Lucas 14
Label Buk Baibel (LBB) vs ARA
1 Ana ning a Pukakiar Sabat, e Iesu i kas sur ir hangan ting na rumai ana ning a ningnigo anuna Parisaiola, pa taraila la oroi sursuri sur ta utna ning ir toli.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Pa ning a barsan i sasam, a palaona i sursurung, i kes tar salanigo ta e Iesu.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 E Iesu i deken a tena asaerla tagun a warkurai pa Parisaiola mange, “Mangasa, i tostos ana warkurai sur dir alangolango a taraila ana Pukakiar Sabat o bel?”
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Ika bel la kelesi. E Iesu i tong pas a barsan ning, i alangolango pasi, pa i sune seni.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Pa e Iesu i deken la mang, “Esi na halimulo ning e natnalik o anuna ta bulumakau ir punga tar uting na ta tung a malum ana Pukakiar Sabat bel ir dat kas kapit pasi?”
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Pa bel la keles sot pas anuna kabah.
6 A isto nada puderam responder.
7 Ning e Iesu i kes ana utna na hangan ne, i oroi a taraila ning la hanot, la aslang pas ot a keskes salanigo. Pa i atong ning a warwara larlar tetek la mange,
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 “Ning tik ir ben pas u uting na ngasa ana tona tintaulai, gong u kes ana ngasa salanigo, sakana ir ben pas tik ning i leklek hom.
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Pa esaning i arbebe ana ngasa ir hanot pa ir atai u mang, ‘Ur kes pisir kusun a barsan ne.’ Pa ur han ana meme sur a keskes tumo lamur.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Ning di ben pas u, ur han pa ur kes ana keskes tumo lamur, sur esaning i arbebe ir hanot tetek u, pa ir atai u mang, ‘Halik, ur tur pa ur han ute lanigo.’ Pa dir aleklek pas u na matanla ning mulo kes taum ana utna na hangan.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Anasa esining i aleklek pasi, e God ir anatarna i. Pa esining i anatarna pasi, e God ir alekleki.”
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Lamur e Iesu i atai a Parisaio ning i ben pasi sur a utna na hangan mange, “Ning u mang sur ur sang a utna na hangan, gong u ben pas na halalim, na tastasimla, na maimla, pa leklekla ning la kes milau u. Anasa la ne lar ben pas u pa lar kelesi tetek u.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Ika, ning u sang a utna na hangan, ur ben ka a kapan a tarai, la ning a palaonla i mat, la ning la kaukawar ka, pa kutla.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Ning ur toli larne ur angis. Anasa bel al utna na hangan anlai sur lar kelesi tetek u, e God ir kelesi tetek u ana pukakiar ning a tena tostosla lar laun ulak.”
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Ning a halinla ning la hangan taum oe Iesu i longor a warwarala ne, i atai i mang, “La ning lar hangan ana ngasa ting na matanitu ane God, la angis.”
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Pa e Iesu i atai i mang, “Ning a barsan i sang a tnan ngasa, pa i atai a galis a tarai sur lar hanot.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Ning a pukakiar ana ngasa ka hanot, i sune anuna tena titol oros tetek la, ning di ka atai nigon tar la ana warwara mange, ‘Mulor han ute, anasa a ututnala ka sang rop.’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Ika la rop la warwara alalar la ka. A ningnigona i atongi ka tana mang, ‘Ia ka lou tar a puka kabalapiu sur a barim. Ar han par oroi. A nunung u sur dir noren iau kama.’
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Pa ning otleng i atongi mang, ‘Ia ka lou tar ning a bonot a bulumakau, ar han sur ar toho la. A nunung u sur dir noren iau kama.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Pa ning otleng ka atongi mang, ‘Onone ia ka taulai, pa bel ar tolsot sur ar han.’
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 “Pa tena titol oros i ulak pa i atai anuna leklek ana warwarala ning. A leklek ning i balakut, pa i atai anuna tena titol oros mang, ‘Ur han kapit uting na tatatnan ngas pa uting na nanatar a ngas ting na hanua, pa ur ben pas a kapan a taraila, la ning a palaonla i mat, a kutla, pa la ning la kaukawar ka.’
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Lamur a tena titol oros i atongi mang, ‘Leklek, ia ka tol tar a ututnala rop ning u sune iau sur ar toli, ika dingla na pukna kaning ot na rumai.’
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 A leklek i atai a tena titol oros mang, ‘Ur han sur a tatatnan ngas pa nanatar a ngas ting na bual, pa ur angongos pas a taraila sur lar kas, sur anuk a rumai ir bukus.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 A atai mulo, bel tik ta halinla, ning di atai nigon tar la, ir hangan ana nuk a ngasa.’”
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 A tnan kunum a tarai la armuri taum oe Iesu. I talingir tetek la pa i atai la mang,
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Ning tik i mang sur ir mur iau, ika i katnan e tamana, pa e tana, anuna hane pa na natnatna, na tastasna pa anuna lalaun otleng, pa bel i katnan kol iau, ai bel anuk a kaklik a asaer.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Esining bel i pamar pas anuna rakai kutus pa i mur iau, bel i sot sur ir hanot anuk a kaklik a asaer.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Ning tik ta halimulo i mang sur ir tol ta tnan rumai, ir kes kaba pa ir tol otnan nigon a matana rumai rop, sur ir tasmani mang anuna mani ir sot sur ir arop a rumai o bel.
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Sakana ir tol tar ka a kama rumai, pa bel ir tolsot sur ir aropi. Pa taraila rop ning la oroi, lar morot onoi
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 mang, ‘A barsan ne i tol tar ka a kama rumai, ika bel i tolsot sur ir aropi.’
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 “Ning ta king, ning a bonot a rip a tarai a harum ir han ana harum sur ning a king otleng anuna naur a bonot a rip a tarai a harum, i wakak sur a king ning anuna ning a bonot a rip ir kes pa ir nuknuk nigo larne, la to pas naur a bonot a rip o bel.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Ning bel ir tolsot, ir sune anuna tena titolla, sur lar atostos warwara taum ana king, ning kaning ot bakbak, sur a balmolmol ir kes.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Mang otleng larning, ning tik ta halimulo bel i noren sen tar anuna ututnala rop, ai bel anuk a kaklik a asaer.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 “A sol i wakak, ika ning a makmakana ka rop, dir amakmakan ulak mangmangasa pasi?
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Bel i to pas ta titol ting na barim pa bel i awakak otleng a kabalapiu, dir migeni kama. Esining a talngana kaning, i wakak ning ir longor ono.”
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.