Gênesis 43
พระคัมภีร์ละว้า (LCP) vs NVT
1 ฟวยจ เซ ปุย เมือง คะนาอัน ไปลญ แนฮ ลั่ง.
1 A fome se agravou na terra de Canaã.
2 เญือะ ยาโคป เอีจ โซม โอยจ อื เฮงาะ รโกะ โรวก แตะ เน่อึม นึง เมือง อียิป เปอ. ยาโคป อัฮ อื ละ กวน แตะ ตอก เฮี, “ไมจ แม เปอะ โฮว ซาวป รวี เฮงาะ เญี่ยะ,” อัฮ เซ.
2 Quando os cereais que eles haviam trazido do Egito estavam para acabar, Jacó disse a seus filhos: “Voltem e comprem um pouco mais de mantimento para nós”.
3 ยูด่า อัฮ เฮี ละ อื, “ปรเมะ เซ เอีจ ซตอก ซโตฮ เอะ. อัฮ ติ แตะ โอ เญือะ ซ แลน นา เอะ ดัฮ เอะ โอ ฮอยจ ไม่ ปุ รเคะ แตะ.
3 Judá, porém, respondeu: “O homem estava falando sério quando nos advertiu: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
4 ดัฮ เปอะ เกือฮ ปุ อุ เฮี โฮว ไม่ เยอะ เอะ ซ โฮว รวี ละ เปอะ.
4 Se o senhor enviar Benjamim conosco, desceremos e compraremos mais mantimento,
5 ดัฮ เปอะ โอ เกือฮ โฮว, เอะ ปุ โรฮ ซ โฮว, นึง อัฮ ปรเมะ เซ ติ แตะ โอ เญือะ ซ แลน นา เอะ, ดัฮ โอ โฮว ไม่ ปุ รเคะ แตะ เฮี,” อัฮ เซ ละ เปือะ แตะ.
5 mas, se não deixar Benjamim ir, nós também não iremos. Lembre-se de que o homem disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’”.
6 อิซราเอน ไฮมญ อื, “เมอยุ รโฮงะ เปอะ ไก ลั่ง ปุ แตะ ละ ปุย เซ, โอ มัฮ ฆวต ยุฮ เปอะ เม่ะมั่ก ละ อาึ?” อัฮ เซ.
6 “Por que vocês foram tão cruéis comigo?”, lamentou-se Jacó. “Por que disseram ao homem que tinham outro irmão?”
7 โม เซ โลยฮ อื, “ปุย เซ เตอ ไฮมญ ที เอะ ฮอยจ ละ ไลลวง เญือะ ม่า ไม่ เอียกปุ อุ. ไฮมญ ไอม ลั่ง ปะ, ไฮมญ โรฮ ไก ลั่ง ปุ อุ. เอะ จัมเปน โลยฮ ละ อื ตัม ซื อื. เญือม อู เยอะ ละ อื เอะ แกต โตว โรฮ ซ ดวน เอะ โรวก ปุ รเคะ แตะ ละ แตะ,” อัฮ เซ.
7 “Ele fez uma porção de perguntas sobre nossa família”, responderam. “Quis saber: ‘Seu pai ainda está vivo? Vocês têm outro irmão?’. Nós apenas respondemos às perguntas dele. Como poderíamos imaginar que ele diria: ‘Tragam seu irmão’?”
8 ยูด่า อัฮ เฮี ละ เปือะ แตะ, “เกือฮ กวน เปอะ เซ โฮว ไม่ อาึ. เอะ ซ โฮว ปเลี่ย เดอึม เอะ โอ ซ ยุม นึง ไปลญ แตะ เตือง เอะ เตือง กวน เนอะ เฮี.
8 Judá disse a seu pai: “Deixe o rapaz ir comigo e partiremos. Do contrário, todos nós morreremos de fome, e não apenas nós, mas também nossos pequeninos.
9 อาึ ซ ลัปลอง ละ เปอะ. ดัฮ พิต โฮ ไก ไน อาึ. ตัม โอ อาึ ตาว แม ละ เปอะ ไม่ กอ บาึง อื เกือฮ อาึ ลอก ลอป ตุต นึง.
9 Garanto pessoalmente a segurança dele. O senhor pode me responsabilizar se eu não o trouxer de volta. Carregarei a culpa para sempre.
