João 4
Label Buk Baibel (LBB) vs NAA
1 A Parisaiola la longori mang a galis a tarai a asaer la mur e Iesu, pa i baptais la. La galis tana tarai a asaer ane Jon.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Ika e Iesu ot bel i baptais tik, anuna kakak a asaer ka, la baptais.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Ning e Iesu ka tasmani mang a Parisaiola la ka longori, i kamtur misaot na papar Judia pa i ulak utumo na papar Galili.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ana nuna tinan i mur a ngas ning i han potor a papar Samaria.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Tumo e Samaria, i hanot ting na hanua Sikar, milau a puka kabalapiu, ning nating ot e Jekop i tabar tar e natnalik e Josep onoi.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ning a kabut e Jekop ka kel tari tingia. A palaona e Iesu ka ngol ana tinan barah, pa i kes ting napir a kabut ning, ana iahkamis tostos.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Ning a hane Samaria i hanot sur ir ituh, pa e Iesu i atai i mange, “Ur tabar iau anal malum.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Anuna kakak a asaer, la ka han uting na hanua, sur lar lou utna na hangan.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 A hane Samaria i keles e Iesu mange, “U a te Juda, pa iau a hane Samaria. Sur asa u nunung iau sur al malum?” Anasa a tarai Juda bel la baltaum ana Samariala.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Ika e Iesu i kelesi mange, “Ning u ka tasman tar a artabar ane God, pa u ka tasman otleng esaning i nunung u sur al malum, ur nunungi, pa ir tabar u ana malum a lalaun.”
10 Jesus respondeu:
11 A hane i atai i mange, “Leklek, bel ta itituh anumi, sur ur ituh al malum ono, pa kabut otleng i kes purum kol. Mitaha a malum a lalaun ning?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 U nuki mang u leklek ta e tubundala e Jekop ning i tabar mila ana kabut ne? I taum ana natnatnala pa nuna na inagoi otleng, la rop la gang ono.”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 E Iesu i kelesi mange, “La rop ning la gang a malum ne, lar mos ulak ka.
13 Jesus respondeu:
14 Ika esining ir gang a malum ning ar tabari ono, bel ir mos ulak. A malum ning ar tabari ono, i arlar ana matana malum ting na nuna lalaun, ning ir burburak ot, pa ir tabari ana lalaun tikin.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 A hane i atai i mange, “Leklek, tabar iau ana malum ning, sur gong ma a mos ulak, pa gong ma a ulak sur ar ituh.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 E Iesu i atai i mange, “Ur han, ben pas anum a barsan pa mur ulak ute.”
16 Jesus disse:
17 A hane i kelesi mange, “Bel anuk ta barsan.” E Iesu i atai i mange, “I tostos ot ning u atongi mang, bel anum ta barsan.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 U ka taulai tar dilima na barsan, pa i ning u kes taum ono onone, bel anum a barsan. A momolna ot ning u atongi tak.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 A hane i kelesi mange, “Leklek, a tasmani mang u a propet.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 A tumtubumila nating la lotu tetek e God saot na mangir ne, ika mulo a tarai Juda mulo atongi mang dir lotu tetek e God saot e Jerusalem.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 E Iesu i kelesi mange, “Oroi, a momolna ne a atongi tam, a taim ir hanot, ning bel ma mulor lotu tetek e Tata saot na mangir ne, pa saot otleng e Jerusalem.
21 Jesus respondeu:
22 Mulo a Samariala bel mulo tasman esining mulo lotu teteki. Ika mila a tarai Juda, mila tasman ot esaning mila lotu teteki, anasa mila tasman a ngas ning e God i alaun a taraila ono.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 A taim ir hanot pa ka hanot, ning na tena lotu momol lar lotu tetek e Tata ana ingunla pa ana momolna. A ngas a tena lotula larning, e Tata i mang kol sur la.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 E God a Ingun, pa la ning lar lotu teteki, lar lotu ot ana ingunla pa ana momolna.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 A hane i atai i mange, “A tasmani mang a Mesaia ning di atongi mang a Karisito, ir hanot, pa ir papak ana ututnala rop tetek dala.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 E Iesu i kelesi mange, “Iau ne, a warwara tam.”
