Lucas 23
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs VC
1 Htuô̌rò lò̌꤮ kayǎ htwǒdu yětahenuô, a ihtò rò a è́cuố Jesǔ dố Khwí Pilato anyěhyǎ.
1 Levantou-se a sessão e conduziram Jesus diante de Pilatos,
2 Èthǐ be lahyǎ tè̤thû́ dố Jesǔ alo̤ rò a hé, “Pè̤ pṳ̂́ní̤ kayǎ yětôprè̤, me̤těhérò a thǔthû́ è́lǎ pè̤ kayǎ tahe aklyá, rò a hé ná lodyé ná Romakhwí amo-arǎ to, htuô̌to a hélya̤ní̤ pó̤ ané̤ ná vǎ ma Krístu dố a má̤dû khwí tôprè̤, a hé phúnuô.”
2 e puseram-se a acusá-lo: Temos encontrado este homem excitando o povo à revolta, proibindo pagar imposto ao imperador e dizendo-se Messias e rei.
3 Khwí Pilato sudyǎ lǔ, “Nè̤ ma Judaphú akhwí tôprè̤ má̤lakǒ è̌?”
3 Pilatos perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Jesus respondeu: Sim.
4 Htuô̌rò Khwí Pilato hé bwídukhu tahe ná kayǎ bè́mṳ tahe, “Vǎ kíré̤ cirya kayǎ yětôprè̤nuô, vǎ myáhtye atè̤thû́ tôcô꤮ to.”
4 Declarou Pilatos aos príncipes dos sacerdotes e ao povo: Eu não acho neste homem culpa alguma.
5 Manárò, èthǐ lé è́htǒhtya shyoshyoklò̌ pó̤, “A cuốlě me̤tarû̌tapyǎ lò̌ Judaphú tôké̤lè̤̌ ná a tè̤ithyóithya yěnuô. A cáhtya me̤ dố Galilea ké̤ rò a hyǎtuố̤hò́ bíyě hò́.”
5 Mas eles insistiam fortemente: Ele revoluciona o povo ensinando por toda a Judéia, a começar da Galiléia até aqui.
6 Bí Khwí Pilato ní̤huô̌ èthǐ hé ná Galilea ké̤, rò a sudyǎ èthǐ, “Kayǎ yětôprè̤ ma Galileaphú è̌?”
6 A estas palavras, Pilatos perguntou se ele era galileu.
7 Bí a thè́gně ná Jesǔ ma Galileaphú dố a o dố Khwí Herodè atè̤pố akhǎlé̤ akhè̌nuô, a nò̌thǔka̤khyě lǔ dố Khwí Herodè a o. Bínuôakhè̌ ma Khwí Herodè o dố vǐ̤ Jerusalem.
7 E, quando soube que era da jurisdição de Herodes, enviou-o a Herodes, pois justamente naqueles dias se achava em Jerusalém.
8 Bí Khwí Herodè myáhtye Jesǔ akhè̌nuô, a thè́krṳ̂̌thè́lò̌ nyacò́, me̤těhérò a ní̤huô̌ htuô̌hò́ Jesǔ ari-akyǎ rò a thè́zṳ̂́ myáhtye lǔ nuô anyě̤lǎhò́. A thè́zṳ̂́ myáhtye a ki me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ tôcôcô.
8 Herodes alegrou-se muito em ver Jesus, pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar dele muitas coisas, e esperava presenciar algum milagre operado por ele.
9 Phúnuô akhu-akhyě Khwí Herodè sudyǎ è́lǎ Jesǔ tadû́rò Jesǔ hésû lǔ tômû̌꤮ to.
9 Dirigiu-lhe muitas perguntas, mas Jesus nada respondeu.
10 Bwídukhu tahe ná prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá dố a ihtòo lahyǎ bínuô tahe, myápṳ̌myávyá̤ pṳ̌ dya tadû cò́ Jesǔ tè̤thû́ cò́.
