João 11
Label Buk Baibel (LBB) vs NAA
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ditas hane dia sarai warwara sur e Iesu mange, “Leklek, a halim ning u katnani i kurah.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Ning e Iesu i longori, i atongi mange, “E Lasarus bel ir mat ana tinsaman ne. I kurah ka sur dir oroi a matatar ane God, sur a matatar a Nat e God ir hanot talapor.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 E Iesu i maris e Mata pa tasna hane e Maria pa tasindiau e Lasarus.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Ning ka longor tari mang e Lasarus i kurah, i kes ulak pas naur a pukakiar ting na hanua ning i kes ia.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Lamur e Iesu i atai a kakak a asaerla mange, “Dalar ulak utumo na papar Judia.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Pa la atai i mange, “Tena Asaer, nating ka a tarai Juda la mang sur lar wolot amat u, pa onone u mang sur ulak utumo?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 E Iesu i keles la mange, “Ning a pukakiar i arlar ana ning a bonot pa pisir naur a awa (12 awa) gepi? Ning tik ir taltal ana kamis bel ir buh a hana, anasa i tai ana talapor te na rakrakan hanua.
9 Jesus respondeu:
10 Ika ning tik ir taltal ana morom ir loloko, anasa bel ta talapor.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Lamur i atongi otleng mange, “A halindala e Lasarus ka borbor duman, par han sur ar amata pasi.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 A kakak a asaer la kelesi mange, “Leklek, ning i borbor duman ka, ir langolango ulak ka.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 E Iesu i warwara ana minat e Lasarus, ika a kakak a asaer la nuki mang e Lasarus i borbor duman ka.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Pa e Iesu i atai talapor la mange, “E Lasarus ka mat.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Pa iau, a gas ning bel a kes tumo, sur mulor tortorot. Dalar han teteki.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 E Tomas, ning di atongi otleng mang a Kasang, i atai a kakak a asaerla mange, “Dalar han taum sur dala otleng dalar mat taum onoi.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Ning e Iesu i hanot, i longori mang di ka akas tar a minat e Lasarus ting na kulam a minat, pa ka diat a pukakiar alari.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 E Betani i milau ka e Jerusalem, i arlar ka ana natol a kilomita,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 pa galis a tarai Juda la hanot tetek e Mata pa e Maria sur lar kes amahat diau ana tasindiau ning i mat.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Ning e Mata i longori mang e Iesu kaning ma ot, i purum sur ir han barati, ika e Maria i kes ka ting na rumai.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 E Mata i atai e Iesu mange, “Leklek, ning ur kes ot te, a tasiklik bel ir mat.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ika a tasmani mang, ning onone ur nunung e God sur ta utna, ir sarani ka tam.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 E Iesu i atai i mange, “A tasimlik ir kamtur ulak ka.”
23 Jesus disse a ela:
24 E Mata i kelesi mange, “A tasmani mang ir kamtur ulak ana ararop a pukakiar.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 E Iesu i atai i mange, “Iau a lalaun ulak kusun a minat, pa iau a lalaun momol. Esining i tortorot hok, ning ir mat, ir laun ulak,
25 Então Jesus declarou:
26 pa esining i laun pa i tortorot hok, bel ir mat. U tortorot ot ana warwara ne?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 E Mata i kelesi mange, “Leklek, i momol. A tortorot mang u a Karisito, a Nat e God, ning di ka atai tari mang ir han ute na rakrakan hanua.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Lamur ning e Mata ka atong tari larne, i ulak pa i kabah kumnan pas e tasna hane e Maria, pa i atai i mange, “A Tena Asaer ka hanot pa i deke sur u.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ning e Maria i longori, i purum kapit pa i han teteki.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 E Iesu belot i hanot ting na hanua, i kaning ot na pukna ning e Mata i pastetek tari ia.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 A tarai Juda ning la kes taum oe Maria ting na rumai sur lar kes amahati, la oroi mang i purum kapit kusun la utumo lapiu, pa la muri. Anasa la nuki mang ir han uting na kulam a minat sur ir domos.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ning e Maria i hanot ting na pukna ning e Iesu i kes ia, i oroi teteki, i kes ana bokona hana salanigo tana, pa i atongi mange, “Leklek, ning ur kes tar ot te, a tasiklik bel ir mat.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Ning e Iesu i oroi e Maria pa tarai Juda ning la han taum ono la domos, tingui na inguna i balakut pa balana i mamahat kol.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 E Iesu i deken la mange, “Mulo aborbor tar a minatna taha?” La kelesi mange, “Leklek, han ute sur ur oroi i.”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Pa e Iesu i domos.
