Lucas 2
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ARC
1 Bínuôakhè̌ khwí Augusto nò̌ihtuô rǎmá plò́lò̌ kayǎ mwi̤ dố Romaké̤ tôké̤lè̤̌ cò́.
1 E aconteceu, naqueles dias, que saiu um decreto da parte de César Augusto, para que todo o mundo se alistasse.
2 Yěma tè̤rǎmá plò́mwi̤ aré̤lố tôhû bí Quirino htwǒ khwídu dố Syria ké̤ akhè̌nuô hò́.
2 (Este primeiro alistamento foi feito sendo Cirênio governador da Síria.)
3 Rò kayǎ pwǒ̤꤮ tôprè̤ ka̤ lahyǎ dố adò̌, avǐ̤ rò ka̤sunuô̌ lahyǎ amwi̤.
3 E todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Joseph o bí vǐ̤ Nazarè, Galilea ké̤kǔ nuô rò a htecuốkuô̌ dố vǐ̤ Bethelehem, Judaké̤, bí khwí Davi lé̤opacè̤̌lya̤ khǎlé̤nuô. Joseph ma Davi aklwǐalyǎ kalya̤ dǐtû́ tôprè̤ akhu-akhyě a ka̤kuô̌ bínuô.
4 E subiu da Galileia também José, da cidade de Nazaré, à Judeia, à cidade de Davi chamada Belém (porque era da casa e família de Davi),
5 È ná Maria dố a dyémá htuô̌hò́ lǔ dố a ki phyé lǔ nuôtôprè̤ cuố benuô̌kuô̌ amwi̤. Bínuôakhè̌ ma Maria ohò́ ná ahò́athè́ hò́.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua mulher, que estava grávida.
6 Rò bí èthǐ o pǎ bí vǐ̤ Bethelehem akhè̌nuô, Maria ahò́ tǒlè̌ hò́ dố a ki phúo hò́.
6 E aconteceu que, estando eles ali, se cumpriram os dias em que ela havia de dar à luz.
7 A phúoní̤ phúvyá̤prè̤́ prè̤khǔ tôprè̤ rò a phyáplû̌ lǔ ná ikè̤̌ rò a dya omyětǎ̤ lǔ dố pṳ́klókǔ, me̤těhérò hidò́kǔ dố agněnuô a o pǎ tôtó̤ to.
7 E deu à luz o seu filho primogênito, e envolveu-o em panos, e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na estalagem.
8 Khǎlé̤ tavǐtava̤ bínuô tôphonuô, prè̤kyě̤thímíphú o tahe. Èthǐ hyǎ omyěpò̤́ ní̤dyé athímíphú tahe dố mi̤klè̌, dố nyelá̤khu tôpho.
8 Ora, havia, naquela mesma comarca, pastores que estavam no campo e guardavam durante as vigílias da noite o seu rebanho.
9 Bínuôakhè̌ Byacè a tanémò́khuphú tôprè̤ hyǎ oluô̌htya pé̤ èthǐ, rò Byacè Cò́marya a tè̤lǐtè̤takhè̌ tahe lǐ tava̤ lò̌plǐ èthǐ rò èthǐ thè́isě taròthè́ lò̌plǐ cò́.
9 E eis que um anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor os cercou de resplendor, e tiveram grande temor.
10 Manárò tanémò́khuphú hé èthǐ, “Thè́isě tǎmé̤! Vǎ phyéhyǎní̤ pé̤hò́ thǐ tè̤thè́krṳ̂̌mila dố a ki me̤ thè́krṳ̂̌ lakálakǒ cò́ ǔpwǒ̤꤮ prè̤ pǎ yěnuôhò́.
10 E o anjo lhes disse: Não temais, porque eis aqui vos trago novas de grande alegria, que será para todo o povo,
11 Yětôthè̌ dố Davi avǐ̤kǔ nuô, prè̤me̤lwóhteka̤ a Byacè má̤hò́ Krístu yě hyǎ o pacè̤̌lya̤ hò́.
11 pois, na cidade de Davi, vos nasceu hoje o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Thǐ ki myáhtye pacè̤̌ tôprè̤ pǎ, rò ǔ phyáplû̌ lǔ ná ikè̤̌ rò ǔ be-omyětǎ̤ è dố pṳ́klókǔ nuô pǎ. Thǐ ki myáhtye phúnuôma má̤hò́ pacè̤̌phú dố vǎ hésoluô̌ pé̤ thǐ yěnuô tôprè̤ hò́.”