10 Ali estavam os príncipes dos sacerdotes e os escribas, acusando-o com violência.
11 Khwí Herodè ná aklyěphú tahe nyě̤kruô̌ Jesǔ, hétakhwótakè lò̌plǐ Jesǔ, rò a thyáhtya pé̤ lǔ ca̤cwo̤twó̤ ca̤cwo̤ryá tôpṳ̂, rò Khwí Herodè nò̌thǔ ka̤khyě èthǐ dố Khwí Pilato a o.
11 Herodes, com a sua guarda, tratou-o com desprezo, escarneceu dele, mandou revesti-lo de uma túnica branca e reenviou-o a Pilatos.
12 Bínuôtônyěnuô, Khwí Herodè ná Khwí Pilato htwǒhtya khyělǔ khǒbò́thyó. Dố aré̤khè̌ nuôma èthǐ thè́htethè́hǎ ní̤dyé lǔ.
12 Naquele mesmo dia, Pilatos e Herodes fizeram as pazes, pois antes eram inimigos um do outro.
13 Khwí Pilato è́plò́ní̤ bwídukhu tahe ná kayǎ htwǒ prè̤pốtè̤ khuklò́khuklyǎ tahe ná kayǎ è́prè̤ cò́.
13 Pilatos convocou então os príncipes dos sacerdotes, os magistrados e o povo, e disse-lhes:
14 Rò a hé èthǐ, “Thǐ hyǎthǔ kayǎ yětôprè̤ dố vǎ o, rò thǐ hé ná a thǔthû́ kayǎ bè́mṳ tahe aklyá, thǐ hé phúnuô. Khǒnyá̤yě vǎ sudyǎce̤myá hò́ è dố thǐ mèthènyě hò́ tadû́rò phú thǐ kè̤ lǔ nuô, vǎ myáhtye atè̤thû́ tôcô꤮ to.
14 Apresentastes-me este homem como agitador do povo, mas, interrogando-o eu diante de vós, não o achei culpado de nenhum dos crimes de que o acusais.
15 Khwí Herodè nò̌thǔka̤khyě khyěthyá lǔ dố pè̤ o me̤těhérò è myáhtye lǔtè̤thû́ tôcô꤮ toto. Kayǎ yětôprè̤nuô, atè̤thû́ o dố a tǒbè thyěnuô a o tôcô꤮ to.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo devolveu. Portanto, ele nada fez que mereça a morte.
16 Phúnuô akhu-akhyě, vǎ ki nò̌plí ǔ ná è, htuô̌rò vǎ ki plwǒhteka̤kyǎ lǔ.”
16 Por isso, soltá-lo-ei depois de o castigar.
17 — ausente —
17 {Acontecia que em cada festa ele era obrigado a soltar-lhes um preso.}
18 — ausente —
18 Todo o povo gritou a uma voz: À morte com este, e solta-nos Barrabás.
19 (Ǔ me̤súsá dố vǐ̤kǔ akhè̌nuô, Barabba yǒ cuốme̤súsá patố̤kuô̌ǔ akhu-akhyě, ǔ dò́tǎ̤ lǔ dố htò̌kǔ, htuô̌to ènuô a me̤thyěnò́ kayǎ tôprè̤prè̤.)
19 {Este homem fora lançado ao cárcere devido a uma revolta levantada na cidade, por causa de um homicídio.}
20 Khwí Pilato thè́zṳ̂́ plwǒhtekyǎ Jesǔ rò a hé khyěthyápó̤ ná kayǎ bè́mṳ tahe,
20 Pilatos, porém, querendo soltar Jesus, falou-lhes de novo,
21 manárò èthǐ è́htǒhtyasû tadû, “Mṳ̂̌thyěhtyakyǎ è dố krusulo̤ nuô! Mṳ̂̌thyěhtyakyǎ è dố krusulo̤ nuô!”
