Hebreus 2

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Dố pè̤ thè́gněhò́ ná Cò́marya aphúkhǔ ma adu-azǎ̤ phúnuô akhu-akhyě, thyáphú pè̤ ki cuốpè̤̌kyǎ tè̤má̤tè̤cò́ dố pè̤ ní̤huô̌ htuô̌hò́ yěnuô tǎmé̤ agněnuô, pè̤ bè dyazṳ̂́klò̌ è.
1 Portanto, convém-nos atentar com a mais zelosa atenção, às coisas que temos ouvido, para que em nenhum momento as deixemos escapar.
2 Cò́marya dyétǎ̤ pè̤phyěpè̤phuô̌ dố nuôkhè̌ tahe tè̤ritè̤kyǎ tôcô. Rò a hébètǎ̤ dǐtû́ ná mò́khu tanéphú tahe. Rò kayǎ dố a ní̤huô̌ tè̤ritè̤kyǎ yětahenuô, a bè ní̤dǎ krwǒme̤ è. Kayǎ dố a ní̤dǎ krwǒme̤ kuô̌ǔ to tahenuô, Cò́marya ciryakyǎ htuô̌hò́ èthǐ phú a kò ná èthǐ nuôhò́.
2 Porque, se a palavra dita pelos anjos foi inflexível, e cada transgressão e desobediência recebeu uma justa retribuição,
3 Phúnuôrò, khǒnyá̤yě pè̤ ki dyazṳ̂́ kuô̌ǔ tè̤me̤lwóhteka̤ adu-azǎ̤ yě to hérò Cò́marya ki cirya má̤lakǒ cò́ pè̤ pǎ. Cò́marya a tè̤me̤lwóhteka̤ aklyáaklǒ yěnuô, Byacè ané̤klò̤́ ní̤dû hésodônyǎ luô̌ ré̤lố pé̤ ǔ hò́. Rò kayǎ dố a ní̤huô̌ lǔ héyě tahenuô a héluô̌plǒ pé̤ dǐtû́ pè̤ ná tè̤me̤lwóhteka̤ tè̤ritè̤kyǎ yětahe nuôma a má̤lakǒ cò́ phúnuô.
3 como escaparemos nós, se negligenciarmos tão grande salvação, a qual, a princípio começou a ser proclamada pelo Senhor, e foi-nos confirmada por aqueles que o ouviram;
4 Cò́marya héluô̌plǒ pé̤kuô̌pó̤ ǔ ná dố tè̤me̤lwóhteka̤ tè̤ritè̤kyǎ yěnuôma atǒ má̤lakǒ cò́. Dố tè̤me̤máme̤dyǎ, atè̤me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ tahe ná atè̤me̤ tapa̤khyéthu tahe akhu-akhyě, a dyéluô̌plǒ pé̤hò́ ǔ ná tè̤me̤lwóhteka̤ tè̤ritè̤kyǎ yěnuôma a tǒhò́. Htuô̌to, cṳ́꤮ dû atǒ Cò́marya athè́plò rò a dyétǎ̤ krǎ pé̤ ǔ tè̤cyá̤tè̤dè shyězṳ́ tahe. Rò a dyétǎ̤ dǐtû́ ná Thè́ Sǎsè̌ Byacè. Dố Thè́ Sǎsè̌ Byacè shyězṳ́yě tahe akhu-akhyě, Cò́marya dyéluô̌plǒ pé̤hò́ǔ ná tè̤ritè̤kyǎ yěnuôma a tǒhò́.
4 Deus também lhes foi por testemunha, com sinais e maravilhas, e com diversos milagres e dons do Espírito Santo, de acordo com sua própria vontade?
5 Pè̤ hé pé̤ thǐ ná hekhuthè̌ ki ohtya shyé꤮ nopǎ ari-akyǎyě nuôma, Cò́marya nwóhtya tố̤kuô̌ mò́khu tanéphú tahe dố a ki bè pốtarí kuô̌ tè̤agně nuôto.
