Lucas 22

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Pwè̌ekhò́mǔ sǒdǒ huô̌mûtapho dố ǔ è́ ná tè̤cuốtalwópwè̌ yěnuô, amò̤́nyěmò̤́thè̌ hyǎphû hò́.
1 Estava se aproximando a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa,
2 Bwídukhu tahe ná prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá tahe thè́isě kayǎ bè́mṳ alé̤ akhu-akhyě, a myápṳ̌ klyá tôbǒbǒ dố a ki me̤thyěhuôkyǎ Jesǔ.
2 e os chefes dos sacerdotes e os mestres da lei estavam procurando um meio de matar Jesus, mas tinham medo do povo.
3 Htuô̌rò Juda dố ǔ è́pó̤ lǔmwi̤ ná Iscariot yětôprè̤nuô, khǐnéricyá̤ khuklò́ hyǎnuô̌ dố lǔ thè́plòkǔ. È ma a otố̤kuô̌ dố Byacè Jesǔ a khǒpacè̤̌ shyéthè́nyě̤ aklè̌ tôprè̤hò́.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, um dos Doze.
4 Phúnuô akhu-akhyě, Juda cuốodônyǎ ná bwídukhu tahe ná kayǎ opò̤́ tè̤lǔhǒdu khuklò́ tahe. Rò a cuốokúdônyǎ ní̤ èthǐ ná a ki isè̌tǎ̤kyǎ Jesǔ phútě pǎnuô ari-akyǎ.
4 Judas dirigiu-se aos chefes dos sacerdotes e aos oficiais da guarda do templo e tratou com eles como lhes poderia entregar Jesus.
5 Èthǐ thè́krṳ̂̌thè́lò̌ ò́lya̤sû Juda ná a ki dyé lǔ rû̌ pǎ.
5 A proposta muito os alegrou, e lhe prometeram dinheiro.
6 Juda cṳ̌sû èthǐ. Htuô̌rò thyáphú ǔ ki thè́gně tǎ tôprè̤꤮ tǎmé̤ nuô, a cáhtya myápṳ̌ shuốkhè̌tǒ shuốkhè̌bè dố a ki isè̌tǎ̤kyǎní̤ Jesǔ.
6 Ele consentiu e ficou esperando uma oportunidade para lhes entregar Jesus quando a multidão não estivesse presente.
7 Mò̤́nyěmò̤́thè̌ bèhò́ dố pwè̌ekhò́mǔ sǒdǒ huô̌mûtapho hyǎtuố̤hò́ rò Judaphú tahe me̤thyě lahyǎ thímíphú dố kiekiǒ ná tè̤cuốtalwópwè̌ agně.
7 Finalmente, chegou o dia dos pães sem fermento, no qual devia ser sacrificado o cordeiro pascal.
8 Jesǔ nò̌ Petru ná Giovanni rò a mecuốní̤ èthǐ ngó̤, “Cuố taritaryǎ one lahyǎ pè̤ lé̤elé̤ǒ tè̤cuốtalwópwè̌ sèesǎsè̌ mò̤́hé yěnuô ní꤮.”
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: "Vão preparar a refeição da Páscoa".
9 Èthǐ sudyǎ lǔ, “Nè̤ thè́zṳ̂́ nò̌taritaryǎ tǒ pè̤ bítě tôphotě?”
9 "Onde queres que a preparemos? ", perguntaram eles.
10 Jesǔ hé èthǐ, “Ní̤dǎ lahyǎ, bí thǐ cuốnuô̌tuố̤hò́ dố vǐ̤kǔ akhè̌pǎnuô, thǐ ki myáhtyesû ná kayǎphè̌ hyǎdyá cò̤̌ka̤htyě ná thǒví tôprè̤ pǎ. Rò krwǒka̤ nuô̌kuô̌ cò́ lǔ dố a kanuô̌ ní̤dyé hitômě akǔnuô ní꤮.
