Lucas 13
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ARC
1 Bínuôkhè̌ kayǎ tahe hyǎ hésoluô̌ Jesǔ ná bí Galileaphú tahe lǔtyǎhtya akhè̌nuô, Roma Khwí Pilato aklyěphú tahe me̤thyě èthǐ.
1 E, naquele mesmo tempo, estavam presentes ali alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Rò Jesǔ hésû èthǐ, “Ǔ me̤thyě Galileaphú tahe phúyě rò thǐ tane̤ ná èthǐ ma a tè̤thû́tè̤ora tahe mǔmyá̤ricyá̤klò̌ ná lò̌ Galileaphú dố aruôtahe phúnuô è̌?
2 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Cuidais vós que esses galileus foram mais pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Vǎ hé thǐ, èthǐ mǔmyá̤ricyá̤klò̌ ná thǐ má̤to. Thǐ bèbè, thǐ ki za̤ ní̤dûkuô̌ lahyǎ thǐné̤ to hénuôma, thǐ ki thyě kuô̌ lò̌ pwǒ̤꤮ tôprè̤ pǎ.
3 Não, vos digo; antes, se vos não arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Bí Siloa hihtyalô̌ nuôtômě latǎ̤prò̤ thyě kayǎ shyélwǐ̤thyó akhè̌nuô, thǐ tane̤ ná èthǐ ma a tè̤thû́tè̤ora o è́klò̌ ná lò̌꤮ kayǎ aruô dố a o lahyǎ dố vǐ̤ Jerusalem akǔ nuôtahe è̌?
4 E aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, cuidais que foram mais culpados do que todos quantos homens habitam em Jerusalém?
5 Amá̤to, vǎ hé thǐ, thǐ yětahe bèbè, thǐ ki za̤ ní̤dû lahyǎ thǐné̤ to hénuôma, thǐ ki thyěkuô̌ lò̌ pwǒ̤꤮ tôprè̤ pǎ.”
5 Não, vos digo; antes, se vos não arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Htuô̌rò Jesǔ dônyǎ pé̤ èthǐ ná ngó̤khákho tôtó̤ rò a hé, “Bètôphuố, kayǎ o tôprè̤, rò dố a thòthèphè lé̤khunuô, a isò́o ní̤dyé kuô̌ a kadwímò̤́ tômò̤́. Rò a cuố myápṳ̌ ba-e ní̤dyé a kadwíthè, manárò a myáhtye athè o tôplò꤮ to.
6 E dizia esta parábola: Um certo
7 Rò, a hé prè̤myákhwèní̤ thòthèphè yěnuô, ‘Vǎ hyǎ myápṳ̌ ba-e kadwímò̤́ nuô tôthò athènuô a bǎhò́ thuô̌na hò́ tadû́rò vǎ myáhtye athè tôplò꤮ to. Ikwǒ̤ khû́kyǎ è nuô, a o dídyǎkyǎdě prè́ hekhu prè́.’
7 E disse ao vinhateiro: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não
8 “Manárò prè̤myákhwè thòthèphè yětôprè̤ hésû lǔ, ‘Byacè꤮, myá pó̤ kuốré̤ prè́ yětôna nuôprè́. Vǎ ivè̤̌ tava̤ ré̤ akhǎshyé pǎ rò vǎ sunuô̌ ná asè pǎ.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a este ano, até que eu a escave e a esterque;
9 Nabè pǎ ma a klyá thèryá nyǎ dû pǎ. A ki thèto hé pǎ rò vǎ ikwǒ̤kyǎ dû è pǎ.’”
9 e, se der fruto,
10 Bí Judaphú Mò̤́nyěduô bè tônyěkhè̌nuô, Jesǔ ithyóithyatǎ̤ ǔ dố tè̤cò́bè̌hǒ tômě akǔ.
10 E ensinava no sábado, numa das sinagogas.
11 Bí tè̤cò́bè̌hǒkǔ nuô, prè̤mò dố khǐné me̤bè lǔ rò aswí nyá̤dákhò̌ otyá̤ o tôprè̤. A khyábè phúyěnuô anyě̤ cò́hò́ ana shyélwǐ̤thyó cò́ hò́.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava curvada e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Bí Jesǔ myáhtye lǔ akhè̌ a è́hyǎ lǔ dố nyě rò a hé lǔ, “Mòmuố̤꤮, nè̤ tè̤sè̌ sǐmé̤ hò́.”
