Atos 3

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Bètônyě bí mò̤́hélya̤ thuô̌mû̌, ǔ tǒ kwǐcò́bè̌ ashuốkhè̌nuô, Petru ná Giovanni cuốhtya lahyǎ dố tè̤lǔhǒdu.
1 Pedro e João subiam juntos ao templo à hora da oração, a nona.
2 Rò ǔ cò̤̌hyǎ kayǎ khǎduôdá dố a muố̤hò́kǔ tôprè̤ rò ǔ hyǎ dya-o è bí tè̤lǔhǒdu kadǎ akhǎshyé nuô. Kadǎ yěnuô ǔ è́ è ná “kadǎtwó̤.” Thyáphú a ki kwǐní̤kuô̌ rû̌ dố kayǎ hyǎnuô̌ dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ nuôtahe a o rò pwǒ̤nyěnyě ǔ cò̤̌hyǎ dya-o lǔ bínuô.
2 E era trazido um varão que desde o ventre de sua mãe era coxo, o qual todos os dias punham à porta do templo chamada Formosa, para pedir esmola aos que entravam.
3 Bí a myáhtye Petru ná Giovanni kíré̤ nuô̌ dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ akhè̌nuô, a kwǐthè́zò̤ èthǐ dố a ki dyé pé̤ lǔ tè̤ tôcôcô.
3 Ele, vendo a Pedro e a João, que iam entrando no templo, pediu que lhe dessem uma esmola.
4 Rò èthǐ myátǎ̤ lǔ rò Petru hé lǔ, “Myácuốtǒ dố pè̤oyě!”
4 E Pedro, com João, fitando os olhos nele, disse: Olha para nós.
5 Rò a kíré̤ ní̤bè tè̤ tôcôcô kǒle a tane̤ rò a myácuốtǒ Petru ná Giovanni.
5 E olhou para eles, esperando receber alguma coisa.
6 Manárò Petru hé lǔ, “Vǎrû̌vǎhtè̌ o tômyé꤮ to, manárò tè̤ dố a o ná vǎ yěnuô, vǎ ki dyé nè̤. Dố vǐ̤ Nazarèphú Jesǔ Krístu dố amwi̤ o ná tè̤pro̤prya̤ shyosò̌ yětôprè̤ khukhyěrò vǎ hé nè̤, kahtò cuốmò̌!”
6 E disse Pedro: Não tenho prata nem ouro, mas o que tenho, isso te dou. Em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, levanta-te e anda.
7 A héhtuô̌ phúnuôrò a pṳ̂́ lǔtakhu cò́htwó rò a cwikahtò lǔlǔ ná tôphuốtuô̌ a khǎduôlè, akhǎduô shyědye ná akhǎduô mèthèplò tahe a shyohtyasò̌htya lò̌plǐ cò́.
7 E, tomando-o pela mão direita, o levantou, e logo os seus pés e tornozelos se firmaram.
8 Rò a pá̤kahtò rò a kahtò cuốka̤cuốhyǎ htuô̌rò a cuốnuô̌ ró̤kuô̌ ná èthǐ dố tè̤lǔhǒdu akǔ rò a cuốka̤cuốhyǎ, pá̤ishye-iprû́ rò htuthè́htya Cò́marya.
8 E, saltando ele, pôs-se em pé, e andou, e entrou com eles no templo, andando, e saltando, e louvando a Deus.
9 Lò̌꤮ kayǎ o bínuô tahe myáhtye lò̌ a cuốcyá̤ yěnuô ná a tè̤irǒhtuthè́htya Cò́marya yěnuô tahe.
9 E todo o povo o viu andar e louvar a Deus;
10 Rò èthǐ tǒ̤maní̤ lahyǎ lǔ ná è ma kayǎ onyǎkwǐe ǔrû̌ bí tè̤lǔhǒdu kadǎtwó̤ khǎshyé nuôtôprè̤ prè́. Dố a cuốcyá̤ khyěthyá phúyě akhu-akhyě èthǐ khyéthukhyéthè́ lò̌plǐ cò́ pwǒ̤꤮ tôprè̤ cò́.
10 e conheciam-no, pois era ele o que se assentava a pedir esmola à Porta Formosa do templo; e ficaram cheios de pasmo e assombro pelo que lhe acontecera.
11 Bí kayǎ yětôprè̤ pṳ̂́ma taklố ní̤dyé Petru ná Giovanni bí khǎlé̤ tôpho dố ǔ è́ ná Solomo hilákû akhè̌nuô, kayǎ bínuô tahe khyéthukhyéthè́ rò klyahyǎ lahyǎ dố èthǐ a o.
