฮ เนอึม เปอะ รพาวม ซวก แตะ ละ อาึ, เอีจ โคมเฮง คาเคียน เอิน โรฮ เปอะ อาึ เบือ อัมนัต ระ ยุฮ แตะ เซ.
21 Tornaste-te cruel para comigo, atacas-me com toda a força de tua mão.
22 ปะ เอีจ เกือฮ เปอะ กาื ระ ยวก โรวก อาึ ฮอยจ ก ฮลาวง อื, เอีจ เกือฮ โรฮ เปอะ กาื กอ ไม่ ระ เซียง แตะ เซ เจาะ ไป เจาะ มา อาึ.
22 Arrebatas-me, fazes-me cavalgar o tufão, aniquilas-me na tempestade.
23 ปเลี่ย เฮี อาึ เอีจ ยุง เงอะ, ปะ เอีจ มัฮ ซ เกือฮ เปอะ อาึ ยุม แปฮ ละ ซ เกือฮ เปอะ อาึ โฮว ฮอยจ นา ก ลัง ฮอยจ ปุย เตือง โอยจ อื นึง เซ.
23 Eu bem sei, levas-me à morte, ao lugar onde se encontram todos os viventes.
24 “ปุย ดัฮ คัง ลลาึง ป เญื่อฮ ป ไลจ ไม่ กอก อื ปุย เรอึม แตะ โฮ, แจง นึง โอ ปุย ไฮญ ซ ยุฮ แม ป โซะ ละ อื.
24 Mas poderá aquele que cai não estender a mão, poderá não pedir socorro aquele que perece?
25 เญือม ยุ อาึ โม ป ลอก ป โตะ ป ตอง เซ, อาึ โม่ เอีจ โฮลฮ เยือม ฆาื เลียก พาวม แตะ นึง? เญือม ยุ อาึ โม ป ตุกญัก ฮักฮิน เซ, อาึ โม่ โรฮ เอีจ ไลจ รพาวม ฆาื?
25 Não chorei com os oprimidos? Não teve minha alma piedade dos pobres?
26 ปัง มัฮ ตอก เซ เญือม รกวน อาึ ป ไมจ ฮอยจ ละ แตะ เซ, มัฮ แนฮ ป ฆอก ป ฮอยจ เนิ อี. เญือม รกวน อาึ ยุ ป ซเปีย เยอ, มัฮ แนฮ โรฮ ป เฟียก ป ฮอยจ เนิ อี.
26 Esperava a felicidade e veio a desgraça, esperava a luz e vieram as trevas.
27 โตะ รพาวม อาึ เฮี ซุกซัก ลัมเลือ เอิน, ไก โตว เญือม โฮลฮ อาวต โฆย. ป มัฮ เม่ะมั่ก รพาวม ตุก เซ เอีจ ฮอยจ กาวม ลอป อาึ โครยญ ซเง่ะ.
27 Minhas entranhas abrasam-se sem nenhum descanso, assaltaram-me os dias de aflição.
28 อาึ เอีจ เฟียก เอีจ ตัน โอเอีฮ เนิ ฆาื โอ ซเปีย เญาะ ฮอยจ ละ รพาวม เมอะ. อาึ โกฮ ชุง เงอะ ลลาึง ปุย โฮวน เซ, ไม่ ปัว เยอะ ปุย เรอึม แตะ.
28 Caminho no luto, sem sol; levanto-me numa multidão de gritos,
29 อาึ เอีจ ตอก ป อาวต โน่ง ชุง เตียง โฮ. เซียง ปัว อาึ เซ มัฮ เยือ ตอก เซียง วู บราวก อาวต เพระด่าวก โฮ, ตอก โรฮ รัก โนก กะจอกเทต อาวต นึง ลาึน โฮ.
29 tornei-me irmão dos chacais e companheiro dos avestruzes.
30 ฮัก อาึ เอีจ ลอง โอยจ ไม่ บอฮ ราื เอิน อื ฮา โกะ โอะ. ซอัง เงอะ กอยจ ราวม เอิน ตอก ป ลอก งอ โฮ.
30 Minha pele enegrece-se e cai, e meus ossos são consumidos pela febre.
31 เคียง มัฮ อื ตอก เซ เยอ, เซียง พิน ยุฮ ฮุ เอีจ ลเตือฮ แปน เซียง แงงัฮ เนิ, เซียง เปี ยุฮ ฮุ เอีจ ลเตือฮ โรฮ แปน รซอม เยือม เนิ.”
31 Minha cítara só dá acordes lúgubres, e minha flauta sons queixosos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.