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade.
13 Rò a dyahtya atakhu dố lǔlo̤ rò tôphuốtuô̌ anyá̤ cò́htyakhyě rò a htuthè́htya Cò́marya.
13 E impôs as mãos sobre ela, e logo se endireitou e glorificava a Deus.
14 Manárò Jesǔ zasǐmé̤ pé̤ ǔ tè̤swítè̤sè̌ dố Judaphú a Mò̤́nyěduô akhu-akhyě tè̤cò́bè̌hǒ khuklò́ yětôprè̤ thè́plòdu, rò a hé kayǎ bè́mṳ tahe, “Mò̤́nyěmò̤́thè̌ dố pè̤ tǒkò me̤ tè̤phyétè̤me̤ nuô, a o nyěthuô̌thyó cò́. Hyǎ zasǐmé̤ lahyǎ thǐ tè̤swí bí mò̤́nyě thuô̌thyóyě akǔnuô. Mò̤́nyěduô rò hyǎza tǎ lahyǎ thǐné̤ tǎmé̤.”
14 E, tomando a palavra o príncipe da sinagoga, indignado porque Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que é mister trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados e não no dia de sábado.
15 Rò Byacè hésû ka̤khyě lǔ, “Prè̤ cyé̤zò́cò́te̤ byeprè́ ané̤ thǐ꤮ thǐ pwǒ̤꤮ tôprè̤ ilyě lahyǎ thǐ pṳ́plye̤, má̤torò thǐ tathíplye̤ dố apo̤kǔ rò thǐ cwihtecuố buôǒ ahtyě bí Judaphú Mò̤́nyěduô akhè̌nuô má̤to è̌?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor e disse: Hipócrita, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento e não o leva a beber água?
16 Khǒnyá̤rò Abraham aklwǐlyǎ mòmuố̤ dố khǐnéricyá̤ khuklò́ nò̌cò̌klò̤ma khǐnékhǐnò̌ ná lǔ yě, a onyě̤ cò́hò́ ana shyélwǐ̤thyó nuô a obíyě tôprè̤. Rò ilyěhte siplè́kyǎ pé̤ è ná khǐnéricyá̤ khuklò́ cò̌klò̤ma lǔ yě bí Judaphú a Mò̤́nyěduô yěnuôma, a kò nyǎto è̌?”
16 E não convinha soltar desta prisão, no dia de sábado, esta filha de Abraão, a qual
17 Bí Jesǔ hésû ngó̤ yětômû̌ akhè̌nuô, lò̌꤮ kayǎ dố a pṳ̌ lǔ tè̤thû́ nuôtahe thè́tarè̤̌ lya̤ ní̤dyé lò̌plǐ ané̤. Manárò Jesǔ me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ lò̌plǐ yě akhu-akhyě, kayǎ bè́mṳ thè́plòmo̤ lò̌plǐ cò́ pwǒ̤꤮ tôprè̤.
17 E, dizendo ele isso, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Htuô̌rò Jesǔ hé, “Cò́marya htyělé̤ké̤kǔ nuôma athyáná matě? Vǎ ki talô byábû̌myá pé̤ thǐ ná maǐtě?
18 E dizia: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Cò́marya htyělé̤ké̤kǔ nuôma athyáná kayǎ tôprè̤ iluố̤dyá taplèplò tôplò dố aprè́khu nuôhò́. A phè́htya rò a duhtyahtǔhtya thyáná thòmò̤́nuô, rò tuố̤ cò́ dố htuphúzuố̤phú tahe hyǎme̤ lahyǎ apwi̤ dố aphyǎ tahe alo̤ cò́.”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Rò Jesǔ hé pó̤, “Cò́marya htyělé̤ké̤kǔ nuôma vǎ ki talô byábû̌myá pé̤ thǐ ná maǐtě?