12 E isto vos será por sinal: achareis o menino envolto em panos e deitado numa manjedoura.
13 Bínuôakhè̌ tanémò́khuphú aklyěphú tômṳ hyǎoluô̌htya khyé tố̤kuô̌ ná tanémò́khuphú yětôprè̤ rò èthǐ irǒ htuthè́htya Cò́marya rò a irǒ lahyǎ,
13 E, no mesmo instante, apareceu com o anjo uma multidão dos exércitos celestiais, louvando a Deus e dizendo:
14 “Me̤lǐme̤takhè̌ htuthè́htya lahyǎ Cò́marya dố a o dố khǎlé̤htyalô̌ tadûlố ǔ dố mò́khu yěnuô tôprè̤ pó꤮. Tè̤pě̤tè̤dwǒ ná tè̤kacṳ́kabè́ ki ohtya kuô̌dû dố hekhuyě rò a ki otố̤kuô̌dû ná kayǎ dố Cò́marya thè́plò oní̤ lǔ nuôtahe ní꤮.”
14 Glória a Deus nas alturas, paz na terra, boa vontade para com os homens!
15 Bí tanémò́khuphú ka̤ kahtya htuô̌hò́ dố mò́khu akhè̌nuô, prè̤kyě̤thímí tahe hé ní̤dyé khyělǔ, “Cuố꤮, pè̤ cuố dố vǐ̤ Bethelehem rò pè̤ cuốmyákuô̌ tè̤htwǒhtya-ané̤ dố Byacè hyǎ dyéthè́gněkyǎ pè̤ tè̤ritè̤kyǎ yěnuô pó꤮.”
15 E aconteceu que, ausentando-se deles os anjos para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos, pois, até Belém e vejamos isso que aconteceu e que o Senhor nos fez saber.
16 Rò èthǐ htecuố tapluố̤taplyě lahyǎ rò cuốmyáhtye Maria ná Joseph, htuô̌rò èthǐ cuốmyáhtye ǔ dya omyětǎ̤ pacè̤̌phú tôprè̤ dố pṳ́klókǔ.
16 E foram apressadamente e acharam Maria, e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Bí prè̤kyě̤thímíphú yětahe myáhtye pacè̤̌phú yě ná amuố̤aphè̌ akhè̌nuô, a cuố héluô̌ pé̤ ǔ phú tanémò́khuphú hésoluô̌kyǎ pé̤ èthǐ ná pacè̤̌phú yětôprè̤ ari-akyǎ nuôtahe.
17 E, vendo- o, divulgaram a palavra que acerca do menino lhes fora dita.
18 Lò̌꤮ kayǎ dố a ní̤huô̌ prè̤kyě̤thímíphú yětahe hésoluô̌ pé̤ lǔ tè̤ritè̤kyǎ yětahenuô a khyéthukhyéthè́ lò̌ lahyǎ cò́.
18 E todos os que a ouviram se maravilharam do que os pastores lhes diziam.
19 Maria tǒ̤maní̤ lò̌ tè̤ritè̤kyǎ yětahe rò a tane̤ ní̤dyé ari-akyǎ.
19 Mas Maria guardava todas essas coisas, conferindo- as em seu coração.
20 Prè̤kyě̤thímíphú yětahe ka̤khyě khyěthyá dố èthǐ thímí tahe a o. Rò phú tanémò́khuphú hésoluô̌ pé̤ èthǐ rò èthǐ ní̤huô̌nò́, èthǐ cuố myáhtyebènò́ akhu-akhyě, èthǐ htuthè́htya Cò́marya, htuô̌to èthǐ me̤lǐme̤takhè̌htya Cò́marya.
20 E voltaram os pastores glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes havia sido dito.
21 Bí pacè̤̌ yětôprè̤ bǎhtya hò́ athè̌ lwǐ̤thyó hò́rò a tǒbè dû́talí hò́ phá akhè̌nuô, èthǐ è́ ní̤dyé lǔmwi̤ ná Jesǔ phú tanémò́khuphú pó̤onekyǎ pé̤hò́ lǔmwǐ̤ bí amuố̤ muố̤dò̌ tyahí lǔ to akhè̌nuô.