26 Então Jesus disse:
27 Ano otning, anuna kakak a asaerla la ulak, la kulkulan kol ning la oroi e Iesu i warwara taum ana hane. Ika, bel tik onla i dekeni mang, “U mang sur asa?” pa, “Asa kamkamna ning u warwara taum ono?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 A hane ning i han kusun anuna koto, pa i ulak sur a hanua pa i atai a taraila mang,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Mulo lamut, mulor oroi ning a barsan i atai iau ana ututnala rop ning ia ka tol tari nating. Ngandek a Mesaia ma?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Pa taraila ning, la han kusun a hanua pa la han tetek e Iesu.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Ning a hane ka han, a kakak a asaer la nunung kol teteki mange, “Tena asaer, ur hangan pas.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Ika e Iesu i keles la mange, “Aka utna na hangan kanet, ning bel mulo tasmani.”
32 Mas ele lhes disse:
33 A kakak a asaer la deken artalai la mange, “Ngandek tik ka tabar tari anal utna na hangan?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 E Iesu i atai la mange, “Aka utna na hangan ine, ar mur a nuknuk esaning i sune iau ute, par tol arop anuna titol.
34 Jesus lhes declarou:
35 Mulo sira atongi mange, ‘Diat a kalang kaning ot sur dir sol.’ Ika a atai mulo mange: Mulor tai usa lanigo, pa mulor oroi a barimla, la ka makos rop, pa ka sang sur dir sol.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 A tena sol ning i sol a utna na hangan, i los arlou ono. Pa utna ning i sol pasi, ai a tarai ning la kibas a lalaun tikin. A tena omomai pa tena sol, diar gas taum.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 I momol ot, a warwara ning a tarai la sira atongi mange, ‘Takai i omomai, pa takai otleng i sol.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 A sune mulo sur mulor sol ting na barim ning mulo ot bel mulo oman tari. Dingla na tarai masik ot la tol tari, pa mulo ka los pas a arlou ana nunla na titol.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 A galis a Samaria ting na hanua ning, la tortorot oe Iesu, anasa a hane ning i warwara talapor mange, “I atai iau ana ututnala rop ning ia ka tol tari nating.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 A tarai Samaria la han tetek e Iesu pa la angongosi sur ir kes taum onla, pa i kes pas naur a pukakiar tingia.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Pa galis ulak la tortorot, anasa ana nuna warwarala.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 La atai a hane mange, “Onone mila ka tortorot, bel ana warwara ning u atongi oe Iesu. Mila ot mila ka longori, pa mila ka tasman momoli mang ai a Tena Alaun sur a taraila mite na rakrakan hanua.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Lamur tana naur a pukakiar, e Iesu i han utumo e Galili.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 E Iesu ot ka atong tari mange, “A taraila bel la hanrawai a propet ting na hanua ngasna.”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 A taraila mitumo e Galili la ka han pas ana lotu na Han Lakai saot e Jerusalem, pa la ka oroi tar a ututnala ning e Iesu i toli ting na lotu. Pa ning e Iesu i hanot tumo e Galili, a tarai la gas pasi.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 E Iesu i ulak utumo e Kana ting na papar Galili, a hanua ning i keles tar a malum sur a wain. Ning a ningnigo tagun a matanitu, e natna barsan i sasam tumo e Kapernaum.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ning i longori mang e Iesu i han misaot na papar Judia utumo e Galili, i han teteki pa i nunungi sur ir han utumo e Kapernaum sur ir alangolango e natna barsan ning milau ir mat.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 E Iesu i atai i mange, “Ning bel mulo oroi al ututna na kulkulan pa al akinalang, bel mulor tortorot.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 A ningnigo anuna matanitu i atai i mange, “Leklek, dar han kapit sakana natuklik ir mat!”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 E Iesu i kelesi mange, “Ur han ka, e natumlik ir laun.” A barsan ning i tortorot ana warwara ane Iesu, pa i ulak.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ning belot i hanot, anuna tena titol orosla la han barati pa la atai i mang, e natumlik ka laun.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 I deken la mange, “Esi na taim momol ning a natuklik i laun ulak ono?” La kelesi mange, “Nabong, ana 1 kilok, a laplapang i rop kusuni.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Tamana kaklik i nuk ulak pas a taim ning e Iesu i atai i mange, “E natumlik ir laun.” Pa i oroi lalani mang a taim ot ning e Iesu i atai ono, a laplapang i rop kusun e natnalik. Pa latamana rop la tortorot oe Iesu.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Ine a munaur a akinalang, ning e Iesu i toli tumo e Galili, ning i han misaot e Judia.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.