Hebreus 2

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dố pè̤ thè́gněhò́ ná Cò́marya aphúkhǔ ma adu-azǎ̤ phúnuô akhu-akhyě, thyáphú pè̤ ki cuốpè̤̌kyǎ tè̤má̤tè̤cò́ dố pè̤ ní̤huô̌ htuô̌hò́ yěnuô tǎmé̤ agněnuô, pè̤ bè dyazṳ̂́klò̌ è.
1 Por isso devemos prestar mais atenção nas verdades que temos ouvido, para não nos desviarmos delas.
2 Cò́marya dyétǎ̤ pè̤phyěpè̤phuô̌ dố nuôkhè̌ tahe tè̤ritè̤kyǎ tôcô. Rò a hébètǎ̤ dǐtû́ ná mò́khu tanéphú tahe. Rò kayǎ dố a ní̤huô̌ tè̤ritè̤kyǎ yětahenuô, a bè ní̤dǎ krwǒme̤ è. Kayǎ dố a ní̤dǎ krwǒme̤ kuô̌ǔ to tahenuô, Cò́marya ciryakyǎ htuô̌hò́ èthǐ phú a kò ná èthǐ nuôhò́.
2 Não há dúvida de que a mensagem que foi dada por meio dos anjos é verdadeira; e aqueles que não a seguiram nem foram obedientes a ela receberam o castigo que mereciam.
3 Phúnuôrò, khǒnyá̤yě pè̤ ki dyazṳ̂́ kuô̌ǔ tè̤me̤lwóhteka̤ adu-azǎ̤ yě to hérò Cò́marya ki cirya má̤lakǒ cò́ pè̤ pǎ. Cò́marya a tè̤me̤lwóhteka̤ aklyáaklǒ yěnuô, Byacè ané̤klò̤́ ní̤dû hésodônyǎ luô̌ ré̤lố pé̤ ǔ hò́. Rò kayǎ dố a ní̤huô̌ lǔ héyě tahenuô a héluô̌plǒ pé̤ dǐtû́ pè̤ ná tè̤me̤lwóhteka̤ tè̤ritè̤kyǎ yětahe nuôma a má̤lakǒ cò́ phúnuô.
3 Sendo assim, como é que nós escaparemos do castigo se desprezarmos uma salvação tão grande? Primeiro, o próprio Senhor Jesus anunciou essa salvação; e depois aqueles que a ouviram nos provaram que ela é verdadeira.
4 Cò́marya héluô̌plǒ pé̤kuô̌pó̤ ǔ ná dố tè̤me̤lwóhteka̤ tè̤ritè̤kyǎ yěnuôma atǒ má̤lakǒ cò́. Dố tè̤me̤máme̤dyǎ, atè̤me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ tahe ná atè̤me̤ tapa̤khyéthu tahe akhu-akhyě, a dyéluô̌plǒ pé̤hò́ ǔ ná tè̤me̤lwóhteka̤ tè̤ritè̤kyǎ yěnuôma a tǒhò́. Htuô̌to, cṳ́꤮ dû atǒ Cò́marya athè́plò rò a dyétǎ̤ krǎ pé̤ ǔ tè̤cyá̤tè̤dè shyězṳ́ tahe. Rò a dyétǎ̤ dǐtû́ ná Thè́ Sǎsè̌ Byacè. Dố Thè́ Sǎsè̌ Byacè shyězṳ́yě tahe akhu-akhyě, Cò́marya dyéluô̌plǒ pé̤hò́ǔ ná tè̤ritè̤kyǎ yěnuôma a tǒhò́.
4 Ao mesmo tempo, por meio de sinais de poder, maravilhas e muitos tipos de milagres, Deus confirmou o testemunho deles. E, de acordo com a sua vontade, distribuiu também os dons do Espírito Santo.
5 Pè̤ hé pé̤ thǐ ná hekhuthè̌ ki ohtya shyé꤮ nopǎ ari-akyǎyě nuôma, Cò́marya nwóhtya tố̤kuô̌ mò́khu tanéphú tahe dố a ki bè pốtarí kuô̌ tè̤agně nuôto.