10 Ele respondeu: "Ao entrarem na cidade, vocês encontrarão um homem carregando um pote de água. Sigam-no até a casa em que ele entrar
11 Rò sudyǎ hibyacènuô, ‘Thárá sudyǎ nè̤, hidò́kǔ dố sǐpré̤ agně dố vǎ ná vǎ khǒpacè̤̌ tahe ki e tè̤cuốtalwópwè̌ agně yěnuôma a o tǒbítě?’ Sudyǎ lǔ phúnuô ní.
11 e digam ao dono da casa: ‘O Mestre pergunta: Onde é o salão de hóspedes no qual poderei comer a Páscoa com os meus discípulos? ’
12 Htuô̌pǎrò a ki zṳ̌luô̌ thǐ hidò́kǔ khǎlé̤lyá̤ dố akhu nuôtôtó̤ dố a olốobǎ cò́ ná tǎ̤muô̌tǎ̤tè̤ dố pè̤ lo nuôtahe cò́ pǎ. Rò okyǎ lahyǎ bínuô rò taritaryǎ pé̤ lahyǎ pè̤ sèesèǒ bínuô ní꤮.”
12 Ele lhes mostrará uma ampla sala no andar superior, toda mobiliada. Façam ali os preparativos".
13 Èthǐ htecuố rò èthǐ cuốmyáhtye má̤lakǒ cò́ phú Jesǔ héone èthǐ nuô cò́. Rò èthǐ cuố taritaryǎní̤ lahyǎ tè̤cuốtalwópwè̌ sèesǎsè̌ mò̤́hé agně bínuô.
13 Eles saíram e encontraram tudo como Jesus lhes tinha dito. Então, prepararam a Páscoa.
14 Bí shuốkhè̌ hyǎtuố̤hò́ dố tǒbè eǒ hò́ tè̤cuốtalwópwè̌ akhè̌nuô, Byacè Jesǔ ná prè̤dônyǎphú tahe cuố onyǎo tava̤ ró̤lò̌ lǔ dố lé̤edǐrè̤́ akhǎshyé.
14 Quando chegou a hora, Jesus e os seus apóstolos reclinaram-se à mesa.
15 Rò a hé èthǐ, “Bí vǎ khyábè tyahí tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ híto akhè̌nuô, vǎ thè́zṳ̂́ etố̤ǒtố̤kuô̌ nyacò́ tè̤cuốtalwópwè̌ yětôphuốnuô ná thǐ kanó̤꤮ to.
15 E disse-lhes: "Desejei ansiosamente comer esta Páscoa com vocês antes de sofrer.
16 Me̤těhérò, vǎ hé thǐ, Cò́marya ki hyǎihtaka̤ plû́htuô̌lò̌ hí akayǎ to rò a hyǎ htwǒkhwí rò pốní̤hí èthǐ tonuô, vǎ enò́kuô̌ pǎ tè̤cuốtalwópwè̌ sèesèǒ yěnuô ná thǐ to hò́.”
16 Pois eu lhes digo: Não comerei dela novamente até que se cumpra no Reino de Deus".
17 Jesǔ phyéhtya bě rò a hébwíhétaryěhtya Cò́marya htuô̌rò a hé, “Phyémò̌ běyě rò zṳ́tǎ̤ǒ pé̤ lǔ.
17 Recebendo um cálice, ele deu graças e disse: "Tomem isto e partilhem uns com os outros.
18 Me̤těhérò vǎ hé thǐ, cáhtya khǒnyá̤yě tǎ̤plehyǎ tuố̤dố Cò́marya ki hyǎ pốhtyěpốké̤ pǎ tôphuốnuô, vǎ ǒnò́ kuô̌pǎ thòbǐthèhtyě yě tohò́.”