10 เอะ มัฮ โอ มอง เลี่ญ ตอก เฮี, เอีจ แม แม ติ ลอา โฮน,” อัฮ เซ.
10 Se não tivéssemos perdido todo esse tempo, poderíamos ter ido e voltado duas vezes”.
11 เญือม เซ เปือะ อื อัฮ เฮี, “ดัฮ จัมเปน ตอก เซ โฮ, ไมจ เปอะ ยุฮ ตอก เฮี. ไมจ เปอะ ตัง โรวก ป ไมจ เมือง เฮี ง่อน เกือฮ แปน ป เกือฮ เปอะ ละ ปุย เซ. โรวก เยื่อ ปุยฮ โคะ โอ ง่อน, ไม่ รอาวม โกะ แฮ ไม่ ป ซออย ฮงาื, ไม่ เฮลาะ โคะ ชะโมต ง่อน. โรวก โรฮ ไม่ โนง มะมวง ซีโฮ ไม่ โนง อาละมัน เกือฮ ละ อื.
11 Por fim, Jacó, seu pai, lhes disse: “Se não há outro jeito, pelo menos façam o seguinte. Coloquem na bagagem os melhores produtos desta terra: bálsamo, mel, especiarias e mirra, pistache e amêndoas, e levem de presente para o homem.
12 ไมจ โรฮ เปอะ โรวก มาื ลอา เตะ ไพรม อื, ละ ซ รแม่ เปอะ ป อาวต โตะ ฮาื เฮงาะ ยุฮ เปอะ ละ ปุย เซ. ตึน ซ มัฮ โคะ ดุฮ ปุย อื ละ เปอะ.
12 Levem também o dobro do dinheiro que foi devolvido, pois alguém deve tê-lo colocado nos sacos por engano.
13 โรวก ปุ รเคะ เปอะ เซ โฮว ไม่ เปอะ ฮอยจ เคะ ปุย เซ เมิฮ.
13 Depois, peguem seu irmão e voltem àquele homem.
14 ปัว พะจาว ป ตึก นึง ระ อัมนัต แตะ เกือฮ ปุย เซ เลียก พาวม นึง โม เปะ, ละ ซ เกือฮ อื เอียกตุ เปอะ ไม่ เบ่นยามิน เอีญ ดิ ไม่ เปอะ. ดัฮ มัฮ ซ จัมเปน แม กวน อาึ ไฆร ง่อน โฮ, เตอึม ตอก มัฮ อื ฮื,” อัฮ เซ ละ กวน แตะ.
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia quando estiverem diante daquele homem, para que ele liberte Simeão e deixe Benjamim voltar. Mas, se devo perder meus filhos, que assim seja”.
15 เญือม เซ โม เซ ตุย โรวก ป เกือฮ ป กอยฮ แตะ เซ ไม่ มาื ลอา เตะ ไพรม อื, โฮว ดิ เนอึม ไม่ เบ่นยามิน เญือะ แตะ. โฮว ฮอยจ เมือง อียิป, ลอต เลียก เคะ โยเซป.
15 Então os homens pegaram os presentes de Jacó e o dobro do dinheiro e partiram com Benjamim. Por fim, chegaram ao Egito e se apresentaram a José.
16 โยเซป เซ เญือม ยุ อื ฮอยจ เบ่นยามิน ไม่ โม เอียกระ เอียกตุ แตะ เซ, อัฮ เฮี ละ กวนไจ อาวต เญือะ แตะ, “ตาว โม เฮี เอีญ นึง เญือะ เญะ. มอก ซัตซิง ละ, พรี โซม ตุม ไอฮ ละ. เนฮ ซเง่ะ เอ ซ โซม ดิ ไม่ โม เฮี ติ รโซม,” อัฮ เซ.
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: “Estes homens almoçarão comigo ao meio-dia. Leve-os ao palácio, mate um animal e prepare um grande banquete”.
17 ปุย เซ ยุฮ เนอึม อื ตัม ดวน โยเซป แตะ. ตาว เนอึม อื ฮอยจ เญือะ อื.