20 E disse outra vez: A que compararei o Reino de Deus?
21 Cò́marya htyělé̤ké̤kǔ nuôma athyáná prè̤mò tôprè̤ phyéní̤ huô̌mû rò a cimû lwítố̤ dố dǐphè́ tôplutôphè aklè̌ rò athè̌ tapho htyalò̌plǐ dǐphè́ yěnuôhò́.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher, tomando-o, escondeu em três medidas de farinha, até que tudo levedou.
22 Bí Jesǔ cuố dố vǐ̤ Jerusalem akhè̌, a ithyóithya cuố rwó ǔ dố klyálo̤, tôvǐ̤ htuô̌ tôvǐ̤, tôdò̌htuô̌ tôdò̌ cò́.
22 E percorria as cidades e as aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Htuô̌rò kayǎ tôprè̤ sudyǎ lǔ, “Byacè꤮ kayǎ dố a ní̤bè tè̤me̤lwóhteka̤ tahenuôma, a o patíprè̤ prè́ è̌?”
23 E disse-lhe um: Senhor, são poucos os que se salvam? E ele lhe respondeu:
24 “Yácû́ cuốpṳ̌nuô̌ lahyǎ dố kadǎ a-i nuôtôkǔ, me̤těhérò, kayǎ tahe yácû́ cuốpṳ̌nuô̌ ró̤nyacò́ tadû́rò a nuô̌bè́ lahyǎ to.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita, porque eu vos digo
25 Hibyacè ki kahtò me̤bíkyǎphe thǐ kadǎ tôphuố pǎ. Bínuôakhè̌ pǎ thǐ ki kahtò o dố aklò̌ pǎ rò thǐ ki dò kadǎ pǎ. Rò thǐ ki hé, ‘Byacè꤮ bámǒ pé̤kuô̌ré̤ pè̤ kadǎ.’
25 Quando o pai de família se levantar e cerrar a porta, e começardes a estar de fora e a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; e, respondendo ele, vos disser: Não sei de onde vós sois,
26 “Bínuôakhè̌, thǐ ki hésû è, ‘Pè̤ eǒtố̤ htuô̌hò́ ná nè̤, nè̤ ithyóithyatǎ̤ htuô̌pé̤hò́ pè̤ dố pè̤ vǐ̤kǔ nuô vǎ.’
26 então, começareis a dizer: Temos comido e bebido na tua presença, e tu tens ensinado nas nossas ruas.
27 “Manárò a ki hésû pó̤ thǐ, ‘Thǐ ma kayǎ bítě nuô vǎ thè́gněnò́ thǐ to. Lò̌꤮ thǐ yětahe nuôma kayǎ dố a me̤ tè̤mǔmyá̤ricyá̤ nuôtahe prè́, htecuố taphǎkyǎ ye̤ lahyǎ ná vǎ nuô.’
27 E ele vos responderá: Digo-vos que não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniquidade.
28 “Dố Cò́marya htyělé̤ké̤kǔ nuô, thǐ myáhtye ná Abraham, Isaac, Jacob ná prè̤pro̤ lò̌꤮ plǐ nuôtahe hyǎ nuô̌lò̌ bínuô tadû́rò thǐ né̤byacè ní̤dû rò ǔ ki vè̤́htekyǎ thǐ dố aklò̌ pǎ. Tè̤khǎlé̤ bí thǐ ki cuố o yětôpho pǎnuô, thǐ ki cuố nguố̤plyá̤nguố̤rya̤ rò thǐ ki a̤takrṳ̂ ní̤dyé lò̌ cò́ thǐ khukhyě pǎ.
