Marcos 5
Label Buk Baibel (LBB) vs BKJ
1 E Iesu taum ana nuna kakak a asaerla la sot ting na ris a puka tasi Galili, ting na papar anuna tarai Gerasa.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Ning i purum kusun a mon, ning a barsan miting na kulam ngas a minatla, ning a mot i solong tari, i han barati.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 A barsan ning i laun ka ting na kulam ngas a minatla. Bel tik i tolsot sur ir dot akes pasi, a sen otleng bel i to pasi.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Di sira dot naur a kuna pa naur a hana ana senla, ika i sira dat kutus ka a sen kusun naur a kuna, pa i sira sai siksiklik a sen miting na naur a hana. Pa bel tik i tolsot sur ir amolmol pasi.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Pa i sira kukuk mokos ana iahkamisla pa ana moromla ting na kulam a minatla, pa ting na mangirla otleng, pa i kotkot a palaonala ana hatatla.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Ning i oroi bakbak pas e Iesu, i dun teteki pa i kes ana naur a bokona hana salanigo tana.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 A barsan ning i kukuk kol mange, “Iesu, a Nat e God esaning i Leklek Kol, asaning ur toli hok? A nunung u ana risana e God sur gong u akadik iau.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 I atongi larne, anasa e Iesu ka atai tari mang, “U a mot, purum kusun a barsan ne!”
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Pa e Iesu i dekeni mange, “Esi na risam?” I kelesi mang, “A risak a liur a mot, anasa mila galis kol.”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Pa i nunung rakrakai e Iesu sur gong i sune sen la kusun a pukna ning.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 A kaba liur a boroi la hangan ting na mangir ning i milau.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 A motla la nunung rakrakai e Iesu mang, “Ur sune mila tetek a boroila sur milar kas uting onla.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 E Iesu i malmaling sen la. La purum kusun a barsan ning, pa la kas tar ana boroila. A boroila la liu purum uting na palis sur utumo na puka tasi, pa la dom rop. A boroila rop la arlar ana naur a rip.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 La ning la tai alar a boroila, la dun ulak, pa la atatai ana utna ne ting na hanua ngasinla pa dingla na hananuala otleng. Pa tarai la han sur lar oroi asaning i hanot.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Ning la hanot tetek e Iesu, la oroi a barsan ning a kaba liur a motla la ka purum tar kusuni. Kaning i kes, ka pipis pas pa ka mananos ulak. Pa la matmataut.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 La oroi asaning e Iesu i toli, pa la atai a tarai ana utna ning i hanot ana barsan ning a motla la solong tari, pa ana boroila otleng.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Lamur la nunung ngongos e Iesu sur ir han kusun anunla papar.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Ning e Iesu i kas ana mon, a barsan ning nating a motla la solong tari, i nunung e Iesu sur diar armuri.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Ika e Iesu bel i malmaling, i atai i ka mange, “Ur han uting na rumai ngasim tetek a maimla, pa ur atai la ana tnan utna ning a Leklek ka tol tari hom, pa ana nuna marmaris tetek u.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Pa i han, pa i warwara amon utumo na papar Dekapolis ana tnan utna ning e Iesu ka tol tari onoi. Pa tarai rop la kulkulan.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 E Iesu i kas ana mon pa i ulak uto na ris a puka tasi. Ning i kes tumokorot, a tnan kunum a tarai la atalilis pasi.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Ning a ningnigo tagun a rumai lotu a risana e Jairus, i hanot. Ning i oroi e Iesu, i punga na hanrawai salanigo tana.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Pa i nunung kol mange, “A natuk hane, milau ir mat. Lamut, dar han pa ur suah naur a kum saot ono, sur ir langolango ulak pa ir laun.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Ning dia han taum, a kunum a tarai la mur e Iesu, pa la tur alar pasi.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Ning a hane tingia i sasam ana tinsaman a suluk arlar ana ning a bonot pa pisir naur a rau.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Ka han pas tetek a galis a doktala sur lar nangani, ika la saran a tnan kankan teteki pa la amus pas anuna mani. I rakrakai kol ma a tinsaman ning ono.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 — ausente —
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Pa suluk i manah kakat, pa hane ning i kilang a palaona mang a tinsaman ka rop.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Ning e Iesu i kilangi mang a rakrakai i purum kusuni, i talingir na tinine kunum a tarai, pa i deke mange, “Esining i tuk anuk a kaen?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Anuna kakak a asaer la atai i mang, “U oroi ot a kunum a tarai ne la tur talilis pas u, sur asaning u kabah mang, ‘Esining i tuk iau?’”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ika e Iesu i tatatai taltal sur esining i tuk tari.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 A hane ning i matmataut, pa i koloron, anasa i tasman a utna ning i hanot ono. I han tetek e Iesu, i punga salanigo tana, pa i atong puasa a utna ning ka tol tari.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Pa e Iesu i atai i mange, “Natuklik, anum a tortorot ka alangolango pas u. Ur han taum ana balmolmol, anum a tinsaman ka rop.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Ning e Iesu kaning ot i warwara, dingla na tarai la hanot miting na rumai ane Jairus, a ningnigo tagun a rumai lotu, pa la atai i mang, “Sur asaning u amolot a Tena Asaer? E natum hane ka mat.”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 E Iesu bel i nuk pas a warwara ning, i atai ka e Jairus mang, “Gong u matmataut. Ur tortorot ka.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Bel i malmaling pas tik sur ir muri, ika i ben pas e Pita, e Jems ditas ma e Jon.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Pa ning la hanot ting na rumai ane Jairus, e Iesu i longor a totbor, pa aregaia na domos.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 I kas pa i atai la mange, “A totbor pa tintinangis na saining? A kaklik ning bel i mat, kaning ka i borbor duman.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 La malani ka. I sune purum sen la rop, i ben pas a tamana kaklik pa e tana, pa ditol otleng ning ditol han taum ono, pa la kas tetek a kaklik.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 E Iesu i tong pas a kuna kaklik hane ning, pa i atai i mange, “Talita koum!” A kamkama warwara ne, “Hanelik, a atai u, ur kamtur.”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Aiap ka i kamtur pa i han taltal. A hanelik ning ka takai a bonot pa pisir naur a rau anunai. Pa la kulkulan kol.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 E Iesu i sairas rakrakai tar la sur gong la warwara ana utna ne. Pa i atai diau sur diar tabar a hanelik ning.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.