35 Jesus chorou.
36 A tarai Juda la atongi mange, “Mulo oroi, i katnan koli!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Ika dingla onla, la mang, “I apalpalas pas a matana kutla, pa i mangasa ning bel i alangolango pas a barsan ne, sur gong i mat?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 E Iesu i balmaris kol, ning i hanot ting na kulam a minat. A kulam a minat ning di suah alar tari ana tnan hat.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 E Iesu i atai la mange, “Mulor lakir sen a hat.” Pa e Mata, a tas a barsan ning i mat, i kelesi mange, “Leklek, kar goh, anasa ka diat a pukakiar alari!”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 E Iesu i atongi mange, “Mangasa, bel a atai nigon tar u mang, ning ur tortorot, ur oroi a matatar ane God?”
40 Jesus respondeu:
41 Pa la lakir sen a hat. E Iesu i tadai usaot, pa i atongi mange, “Tata, a atong wakak tetek u, anasa u ka longor iau.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 A tasmani mang u sira longor tak, ika a warwara larne, kamkamna ana taraila ne, sur lar tortorot mang u sune iau.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ning ka atong tari larne, i arkabah ana tnan elngena mange, “Lasarus, ur purum!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 E Lasarus i purum, taum ana kaba iriris a kaen, pa ning a diah kaen otleng di poroi alar tar a patarna ono. E Iesu i atai la mange, “Mulor pak sen a kaen na minatla kusuni sur ir han.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 A galis a tarai Juda ning la kes napire Maria, la oroi a utna ning e Iesu i toli, pa la tortorot onoi.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Ika dingla onla, la han tetek a Parisaiola pa la atai la ana utna ning e Iesu i toli.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 A leklek a tena artabarla tetek e God pa na Parisaio la kabah taum a tarai a kiwung, pa la deken la mange, “Dalar tol asa? A barsan ning i tol a galis a akinalangla.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ning dalar noreni, a taraila rop lar tortorot ono, pa tarai a harum mitumo e Rom lar hanot pa lar regen sen a rumai artabar anundala pa lar kepsen otleng anundala matanitu.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ning a halinla a risana e Kaiapas, a ningnigo na tena artabar tetek e God ana rau ning, i atongi mange, “Bel mulo tastasman.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Bel mulo tasmani mang ir wakak tetek mulo ning tik ir mat alar a tarai, sur gong a tarai Juda rop dalar hirua.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Bel i atong orosi ka. I warwara na propet larning, anasa i a ningnigo na tena artabar tetek e God ana rau ning. I warwara oe Iesu mang ir mat sur a tarai Juda.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Pa bel la ka, sur a taraila rop otleng ane God ning la kes sarara ting na hananua masik, sur ir ben taum pas la sur lar takai ka.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ana pukakiar ot ning, a ningnigola ana tarai Juda la turpas a warwara sur al ngas sur lar umkol e Iesu.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Suri ma i ning e Iesu bel ma i taltal na matanla. I kamtur mitingia, sur a hanua Epraim milau a hanua bel, pa la kes tingia taum ana nuna kakak a asaerla.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ning ka milau a lotu na Han Lakai anuna tarai Juda, a galis a tarai miting na hananuala la nigo usaot e Jerusalem, sur lar atotoh nigon pas la na matana e God, i arlar ana toltol ana nunla lotu.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 La tatatai sur e Iesu. Ning la tur taum tar ting na rumai artabar, la deken artalai la mange, “Asa mulo nuki? Ir han ot ute ana lotu, o bel?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 A leklek a tena artabarla pa na Parisaio la ka sarai warwara tar sur tik ning ka oroi tar e Iesu, ir atatai talapor ono mang i kes taha, sur lar tong akes pasi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.