28 Ali, haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no Reino de Deus e vós, lançados fora.
29 Kayǎ o dố cínuô̌, cíhte, cíhtya, cílya̤ tahe ki hyǎ pǎ rò èthǐ ki hyǎnuô̌ onyǎphyé lahyǎ akhǎlé̤ dố Cò́marya ahtyěaké̤kǔ nuô pǎ.
29 E virão do Oriente, e do Ocidente, e do Norte, e do Sul e assentar-se-ão
30 Bínuô akhè̌pǎ nuô, kayǎ o dốkhyě tahe ki hyǎtuố̤ ré̤lố dố nyě pǎ, rò kayǎ o dố nyě tahenuô, a ki hyǎ tǎ̤nokyǎ dốkhyě pǎ.”
30 E eis que derradeiros há que serão os primeiros; e primeiros há que serão os derradeiros.
31 Bínuôakhè̌, Pharisěophú tahe hyǎ dố Jesǔ o rò a hyǎ hé lǔ, “Nè̤ tǒ htecuố taphǎkyǎ dố aruô tôpho, me̤těhérò Khwí Herodè thè́zṳ̂́ me̤thyě nè̤.”
31 Naquele mesmo dia, chegaram uns fariseus, dizendo-lhe: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Rò Jesǔ hésû èthǐ, “Cuốhéso pé̤ htwimi̤nuô, ‘Yětônyě ná parǒ pǎnuô, vǎ ki vè̤́htekyǎ khǐnékhǐnò̌ tahe pǎ, htuô̌rò vǎ ki zasǐmé̤ tè̤swítè̤sè̌ tahe pǎ. Thuô̌nyětônyě pǎnuô, vǎ ki me̤htuô̌kyǎ vǎ tè̤phyétè̤me̤ pǎ.’
32 E lhes respondeu: Ide e dizei àquela raposa: eis que eu expulso demônios, e efetuo curas, hoje e amanhã, e, no terceiro dia, sou consumado.
33 Manárò yětônyě ná parǒ ná sǒví pǎnuô, vǎ tǒbè htecuố plehyǎ tadûpǎ klyá. Vǎ má̤hò́ Cò́marya aprè̤pro̤ yě bè cuốthyě nyǎ dố vǐ̤ Jerusalem akǔnuô pǎ hò́, me̤těhérò khǎlé̤ bínuôtôpho ma khǎlé̤ dố ǔ lé̤me̤thyě Cò́marya aprè̤pro̤ tahe hò́.
33 Importa, porém, caminhar hoje, amanhã e no
34 “Kố꤮ vǐ̤ Jerusalem, vǐ̤ Jerusalem꤮ prè̤pro̤ dố ǔ nò̌hyǎ èthǐ dố nè̤o tahenuô, taheherò nè̤ me̤thyěkyǎ èthǐ, taheherò nè̤ tá̤ èthǐ ná lò̤́. Phú shyěmuố̤ takò́takè̤bí ní̤dyé aphú dố adálè̤̌ nuô, vǎ yácû́ takò́takè̤bíní̤ tamǒmǒ cò́ nè̤ tadû́rò nè̤ thè́zṳ̂́ nò̌takè̤bí ní̤ vǎ ná nè̤né̤ to.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta os seus pintos debaixo das asas, e não quiseste?
35 Myámò̌ lahyǎ꤮ Cò́marya ki dya-okryákyǎ tû́dû thǐ tè̤lǔhǒdu yěnuô pǎ. Rò vǎ hé thǐ, thǐ ki myáhtye tadû prè́ vǎ ná shyé꤮ thǐ héhò́, ‘Kayǎ dố a hyǎ dố Cò́marya amwi̤kǔ yětôprè̤nuô, a ki ní̤bè dûhò́ tè̤sò̌ri ní꤮.’ Thǐ héhtuô̌hò́ phúnuôpǎrò thǐ ki myáhtye khyěthyá no vǎ pǎ.”
35 Eis que a vossa casa se vos deixará deserta. E em verdade vos digo que não me vereis até que venha
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.