Lucas 2

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bínuôakhè̌ khwí Augusto nò̌ihtuô rǎmá plò́lò̌ kayǎ mwi̤ dố Romaké̤ tôké̤lè̤̌ cò́.
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 Yěma tè̤rǎmá plò́mwi̤ aré̤lố tôhû bí Quirino htwǒ khwídu dố Syria ké̤ akhè̌nuô hò́.
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 Rò kayǎ pwǒ̤꤮ tôprè̤ ka̤ lahyǎ dố adò̌, avǐ̤ rò ka̤sunuô̌ lahyǎ amwi̤.
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 Joseph o bí vǐ̤ Nazarè, Galilea ké̤kǔ nuô rò a htecuốkuô̌ dố vǐ̤ Bethelehem, Judaké̤, bí khwí Davi lé̤opacè̤̌lya̤ khǎlé̤nuô. Joseph ma Davi aklwǐalyǎ kalya̤ dǐtû́ tôprè̤ akhu-akhyě a ka̤kuô̌ bínuô.
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 È ná Maria dố a dyémá htuô̌hò́ lǔ dố a ki phyé lǔ nuôtôprè̤ cuố benuô̌kuô̌ amwi̤. Bínuôakhè̌ ma Maria ohò́ ná ahò́athè́ hò́.
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 Rò bí èthǐ o pǎ bí vǐ̤ Bethelehem akhè̌nuô, Maria ahò́ tǒlè̌ hò́ dố a ki phúo hò́.
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 A phúoní̤ phúvyá̤prè̤́ prè̤khǔ tôprè̤ rò a phyáplû̌ lǔ ná ikè̤̌ rò a dya omyětǎ̤ lǔ dố pṳ́klókǔ, me̤těhérò hidò́kǔ dố agněnuô a o pǎ tôtó̤ to.
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Khǎlé̤ tavǐtava̤ bínuô tôphonuô, prè̤kyě̤thímíphú o tahe. Èthǐ hyǎ omyěpò̤́ ní̤dyé athímíphú tahe dố mi̤klè̌, dố nyelá̤khu tôpho.
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 Bínuôakhè̌ Byacè a tanémò́khuphú tôprè̤ hyǎ oluô̌htya pé̤ èthǐ, rò Byacè Cò́marya a tè̤lǐtè̤takhè̌ tahe lǐ tava̤ lò̌plǐ èthǐ rò èthǐ thè́isě taròthè́ lò̌plǐ cò́.
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 Manárò tanémò́khuphú hé èthǐ, “Thè́isě tǎmé̤! Vǎ phyéhyǎní̤ pé̤hò́ thǐ tè̤thè́krṳ̂̌mila dố a ki me̤ thè́krṳ̂̌ lakálakǒ cò́ ǔpwǒ̤꤮ prè̤ pǎ yěnuôhò́.
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 Yětôthè̌ dố Davi avǐ̤kǔ nuô, prè̤me̤lwóhteka̤ a Byacè má̤hò́ Krístu yě hyǎ o pacè̤̌lya̤ hò́.
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 Thǐ ki myáhtye pacè̤̌ tôprè̤ pǎ, rò ǔ phyáplû̌ lǔ ná ikè̤̌ rò ǔ be-omyětǎ̤ è dố pṳ́klókǔ nuô pǎ. Thǐ ki myáhtye phúnuôma má̤hò́ pacè̤̌phú dố vǎ hésoluô̌ pé̤ thǐ yěnuô tôprè̤ hò́.”
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 Bínuôakhè̌ tanémò́khuphú aklyěphú tômṳ hyǎoluô̌htya khyé tố̤kuô̌ ná tanémò́khuphú yětôprè̤ rò èthǐ irǒ htuthè́htya Cò́marya rò a irǒ lahyǎ,
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 “Me̤lǐme̤takhè̌ htuthè́htya lahyǎ Cò́marya dố a o dố khǎlé̤htyalô̌ tadûlố ǔ dố mò́khu yěnuô tôprè̤ pó꤮. Tè̤pě̤tè̤dwǒ ná tè̤kacṳ́kabè́ ki ohtya kuô̌dû dố hekhuyě rò a ki otố̤kuô̌dû ná kayǎ dố Cò́marya thè́plò oní̤ lǔ nuôtahe ní꤮.”
