Atos 1

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Thárádu Theophilo, cáhtya bí Byacè Jesǔ me̤ Cò́marya atè̤me̤ nuôtônyě rò a tuố̤dố Cò́marya è́ka̤ kahtya lǔ nuôtônyě ari-akyǎ ná a tè̤ithyóithya lò̌꤮ plǐ tahenuô vǎ rǎmárǎdyǎ htuô̌lò̌hò́ dố li aré̤lố nuôtôba akǔ hò́.
1 Em minha primeira narração, ó Teófilo, contei toda a seqüência das ações e dos ensinamentos de Jesus,
2 Bí ǔ è́ka̤ kahtya tyahí è dố mò́khu híto nuô, dố Thè́ Sǎsè̌ Byacè a tè̤pro̤tè̤prya̤ akhu-akhyěrò a mekyǎ a Prè̤dônyǎphú dố a nwóhtya htuô̌hò́ lǔ nuôtahe ná èthǐ ki bè me̤tè̤ tahe ari-akyǎ.
2 desde o princípio até o dia em que, depois de ter dado pelo Espírito Santo suas instruções aos apóstolos que escolhera, foi arrebatado {ao céu}.
3 A khyáthyěhtuô̌ ané̤ rò a ihtòhtwǒprè̤ ka̤khyě dố tè̤thyě htuô̌rò dốkhyě anyě lwǐ̤shyě akǔnuô, a dyéluô̌ pé̤ ané̤ ná a khǒpacè̤̌ tahe è́phuốlǎ, htuô̌rò a hésodônyǎ pé̤ èthǐ ná Cò́marya ahtyěaké̤ ari-akyǎ. A khǒpacè̤̌ tahe myáhtye è rò athè́plò rare pǎ lahyǎ to. Èthǐ zṳ̂́e sǎprè̤́nyacè̌ cò́ ná a htwǒprè̤ má̤lakǒ cò́.
3 E a eles se manifestou vivo depois de sua Paixão, com muitas provas, aparecendo-lhes durante quarenta dias e falando das coisas do Reino de Deus.
4 Tôphuốkhè̌ bí a eǒ tố̤kuô̌ ná a khǒpacè̤̌ yětahe akhè̌nuô, a mekyǎ èthǐ, “Htecuốkyǎ tǎ lahyǎ hí dố Jerusalem vǐ̤yě akǔnuô tǎ hímé̤. Opò̤́tadû lahyǎ bínuô tuố̤dố thǐ ní̤bè shyězṳ́ dố vǎ héso-one htuô̌hò́ thǐ ná vǎphè̌ ò́lya̤ dố a ki dyé thǐ pǎnuô ní꤮.”
4 E comendo com eles, ordenou-lhes que não se afastassem de Jerusalém, mas que esperassem o cumprimento da promessa de seu Pai, que ouvistes, disse ele, da minha boca;
5 Htuô̌to a hépó̤ èthǐ, “Giovanni plwǒ pé̤ ǔ ná htyě, manárò nyě̤tyato pǎnuô ǔ ki plwǒ pé̤ thǐ ná Thè́ Sǎsè̌ Byacè pǎ.”
5 porque João batizou na água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo daqui há poucos dias.
6 Bí Prè̤dônyǎphú tahe hyǎ myáhtye tǎ̤sû khyěthyá lǔ dố Jesǔ o akhè̌nuô, a sudyǎ Jesǔ, “Byacè, khǒnyá̤yěma shuốkhè̌ bèhò́ dố nè̤ kíré̤ dyéka̤khyě hò́ Israelphú tahe ahtyěké̤ nuô hò́ è̌?”
6 Assim reunidos, eles o interrogavam: Senhor, é porventura agora que ides instaurar o reino de Israel?
7 Rò Jesǔ hésû èthǐ, “Tè̤shuốtè̤khè̌ ná mò̤́nyěmò̤́thè̌ tahe nuôma a htwǒhtyadû ná phè̌ a taryěshyosò̌ prè́. A ki htwǒhtya bíkhè̌tě pǎ nuôma, thǐ lo thè́gně má̤to.