18 Pois eu lhes digo que não beberei outra vez do fruto da videira até que venha o Reino de Deus".
19 Htuô̌rò Jesǔ phyé khò́mǔ rò a hébwíhétaryěhtya Cò́marya. Htuô̌rò a ibikyě khò́mǔ rò a dyétǎ̤ ná èthǐ. Rò a hé èthǐ, “Yěma vǎ né̤klò̤́ dố vǎ dyélya̤kyǎ dố thǐgně nuôhò́. E lahyǎ yě dố tè̤thè́né̤htya vǎ akǔ ní꤮.”
19 Tomando o pão, deu graças, partiu-o e o deu aos discípulos, dizendo: "Isto é o meu corpo dado em favor de vocês; façam isto em memória de mim".
20 Bí a ehtuô̌hò́ mò̤́hésèe akhè̌nuô, a phyéhtyake běyě rò a me̤ thyákuô̌dû phú a me̤ khò́mǔnuô rò a hé, “Yěma vǎthwi dố a me̤klò̤me̤ma tè̤ò́lya̤ athè̌ rò a htwítǎ̤ dố thǐgně yěnuô hò́.
20 Da mesma forma, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: "Este cálice é a nova aliança no meu sangue, derramado em favor de vocês.
21 Manárò myá lahyǎ! Kayǎ dố a ki isè̌tǎ̤kyǎ vǎ yětôprè̤nuô, a otố̤kuô̌ ná vǎ bí lé̤edǐrè̤́ khǎshyé yěnuô prè́.
21 "Mas eis que a mão daquele que vai me trair está com a minha sobre a mesa.
22 Prè̤lu aphúkhǔ má̤dû vǎyě a ki thyě phú Cò́marya a tè̤taze-one nuôpǎ tadû́rò kayǎ dố a ki isè̌tǎ̤kyǎ vǎ yětôprè̤nuô, a ki khyábè nyacò́ tè̤cyě̤cṳ̂ pǎ!”
22 O Filho do homem vai, como foi determinado; mas ai daquele que o trai! "
23 Rò èthǐ sudyǎ ní̤dyé lǔ tôprè̤ ná tôprè̤ rò a hé lahyǎ, bítě tôprè̤ ki isè̌tǎ̤kyǎ è pǎ ha?
23 Eles começaram a perguntar entre si qual deles iria fazer aquilo.
24 A khǒpacè̤̌ tahe krékryá̤ ní̤dyélǔ, dố pè̤klè̌ yěnuôma ǔpě ki htwǒdulố ǔ pǎ ha? Phúnuô,
24 Surgiu também uma discussão entre eles, acerca de qual deles era considerado o maior.
25 rò Jesǔ hé èthǐ, “Judaphú má̤to tahe a khwícò́phya thǐ tahenuô, a nò̌e ní̤dyé lahyǎ a taryěshyosò̌ yěnuô dố htyěphúké̤phú tahe akhu rò prè̤pốtarítè̤ tahenuô, a thè́zṳ̂́ dố ǔ ki è́ èthǐ, ‘Prè̤ me̤bwíme̤taryě htyěphúké̤phú’ tahe phúnuô.
25 Jesus lhes disse: "Os reis das nações dominam sobre elas; e os que exercem autoridade sobre elas são chamados benfeitores.
26 Manárò thǐ yětahema thǐ bème̤ ní̤ kuô̌ǔ phúnuôto. Kayǎ dố a htwǒdulố ǔ dố thǐklè̌ tôprè̤prè̤nuô, a tǒbè htwǒ phú kayǎ dố a patílố tôprè̤nuô, htuô̌rò kayǎ dố a htwǒ khuklò́ tôprè̤prè̤nuô, a tǒbè htwǒ phú lulé tôprè̤nuô.
26 Mas, vocês não serão assim. Pelo contrário, o maior entre vocês deverá ser como o mais jovem, e aquele que governa como o que serve.