17 O homem fez conforme José ordenou e os levou ao palácio de José.
18 เญือม ตาว อื ฮาวก เญือะ โยเซป เซ โม เซ ฮลัต เตีจ ฆาื อื. ง่อต อื ตอก เฮี, “ปุย เซ ตึน ซ มัฮ ตาว อื เอะ นา เฮี ฆาื มาื ป ดุฮ ปุย โตะ ฮาื เฮงาะ ยุฮ ฮุ โฮน รกา โฮ. โม เฮี ตึน ซ ปุฮ พราวป เอะ. ซ โฮมวต โรวก เอะ แปน ครา แตะ ยุ่ง. ฟวยจ เซ ซ โฮมวต โรวก บรัง ยุฮ ฮุ ไม่ อื,” อัฮ เซ โตะ รพาวม แตะ.
18 Quando os irmãos viram que estavam sendo levados à casa de José, ficaram apavorados. “É por causa do dinheiro que alguém colocou de volta nos sacos da outra vez que estivemos aqui”, disseram uns aos outros. “Ele planeja nos acusar de roubo e, depois, nos prender, nos tornar escravos e tomar nossos jumentos.”
19 เญือม ฮอยจ อื โตะ รเวือะ เญือะ เซ, โม เซ รโซะ ติ แตะ ละ กวนไจ ป อาวต เญือะ โยเซป เซ ตอก เฮี,
19 À entrada do palácio, os irmãos se dirigiram ao administrador de José e lhe disseram:
20 “จาวไน, ปัว เปอะ ง่อต ป อัฮ เอะ. เญือม ฮอยจ เอะ โฮน รกา ละ ซ รวี แตะ เฮงาะ รโกะ โฮ,
20 “Ouça, senhor. Viemos ao Egito anteriormente para comprar mantimentos.
21 เญือม เอีจ ฮอยจ ก ไอจ แตะ, เอะ ยุ อาวต ลั่ง มาื นึง มวยญ ฮาื ยุฮ แตะ โครยญ โฆะ ปุย. ไก ลั่ง เมาะ ไพรม แตะ. ปเลี่ย เฮี มาื เซ เอะ เอีจ โรวก แม ละ ซ รแม่ แตะ ละ โม เปะ.
21 No caminho de volta para casa, paramos para pernoitar e abrimos os sacos. Descobrimos que o dinheiro de cada um, a quantia exata que havíamos pago, estava na boca do saco. Trouxemos o dinheiro de volta. Aqui está.
22 โนก ฮา เซ เอีจ โรวก เกอะ มาื โคระ ละ ซ รวี แตะ เฮงาะ โคระ นึง. เอะ ยุง โตว ป ดุฮ มาื ไพรม เซ โตะ ฮาื เฮงาะ ยุฮ แตะ,” อัฮ เซ.
22 Também trouxemos mais dinheiro para comprar mantimentos. Não fazemos ideia de quem colocou o dinheiro nos sacos”.
23 ปุย เซ อัฮ เฮี ละ อื, “ปุ ตุก รพาวม ฆาื. ปุ ฮลัต นึง. ตึน ซ มัฮ พะจาว ทื โม เปะ ไม่ พะจาว ป ทื เปือะ เปอะ ป ดุฮ มาื ละ เปอะ โตะ ฮาื เปอะ. อาึ เอีจ โฮลฮ โฮะ มาื ยุฮ เปอะ,” อัฮ เซ. เญือม เซ ตาว ซิเมโอน โอก เคะ อื.
23 “Fiquem tranquilos”, disse o administrador. “Não tenham medo. Seu Deus, o Deus de seu pai, deve ter colocado esse tesouro nos sacos. Tenho certeza de que recebi seu pagamento.” Depois disso, soltou Simeão e o levou até onde eles estavam.
24 กวนไจ ป อาวต เญือะ โยเซป เซ ตาว ปุย โม เซ เลียก โตะ เญือะ. เกือฮ รอาวม รไซจ เตะ ชวง อื ละ อื. ซาวป เกือฮ ไรป เบระ ละ บรัง ยุฮ อื.
24 Em seguida, o administrador os conduziu para dentro do palácio de José. Deu-lhes água para lavar os pés e providenciou ração para seus jumentos.
25 โม เซ ฮมอง ตะ โยเซป เอีญ ละ ซ โซม ดิ อื ไม่ แตะ เมาะ ง่อน ซเงะ. เพรียง อาึง ป ซ เกือฮ แตะ เซ ละ อื ฆาื อื.
25 Quando foram avisados que almoçariam lá, os irmãos prepararam os presentes para a chegada de José ao meio-dia.
26 เญือม เอีจ เอีญ โยเซป เปอ, โม เซ นุ่ม ไว อื ปอ จิ ไกญ แตะ เตะ. เกือฮ โอเอีฮ ป โรวก แตะ ละ อื.