7 Respondeu-lhes ele: Não vos pertence a vós saber os tempos nem os momentos que o Pai fixou em seu poder,
8 Manárò bí Thè́ Sǎsè̌ Byacè hyǎlya̤hò́ dố thǐlo̤ pǎ akhè̌nuô, thǐ ki lốbǎ ná tè̤shyotè̤sò̌ pǎ rò thǐ ki htwǒhtya pé̤ vǎ prè̤khyáthè́ tahe dố vǐ̤ Jerusalem akǔ, ná Juda tôké̤꤮ lè̤̌, ná Samaria ké̤ htuô̌to a ki tuố̤ cò́dố hekhusǐba lò̌ cò́ pǎ,” a héphúnuô.
8 mas descerá sobre vós o Espírito Santo e vos dará força; e sereis minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judéia e Samaria e até os confins do mundo.
9 Jesǔ hébè htuô̌rò bí a khǒpacè̤̌ tahe tṳ́htyamyá è akhè̌nuô, Cò́marya è́ka̤ kahtyakyǎ lǔ dố mò́khu. Ò́luố̤ tôba kuô̌bíkyǎ lǔ rò èthǐ myáhtye pǎ lǔ to.
9 Dizendo isso elevou-se da {terra} à vista deles e uma nuvem o ocultou aos seus olhos..
10 Bí èthǐ tṳ́htya sǒtapa̤ pǎ dố mò́lè̤̌ akhè̌nuô, kayǎthè́nyě̤ kû̌thyání̤ hyeca̤bǔ rò hyǎokahtò htyaluô̌khyé pé̤ dố èthǐ akhǎshyé.
10 Enquanto o acompanhavam com seus olhares, vendo-o afastar-se para o céu, eis que lhes apareceram dois homens vestidos de branco, que lhes disseram:
11 Rò a hé èthǐ, “Galileaphú thǐ꤮ thǐ cuố ihtòo tṳ́htya lahyǎ dố mò́lè̤̌ bíyě me̤tě? Jesǔ dố thǐ myáhtye ǔ è́ka̤ kahtyakyǎ è dố mò́khu yětôprè̤nuô a ki hyǎlya̤ thyá khyěthyá phú thǐ myáhtye a ka̤kahtya khǒnyá̤yěnuô pǎ.”
11 Homens da Galiléia, por que ficais aí a olhar para o céu? Esse Jesus que acaba de vos ser arrebatado para o céu voltará do mesmo modo que o vistes subir para o céu.
12 Htuô̌rò a khǒpacè̤̌ tahe o dố Oliva sokhu rò a ka̤khyě khyěthyá lahyǎ dố vǐ̤ Jerusalem. Vǐ̤ Jerusalem yěnuôma a oye̤ ná soyě aklǐ zè̤thuô̌thyó ná shyéthuô̌thyó prè́.
12 Voltaram eles então para Jerusalém do monte chamado das Oliveiras, que fica perto de Jerusalém, distante uma jornada de sábado.
13 Èthǐ ka̤tuố̤ dố vǐ̤ Jerusalem akǔ rò a cuốhtyanuô̌ dố hi dố èthǐ lé̤cuốokuố ní̤dyé taplô̤taplyáphú yěnuôtômě dố akhunuô tôtó̤. Rò èthǐ yětahema kryá꤮ ǔpě hérò Petru, Giovanni, Jakomo, Andrea, Philipu, Thomazo, Bartholomeo, Matteo, Alphaeo aphúkhǔ Jakomo, Simonè dố a mo̤ ní̤dyé ahtyěaké̤ yětôprè̤ ná Jakomo aphúkhǔ Juda thǐtahe prè́.
13 Tendo entrado no cenáculo, subiram ao quarto de cima, onde costumavam permanecer. Eram eles: Pedro e João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelador, e Judas, irmão de Tiago.
14 Èthǐ yětahenuô a hyǎ myáhtye tǎ̤sû tǎ̤plò́ tamǒmǒ ná prè̤mò dố aruôtahe ná Jesǔ amuố̤ Maria ná Jesǔ a puố̤prè̤khǔ tahe rò èthǐ kwǐcò́bè̌ ró̤lò̌ lǔ bínuô.
14 Todos eles perseveravam unanimemente na oração, juntamente com as mulheres, entre elas Maria, mãe de Jesus, e os irmãos dele.