27 Kayǎ hekhuphú tahe tane̤ ná kayǎ onyǎo esèe dố dǐrè̤́ khǎshyé nuôma a htwǒ dulốǔ hò́, rò prè̤me̤tè̤phú dố a buôe kayǎ dố a onyǎ esè nuôtahe ma a htwǒ kayǎ dố a patílốǔ hò́ a tane̤ lahyǎ phúnuô. Manárò, vǎrò vǎ o dố thǐklè̌ phú lulé dố a buôebuôǒ ǔ tôprè̤ nuôprè́.
27 Pois quem é maior: o que está à mesa, ou o que serve? Não é o que está à mesa? Mas eu estou entre vocês como quem serve.
28 Bí vǎ khyábè tè̤pyá̤tè̤sè̌ akhè̌nuô, thǐ okuô̌hò́ ná vǎ pwǒ̤꤮ tôphuố hò́.
28 Vocês são os que têm permanecido ao meu lado durante as minhas provações.
29 Phú vǎphè̌ nò̌pố vǎ nuô, vǎ nò̌pố kuô̌ thǐ pǎ.
29 E eu lhes designo um Reino, assim como meu Pai o designou a mim,
30 Me̤těhérò thyáphú thǐ ki eǒ tố̤kuô̌ ná vǎ dố vǎ dǐrè̤́ khǎshyé dố vǎhtyěvǎké̤kǔ pǎ, htuô̌to thyáphú thǐ ki onyǎo tố̤nò́ kuô̌dû ná vǎ dố khuklyáhtè̌ htyalô̌ akhu pǎ rò thǐ ki cirya ní̤dû Israelphú shyényě̤muố̤ yěnuô pǎ.
30 para que vocês possam comer e beber à minha mesa no meu Reino e sentar-se em tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 “Simonè, Simonè, ní̤dǎ! Khǐnéricyá̤ khuklò́ cuốkwǐtadû ní̤ hò́ Cò́marya ná a ki plwǒhò́ khǐnéricyá̤ khuklò́ ki me̤myá lò̌ thǐ pwǒ̤prè̤ hò́. Rò a ki me̤myá thǐ phú prè̤me̤-elyá̤phú talè́ sè́ ní̤dyé abuố nuô pǎ.
31 "Simão, Simão, Satanás pediu vocês para peneirá-los como trigo.
32 Manárò, Simonè, thyáphú nè̤ tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ ki pyékyǎ tǎmé̤ nuô, vǎ kwǐcò́bè̌ pé̤ dố nè̤gně. Htuô̌rò bí nè̤ thè́né̤lya̤ ka̤khyě khyěthyá hò́ nè̤né̤ pǎnuô, nè̤ tǒbè dyéhè̌dyérení̤ nè̤ puố̤vyá̤ tahe pǎ ní꤮.”
32 Mas eu orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E quando você se converter, fortaleça os seus irmãos".
33 Simonè Petru hésû lǔ, “Byacè, vǎ tǒbè cuố tố̤kuô̌ ná nè̤ dố ǔ lé̤dò́tǎ̤ kayǎ a htò̌kǔnuô cò́ bèbè, má̤torò vǎ tǒbè thyě tố̤kuô̌ cò́ ná nè̤ bèbè, vǎ otaritaryǎ one hò́ vǎné̤ hò́.”
33 Mas ele respondeu: "Estou pronto para ir contigo para a prisão e para a morte".
34 Rò Jesǔ hésû lǔ, “Petru, vǎ hé nè̤, yětôthè̌ pǎ, bí shyěphè̌ i-uhtya tyahíto akhè̌nuô, nè̤ htébíkyǎ vǎ thuô̌phuố pǎ.”
34 Respondeu Jesus: "Eu lhe digo, Pedro, que antes que o galo cante hoje, três vezes você negará que me conhece".
35 Htuô̌rò Jesǔ sudyǎ a khǒpacè̤̌ tahe, “Dố aré̤khè̌ nuô, vǎ nò̌cuố thǐ rò vǎ hé thǐ, rû̌htò̌ bèbè, pyě̤hó bèbè, má̤torò khuphá bèbè phyécuốní̤ tǎ lahyǎ tǎmé̤ ní꤮, vǎ hé thǐ phúnuô. Bínuôkhè̌ thǐ lonò́ pǎ nyǎ tôcôcô è̌?”