11 E, apegando-se ele a Pedro e João, todo o povo correu atônito para junto deles no alpendre chamado de Salomão.
12 Petru myáhtye èthǐ rò a hé èthǐ, “Vǎ khǒbò́thyó Israelphú thǐ꤮ thǐ cuố khyéthukhyéthè́ lahyǎ tè̤me̤ yětôcô alé̤ me̤tě? Thǐ cuố myáotyá̤ tuố̤ lò̌ pè̤ me̤tě? Kayǎ yětôprè̤ cuốcyá̤ yěnuôma thǐ tane̤ lahyǎ ná pè̤ me̤ pé̤ è ná pè̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ nuô è̌? Thǐ tane̤ lahyǎ ná ma kayǎ sǎsè̌phú tahe akhu-akhyě phúnuô è̌?
12 E, quando Pedro viu isto, disse ao povo: Varões israelitas, por que vos maravilhais disto? Ou, por que olhais tanto para nós, como se por nossa própria virtude ou santidade fizéssemos andar este homem?
13 Abraham, Isaac ná Jacob tahe a Cò́marya ná pè̤ muố̤phè̌phyěphuô̌ dố꤮ nyénu tahe a Cò́marya dyéluô̌ htyahò́ a tè̤lǐtè̤takhè̌ ná alulé Jesǔ yěnuô hò́. Manárò thǐ dyétǎ̤kyǎ è dố kayǎ htwǒduhtwǒkhu tahe a takhukǔ rò bí Khwí Pilato cirya htuô̌hò́ dố a ki plwǒhtekyǎ lǔ akhè̌nuô, thǐ cṳ̌kuô̌ lǔ to. Dố khwí yětôprè̤ a mèthènyěnuô, thǐ htésû tapa̤ cò́ ǔ cò́.
13 O Deus de Abraão, e de Isaque, e de Jacó, o Deus de nossos pais, glorificou a seu Filho Jesus, a quem vós entregastes e perante a face de Pilatos negastes, tendo ele determinado que fosse solto.
14 È ma kayǎsǎsè̌, kayǎcò́kayǎte̤ tôprè̤ tadû́rò thǐ vǐkyǎ è. Thǐ kwǐ Khwí Pilato, ‘Khyáthè́dǒ rò plwǒhte pé̤ pè̤ kayǎ dố a me̤thyě ǔ nuôtôprè̤.’
14 Mas vós negastes o Santo e o Justo e pedistes que se vos desse um homem homicida.
15 Thǐ me̤thyěkyǎhò́ kayǎ dố a dyé ǔ thè́htwǒprè̤ yěnuô tôprè̤ hò́, manárò Cò́marya me̤htwǒprè̤ ka̤khyě khyěthyá è dố tè̤thyě hò́, rò tè̤htwǒhtya-ané̤ phúyě nuôma pè̤ myáhtye cò́ hò́ ná pè̤né̤ hò́.
15 E matastes o Príncipe da vida, ao qual Deus ressuscitou dos mortos, do que nós somos testemunhas.
16 Thǐ myáhtyethè́gněhò́ ná kayǎ khǎduôdá yětôprè̤ nuôma má̤dố a zṳ̂́e Jesǔ amwi̤ akhu-akhyěrò a ryáka̤khyě prè́. Pè̤ thè́gně ná yěnuôma má̤ dố è zṳ̂́e Jesǔ akhu-akhyě, Jesǔ me̤ryá lò̌lá̤takli lò̌ cò́ lǔ phú thǐ lò̌꤮ plǐ myáhtye lò̌dûhò́ khǒnyá̤ yěnuôhò́.
16 E, pela fé no seu nome, fez o seu nome fortalecer a este que vedes e conheceis; e a fé que é por ele deu a este, na presença de todos vós, esta perfeita saúde.
17 “Puố̤vyá̤ thǐ꤮, khǒnyá̤rò, thǐ ná thǐ khuklò́khuklyǎ me̤thyě Jesǔ nuôma, thǐ yǒ thè́gně angó̤lasá to akhu-akhyěrò thǐ me̤ è prè́.
17 E agora, irmãos, eu sei que o fizestes por ignorância, como também os vossos príncipes.
18 Cò́marya héone htuô̌lò̌hò́ angó̤ ná prè̤pro̤ tahe lò̌꤮ plǐ hò́. Rò a héone pé̤ èthǐ ná Krístu bè khyábè nyǎ tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ pǎ. Rò a lốhtyabǎhtya hò́ phú a hé yěnuô hò́.
18 Mas Deus assim cumpriu o que já dantes pela boca de todos os seus profetas havia anunciado: que o Cristo havia de padecer.