21 mas eles vociferavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Rò Khwí Pilato hépó̤ èthǐ thuô̌phuốtôphuố, “Mame̤těrò bè mṳ̂̌thyěhtyakyǎ lǔ? A me̤thû́ maǐtě? A me̤thû́tè̤ dố a tǒbè thyě cò́ nuô, vǎ myáhtye tôcô꤮ to. Vǎ ki nò̌mṳ̂̌ ǔ ná è rò vǎ ki plwǒka̤kyǎ è pǎ.”
22 Pela terceira vez, Pilatos ainda interveio: Mas que mal fez ele, então? Não achei nele nada que mereça a morte; irei, portanto, castigá-lo e, depois, o soltarei.
23 A hé phúnuô tadû́rò èthǐ lé꤮ è́htǒhtyashyo klò̌lố pó̤ ná ki mṳ̂̌thyěhtyakyǎ Jesǔ dố krusulo̤. Rò dốkhyětadûnuô, èthǐ pé̤kyǎ.
23 Mas eles instavam, reclamando em altas vozes que fosse crucificado, e os seus clamores recrudesciam.
24 Phúnuô akhu-akhyě, Khwí Pilato ciryakyǎ Jesǔ phú èthǐ kwǐ lǔ nuô prè́.
24 Pilatos pronunciou então a sentença que lhes satisfazia o desejo.
25 Khwí Pilato plwǒhte pé̤ èthǐ kayǎphè̌ dố èthǐ thè́zṳ̂́ nò̌plwǒhte lǔ nuôtôprè̤. Kayǎphè̌ yětôprè̤ ma a me̤tarû̌tapyǎ tè̤, a me̤thyě ǔ rò ǔ dò́o lǔ dố htò̌kǔ. Htuô̌rò thyáphú èthǐ ki me̤ lǔ cṳ́꤮ dû èthǐ thè́zṳ̂́ me̤nuô rò a dyétǎ̤kyǎ Jesǔ dố èthǐ atakhukǔ.
25 Soltou-lhes aquele que eles reclamavam e que havia sido lançado ao cárcere por causa do homicídio e da revolta, e entregou Jesus à vontade deles.
26 Bí klyěphú è́cuốhò́ Jesǔ akhè̌nuô, èthǐ cuốtǎ̤sû ná kayǎ tôprè̤ dố amwi̤ ná Simonè. È ma vǐ̤ Cyreneophú tôprè̤, rò a o dố dò̌ hyǎ prè́ rò a hyǎnuô̌ dố vǐ̤kǔ. Bí a hyǎnuô̌ akhè̌nuô, klyěphú pṳ̂́sû lǔ rò èthǐ dyahtya Jesǔ krusu dố lǔplǎkhu, rò a nò̌zá lǔ rò a nò̌krwǒcuố kuô̌ lǔ dố Jesǔ akhyěkhu.
26 Enquanto o conduziam, detiveram um certo Simão de Cirene, que voltava do campo, e impuseram-lhe a cruz para que a carregasse atrás de Jesus.
27 Kayǎ krwǒcuốplu krwǒcuốphè kuô̌lò̌ Jesǔ akhyě, rò dố kayǎ yětahe aklè̌nuô, prè̤mò dố a thè́plè̤̌nebè nyacò́ tahenuô, a opacuốtố̤kuô̌ bínuô, rò a nguố̤thyěnguố̤o lahyǎ cò́.
27 Seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que batiam no peito e o lamentavam.
28 Jesǔ tarícuố tǒ èthǐ rò a hécuố èthǐ, “Vǐ̤ Jerusalem phúmò thǐ꤮, nguố̤ tǎ dố vǎgně tǎmé̤, nguố̤ ní̤dyédû lahyǎ dố thǐgně ná thǐphúthǐlye̤ tahe agněnuô.
28 Voltando-se para elas, Jesus disse: Filhas de Jerusalém, não choreis sobre mim, mas chorai sobre vós mesmas e sobre vossos filhos.
