Atos 3

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bètônyě bí mò̤́hélya̤ thuô̌mû̌, ǔ tǒ kwǐcò́bè̌ ashuốkhè̌nuô, Petru ná Giovanni cuốhtya lahyǎ dố tè̤lǔhǒdu.
1 Certo dia, por volta das três da tarde, Pedro e João foram ao templo orar.
2 Rò ǔ cò̤̌hyǎ kayǎ khǎduôdá dố a muố̤hò́kǔ tôprè̤ rò ǔ hyǎ dya-o è bí tè̤lǔhǒdu kadǎ akhǎshyé nuô. Kadǎ yěnuô ǔ è́ è ná “kadǎtwó̤.” Thyáphú a ki kwǐní̤kuô̌ rû̌ dố kayǎ hyǎnuô̌ dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ nuôtahe a o rò pwǒ̤nyěnyě ǔ cò̤̌hyǎ dya-o lǔ bínuô.
2 Um homem, aleijado de nascença, estava sendo carregado. Todos os dias, ele era colocado ao lado da porta chamada Formosa, para pedir esmolas a quem entrasse no templo.
3 Bí a myáhtye Petru ná Giovanni kíré̤ nuô̌ dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ akhè̌nuô, a kwǐthè́zò̤ èthǐ dố a ki dyé pé̤ lǔ tè̤ tôcôcô.
3 Quando ele viu que Pedro e João iam entrar, pediu-lhes dinheiro.
4 Rò èthǐ myátǎ̤ lǔ rò Petru hé lǔ, “Myácuốtǒ dố pè̤oyě!”
4 Pedro e João se voltaram para ele. “Olhe para nós!”, disse Pedro.
5 Rò a kíré̤ ní̤bè tè̤ tôcôcô kǒle a tane̤ rò a myácuốtǒ Petru ná Giovanni.
5 O homem fixou o olhar neles, esperando receber alguma esmola.
6 Manárò Petru hé lǔ, “Vǎrû̌vǎhtè̌ o tômyé꤮ to, manárò tè̤ dố a o ná vǎ yěnuô, vǎ ki dyé nè̤. Dố vǐ̤ Nazarèphú Jesǔ Krístu dố amwi̤ o ná tè̤pro̤prya̤ shyosò̌ yětôprè̤ khukhyěrò vǎ hé nè̤, kahtò cuốmò̌!”
6 Pedro, no entanto, disse: “Não tenho prata nem ouro, mas lhe dou o que tenho. Em nome de Jesus Cristo, o nazareno, levante-se e ande!”.
7 A héhtuô̌ phúnuôrò a pṳ̂́ lǔtakhu cò́htwó rò a cwikahtò lǔlǔ ná tôphuốtuô̌ a khǎduôlè, akhǎduô shyědye ná akhǎduô mèthèplò tahe a shyohtyasò̌htya lò̌plǐ cò́.
7 Então Pedro segurou o aleijado pela mão e o ajudou a levantar-se. No mesmo instante, os pés e os tornozelos do homem foram curados e fortalecidos.
8 Rò a pá̤kahtò rò a kahtò cuốka̤cuốhyǎ htuô̌rò a cuốnuô̌ ró̤kuô̌ ná èthǐ dố tè̤lǔhǒdu akǔ rò a cuốka̤cuốhyǎ, pá̤ishye-iprû́ rò htuthè́htya Cò́marya.
8 De um salto, ele se levantou e começou a andar. Em seguida, caminhando, saltando e louvando a Deus, entrou no templo com eles.
9 Lò̌꤮ kayǎ o bínuô tahe myáhtye lò̌ a cuốcyá̤ yěnuô ná a tè̤irǒhtuthè́htya Cò́marya yěnuô tahe.
9 Quando o viram caminhar e o ouviram louvar a Deus,
10 Rò èthǐ tǒ̤maní̤ lahyǎ lǔ ná è ma kayǎ onyǎkwǐe ǔrû̌ bí tè̤lǔhǒdu kadǎtwó̤ khǎshyé nuôtôprè̤ prè́. Dố a cuốcyá̤ khyěthyá phúyě akhu-akhyě èthǐ khyéthukhyéthè́ lò̌plǐ cò́ pwǒ̤꤮ tôprè̤ cò́.
10 todos perceberam que era o mesmo mendigo que tantas vezes tinham visto na porta Formosa, e ficaram perplexos.
11 Bí kayǎ yětôprè̤ pṳ̂́ma taklố ní̤dyé Petru ná Giovanni bí khǎlé̤ tôpho dố ǔ è́ ná Solomo hilákû akhè̌nuô, kayǎ bínuô tahe khyéthukhyéthè́ rò klyahyǎ lahyǎ dố èthǐ a o.