35 Então Jesus lhes perguntou: "Quando eu os enviei sem bolsa, saco de viagem ou sandálias, faltou-lhes alguma coisa? " "Nada", responderam eles.
36 Rò Jesǔ hésû èthǐ, “Manárò khǒnyá̤yě, ǔpě bèbè dố arû̌htò̌ má̤torò, apyě̤hó otahenuô tǒ phyécuốní̤ lahyǎ, rò kayǎ dố anè́ oto tahenuô tǒ isè̌kyǎ a ca̤klò̌du rò ipri̤cuốní̤ lahyǎ.
36 Ele lhes disse: "Mas agora, se vocês têm bolsa, levem-na, e também o saco de viagem; e se não têm espada, vendam a sua capa e comprem uma.
37 Vǎ hé phúyě me̤těhénuôma lisǎsè̌ héone vǎrivǎkyǎ yěnuô, a bè lốhtyabǎhtya pǎ. Lisǎsè̌ hé, ‘Ǔ dyánuô̌ tố̤kuô̌ vǎ dố kayǎcyě̤ kayǎricyá̤ tahe aklè̌,’ vǎ hé thǐ yěnuô, a kíré̤ hyǎ lốhtyabǎhtya hò́.”
37 Está escrito: ‘E ele foi contado com os transgressores’; e eu lhes digo que isto precisa cumprir-se em mim. Sim, o que está escrito a meu respeito está para se cumprir".
38 A khǒpacè̤̌ tahe hé, “Byacè, nè̤ myámò̌! Nè́ o bíyě nyě̤bè.”
38 Os discípulos disseram: "Vê, Senhor, aqui estão duas espadas". "É o suficiente! ", respondeu ele.
39 Jesǔ o dố vǐ̤kǔ rò htecuố dố Oliva sokhu phú alé̤klǒ cuố ní̤dyé nuô, rò a khǒpacè̤̌ tahe krwǒcuố tố̤kuô̌ ná lǔ.
39 Como de costume, Jesus foii para o monte das Oliveiras, e os seus discípulos o seguiram.
40 Bí a cuốtuố̤hò́ dố sokhu akhè̌, a hé èthǐ, “Thyáphú thǐ ki cuốnuô̌ tố̤kuô̌ tǎ dố tè̤ilo-ilyá akǔ tǎmé̤nuô, kwǐcò́bè̌ lahyǎ ní꤮.”
40 Chegando ao lugar, ele lhes disse: "Orem para que vocês não caiam em tentação".
41 Htuô̌rò a htecuố taphǎye̤ ná èthǐ bá ǔ vǐcuốye̤ lò̤́ tômě nuô, rò a cuốdángṳ̂ kwǐcò́bè̌ bínuô.
41 Ele se afastou deles a uma pequena distância, ajoelhou-se e começou a orar:
42 A kwǐcò́bè̌ rò a hé, “Kố꤮ Phè̌ Cò́marya, nè̤ ki thè́plò tǒ hérò, phyé taphǎkyǎ pé̤ vǎ tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ abělò̤́ yětôbè, manárò cṳ́꤮ dû vǎ thè́plò a tè̤thè́zṳ̂́ má̤to, cṳ́꤮ dû prè́ nè̤ thè́plò ní꤮.”
42 "Pai, se queres, afasta de mim este cálice; contudo, não seja feita a minha vontade, mas a tua".
43 Tanémò́khuphú tôprè̤ hyǎ oluô̌htya rò, a hyǎ dyéhè̌dyére lǔ.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu que o fortalecia.