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 Bí tanémò́khuphú ka̤ kahtya htuô̌hò́ dố mò́khu akhè̌nuô, prè̤kyě̤thímí tahe hé ní̤dyé khyělǔ, “Cuố꤮, pè̤ cuố dố vǐ̤ Bethelehem rò pè̤ cuốmyákuô̌ tè̤htwǒhtya-ané̤ dố Byacè hyǎ dyéthè́gněkyǎ pè̤ tè̤ritè̤kyǎ yěnuô pó꤮.”
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 Rò èthǐ htecuố tapluố̤taplyě lahyǎ rò cuốmyáhtye Maria ná Joseph, htuô̌rò èthǐ cuốmyáhtye ǔ dya omyětǎ̤ pacè̤̌phú tôprè̤ dố pṳ́klókǔ.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Bí prè̤kyě̤thímíphú yětahe myáhtye pacè̤̌phú yě ná amuố̤aphè̌ akhè̌nuô, a cuố héluô̌ pé̤ ǔ phú tanémò́khuphú hésoluô̌kyǎ pé̤ èthǐ ná pacè̤̌phú yětôprè̤ ari-akyǎ nuôtahe.
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 Lò̌꤮ kayǎ dố a ní̤huô̌ prè̤kyě̤thímíphú yětahe hésoluô̌ pé̤ lǔ tè̤ritè̤kyǎ yětahenuô a khyéthukhyéthè́ lò̌ lahyǎ cò́.
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 Maria tǒ̤maní̤ lò̌ tè̤ritè̤kyǎ yětahe rò a tane̤ ní̤dyé ari-akyǎ.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 Prè̤kyě̤thímíphú yětahe ka̤khyě khyěthyá dố èthǐ thímí tahe a o. Rò phú tanémò́khuphú hésoluô̌ pé̤ èthǐ rò èthǐ ní̤huô̌nò́, èthǐ cuố myáhtyebènò́ akhu-akhyě, èthǐ htuthè́htya Cò́marya, htuô̌to èthǐ me̤lǐme̤takhè̌htya Cò́marya.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 Bí pacè̤̌ yětôprè̤ bǎhtya hò́ athè̌ lwǐ̤thyó hò́rò a tǒbè dû́talí hò́ phá akhè̌nuô, èthǐ è́ ní̤dyé lǔmwi̤ ná Jesǔ phú tanémò́khuphú pó̤onekyǎ pé̤hò́ lǔmwǐ̤ bí amuố̤ muố̤dò̌ tyahí lǔ to akhè̌nuô.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 Phú Mosè mekyǎ a tè̤thyótè̤thya ná èthǐ tǒbè me̤mwǒ̤plǐthǐplo lahyǎ ané̤nuô, ashuốkhè̌ hyǎtuố̤hò́. Rò thyáphú Joseph ná Maria ki besǎsè̌htya pacè̤̌phúyě dố Byacè anyěhyǎ nuôrò, èthǐ phyéní̤ pacè̤̌phúyě rò a cuố lahyǎ dố vǐ̤ Jerusalem.
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 (Phú Byacè tè̤thyótè̤thya tè̤rǎmárǎdyǎ o, “Lò̌꤮ phúvyá̤prè̤́ prè̤khǔ tahenuô tǒbè besǎsè̌htya è dố Byacè a mèthènyě.”)
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 Phú Byacè héokyǎ a tè̤thyótè̤thya nuô, èthǐ tǒbè cuố lǔtyǎhtya kuô̌ “Htulwí̤thǒ nyě̤bè má̤torò htulwí̤ dǐkrǎ nyě̤bè.”
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Bínuôkhè̌, dố vǐ̤ Jerusalem akǔnuô kayǎ otôprè̤, amwi̤ ná Simeonè. È ma kayǎ cṳ̌e bezṳ̂́nyá̤ Cò́marya tôprè̤, htuô̌to Thè́ Sǎsè̌ Byacè okuô̌ ná è. È ma kayǎ dố a opò̤́myásû̌ Cò́marya ki me̤lwóhteka̤ Israelphú dố tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ akǔ tôprè̤.