15 Tônyěkhè̌nuô, prè̤zṳ̂́etè̤phú dố a phû꤮ o aprè̤ tôzè̤nyě̤shyě yěnuô a hyǎ okúokyá lǔ.
15 Num daqueles dias, levantou-se Pedro no meio de seus irmãos, na assembléia reunida que constava de umas cento e vinte pessoas, e disse:
16 Rò Petru ihtòhé, “Puố̤vyá̤ thǐ꤮, lisǎsè̌ héone htuô̌hò́ Juda dố a zṳ̌ pé̤ ǔ klyá rò a nò̌pṳ̂́ ǔ ná Jesǔ yě ari-akyǎ. Rò Thè́ Sǎsè̌ Byacè nò̌hébè Khwí Davi ná èrièkyǎ yětahe nuôma a tǒbè lốhtyabǎhtya nyǎ prè́.
16 Irmãos, convinha que se cumprisse o que o Espírito Santo predisse na escritura pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus.
17 È ma a otố̤nò́kuô̌ dố pè̤ aplò́amṳkǔ tôprè̤ rò ǔ nwóhtya kuô̌ è dố a ki me̤tố̤kuô̌ tè̤ ná pè̤.”
17 Ele era um dos nossos e teve parte no nosso ministério.
18 (Rû̌ dố Juda me̤ní̤ dố tè̤mǔmyá̤ricyá̤ akǔ yěnuô a ipri̤ ná prè́ tôlé̤ rò a latǎ̤thyě hò́pò̤́phè́ dyé bínuô rò aphuô̌aprǎ̤ tahe tǎ̤hte lò̌.
18 Este homem adquirira um campo com o salário de seu crime. Depois, tombando para a frente, arrebentou-se pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 Kayǎ o dố vǐ̤ Jerusalem tahe ní̤huô̌ lahyǎ tè̤me̤-ané̤ yě rò a è́ lahyǎ khǎlé̤ yětôpho amwi̤ ná angó̤ ní̤dû. Rò èthǐ è́ ná “Akeldama,” angó̤lasá ma a hé ná “Tè̤thwi ké̤lá̤khu”)
19 {Tornou-se este fato conhecido dos habitantes de Jerusalém, de modo que aquele campo foi chamado na língua deles Hacéldama, isto é, Campo de Sangue.}
20 “Ǔ rǎo dố Li Htuthè́htya akǔnuô rò a hé,
20 Pois está escrito no livro dos Salmos: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e ainda mais: Que outro receba o seu cargo {Sl 68,26; 108,8}.
21 — ausente —
21 Convém que destes homens que têm estado em nossa companhia todo o tempo em que o Senhor Jesus viveu entre nós,
22 — ausente —
22 a começar do batismo de João até o dia em que do nosso meio foi arrebatado, um deles se torne conosco testemunha de sua Ressurreição.
23 Rò èthǐ hésoluô̌htya kayǎ thè́nyě̤ dố amwi̤ ná Joseph, kayǎ tahehe è́ lǔ ná Barsabba (Má̤torò Justo) ná Mathia.
23 Propuseram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome Justo, e Matias.
24 Htuô̌rò èthǐ kwǐcò́bè̌ lahyǎ, “Kố꤮ Byacè꤮ nè̤ thè́gně dûhò́ kayǎ thè́plò a tè̤tane̤ tahe akhu-akhyě, dố kayǎ yěthè́nyě̤ aklè̌nuô nè̤ nwóhtya htuô̌hò́ è bítě tôprè̤,
24 E oraram nestes termos: Ó Senhor, que conheces os corações de todos, mostra-nos qual destes dois escolheste
25 htuô̌to kayǎ dố nè̤ nwóhtya htuô̌hò́ è yětôprè̤ thyáphú a ki phyéní̤ Prè̤dônyǎphú Juda dố a vǐkyǎ kyǎ a tè̤phyétè̤me̤ yětôprè̤ akhǎlé̤ nuô, dyéluô̌htya pé̤ pè̤ khǒnyá̤. Juda ma a thyěhò́ rò a cuố dûhò́ klyá dố a tǒkò cuố ná lǔ nuôhò́.”
25 para tomar neste ministério e apostolado o lugar de Judas que se transviou, para ir para o seu próprio lugar.
26 Htuô̌rò thyáphú èthǐ ki nwóhtya dố yěthè́nyě̤ aklè̌ tôprè̤ nuôrò èthǐ bò́ lahyǎ tè̤byǎbwí tôcô rò a tǎ̤tǒ dố Mathia rò ǔ sunuô̌ tố̤kuô̌ è dố Prè̤dônyǎphú shyétôprè̤ aplò́amṳyě akǔ.
26 Deitaram sorte e caiu a sorte em Matias, que foi incorporado aos onze apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.