44 A thè́plòkṳ́ thè́plòkyǎ̤ hyǎshyo rò, a lé kwǐcò́bè̌ shyolố pó̤pó̤. Rò akṳ́thǎ htwítǎ̤ dố hekhu rò a thyá cò́ ná thwitǎ̤mè̌ nuô cò́.
44 Estando angustiado, ele orou ainda mais intensamente; e o seu suor era como gotas de sangue que caíam no chão.
45 A kwǐcò́bè̌ htuô̌rò a ka̤khyětǒ khyěthyá dố a khǒpacè̤̌ tahe a o. A khǒpacè̤̌ tahe thè́plòkṳ́kyǎ̤ talwósû́lû̌ akhu-akhyě, Jesǔ ka̤myáhtye ná èthǐ omyění̤ sǒtapa̤ lò̌plǐ cò́ pwǒ̤꤮ tôprè̤.
45 Quando se levantou da oração e voltou aos discípulos, encontrou-os dormindo, dominados pela tristeza.
46 Jesǔ hé èthǐ, “Thǐ omyě sǒtapa̤ lò̌ lahyǎ phútě? Thyáphú thǐ ki cuố latǎ̤nuô̌ tǎ dố tè̤ilo-ilyá akǔ tǎmé̤ nuô ihtòkwǐcò́bè̌ lò̌ mò̌ lahyǎ.”
46 "Por que estão dormindo? ", perguntou-lhes. "Levantem-se e orem para que vocês não caiam em tentação! "
47 Bí Byacè Jesǔ hébè pǎprè́ akhè̌nuô, kayǎ bè́mṳ tômṳ hyǎtuố̤. Juda dố a khǒpacè̤̌ shyéthè́nyě̤ aklè̌ yětôprè̤nuô, a thǔhyǎ èthǐ dố Jesǔ a o, htuô̌rò a hyǎtǒ Jesǔ rò a hyǎnuô̤mû́ lǔ.
47 Enquanto ele ainda falava, apareceu uma multidão conduzida por Judas, um dos Doze. Este se aproximou de Jesus para saudá-lo com um beijo.
48 Manárò Jesǔ hé lǔ, “Juda꤮ yěma nè̤ isè̌tǎ̤kyǎ hò́ prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎ yěnuô ná nè̤ tè̤nuô̤mû́ yěnuô hò́ è̌?”
48 Mas Jesus lhe perguntou: "Judas, com um beijo você está traindo o Filho do homem? "
49 A khǒpacè̤̌ dố a okuô̌ ná lǔ tahenuô, a thè́gněhò́ ná ǔ kíré̤ pṳ̂́ hò́ Jesǔ hò́ akhu-akhyě, èthǐ sudyǎ lǔ, “Byacè, pè̤ tǒbè pǎ̤sû ná pè̤ nè́yě è̌?”
49 Ao verem o que ia acontecer, os que estavam com Jesus lhe disseram: "Senhor, atacaremos com espadas? "
50 Rò dố èthǐ aklè̌ tôprè̤nuô, a pǎ̤tṳ̂̌kyǎ bwídukhulố a prè̤me̤tè̤phú tôprè̤ akhǎlè tôkhó.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha direita.
51 Manárò Jesǔ hé èthǐ, “Okuố lahyǎ, me̤pǎ tǎmé̤ hò́” htuô̌rò Jesǔ byáícû̌ ka̤khyě pé̤ khyěthyá kayǎ yětôprè̤ a khǎlèkuố̤ rò a zari̤ pé̤ khyěthyá lǔ.
51 Jesus, porém, respondeu: "Basta! " E tocando na orelha do homem, ele o curou.
52 Htuô̌rò prè̤lǔtyǎ khuklò́ nuôtahe ná kayǎ opò̤́ tè̤lǔhǒdu khuklò́ nuôtahe ná Judaphú muố̤prû̌muố̤prè̤́ khuklò́khuklyǎ dố a hyǎpṳ̂́ lǔ yětahenuô, Jesǔ hé èthǐ, “Thǐ hyǎpṳ̂́ lahyǎ vǎ tôkuôrò thǐ hyǎ cò́ ná nè́ ná imṳ̂̌ thǐtahe cò́ rò vǎ ma kayǎ cyě̤ricyá̤ dố a cuốpṳ̂́phezè́plè́ e ǔtè̤ tôprè̤ nyǎ è̌?