5 Porque aos anjos ele não sujeitou o mundo futuro, do qual falamos.
6 A nwóhtya taple khóke dố prè̤lukayǎ tôkyěhò́, me̤těhérò tè̤hébè odố lisǎsè̌kǔ tôtó̤ rò a hé,
6 Mas alguém, em um certo lugar testificou, dizendo: O que é o homem, para que lhe dê atenção? Ou o filho do homem, para que o visites?
7 Nè̤ dyé prè̤lukayǎ tahe a taryěshyosò̌ dố acè̤́klò̌ ná mò́khu tanéphú tahe taplô̤phú manárò dốkhyě nuô, nè̤ dyé khyěthyá èthǐ taryědutaryěhtǔ, rò nè̤ me̤lǐme̤takhè̌ khyěthyá èthǐ yětahe, rò
7 Tu o fizeste um pouco menor do que os anjos, tu o coroaste de glória e de honra, e o puseste sobre as obras de tuas mãos.
8 nè̤ nò̌pốtaríní̤ èthǐ lò̌꤮ plǐ,” a hé phúnuô.
8 Tu lhe sujeitaste todas as coisas sob seus pés. Para que nisso ele sujeitasse todas as coisas sob ele, e nada sobrasse que não fosse sujeito a ele. Mas, agora, ainda não vemos que todas as coisas lhe estejam sujeitas.
9 Manárò, tè̤ritè̤kyǎ dố pè̤ thè́gně má̤lakǒ nuôma má̤hò́ Jesǔ yěnuôhò́. Bí è hyǎlya̤ dố hekhuyě akhè̌nuô, a ní̤bè tè̤taryěshyosò̌ dố acè̤́klò̌ ná mò́khu tanéphú tahe taplô̤phú, me̤těhérò, dố Cò́marya abwíataryě akhu-akhyě, Jesǔ bè khyáthyě pé̤ dố pè̤ lò̌꤮ plǐ agně. Dố Jesǔ khyáthyě akhu-akhyě, khǒnyá̤yě pè̤ thè́gně ná Cò́marya nò̌ me̤lǐme̤takhè̌, dyadudyahtǔ ǔ ná Jesǔ hò́.
9 Porém, vemos Jesus, que foi feito um pouco menor do que os anjos, por causa do sofrimento da morte, coroado com glória e honra, para que pela graça de Deus pudesse provar a morte no lugar de cada homem.
10 Lò̌꤮ tè̤tahe nuôma Cò́marya agně lò̌꤮ plǐ prè́ rò a byátǎ̤ ní̤dyé lò̌hò́ tè̤ pwǒ̤꤮ tôcô hò́. Thyáphú Cò́marya ki dyé pé̤kuô̌ prè̤lu kayǎ è́prè̤ ná a tè̤taryědu taryěhtǔ tahe agněnuôrò, a me̤lốme̤bǎhtya hò́ Byacè Jesǔ ná a nò̌ khyácyě̤khyácṳ̂ lǔ yěnuô hò́. Cò́marya me̤ tè̤ phúyě nuôma atǒ prè́. Rò Byacè Jesǔ ki htwǒ pé̤ pè̤ prè̤thǔ klyá dố a ki me̤lwóhteka̤ pè̤ tôprè̤ pǎ.
10 Pois convinha a ele, para quem são todas as coisas, e por quem são todas as coisas, em trazer muitos filhos à glória, fazer o capitão da salvação deles perfeito através de sofrimentos.
11 Jesǔ me̤ mwǒ̤plǐthǐplo ka̤ prè̤luhekhuphú tahe a tè̤me̤thû́ tahe. Prè̤luhekhuphú dố Jesǔ me̤ mwǒ̤plǐka̤ èthǐtè̤thû́ nuôtahe ná Jesǔ yěnuôma, aphè̌ cû̌lǔ tôprè̤prè̤꤮ tuô̌ prè́ akhu-akhyě, Jesǔ è́ èthǐ ná puố̤vyá̤ nuô a thè́tarè̤̌ to.