29 Me̤těhérò, tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ amò̤́nyěmò̤́thè̌ tahe ki hyǎtuố̤ pǎ rò ǔ ki hé lahyǎ, ‘Prè̤mòsǒphú ná prè̤mò dố aphú onò́ kuô̌ lahyǎ tôphuố꤮ to, ná prè̤mò dố a dyéǒnúnò́ dyé kuô̌ pacè̤̌ tôphuố꤮ to tahe ki ní̤bè nyacò́ tè̤sò̌ri!’ Ǔ ki hé lahyǎ phúyě pǎ.
29 Porque virão dias em que se dirá: Felizes as estéreis, os ventres que não geraram e os peitos que não amamentaram!
30 Bínuôkhè̌pǎ
30 Então dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 “Vǎ dố athyáná thòthíthuô̌ yěnuô, èthǐ ki me̤cyě̤me̤cṳ̂ cò́ vǎ báyě kihérò, kayǎ dố aruô dố a thyá lahyǎ prè́ ná thòkrǎ tahenuô, èthǐ ki me̤cyě̤me̤cṳ̂lố pǎpǎ.”
31 Porque, se eles fazem isto ao lenho verde, que acontecerá ao seco?
32 Èthǐ cwicuốní̤ kuô̌ kayǎ dố a me̤thû́ htyěké̤ a tè̤thyótè̤thya thè́nyě̤lò̌ dố a ki mṳ̂̌thyěhtya tố̤kuô̌ ná Jesǔ.
32 Eram conduzidos ao mesmo tempo dois malfeitores para serem mortos com Jesus.
33 Èthǐ cuốtuố̤ dố khǎlé̤ tôpho dố ǔ è́, “khuklò́krwí” khǎlé̤ yěnuô. Htuô̌rò èthǐ mṳ̂̌thyěhtya tố̤kuô̌ kayǎ me̤thû́ htyěké̤ a tè̤thyótè̤thya yěthè́nyě̤ ná Jesǔ dố krusulo̤. Tôprè̤ rò a mṳ̂̌thyěhtya lǔ dố Jesǔ cò́htwó tôkyě, tôprè̤ rò a mṳ̂̌thyěhtya lǔ dố cò́ci tôkyě.
33 Chegados que foram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, como também os ladrões, um à direita e outro à esquerda.
34 Jesǔ hé, “Phè̌꤮, plwǒkyǎ èthǐ tè̤thû́ ní꤮, me̤těhérò èthǐ me̤ tè̤phúyěnuô, a thè́gně ní̤dyé to.” Rò klyěphú tahe ki iběphyé ní̤ró̤lǔ Jesǔ hyeca̤ yěnuôrò èthǐ bò́ lahyǎ tè̤byǎbwí tôcô dố cṳ́꤮ dû a tǎ̤tǒ bítě tôprè̤ tǒ phyé bítě tôkyě tě phúnuôprè́.
34 E Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Eles dividiram as suas vestes e as sortearam.
35 Kayǎ tahe ihtòomyá lahyǎ pǎprè́ bínuô akhè̌, kayǎ dố a htwǒ khuklò́khuklyǎ tahe pacyé̤ishyé nyě̤kruô̌ lahyǎ Jesǔ, rò a hé lahyǎ, “È ma a me̤lwóhteka̤ cyá̤ dǎdu꤮ ǔ ni. È ki má̤lakǒ Krístu dố Cò́marya nwóhtya è nuôtôprè̤ kihérò, nò̌me̤lwóhteka̤ ní̤dyé kuô̌mò̌ ané̤nuô to.”
35 A multidão conservava-se lá e observava. Os príncipes dos sacerdotes escarneciam de Jesus, dizendo: Salvou a outros, que se salve a si próprio, se é o Cristo, o escolhido de Deus!