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 Htuô̌rò Thè́ Sǎsè̌ Byacè dyémyáhtyelwó tǎ̤te̤ one hò́ è, a ki myáhtye tyahí Krístu dố Byacè Cò́marya nwóhtya lǔ yětôprè̤ híto hénuô, a bèthyění̤ híto.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 Thè́ Sǎsè̌ Byacè thǔ è rò a cuốnuô̌ dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ. Bí Jesǔ amuố̤aphè̌ phyáhyǎní̤ lǔ, rò a ki hyǎme̤ pé̤ lǔ phú Cò́marya a tè̤thyótè̤thya héonekyǎ akhè̌nuô,
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 Simeonè phyáhtya pacè̤̌phú dố a takhulo̤ rò a htuthè́htya Cò́marya rò a hé,
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 “Kố꤮ Byacè, phú nè̤ héone htuô̌hò́ nè̤ngó̤ nuô khǒnyá̤rò a lốhtyabǎhtya hò́, nò̌thyě kacṳ́kabè́ mo̤dû mò̌hò́ nè̤lulé má̤ vǎyě.
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 — ausente —
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 — ausente —
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 È ma tè̤lǐ tômě dố a ki dyéluô̌htya pé̤ Judaphú má̤to tahe, htuô̌to a phyéhyǎní̤ pé̤ tè̤sò̌ri dố nè̤ myěcô Israelphú tahe a o.”
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Dố Simeonè hébè tè̤ritè̤kyǎ yě akhu-akhyě, pacè̤̌phú yětôprè̤ amuố̤aphè̌ khyéthukhyéthè́ nyacò́.
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 Simeonè sò̌ri htuô̌ èthǐ rò a hékyǎní̤ pacè̤̌phú amuố̤ Maria yěnuô, “Pacè̤̌yě Cò́marya nwóhtyahò́ lǔ dố a ki me̤lwóhteka̤ Israelphú tahe pǎ, rò a ki dyadudyahtyalô̌ kuô̌ke kayǎ dố aruô tahe pǎ. È ma Cò́marya a tè̤mátè̤dyǎ tôcô, rò kayǎ è́prè̤ ki hébè takhwótakèsû lǔ pǎ.
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 Phúnuôrò kayǎ è́prè̤ tane̤ dò́uốdò́bí tè̤ dố èthǐ athè́plòkǔ tahenuô, Cò́marya ki bámǒhtyaluô̌ pǎ” htuô̌rò a hé Maria, “Tè̤thè́plè̤̌nebè dố a htyǎ thyácò́ná nè́ nuô a ki prǒnuô̌ nè̤ thè́plò pǎ.”
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 Prè̤pro̤muố̤ okryá dố a muố̤prè̤́ nyacò́ hò́ o tôprè̤, amwi̤ ná Anna. È ma Phanuel aphúprè̤mò, è ma Asher myěcôphú tôprè̤. A phyéhtuô̌ avè̤ rò a otố̤ní̤ lǔ thuô̌thyótôna prè́.
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 Avè̤ thyěkyǎ lǔkhǎlé̤ rò a okryákyǎ ní̤dû prè́. Khǒnyá̤rò ana o hò́ shyělwǐ̤thyó ná lwǐ̤na hò́. A htecuố tôpho꤮ to, a oprè́ bí tè̤lǔtyǎ hǒkǔnuô prè́. A cò́bucò́bè̌htya Cò́marya dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ mò̤́khíkhí mò̤́sè̌klè̌klè̌ cò́, htuô̌to a duôe sèesèǒ rò a kwǐcò́bè̌ pwǒ̤nyěpwǒ̤thè̌ cò́.