52 Então Jesus disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do templo e aos líderes religiosos que tinham vindo procurá-lo: "Estou eu chefiando alguma rebelião, para que vocês tenham vindo com espadas e varas?
53 Vǎ okuô̌ ná thǐ dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ nuô pwǒ̤꤮ tônyě cò́ rò thǐ pṳ̂́ vǎ toto, manárò bí khǐnéricyá̤ khuklò́ a taryěshyosò̌ pốtè̤ akhè̌yě, ashuốkhè̌ bèhò́ dố thǐ bè me̤nyǎ hò́ phúyě hò́.”
53 Todos os dias eu estava com vocês no templo e vocês não levantaram a mão contra mim. Mas esta é a hora de vocês — quando as trevas reinam".
54 Èthǐ pṳ̂́ Jesǔ rò è́cuốkyǎ lǔ dố bwídukhulố tôprè̤ ahikǔ, rò Petru krwǒcuố lǒ kuô̌ lǔ dốkhyě.
54 Então, prendendo-o, levaram-no para a casa do sumo sacerdote. Pedro os seguia à distância.
55 Dố prè̤lǔtyǎdulố yětôprè̤ ahi vǐ̤klǎměkǔnuô, ǔ sû́kyǎ̤ o mi bínuô tôphè, rò Petru hyǎonyǎtǎ̤ tố̤kuô̌ ná kayǎ onyǎ iswími bínuô tahe.
55 Mas, quando acenderam um fogo no meio do pátio e se sentaram ao redor dele, Pedro sentou-se com eles.
56 Prè̤me̤tè̤ prè̤mòphú tôprè̤ myárè̤̌tǎ̤tǎ̤ Petru onyǎo bí miphèshyé nuôrò a hé lǔ, “Yětôprè̤ ma má̤hò́ a krwǒkuô̌ Jesǔ akhyě nuôtôprè̤ vǎ꤮!”
56 Uma criada o viu sentado ali à luz do fogo. Olhou fixamente para ele e disse: "Este homem estava com ele".
57 Manárò Petru htésû lǔ, “Mòmuố̤! Vǎ thè́gněnò́ lǔ to.”
57 Mas ele negou: "Mulher, não o conheço".
58 Dốkhyě taplô̤phúnuô, prè̤khǔ dố aruôtôprè̤ myáhtyeke è rò a hé lǔ, “Nè̤ ma tômṳmṳ꤮ tuô̌ prè́ ná èthǐ kayǎ nuôtahe prè́ vǎ!”
58 Pouco depois, um homem o viu e disse: "Você também é um deles". "Homem, não sou! ", respondeu Pedro.
59 Htuô̌rò dốkhyě ashuốkhè̌ phûnyě̤hò́ tômû̌ akhè̌nuô, kayǎ dố aruôtôprè̤, hésò̌kadố cò́, “Kayǎ yětôprè̤ ma a otố̤kuô̌ ná Jesǔ nuôtôprè̤ hò́, vǎ héyě athû́ ná taki꤮ to, me̤těhérò è ma Galileaphú tôprè̤ prè́.”
59 Cerca de uma hora mais tarde, outro afirmou: "Certamente este homem estava com ele, pois é galileu".
60 Manárò Petru hésû lǔ, “Khǔphè̌꤮, nè̤ hékryá꤮ ǐtě nuô, vǎ thè́gně to!” Bí a hébè pǎprè́ phúyě akhè̌nuônuô ná shyěphè̌ i-uhtya.