36 Klyěphú nuôtahe bèbè, a nyě̤kruô̌ kuô̌ lò̌ lǔ. Èthǐ cuố dố Jesǔ a o rò a cuốdyéǒ lǔ htyězǎ̤taprè.
36 Do mesmo modo zombavam dele os soldados. Aproximavam-se dele, ofereciam-lhe vinagre e diziam:
37 Rò èthǐ hé lǔ, “Nè̤ ki má̤lakǒ Judaphú tahe akhwí kihérò me̤lwóhteka̤ ní̤dyé kuô̌mò̌ nè̤né̤ nuô to.”
37 Se és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Dố a khuklò́htè́nuô, ǔ rǎhtya o, “È ma Judaphú tahe akhwí.”
38 Por cima de sua cabeça pendia esta inscrição: Este é o rei dos judeus.
39 Kayǎ dố a me̤thû́ htyěké̤ a tè̤thyótè̤thya rò ǔ mṳ̂̌thyěhtya tố̤ lǔ ná Jesǔ yěthè́nyě̤ aklè̌ tôprè̤ nuô a pacyé̤ishyé Jesǔ, “Nè̤ ma Krístu má̤to è̌? Me̤lwóhteka̤ ní̤dyé kuô̌mò̌ nè̤né̤nuô, rò me̤lwóhteka̤ kuô̌mò̌ pè̤ to!”
39 Um dos malfeitores, ali crucificados, blasfemava contra ele: Se és o Cristo, salva-te a ti mesmo e salva-nos a nós!
40 Manárò kayǎ me̤thû́ htyěké̤ a tè̤thyótè̤thya dố aruôtôprè̤ thè́prwǒ̤ lǔ rò a hé lǔ, “Nè̤ thè́isě kuô̌ǔ Cò́marya to è̌? Nè̤ ma nè̤ ní̤bè thyákuô̌dû tè̤cirya thyáná è yěnuô prè́.
40 Mas o outro o repreendeu: Nem sequer temes a Deus, tu que sofres no mesmo suplício?
41 Pè̤ yěthè́nyě̤ ní̤bè tè̤cirya phú pè̤ me̤thû́htuô̌hò́ nuôtahe akhu-akhyě akòabè prè́. Manárò ènuô, a me̤thû́ kuô̌ǔ tôcô꤮ to.”
41 Para nós isto é justo: recebemos o que mereceram os nossos crimes, mas este não fez mal algum.
42 Htuô̌rò a hé Jesǔ, “Kố꤮ Jesǔ꤮, bí nè̤ hyǎpốhò́ phú khwí tôprè̤ hò́ akhè̌pǎnuô, thè́né̤htyabè tuố̤kuô̌ vǎ pǎ ní꤮.”
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim, quando tiveres entrado no teu Reino!
43 Rò Jesǔ hésû è, “Vǎ hécò́cò́꤮ cò́ nè̤, yětônyě pǎnuô, nè̤ ki ka̤-o tố̤kuô̌dû ná vǎ dố Paradisǔ ké̤kǔ pǎ.”
43 Jesus respondeu-lhe: Em verdade te digo: hoje estarás comigo no paraíso.
44 Bí mò̤́htuô shyényě̤mû̌ phûbèhò́ akhè̌nuô, tamò̤́ khítarṳ̂tǎ̤ tôké̤lè̤̌ tuố̤ cò́ dố mò̤́hélya̤ thuô̌mû̌ bè nuô cò́.
44 Era quase à hora sexta e em toda a terra houve trevas até a hora nona.
45 Rò ikè̤̌badu dố ǔ cò̤́tǎ̤tṳ̂̌bí lǔ dố tè̤lǔhǒdu akǔ yětôbanuô, a lazè̤̌ kahtyakalya̤ plû́kyǎ nyě̤kyě.
45 Escureceu-se o sol e o véu do templo rasgou-se pelo meio.
46 Jesǔ cyé̤pryě̤ è́htǒhtyashyo rò a hé, “Kố꤮ phè̌꤮, vǎ dyélya̤kyǎhò́ vǎ thè́htwǒprè̤ dố nè̤ takhukǔ hò́,” a hé phúnuô htuô̌rò a thè́tǎ̤plû́kyǎ.