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Bínuôkhè̌, a hyǎtuố̤ tǒtû́ dố èthǐ o rò a htuthè́htya Cò́marya. Htuô̌rò a hésoluô̌ pé̤ pacè̤̌phú yětôprè̤ ari-akyǎ ná lò̌꤮ kayǎ dố a opò̤́myásû̌ Cò́marya ki me̤lwóhteka̤ vǐ̤ Jerusalemphú pǎ nuôtahe.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 Bí Joseph ná Maria me̤htuô̌lò̌hò́ phú lò̌꤮ Byacè mekyǎ tè̤thyótè̤thya tahe akhè̌nuô, èthǐ ka̤khyě khyěthyá dố alé̤o ní̤dyé vǐ̤ Nazarè nuô. Vǐ̤yěnuô a o bí Galilea ké̤kǔ nuô.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 Pacè̤̌yě a duhtya rò a hè̌shyoresò̌ hyǎ, rò a lốbǎ cò́ ná tè̤thíphè́ rò Cò́marya sò̌risò̌bǔní̤ lǔ.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 Pwǒ̤nana꤮ bí ǔ me̤pwè̌me̤la ní̤dyé pwè̌ dố ǔ è́ ná tè̤cuốtalwópwè̌ akhè̌nuô, Jesǔ amuố̤aphè̌ cuốkuô̌ dố vǐ̤ Jerusalem.
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Bí Jesǔ na ohò́ shyényě̤na akhè̌, amuố̤aphè̌ yěnuô, alé̤klǒ cuố lahyǎ tè̤cuốtalwópwè̌, rò a è́ cuốní̤ pacè̤̌phú Jesǔ.
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Bí tè̤cuốtalwópwè̌ htuô̌hò́ akhè̌nuô, èthǐ ka̤khyě dố adò̌aso. Bínuôakhè̌, pacè̤̌ Jesǔ yě a okyǎ dố vǐ̤ Jerusalem akǔ, manárò amuố̤aphè̌ thè́gně to.
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 Èthǐ tane̤ ná a ka̤ tố̤kuô̌ hò́ ná kayǎ dố a cuốpwè̌ka̤ nuôtahe aklè̌ hò́. Bí èthǐ ka̤ htuô̌hò́ tônyě꤮ mò̤́hé akhè̌nuô, a myápṳ̌ sudyǎní̤ no Jesǔ dố aklwǐalyǎ tahe aklè̌ prè́.
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 Bí èthǐ myápṳ̌ rò a myáhtye pé̤ pǎ to akhè̌nuô, èthǐ ka̤khyě khyěthyá lahyǎ dố vǐ̤ Jerusalem.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 Thuô̌nyětônyěnuô, a cuố myáhtyeno ná Jesǔ cuố o dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ prè́. A cuố onyǎo tố̤kuô̌ ná Juda a thárádu thǎmǎhtǔ tahe rò a cuốní̤dǎkuô̌ Cò́marya alǎ̤angó̤ tahe rò a hébèsudyǎ kuô̌ǔ bínuô.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Bí kayǎ lò̌꤮ plǐ ní̤huô̌ pacè̤̌phú yětôprè̤ a tè̤hébèhésû̌ akhè̌nuô, èthǐ khyéthukhyéthè́ lò̌plǐ cò́ a tè̤cyá̤tè̤dè ná a tè̤hésû ka̤khyě ǔ nuôtahe cò́.
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 Joseph ná Maria cuốmyáhtye lǔ rò a khyéthukhyéthè́ nyacò́, rò amuố̤ hé lǔ, “Phúkhǔ, nè̤ cuố me̤tuố̤ phúyě me̤tě? Vǎ ná nè̤phè̌ kṳ́kyǎ̤ rò myápṳ̌ lakǒ nè̤ ma tadû꤮ ké̤ cò́ meně.”
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 Rò pacè̤̌ Jesǔ hésû, “Thǐ cuố myápṳ̌ vǎ katè̤́ nuô me̤tě? Thǐ thè́gně nyǎ ná vǎ o dố vǎphè̌ ahikǔ to è̌.”
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 Manárò amuố̤aphè̌ thè́gněplǒ lǔ tè̤hébè yě angó̤lasá to.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 Htuô̌rò pacè̤̌phúyě a krwǒ ka̤kuô̌khyě amuố̤aphè̌ dố vǐ̤ Nazarè rò a cṳ̌ muố̤lǎ̤phè̌ngó̤ pwǒ̤꤮ tôphuố. Amuố̤ tǒ̤ma oplò́lò̌ lò̌꤮ tè̤htwǒhtya ané̤ yěnuôtahe.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 Jesǔ duhtya lốbǎ ná tè̤thítè̤phè́ rò Cò́marya ná prè̤lukayǎ myámo̤myádu ní̤dyé lǔ.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.