26 Assim que José chegou em casa, entregaram-lhe os presentes que haviam trazido e curvaram-se até o chão diante dele.
27 โยเซป ไฮมญ กอ บาึง อื. อัฮ โรฮ เฮี, “เปือะ เปอะ ป อัฮ โม เปะ เอีจ กวต โฮ, อัม ไอม ลั่ง? อัม กอ ปเลี่ย เฮี?” อัฮ เซ.
27 Depois de cumprimentá-los, José quis saber: “Como está seu pai, o senhor idoso do qual me falaram? Ainda está vivo?”.
28 โม เซ โลยฮ อื, “เปือะ เกอะ ป มัฮ กวนไจ ยุฮ เปอะ เซ ไอม ลั่ง. กอ โรฮ,” อัฮ เซ. นุ่ม แม ติ แตะ ซองนา โยเซป.
28 “Sim”, responderam eles. “Nosso pai, seu servo, ainda está vivo e vai bem.” E curvaram-se mais uma vez.
29 เญือม ยุ โยเซป เบ่นยามิน ปุ เลีฮ แตะ ติ เวียก เซ ไฮมญ โม เซ, “อัม มัฮ ปุย เฮี ปุ รเคะ เปอะ ป รโฮงะ โม เปะ ไลลวง อื ละ อาึ โฮ?” อัฮ เซ. อัฮ โรฮ เฮี ละ เบ่นยามิน, “กวน เฌือต, ปัว พะจาว ปิฮ มุ่น ละ เปอะ,” อัฮ เซ.
29 Então José olhou para seu irmão Benjamim, o filho de sua mãe, e perguntou: “Este é o irmão mais novo de que vocês me falaram?”. E disse a Benjamim: “Deus seja bondoso com você, meu filho”.
30 โยเซป ไก รพาวม ฆวต เยือม นึง ฮงา ลอน แตะ นึง ยุ แตะ ปุ เลีฮ แตะ เซ. โอก เยือม ฆาื อื ก ไฆลป อื นึง โตะ ฮอง โกะ แตะ.
30 Muito emocionado por causa do irmão, José saiu depressa da sala. Foi para o quarto, onde chorou.
31 ฟวยจ เซ คอยจ นา แตะ. ตุย รพาวม เรียง แตะ โอต โอ แตะ เยือม. โอก ดวน ปุย ปอก โม เซ โซม.
31 Depois de lavar o rosto, voltou mais controlado e ordenou: “Tragam a comida!”.
32 โม กวนไจ อื เซ ปอก โน่ง อื ละ โยเซป ติ โดฮ. ปอก โน่ง อื ละ โม อียิป ติ โดฮ. ปอก อื ละ โม เอียกปุ อื ติ โดฮ, นึง โอ โม อียิป ลัง โซม ดิ ไม่ โม ฮีบรู.
32 José foi servido em sua própria mesa, e seus irmãos, em uma mesa separada. Os egípcios que comiam com José, por sua vez, foram servidos em outra mesa, pois os egípcios desprezavam os hebreus e se recusavam a comer com eles.
33 ปุย ดวน โม เอียกปุ อื เซ งาวม แปน ไล แตะ ซองนา โยเซป เน่อึม นึง เอียกระ ปุย ฮอยจ ละ ปุ รเคะ ปุย ตัม อาญุ อื. เญือม ยุ อื ตอก เกือฮ ปุย แตะ งาวม ตอก เซ, แลน ปุ แตะ ฆาื อื ไม่ เงอึต แตะ นึง.
33 José disse a cada um dos irmãos onde deviam sentar-se e, para espanto deles, colocou-os ao redor da mesa em ordem de idade, do mais velho para o mais novo.
34 ปุย ตาว อาวป โตะ ฮงา ละ อื เน่อึม นึง โตะ โซม โยเซป เซ. ป ฮอยจ ละ เบ่นยามิน โฮวน ฮา ปุย ไฮญ พอน เตะ. โม เซ โซม ญุ ไม่ ปุ แตะ ฮอยจ ละ โฮลฮ อื รพาวม มวน แตะ เตือง มู แตะ.
34 Mandou encher os pratos deles com comida de sua própria mesa, e deram a Benjamim uma porção cinco vezes maior que a dos outros. E eles comeram e beberam à vontade com José.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.