11 Porque tanto o que santifica, como os que são santificados, são todos de um; por cuja causa ele não se envergonha de lhes chamar de irmãos,
12 Rò Jesǔ hé Cò́marya,
12 dizendo: Anunciarei o teu nome a meus irmãos, no meio da igreja cantar-te-ei louvores.
13 A hé kuô̌pó̤,
13 E outra vez: Porei nele a minha confiança. E novamente: Contemple a mim e aos filhos que Deus me deu.
14 Phúmòphúkhǔ a è́ lǔ yětahenuô, a o ná ané̤klò̤́ thwihtyě dố a thyěcyá̤yě akhu-akhyě, Byacè Jesǔ hyǎlya̤ phyéní̤ kuô̌dû prè̤lu hekhuphú ané̤klò̤́ dố a thyákuô̌ dû ná èthǐnuô. È htwǒhtya thyáná prè̤lukayǎ akhu-akhyě, a thyě cyá̤. Thyáphú Jesǔ ki me̤pyékyǎ khǐnéricyá̤ khuklò́ dố ǔ è́ ná Satan dố a o ná a tè̤pro̤tè̤prya̤ shyosò̌ dố a ki pốtaríní̤ tè̤thyě yětôduô̌ agněnuô, a khyáthyěkyǎ athè́.
14 E já que os filhos são participantes da carne e do sangue, ele também participou das mesmas coisas, para que através da morte ele destruísse aquele que tinha o poder da morte, isto é, o diabo;
15 Htuô̌to dố a khyáthyě hò́ akhu-akhyě a plwǒhte palǎkyǎ lò̌hò́ kayǎ dố a thè́isě tè̤thyě alé̤ nuôtahe hò́. Èthǐ yětahenuô a thyáhò́ ná a htwǒ tè̤thyě acṳ̂́ tahe hò́, rò cáhtya dố a opacè̤̌lya̤lú akhè̌pǎ a thè́isě lahyǎ tè̤thyě alé̤.
15 e livrasse aqueles que, por terem medo da morte, estavam por toda a vida sujeitos à servidão.
16 Pè̤ thè́gněplǒplû́ cò́ hò́ ná Byacè Jesǔ me̤cwó̤kuô̌ mò́khu tanéphú tahe to. A me̤cwó̤ taple pé̤ dố Abraham aklwǐalyǎ tahe.
16 Porque, na verdade, ele não assumiu a natureza dos anjos, mas ele tomou a semente de Abraão.
17 Phúnuô akhu-akhyě thyáphú Byacè Jesǔ ki htwǒdû prè̤ dố a me̤ Cò́marya a tè̤phyétè̤me̤ phú bwídukhulố dố acò́ ná angó̤ rò a thè́zò̤cyá̤ ǔ tôprè̤, htuô̌to thyáphú a ki khyáthyěpé̤ dố kayǎ tahe a tè̤me̤thû́ tahe ki plwǒkyǎ agněnuô, a hyǎlya̤ phyé prè̤lukayǎ alé̤klǒ thyáná apuố̤avyá̤ yěnuôtahe hò́.
17 Por isso, em todas as coisas, convinha-lhe que fosse feito semelhante aos irmãos, para que fosse um sumo sacerdote misericordioso e fiel em todas as coisas que pertencessem a Deus, para operar a reconciliação por causa dos pecados do povo.
18 Rò khǒnyá̤yě, ané̤ Byacè ní̤dû yǒ myáhtyesítô hyǎ bènò́ htuô̌hò́ tè̤khyácyě̤khyácṳ̂ tahe, tè̤ilo-ilyá tahe akhu-akhyě kayǎ dố a myáhtye sítôbè ná tè̤ilo-ilyá tahenuô a me̤cwó̤bè́ ǔ prè́.
18 Porque naquilo que ele mesmo sofreu sendo tentado, ele pode socorrer aos que são tentados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.