21 E, quando os oito dias foram cumpridos para circuncidar o menino, foi-lhe dado o nome de Jesus, que pelo anjo lhe fora posto antes de ser concebido.
22 Phú Mosè mekyǎ a tè̤thyótè̤thya ná èthǐ tǒbè me̤mwǒ̤plǐthǐplo lahyǎ ané̤nuô, ashuốkhè̌ hyǎtuố̤hò́. Rò thyáphú Joseph ná Maria ki besǎsè̌htya pacè̤̌phúyě dố Byacè anyěhyǎ nuôrò, èthǐ phyéní̤ pacè̤̌phúyě rò a cuố lahyǎ dố vǐ̤ Jerusalem.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação, segundo a lei de Moisés, o levaram a Jerusalém, para o apresentarem ao Senhor
23 (Phú Byacè tè̤thyótè̤thya tè̤rǎmárǎdyǎ o, “Lò̌꤮ phúvyá̤prè̤́ prè̤khǔ tahenuô tǒbè besǎsè̌htya è dố Byacè a mèthènyě.”)
23 (segundo o que está escrito na lei do Senhor: Todo macho primogênito será consagrado ao Senhor)
24 Phú Byacè héokyǎ a tè̤thyótè̤thya nuô, èthǐ tǒbè cuố lǔtyǎhtya kuô̌ “Htulwí̤thǒ nyě̤bè má̤torò htulwí̤ dǐkrǎ nyě̤bè.”
24 e para darem a oferta segundo o disposto na lei do Senhor: um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Bínuôkhè̌, dố vǐ̤ Jerusalem akǔnuô kayǎ otôprè̤, amwi̤ ná Simeonè. È ma kayǎ cṳ̌e bezṳ̂́nyá̤ Cò́marya tôprè̤, htuô̌to Thè́ Sǎsè̌ Byacè okuô̌ ná è. È ma kayǎ dố a opò̤́myásû̌ Cò́marya ki me̤lwóhteka̤ Israelphú dố tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ akǔ tôprè̤.
25 Havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e temente a Deus, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Htuô̌rò Thè́ Sǎsè̌ Byacè dyémyáhtyelwó tǎ̤te̤ one hò́ è, a ki myáhtye tyahí Krístu dố Byacè Cò́marya nwóhtya lǔ yětôprè̤ híto hénuô, a bèthyění̤ híto.
26 E fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Thè́ Sǎsè̌ Byacè thǔ è rò a cuốnuô̌ dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ. Bí Jesǔ amuố̤aphè̌ phyáhyǎní̤ lǔ, rò a ki hyǎme̤ pé̤ lǔ phú Cò́marya a tè̤thyótè̤thya héonekyǎ akhè̌nuô,
27 E, pelo Espírito, foi ao templo e, quando os pais trouxeram o menino Jesus, para com ele procederem segundo o uso da lei,
28 Simeonè phyáhtya pacè̤̌phú dố a takhulo̤ rò a htuthè́htya Cò́marya rò a hé,
28 ele, então, o tomou em seus braços, e louvou a Deus, e disse:
29 “Kố꤮ Byacè, phú nè̤ héone htuô̌hò́ nè̤ngó̤ nuô khǒnyá̤rò a lốhtyabǎhtya hò́, nò̌thyě kacṳ́kabè́ mo̤dû mò̌hò́ nè̤lulé má̤ vǎyě.
29 Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra,
30 — ausente —
30 pois já os meus olhos viram a tua salvação,
31 — ausente —
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos,
32 È ma tè̤lǐ tômě dố a ki dyéluô̌htya pé̤ Judaphú má̤to tahe, htuô̌to a phyéhyǎní̤ pé̤ tè̤sò̌ri dố nè̤ myěcô Israelphú tahe a o.”
32 luz para alumiar as nações e para glória de teu povo Israel.