60 Pedro respondeu: "Homem, não sei do que você está falando! " Falava ele ainda, quando o galo cantou.
61 Byacè tarí myácuố tǒdè̌ lǔ akhè̌, a tane̤htya tuố̤bè Byacè Jesǔ héonekyǎ lǔ ngó̤, “Yětôthè̌ pǎ, bí shyěphè̌ i-uhtya tyahíto nuô, nè̤ htébíkyǎré̤ vǎ thuô̌phuố pǎ,” a hé lǔ phúnuô.
61 O Senhor voltou-se e olhou diretamente para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra que o Senhor lhe tinha dito: "Antes que o galo cante hoje, você me negará três vezes".
62 Phúnuôrò a htecuốkyǎ dố aklò̌ rò a cuố nguố̤thyěnguố̤o cò́.
62 Saindo dali, chorou amargamente.
63 Kayǎ dố a opò̤́myá Jesǔ tahenuô, a hézò́hélě lǔ rò amṳ̂̌apò̤ lò̌ lǔ.
63 Os homens que estavam detendo Jesus começaram a zombar dele e a bater nele.
64 Èthǐ cò̌bí Jesǔ mèthè rò sudyǎ lǔ, “Maǔpě mṳ̂̌ nè̤ pě? Pro̤ myámyá!”
64 Cobriam seus olhos e perguntavam: "Profetize! Quem foi que lhe bateu? "
65 Htuô̌rò èthǐ pacyé̤ishyé hémǔmyá̤ricyá̤ lǔ ná ngó̤ dố aruôtahe nuô a o è́lǎpǎ.
65 E lhe dirigiam muitas outras palavras de insulto.
66 Bí mò̤́lǐbǔhò́ akhè̌nuô, kayǎ htwǒ Judaphú aplò́amṳ a khuklò́khuklyǎ tahe, ná bwídukhu, ná prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá tahe hyǎ oplò́lò̌ lǔ tôphotuô̌, rò èthǐ è́hyǎ Jesǔ dố kayǎ htwǒdu tahe anyěhyǎ.
66 Ao romper do dia, reuniu-se o Sinédrio, tanto os chefes dos sacerdotes quanto os mestres da lei, e Jesus foi levado perante eles.
67 Rò èthǐ hé, “Héso pé̤myá pè̤, nè̤ ma Krístu dố Cò́marya nwóhtya è dố a ki me̤lwóhteka̤ prè̤lukayǎ nuôtôprè̤ hò́ è̌?”
67 "Se você é o Cristo, diga-nos", disseram eles. Jesus respondeu: "Se eu vos disser, não crereis em mim
68 Vǎ ki sudyǎ thǐ꤮ ma thǐ hésû ná vǎ toto.
68 e, se eu vos perguntar, não me respondereis.
69 Manárò cáhtya khǒnyá̤yě tǎ̤plehyǎ pǎnuô, prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě ǔ ki dyéonyǎo è dố tè̤taryědu taryěhtǔ a Cò́marya takhu cò́htwó nuôtôkyě pǎ.”
69 Mas de agora em diante o Filho do homem estará assentado à direita do Deus Todo-poderoso".
70 Èthǐ pwǒ̤꤮ tôprè̤ hé, “Ki héphúnuô rò nè̤ ma Cò́marya aphúkhǔ tôprè̤ hò́ nuô̌?”
70 Perguntaram-lhe todos: "Então, você é o Filho de Deus? " "Vós estais dizendo que eu sou", respondeu ele.
71 Rò èthǐ hé lahyǎ, “Pè̤ cuố lo pǎ prè̤khyáthè́ phútě? A hé pé̤ pè̤ yěnuô, pè̤ ní̤huô̌ lò̌dûhò́ pwǒ̤꤮ tôprè̤ hò́.”
71 Eles disseram: "Por que precisamos de mais testemunhas? Acabamos de ouvir dos próprios lábios dele".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.