11 Admirados, correram todos para o Pórtico de Salomão, onde o homem permanecia com Pedro e João e não se afastava deles.
12 Petru myáhtye èthǐ rò a hé èthǐ, “Vǎ khǒbò́thyó Israelphú thǐ꤮ thǐ cuố khyéthukhyéthè́ lahyǎ tè̤me̤ yětôcô alé̤ me̤tě? Thǐ cuố myáotyá̤ tuố̤ lò̌ pè̤ me̤tě? Kayǎ yětôprè̤ cuốcyá̤ yěnuôma thǐ tane̤ lahyǎ ná pè̤ me̤ pé̤ è ná pè̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ nuô è̌? Thǐ tane̤ lahyǎ ná ma kayǎ sǎsè̌phú tahe akhu-akhyě phúnuô è̌?
12 Pedro, percebendo o que ocorria, dirigiu-se à multidão. “Povo de Israel, por que ficam surpresos com isso?”, disse ele. “Por que olham para nós como se tivéssemos feito este homem andar por nosso próprio poder ou devoção?
13 Abraham, Isaac ná Jacob tahe a Cò́marya ná pè̤ muố̤phè̌phyěphuô̌ dố꤮ nyénu tahe a Cò́marya dyéluô̌ htyahò́ a tè̤lǐtè̤takhè̌ ná alulé Jesǔ yěnuô hò́. Manárò thǐ dyétǎ̤kyǎ è dố kayǎ htwǒduhtwǒkhu tahe a takhukǔ rò bí Khwí Pilato cirya htuô̌hò́ dố a ki plwǒhtekyǎ lǔ akhè̌nuô, thǐ cṳ̌kuô̌ lǔ to. Dố khwí yětôprè̤ a mèthènyěnuô, thǐ htésû tapa̤ cò́ ǔ cò́.
13 Pois foi o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó, o Deus de nossos antepassados, quem glorificou seu Servo Jesus, a quem vocês traíram e rejeitaram diante de Pilatos, apesar de ele ter decidido soltá-lo.
14 È ma kayǎsǎsè̌, kayǎcò́kayǎte̤ tôprè̤ tadû́rò thǐ vǐkyǎ è. Thǐ kwǐ Khwí Pilato, ‘Khyáthè́dǒ rò plwǒhte pé̤ pè̤ kayǎ dố a me̤thyě ǔ nuôtôprè̤.’
14 Vocês rejeitaram o Santo e Justo e, em seu lugar, exigiram que um assassino fosse liberto.
15 Thǐ me̤thyěkyǎhò́ kayǎ dố a dyé ǔ thè́htwǒprè̤ yěnuô tôprè̤ hò́, manárò Cò́marya me̤htwǒprè̤ ka̤khyě khyěthyá è dố tè̤thyě hò́, rò tè̤htwǒhtya-ané̤ phúyě nuôma pè̤ myáhtye cò́ hò́ ná pè̤né̤ hò́.
15 Mataram o autor da vida, mas Deus o ressuscitou dos mortos. E nós somos testemunhas desse fato!
16 Thǐ myáhtyethè́gněhò́ ná kayǎ khǎduôdá yětôprè̤ nuôma má̤dố a zṳ̂́e Jesǔ amwi̤ akhu-akhyěrò a ryáka̤khyě prè́. Pè̤ thè́gně ná yěnuôma má̤ dố è zṳ̂́e Jesǔ akhu-akhyě, Jesǔ me̤ryá lò̌lá̤takli lò̌ cò́ lǔ phú thǐ lò̌꤮ plǐ myáhtye lò̌dûhò́ khǒnyá̤ yěnuôhò́.
16 “Pela fé no nome de Jesus, este homem que vocês veem e conhecem foi curado. A fé no nome de Jesus o curou diante de seus olhos.
17 “Puố̤vyá̤ thǐ꤮, khǒnyá̤rò, thǐ ná thǐ khuklò́khuklyǎ me̤thyě Jesǔ nuôma, thǐ yǒ thè́gně angó̤lasá to akhu-akhyěrò thǐ me̤ è prè́.
17 “Irmãos, sei que vocês e seus líderes agiram por ignorância.
18 Cò́marya héone htuô̌lò̌hò́ angó̤ ná prè̤pro̤ tahe lò̌꤮ plǐ hò́. Rò a héone pé̤ èthǐ ná Krístu bè khyábè nyǎ tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ pǎ. Rò a lốhtyabǎhtya hò́ phú a hé yěnuô hò́.
18 Mas Deus assim cumpriu o que todos os profetas haviam predito acerca do Cristo, que era necessário ele sofrer essas coisas.