46 Jesus deu então um grande brado e disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, dizendo isso, expirou.
47 Roma klyětôzè̤ khuklò́ yětôprè̤ myáhtye tè̤me̤-ané̤ yětahe rò a htuthè́htya Cò́marya rò a hé, “Kayǎ yětôprè̤ ma kayǎcò́kayǎte̤ má̤lakǒ cò́ nyǎ hò́!”
47 Vendo o centurião o que acontecia, deu glória a Deus e disse: Na verdade, este homem era um justo.
48 Kayǎ è́prè̤ dố a hyǎ opò̤́myá rò a myáhtye tè̤me̤htwǒhtya ané̤ yětahenuô, a thè́plè̤̌ lò̌plǐ cò́ akhu-akhyě èthǐ htòlya̤ ní̤dyé lahyǎ ataǒ rò a ka̤ lahyǎ dố ahi.
48 E toda a multidão dos que assistiam a este espetáculo e viam o que se passava, voltou batendo no peito.
49 Lò̌꤮ kayǎ dố a thè́gně Jesǔ tahe ná prè̤mò dố a o dố Galilea ké̤kǔ rò a krwǒ hyǎkuô̌ lǔ tahenuô, a cuố ihtòo lǒtaphǎye̤ rò a myá lahyǎ lò̌꤮ a htwǒhtya yětahe.
49 Os amigos de Jesus, como também as mulheres que o tinham seguido desde a Galiléia, conservavam-se a certa distância, e observavam estas coisas.
50 — ausente —
50 Havia um homem, por nome José, membro do conselho, homem reto e justo.
51 — ausente —
51 Ele não havia concordado com a decisão dos outros nem com os atos deles. Originário de Arimatéia, cidade da Judéia, esperava ele o Reino de Deus.
52 A cuố dố Khwí Pilato a o rò a cuốkwǐ Jesǔ aluô̤̌to̤.
52 Foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Htuô̌rò a cuố cò̤̌tǎ̤ Jesǔ a luô̤̌to̤yě dố krusu alo̤ rò a bobí lǔ ná ikè̤̌báplǐ ngṳdu tôba htuô̌rò a cuốdyanuô̌ lǔ dố luô̤̌kǔ dố ǔ ikhûkǔnuô̌ o lǔ dố sorò̤̌lo̤ dố ǔ iluốnò́ hí ná luô̤̌ tôphuố híto yěnuô tôkǔ.
53 Ele o desceu da cruz, envolveu-o num pano de linho e colocou-o num sepulcro, escavado na rocha, onde ainda ninguém havia sido depositado.
54 Mò̤́nyě nuôtônyě ma mò̤́nyǎ̤nyě dố ǔ taritaryǎ one lahyǎ Judaphú a Mò̤́nyěduô agně. Judaphú a Mò̤́nyěduô phûhyǎtuố̤hò́.
54 Era o dia da Preparação e já ia principiar o sábado.
55 Prè̤mò o dố Galilea ké̤ rò a krwǒhyǎkuô̌ Jesǔ akhyě yětahenuô, a krwǒhyǎkuô̌ ná Joseph rò a myátǒ̤ma ní̤kyǎ ǔ lé̤dyanuô̌ Jesǔ akhǎlé̤ yětôpho.
55 As mulheres, que tinham vindo com Jesus da Galiléia, acompanharam José. Elas viram o túmulo e o modo como o corpo de Jesus ali fora depositado.
56 Htuô̌rò èthǐ ka̤khyě dố hi rò a ka̤ taritaryǎ one lahyǎ htyěnuô̤mû́ ná myrra dố a ki hyǎ plò̤́ pé̤ lahyǎ ná luô̤̌to̤yě agně. Manárò bí Judaphú a Mò̤́nyěduô nuôtônyěnuô, Judaphú tahe a tè̤thyótè̤thya o ná èthǐ bè okuố akhu-akhyě, èthǐ okuố lò̌ lahyǎ.
56 Elas voltaram e prepararam aromas e bálsamos. No dia de sábado, observaram o preceito do repouso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.