33 Dố Simeonè hébè tè̤ritè̤kyǎ yě akhu-akhyě, pacè̤̌phú yětôprè̤ amuố̤aphè̌ khyéthukhyéthè́ nyacò́.
33 José e Maria se maravilharam das coisas que dele se diziam.
34 Simeonè sò̌ri htuô̌ èthǐ rò a hékyǎní̤ pacè̤̌phú amuố̤ Maria yěnuô, “Pacè̤̌yě Cò́marya nwóhtyahò́ lǔ dố a ki me̤lwóhteka̤ Israelphú tahe pǎ, rò a ki dyadudyahtyalô̌ kuô̌ke kayǎ dố aruô tahe pǎ. È ma Cò́marya a tè̤mátè̤dyǎ tôcô, rò kayǎ è́prè̤ ki hébè takhwótakèsû lǔ pǎ.
34 E Simeão os abençoou e disse à Maria, sua mãe: Eis que este é posto para queda e elevação de muitos em Israel e para sinal que é contraditado
35 Phúnuôrò kayǎ è́prè̤ tane̤ dò́uốdò́bí tè̤ dố èthǐ athè́plòkǔ tahenuô, Cò́marya ki bámǒhtyaluô̌ pǎ” htuô̌rò a hé Maria, “Tè̤thè́plè̤̌nebè dố a htyǎ thyácò́ná nè́ nuô a ki prǒnuô̌ nè̤ thè́plò pǎ.”
35 (e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 Prè̤pro̤muố̤ okryá dố a muố̤prè̤́ nyacò́ hò́ o tôprè̤, amwi̤ ná Anna. È ma Phanuel aphúprè̤mò, è ma Asher myěcôphú tôprè̤. A phyéhtuô̌ avè̤ rò a otố̤ní̤ lǔ thuô̌thyótôna prè́.
36 E estava ali a profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Esta era já avançada em idade, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade,
37 Avè̤ thyěkyǎ lǔkhǎlé̤ rò a okryákyǎ ní̤dû prè́. Khǒnyá̤rò ana o hò́ shyělwǐ̤thyó ná lwǐ̤na hò́. A htecuố tôpho꤮ to, a oprè́ bí tè̤lǔtyǎ hǒkǔnuô prè́. A cò́bucò́bè̌htya Cò́marya dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ mò̤́khíkhí mò̤́sè̌klè̌klè̌ cò́, htuô̌to a duôe sèesèǒ rò a kwǐcò́bè̌ pwǒ̤nyěpwǒ̤thè̌ cò́.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo a Deus em jejuns e orações, de noite e de dia.
38 Bínuôkhè̌, a hyǎtuố̤ tǒtû́ dố èthǐ o rò a htuthè́htya Cò́marya. Htuô̌rò a hésoluô̌ pé̤ pacè̤̌phú yětôprè̤ ari-akyǎ ná lò̌꤮ kayǎ dố a opò̤́myásû̌ Cò́marya ki me̤lwóhteka̤ vǐ̤ Jerusalemphú pǎ nuôtahe.
38 E, sobrevindo na mesma hora, ela dava graças a Deus e falava dele a todos os que esperavam a redenção em Jerusalém.
39 Bí Joseph ná Maria me̤htuô̌lò̌hò́ phú lò̌꤮ Byacè mekyǎ tè̤thyótè̤thya tahe akhè̌nuô, èthǐ ka̤khyě khyěthyá dố alé̤o ní̤dyé vǐ̤ Nazarè nuô. Vǐ̤yěnuô a o bí Galilea ké̤kǔ nuô.
39 E, quando acabaram de cumprir tudo segundo a lei do Senhor, voltaram à Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Pacè̤̌yě a duhtya rò a hè̌shyoresò̌ hyǎ, rò a lốbǎ cò́ ná tè̤thíphè́ rò Cò́marya sò̌risò̌bǔní̤ lǔ.
40 E o menino crescia e se fortalecia em espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Pwǒ̤nana꤮ bí ǔ me̤pwè̌me̤la ní̤dyé pwè̌ dố ǔ è́ ná tè̤cuốtalwópwè̌ akhè̌nuô, Jesǔ amuố̤aphè̌ cuốkuô̌ dố vǐ̤ Jerusalem.
