Lucas 14

Label Buk Baibel (LBB) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ana ning a Pukakiar Sabat, e Iesu i kas sur ir hangan ting na rumai ana ning a ningnigo anuna Parisaiola, pa taraila la oroi sursuri sur ta utna ning ir toli.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Pa ning a barsan i sasam, a palaona i sursurung, i kes tar salanigo ta e Iesu.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 E Iesu i deken a tena asaerla tagun a warkurai pa Parisaiola mange, “Mangasa, i tostos ana warkurai sur dir alangolango a taraila ana Pukakiar Sabat o bel?”
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Ika bel la kelesi. E Iesu i tong pas a barsan ning, i alangolango pasi, pa i sune seni.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Pa e Iesu i deken la mang, “Esi na halimulo ning e natnalik o anuna ta bulumakau ir punga tar uting na ta tung a malum ana Pukakiar Sabat bel ir dat kas kapit pasi?”
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Pa bel la keles sot pas anuna kabah.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Ning e Iesu i kes ana utna na hangan ne, i oroi a taraila ning la hanot, la aslang pas ot a keskes salanigo. Pa i atong ning a warwara larlar tetek la mange,
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 “Ning tik ir ben pas u uting na ngasa ana tona tintaulai, gong u kes ana ngasa salanigo, sakana ir ben pas tik ning i leklek hom.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Pa esaning i arbebe ana ngasa ir hanot pa ir atai u mang, ‘Ur kes pisir kusun a barsan ne.’ Pa ur han ana meme sur a keskes tumo lamur.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Ning di ben pas u, ur han pa ur kes ana keskes tumo lamur, sur esaning i arbebe ir hanot tetek u, pa ir atai u mang, ‘Halik, ur tur pa ur han ute lanigo.’ Pa dir aleklek pas u na matanla ning mulo kes taum ana utna na hangan.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Anasa esining i aleklek pasi, e God ir anatarna i. Pa esining i anatarna pasi, e God ir alekleki.”
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Lamur e Iesu i atai a Parisaio ning i ben pasi sur a utna na hangan mange, “Ning u mang sur ur sang a utna na hangan, gong u ben pas na halalim, na tastasimla, na maimla, pa leklekla ning la kes milau u. Anasa la ne lar ben pas u pa lar kelesi tetek u.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Ika, ning u sang a utna na hangan, ur ben ka a kapan a tarai, la ning a palaonla i mat, la ning la kaukawar ka, pa kutla.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Ning ur toli larne ur angis. Anasa bel al utna na hangan anlai sur lar kelesi tetek u, e God ir kelesi tetek u ana pukakiar ning a tena tostosla lar laun ulak.”
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Ning a halinla ning la hangan taum oe Iesu i longor a warwarala ne, i atai i mang, “La ning lar hangan ana ngasa ting na matanitu ane God, la angis.”
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Pa e Iesu i atai i mang, “Ning a barsan i sang a tnan ngasa, pa i atai a galis a tarai sur lar hanot.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Ning a pukakiar ana ngasa ka hanot, i sune anuna tena titol oros tetek la, ning di ka atai nigon tar la ana warwara mange, ‘Mulor han ute, anasa a ututnala ka sang rop.’
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Ika la rop la warwara alalar la ka. A ningnigona i atongi ka tana mang, ‘Ia ka lou tar a puka kabalapiu sur a barim. Ar han par oroi. A nunung u sur dir noren iau kama.’
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Pa ning otleng i atongi mang, ‘Ia ka lou tar ning a bonot a bulumakau, ar han sur ar toho la. A nunung u sur dir noren iau kama.’
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Pa ning otleng ka atongi mang, ‘Onone ia ka taulai, pa bel ar tolsot sur ar han.’
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 “Pa tena titol oros i ulak pa i atai anuna leklek ana warwarala ning. A leklek ning i balakut, pa i atai anuna tena titol oros mang, ‘Ur han kapit uting na tatatnan ngas pa uting na nanatar a ngas ting na hanua, pa ur ben pas a kapan a taraila, la ning a palaonla i mat, a kutla, pa la ning la kaukawar ka.’
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Lamur a tena titol oros i atongi mang, ‘Leklek, ia ka tol tar a ututnala rop ning u sune iau sur ar toli, ika dingla na pukna kaning ot na rumai.’
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 A leklek i atai a tena titol oros mang, ‘Ur han sur a tatatnan ngas pa nanatar a ngas ting na bual, pa ur angongos pas a taraila sur lar kas, sur anuk a rumai ir bukus.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 A atai mulo, bel tik ta halinla, ning di atai nigon tar la, ir hangan ana nuk a ngasa.’”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 A tnan kunum a tarai la armuri taum oe Iesu. I talingir tetek la pa i atai la mang,
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Ning tik i mang sur ir mur iau, ika i katnan e tamana, pa e tana, anuna hane pa na natnatna, na tastasna pa anuna lalaun otleng, pa bel i katnan kol iau, ai bel anuk a kaklik a asaer.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Esining bel i pamar pas anuna rakai kutus pa i mur iau, bel i sot sur ir hanot anuk a kaklik a asaer.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 “Ning tik ta halimulo i mang sur ir tol ta tnan rumai, ir kes kaba pa ir tol otnan nigon a matana rumai rop, sur ir tasmani mang anuna mani ir sot sur ir arop a rumai o bel.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Sakana ir tol tar ka a kama rumai, pa bel ir tolsot sur ir aropi. Pa taraila rop ning la oroi, lar morot onoi
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 mang, ‘A barsan ne i tol tar ka a kama rumai, ika bel i tolsot sur ir aropi.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 “Ning ta king, ning a bonot a rip a tarai a harum ir han ana harum sur ning a king otleng anuna naur a bonot a rip a tarai a harum, i wakak sur a king ning anuna ning a bonot a rip ir kes pa ir nuknuk nigo larne, la to pas naur a bonot a rip o bel.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ning bel ir tolsot, ir sune anuna tena titolla, sur lar atostos warwara taum ana king, ning kaning ot bakbak, sur a balmolmol ir kes.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Mang otleng larning, ning tik ta halimulo bel i noren sen tar anuna ututnala rop, ai bel anuk a kaklik a asaer.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “A sol i wakak, ika ning a makmakana ka rop, dir amakmakan ulak mangmangasa pasi?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Bel i to pas ta titol ting na barim pa bel i awakak otleng a kabalapiu, dir migeni kama. Esining a talngana kaning, i wakak ning ir longor ono.”
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.