5 Pois Deus não deu aos anjos o poder de governar o mundo novo que está por vir, o mundo do qual estamos falando.
6 A nwóhtya taple khóke dố prè̤lukayǎ tôkyěhò́, me̤těhérò tè̤hébè odố lisǎsè̌kǔ tôtó̤ rò a hé,
6 Pelo contrário, em alguma parte das Escrituras Sagradas alguém afirma: “Que é um simples ser humano, ó Deus, para que penses nele? Que é o ser mortal para que te preocupes com ele?
7 Nè̤ dyé prè̤lukayǎ tahe a taryěshyosò̌ dố acè̤́klò̌ ná mò́khu tanéphú tahe taplô̤phú manárò dốkhyě nuô, nè̤ dyé khyěthyá èthǐ taryědutaryěhtǔ, rò nè̤ me̤lǐme̤takhè̌ khyěthyá èthǐ yětahe, rò
7 Tu o colocaste por pouco tempo em posição inferior à dos anjos, tu lhe deste a de um rei
8 nè̤ nò̌pốtaríní̤ èthǐ lò̌꤮ plǐ,” a hé phúnuô.
8 e puseste todas as coisas debaixo do domínio dele.” Quando se diz que Deus pôs “todas as coisas debaixo do domínio dele”, isso quer dizer que nada ficou de fora. Porém não vemos o ser humano governando hoje todas as coisas.
9 Manárò, tè̤ritè̤kyǎ dố pè̤ thè́gně má̤lakǒ nuôma má̤hò́ Jesǔ yěnuôhò́. Bí è hyǎlya̤ dố hekhuyě akhè̌nuô, a ní̤bè tè̤taryěshyosò̌ dố acè̤́klò̌ ná mò́khu tanéphú tahe taplô̤phú, me̤těhérò, dố Cò́marya abwíataryě akhu-akhyě, Jesǔ bè khyáthyě pé̤ dố pè̤ lò̌꤮ plǐ agně. Dố Jesǔ khyáthyě akhu-akhyě, khǒnyá̤yě pè̤ thè́gně ná Cò́marya nò̌ me̤lǐme̤takhè̌, dyadudyahtǔ ǔ ná Jesǔ hò́.
9 Mas nós vemos Jesus fazendo isso. Por um pouco de tempo ele foi colocado em posição inferior à dos anjos, para que, pela graça de Deus, ele morresse por todas as pessoas. Agora nós o vemos coroado de glória e de honra por causa da morte que ele sofreu.
10 Lò̌꤮ tè̤tahe nuôma Cò́marya agně lò̌꤮ plǐ prè́ rò a byátǎ̤ ní̤dyé lò̌hò́ tè̤ pwǒ̤꤮ tôcô hò́. Thyáphú Cò́marya ki dyé pé̤kuô̌ prè̤lu kayǎ è́prè̤ ná a tè̤taryědu taryěhtǔ tahe agněnuôrò, a me̤lốme̤bǎhtya hò́ Byacè Jesǔ ná a nò̌ khyácyě̤khyácṳ̂ lǔ yěnuô hò́. Cò́marya me̤ tè̤ phúyě nuôma atǒ prè́. Rò Byacè Jesǔ ki htwǒ pé̤ pè̤ prè̤thǔ klyá dố a ki me̤lwóhteka̤ pè̤ tôprè̤ pǎ.
10 Pois Deus, que cria e sustenta todas as coisas, fez o que era apropriado e tornou Jesus perfeito por meio do sofrimento. Deus fez isso a fim de que muitos, isto é, os seus filhos , tomassem parte na glória de Jesus. Pois é Jesus quem os guia para a salvação.
11 Jesǔ me̤ mwǒ̤plǐthǐplo ka̤ prè̤luhekhuphú tahe a tè̤me̤thû́ tahe. Prè̤luhekhuphú dố Jesǔ me̤ mwǒ̤plǐka̤ èthǐtè̤thû́ nuôtahe ná Jesǔ yěnuôma, aphè̌ cû̌lǔ tôprè̤prè̤꤮ tuô̌ prè́ akhu-akhyě, Jesǔ è́ èthǐ ná puố̤vyá̤ nuô a thè́tarè̤̌ to.