19 Thyáphú Cò́marya ki plwǒkyǎ thǐ tè̤thû́nuô rò, za̤ ní̤dû lahyǎ thǐné̤ rò taklyé ka̤khyě khyěthyá lahyǎ dố Cò́marya a o. Thǐ ki me̤phúnuô hérò shyé꤮ shuốkhè̌tǒ shuốkhè̌bè hò́ pǎnuô Byacè Cò́marya ki dyéhè̌dyére khyě thǐ pǎ.
19 Agora, arrependam-se e voltem-se para Deus, para que seus pecados sejam apagados.
20 Rò a ki nò̌hyǎlya̤ pé̤ thǐ Jesǔ má̤dû Messia dố Cò́marya nwóhtya pé̤ htuô̌hò́ dố thǐgně yěnuô tôprè̤ pǎ.
20 Então, da presença do Senhor virão tempos de renovação, e ele enviará novamente Jesus, o Cristo que lhes foi designado.
21 Phú Cò́marya dyé thè́gněone htuô̌dûhò́ ná prè̤pro̤ sǎsè̌ mú꤮ nukhè̌ tahe ná Jesǔ yěnuô a tǒbè o dố mò́khu tuố̤dố Byacè Cò́marya me̤thè̌ ka̤khyě lò̌hò́ tè̤pwǒ̤꤮ tôcô akhè̌nuô pǎ.
21 Pois ele deve permanecer no céu até o tempo da restauração final de todas as coisas, conforme Deus prometeu há muito tempo por meio de seus santos profetas.
22 Me̤těhérò Mosè hé, ‘Phú Cò́marya nò̌hyǎ vǎ nuô, a ki nò̌hyǎ prè̤pro̤ dố thǐ myěcôklè̌ tôprè̤ pǎ rò thǐ tǒbè ní̤dǎ cò́ angó̤ pwǒ̤꤮ tômû̌ cò́ pǎ.
22 Moisés disse: ‘O Senhor, seu Deus, levantará para vocês um profeta como eu, do meio de seu povo. Ouçam com atenção tudo que ele lhes disser.
23 Kayǎ dố a ní̤dǎcṳ̌e kuô̌ prè̤pro̤ nuôtôprè̤ alǎ̤angó̤ to tahenuô, Cò́marya ki dyataphǎkyǎ èthǐ ná Cò́marya aphúalye̤ khǎlé̤ pǎ, htuô̌to a ki me̤pyékyǎ èthǐ pǎ.’
23 Quem não der ouvidos a esse profeta será eliminado do meio do povo’.
24 “Cáhtya dố Samuelè htû̌khè̌ tuố̤dố lò̌꤮ prè̤pro̤ dố a hésodônyǎ Cò́marya ari-akyǎ dố khyě tahe ahtû̌khè̌nuô, a héso-one htuô̌ lò̌ hò́ tè̤ dố a ki htwǒhtya htû̌khè̌ khǒnyá̤khè̌ yětahe ari-akyǎ hò́.
24 “A começar por Samuel, todos os profetas falaram sobre o que está acontecendo hoje.
25 Cò́marya a tè̤emaklò̤ dố a nò̌dyéluô̌tǎ̤ dǐtû́ prè̤pro̤ thǐ tahe nuôma thǐgně hò́. Htuô̌to Cò́marya ô̌lya̤ htuô̌hò́ ná thǐ muố̤phè̌phyěphuô̌ dố꤮ nyénu tahe nuô̌꤮ ma thǐgně otố̤kuô̌ hò́hò́. Phú Cò́marya héso-one htuô̌hò́ Abraham, ‘Vǎ ki sò̌ri dǐtû́ lò̌ hekhuphú yětahe lò̌꤮ plǐ ná nè̤ klwǐlyǎ kalya̤ nuôtôprè̤ akhyě pǎ.’
25 Vocês são descendentes desses profetas e estão incluídos na aliança que Deus fez com seus antepassados ao dizer a Abraão: ‘Por meio de sua descendência, todas as famílias da terra serão abençoadas’.
26 Bí Cò́marya nwóhtya alulé Jesǔ akhè̌nuô, a nò̌hyǎ ré̤ pé̤ lǔ dố thǐ o hò́. Thyáphú a ki sò̌ri thǐ rò a nò̌hyǎ lǔ phúnuô. Má̤ dố Cò́marya a taríkò́klò̌kyǎ thǐ pwǒ̤꤮ tôprè̤ ná tè̤mǔmyá̤ricyá̤ akhu-akhyě, Cò́marya a sò̌ri thǐ.”
26 Quando Deus ressuscitou seu Servo, ele o enviou primeiro a vocês, o povo de Israel, para abençoá-los, fazendo cada um de vocês se afastar de seus caminhos pecaminosos.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.