19 Thyáphú Cò́marya ki plwǒkyǎ thǐ tè̤thû́nuô rò, za̤ ní̤dû lahyǎ thǐné̤ rò taklyé ka̤khyě khyěthyá lahyǎ dố Cò́marya a o. Thǐ ki me̤phúnuô hérò shyé꤮ shuốkhè̌tǒ shuốkhè̌bè hò́ pǎnuô Byacè Cò́marya ki dyéhè̌dyére khyě thǐ pǎ.
19 Arrependei-vos, pois, e convertei-vos, para que sejam apagados os vossos pecados, e venham, assim, os tempos do refrigério pela presença do Senhor.
20 Rò a ki nò̌hyǎlya̤ pé̤ thǐ Jesǔ má̤dû Messia dố Cò́marya nwóhtya pé̤ htuô̌hò́ dố thǐgně yěnuô tôprè̤ pǎ.
20 E envie ele a Jesus Cristo, que já dantes vos foi pregado,
21 Phú Cò́marya dyé thè́gněone htuô̌dûhò́ ná prè̤pro̤ sǎsè̌ mú꤮ nukhè̌ tahe ná Jesǔ yěnuô a tǒbè o dố mò́khu tuố̤dố Byacè Cò́marya me̤thè̌ ka̤khyě lò̌hò́ tè̤pwǒ̤꤮ tôcô akhè̌nuô pǎ.
21 o qual convém que o céu contenha até aos tempos da restauração de tudo, dos quais Deus falou pela boca de todos os seus santos profetas, desde o princípio.
22 Me̤těhérò Mosè hé, ‘Phú Cò́marya nò̌hyǎ vǎ nuô, a ki nò̌hyǎ prè̤pro̤ dố thǐ myěcôklè̌ tôprè̤ pǎ rò thǐ tǒbè ní̤dǎ cò́ angó̤ pwǒ̤꤮ tômû̌ cò́ pǎ.
22 Porque Moisés disse: O Senhor, vosso Deus, levantará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim; a ele ouvireis em tudo quanto vos disser.
23 Kayǎ dố a ní̤dǎcṳ̌e kuô̌ prè̤pro̤ nuôtôprè̤ alǎ̤angó̤ to tahenuô, Cò́marya ki dyataphǎkyǎ èthǐ ná Cò́marya aphúalye̤ khǎlé̤ pǎ, htuô̌to a ki me̤pyékyǎ èthǐ pǎ.’
23 E acontecerá que toda alma que não escutar esse profeta será exterminada dentre o povo.
24 “Cáhtya dố Samuelè htû̌khè̌ tuố̤dố lò̌꤮ prè̤pro̤ dố a hésodônyǎ Cò́marya ari-akyǎ dố khyě tahe ahtû̌khè̌nuô, a héso-one htuô̌ lò̌ hò́ tè̤ dố a ki htwǒhtya htû̌khè̌ khǒnyá̤khè̌ yětahe ari-akyǎ hò́.
24 E todos os profetas, desde Samuel, todos quantos depois falaram, também anunciaram estes dias.
25 Cò́marya a tè̤emaklò̤ dố a nò̌dyéluô̌tǎ̤ dǐtû́ prè̤pro̤ thǐ tahe nuôma thǐgně hò́. Htuô̌to Cò́marya ô̌lya̤ htuô̌hò́ ná thǐ muố̤phè̌phyěphuô̌ dố꤮ nyénu tahe nuô̌꤮ ma thǐgně otố̤kuô̌ hò́hò́. Phú Cò́marya héso-one htuô̌hò́ Abraham, ‘Vǎ ki sò̌ri dǐtû́ lò̌ hekhuphú yětahe lò̌꤮ plǐ ná nè̤ klwǐlyǎ kalya̤ nuôtôprè̤ akhyě pǎ.’
25 Vós sois os filhos dos profetas e do concerto que Deus fez com nossos pais, dizendo a Abraão: Na tua descendência serão benditas todas as famílias da terra.
26 Bí Cò́marya nwóhtya alulé Jesǔ akhè̌nuô, a nò̌hyǎ ré̤ pé̤ lǔ dố thǐ o hò́. Thyáphú a ki sò̌ri thǐ rò a nò̌hyǎ lǔ phúnuô. Má̤ dố Cò́marya a taríkò́klò̌kyǎ thǐ pwǒ̤꤮ tôprè̤ ná tè̤mǔmyá̤ricyá̤ akhu-akhyě, Cò́marya a sò̌ri thǐ.”
26 Ressuscitando Deus a seu Filho Jesus, primeiro o enviou a vós, para que nisso vos abençoasse, e vos desviasse, a cada um, das vossas maldades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.