11 Jesus purifica as pessoas dos seus pecados; e todos, tanto ele como os que são purificados, têm o mesmo Pai. É por isso que Jesus não se envergonha de chamá-los de irmãos.
12 Rò Jesǔ hé Cò́marya,
12 Como ele diz: “Ó Deus, eu falarei a respeito de ti aos meus irmãos e te louvarei na reunião do povo.”
13 A hé kuô̌pó̤,
13 Diz também: “Eu confiarei nele.” E diz ainda: “Aqui estou eu com os filhos que Deus me deu.”
14 Phúmòphúkhǔ a è́ lǔ yětahenuô, a o ná ané̤klò̤́ thwihtyě dố a thyěcyá̤yě akhu-akhyě, Byacè Jesǔ hyǎlya̤ phyéní̤ kuô̌dû prè̤lu hekhuphú ané̤klò̤́ dố a thyákuô̌ dû ná èthǐnuô. È htwǒhtya thyáná prè̤lukayǎ akhu-akhyě, a thyě cyá̤. Thyáphú Jesǔ ki me̤pyékyǎ khǐnéricyá̤ khuklò́ dố ǔ è́ ná Satan dố a o ná a tè̤pro̤tè̤prya̤ shyosò̌ dố a ki pốtaríní̤ tè̤thyě yětôduô̌ agněnuô, a khyáthyěkyǎ athè́.
14 Os filhos, como ele os chama, são pessoas de carne e sangue. E por isso o próprio Jesus se tornou igual a eles, tomando parte na natureza humana deles. Ele fez isso para que, por meio da sua morte, pudesse destruir o Diabo, que tem poder sobre a morte.
15 Htuô̌to dố a khyáthyě hò́ akhu-akhyě a plwǒhte palǎkyǎ lò̌hò́ kayǎ dố a thè́isě tè̤thyě alé̤ nuôtahe hò́. Èthǐ yětahenuô a thyáhò́ ná a htwǒ tè̤thyě acṳ̂́ tahe hò́, rò cáhtya dố a opacè̤̌lya̤lú akhè̌pǎ a thè́isě lahyǎ tè̤thyě alé̤.
15 E também para libertar os que foram escravos toda a sua vida por causa do medo da morte.
16 Pè̤ thè́gněplǒplû́ cò́ hò́ ná Byacè Jesǔ me̤cwó̤kuô̌ mò́khu tanéphú tahe to. A me̤cwó̤ taple pé̤ dố Abraham aklwǐalyǎ tahe.
16 É claro que ele não veio para ajudar os anjos. Em vez disso, como dizem as Escrituras: “Ele ajuda os descendentes de Abraão.”
17 Phúnuô akhu-akhyě thyáphú Byacè Jesǔ ki htwǒdû prè̤ dố a me̤ Cò́marya a tè̤phyétè̤me̤ phú bwídukhulố dố acò́ ná angó̤ rò a thè́zò̤cyá̤ ǔ tôprè̤, htuô̌to thyáphú a ki khyáthyěpé̤ dố kayǎ tahe a tè̤me̤thû́ tahe ki plwǒkyǎ agněnuô, a hyǎlya̤ phyé prè̤lukayǎ alé̤klǒ thyáná apuố̤avyá̤ yěnuôtahe hò́.
17 Isso quer dizer que foi preciso que Jesus se tornasse em tudo igual aos seus irmãos a fim de ser o Grande Sacerdote deles, bondoso e fiel no seu serviço a Deus, para que os pecados do povo fossem perdoados.
18 Rò khǒnyá̤yě, ané̤ Byacè ní̤dû yǒ myáhtyesítô hyǎ bènò́ htuô̌hò́ tè̤khyácyě̤khyácṳ̂ tahe, tè̤ilo-ilyá tahe akhu-akhyě kayǎ dố a myáhtye sítôbè ná tè̤ilo-ilyá tahenuô a me̤cwó̤bè́ ǔ prè́.
18 E agora Jesus pode ajudar os que são tentados, pois ele mesmo foi tentado e sofreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.