41 Ora, todos os anos, iam seus pais a Jerusalém, à Festa da Páscoa.
42 Bí Jesǔ na ohò́ shyényě̤na akhè̌, amuố̤aphè̌ yěnuô, alé̤klǒ cuố lahyǎ tè̤cuốtalwópwè̌, rò a è́ cuốní̤ pacè̤̌phú Jesǔ.
42 E, tendo ele já doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume do dia da festa.
43 Bí tè̤cuốtalwópwè̌ htuô̌hò́ akhè̌nuô, èthǐ ka̤khyě dố adò̌aso. Bínuôakhè̌, pacè̤̌ Jesǔ yě a okyǎ dố vǐ̤ Jerusalem akǔ, manárò amuố̤aphè̌ thè́gně to.
43 E, regressando eles, terminados aqueles dias, ficou o menino Jesus em Jerusalém, e não o souberam seus pais.
44 Èthǐ tane̤ ná a ka̤ tố̤kuô̌ hò́ ná kayǎ dố a cuốpwè̌ka̤ nuôtahe aklè̌ hò́. Bí èthǐ ka̤ htuô̌hò́ tônyě꤮ mò̤́hé akhè̌nuô, a myápṳ̌ sudyǎní̤ no Jesǔ dố aklwǐalyǎ tahe aklè̌ prè́.
44 Pensando, porém, eles que viria de companhia pelo caminho, andaram caminho de um dia e procuravam-no entre os parentes e conhecidos.
45 Bí èthǐ myápṳ̌ rò a myáhtye pé̤ pǎ to akhè̌nuô, èthǐ ka̤khyě khyěthyá lahyǎ dố vǐ̤ Jerusalem.
45 E, como o não encontrassem, voltaram a Jerusalém em busca dele.
46 Thuô̌nyětônyěnuô, a cuố myáhtyeno ná Jesǔ cuố o dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ prè́. A cuố onyǎo tố̤kuô̌ ná Juda a thárádu thǎmǎhtǔ tahe rò a cuốní̤dǎkuô̌ Cò́marya alǎ̤angó̤ tahe rò a hébèsudyǎ kuô̌ǔ bínuô.
46 E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Bí kayǎ lò̌꤮ plǐ ní̤huô̌ pacè̤̌phú yětôprè̤ a tè̤hébèhésû̌ akhè̌nuô, èthǐ khyéthukhyéthè́ lò̌plǐ cò́ a tè̤cyá̤tè̤dè ná a tè̤hésû ka̤khyě ǔ nuôtahe cò́.
47 E todos os que o ouviam admiravam a sua inteligência e respostas.
48 Joseph ná Maria cuốmyáhtye lǔ rò a khyéthukhyéthè́ nyacò́, rò amuố̤ hé lǔ, “Phúkhǔ, nè̤ cuố me̤tuố̤ phúyě me̤tě? Vǎ ná nè̤phè̌ kṳ́kyǎ̤ rò myápṳ̌ lakǒ nè̤ ma tadû꤮ ké̤ cò́ meně.”
48 E, quando o viram, maravilharam-se, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu, ansiosos, te procurávamos.
49 Rò pacè̤̌ Jesǔ hésû, “Thǐ cuố myápṳ̌ vǎ katè̤́ nuô me̤tě? Thǐ thè́gně nyǎ ná vǎ o dố vǎphè̌ ahikǔ to è̌.”
49 E ele lhes disse: Por que é que me procuráveis? Não sabeis que me convém tratar dos negócios de meu Pai?
50 Manárò amuố̤aphè̌ thè́gněplǒ lǔ tè̤hébè yě angó̤lasá to.
50 E eles não compreenderam as palavras que lhes dizia.
51 Htuô̌rò pacè̤̌phúyě a krwǒ ka̤kuô̌khyě amuố̤aphè̌ dố vǐ̤ Nazarè rò a cṳ̌ muố̤lǎ̤phè̌ngó̤ pwǒ̤꤮ tôphuố. Amuố̤ tǒ̤ma oplò́lò̌ lò̌꤮ tè̤htwǒhtya ané̤ yěnuôtahe.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava no coração todas essas coisas.
52 Jesǔ duhtya lốbǎ ná tè̤thítè̤phè́ rò Cò́marya ná prè̤lukayǎ myámo̤myádu ní̤dyé lǔ.
52 E crescia Jesus em sabedoria, e em estatura, e em graça para com Deus e os homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.