Atos 1
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVI
1 Thárádu Theophilo, cáhtya bí Byacè Jesǔ me̤ Cò́marya atè̤me̤ nuôtônyě rò a tuố̤dố Cò́marya è́ka̤ kahtya lǔ nuôtônyě ari-akyǎ ná a tè̤ithyóithya lò̌꤮ plǐ tahenuô vǎ rǎmárǎdyǎ htuô̌lò̌hò́ dố li aré̤lố nuôtôba akǔ hò́.
1 Em meu livro anterior, Teófilo, escrevi a respeito de tudo o que Jesus começou a fazer e a ensinar,
2 Bí ǔ è́ka̤ kahtya tyahí è dố mò́khu híto nuô, dố Thè́ Sǎsè̌ Byacè a tè̤pro̤tè̤prya̤ akhu-akhyěrò a mekyǎ a Prè̤dônyǎphú dố a nwóhtya htuô̌hò́ lǔ nuôtahe ná èthǐ ki bè me̤tè̤ tahe ari-akyǎ.
2 até o dia em que foi elevado ao céu, depois de ter dado instruções por meio do Espírito Santo aos apóstolos que havia escolhido.
3 A khyáthyěhtuô̌ ané̤ rò a ihtòhtwǒprè̤ ka̤khyě dố tè̤thyě htuô̌rò dốkhyě anyě lwǐ̤shyě akǔnuô, a dyéluô̌ pé̤ ané̤ ná a khǒpacè̤̌ tahe è́phuốlǎ, htuô̌rò a hésodônyǎ pé̤ èthǐ ná Cò́marya ahtyěaké̤ ari-akyǎ. A khǒpacè̤̌ tahe myáhtye è rò athè́plò rare pǎ lahyǎ to. Èthǐ zṳ̂́e sǎprè̤́nyacè̌ cò́ ná a htwǒprè̤ má̤lakǒ cò́.
3 Depois do seu sofrimento, Jesus apresentou-se a eles e deu-lhes muitas provas indiscutíveis de que estava vivo. Apareceu-lhes por um período de quarenta dias falando-lhes acerca do Reino de Deus.
4 Tôphuốkhè̌ bí a eǒ tố̤kuô̌ ná a khǒpacè̤̌ yětahe akhè̌nuô, a mekyǎ èthǐ, “Htecuốkyǎ tǎ lahyǎ hí dố Jerusalem vǐ̤yě akǔnuô tǎ hímé̤. Opò̤́tadû lahyǎ bínuô tuố̤dố thǐ ní̤bè shyězṳ́ dố vǎ héso-one htuô̌hò́ thǐ ná vǎphè̌ ò́lya̤ dố a ki dyé thǐ pǎnuô ní꤮.”
4 Certa ocasião, enquanto comia com eles, deu-lhes esta ordem: "Não saiam de Jerusalém, mas esperem pela promessa de meu Pai, da qual lhes falei.
5 Htuô̌to a hépó̤ èthǐ, “Giovanni plwǒ pé̤ ǔ ná htyě, manárò nyě̤tyato pǎnuô ǔ ki plwǒ pé̤ thǐ ná Thè́ Sǎsè̌ Byacè pǎ.”
5 Pois João batizou com água, mas dentro de poucos dias vocês serão batizados com o Espírito Santo".
6 Bí Prè̤dônyǎphú tahe hyǎ myáhtye tǎ̤sû khyěthyá lǔ dố Jesǔ o akhè̌nuô, a sudyǎ Jesǔ, “Byacè, khǒnyá̤yěma shuốkhè̌ bèhò́ dố nè̤ kíré̤ dyéka̤khyě hò́ Israelphú tahe ahtyěké̤ nuô hò́ è̌?”
6 Então os que estavam reunidos lhe perguntaram: "Senhor, é neste tempo que vais restaurar o reino a Israel? "
7 Rò Jesǔ hésû èthǐ, “Tè̤shuốtè̤khè̌ ná mò̤́nyěmò̤́thè̌ tahe nuôma a htwǒhtyadû ná phè̌ a taryěshyosò̌ prè́. A ki htwǒhtya bíkhè̌tě pǎ nuôma, thǐ lo thè́gně má̤to.
7 Ele lhes respondeu: "Não lhes compete saber os tempos ou as datas que o Pai estabeleceu pela sua própria autoridade.
8 Manárò bí Thè́ Sǎsè̌ Byacè hyǎlya̤hò́ dố thǐlo̤ pǎ akhè̌nuô, thǐ ki lốbǎ ná tè̤shyotè̤sò̌ pǎ rò thǐ ki htwǒhtya pé̤ vǎ prè̤khyáthè́ tahe dố vǐ̤ Jerusalem akǔ, ná Juda tôké̤꤮ lè̤̌, ná Samaria ké̤ htuô̌to a ki tuố̤ cò́dố hekhusǐba lò̌ cò́ pǎ,” a héphúnuô.
8 Mas receberão poder quando o Espírito Santo descer sobre vocês, e serão minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judéia e Samaria, e até os confins da terra".
9 Jesǔ hébè htuô̌rò bí a khǒpacè̤̌ tahe tṳ́htyamyá è akhè̌nuô, Cò́marya è́ka̤ kahtyakyǎ lǔ dố mò́khu. Ò́luố̤ tôba kuô̌bíkyǎ lǔ rò èthǐ myáhtye pǎ lǔ to.
9 Tendo dito isso, foi elevado às alturas enquanto eles olhavam, e uma nuvem o encobriu da vista deles.
10 Bí èthǐ tṳ́htya sǒtapa̤ pǎ dố mò́lè̤̌ akhè̌nuô, kayǎthè́nyě̤ kû̌thyání̤ hyeca̤bǔ rò hyǎokahtò htyaluô̌khyé pé̤ dố èthǐ akhǎshyé.
10 E eles ficaram com os olhos fixos no céu enquanto ele subia. De repente surgiram diante deles dois homens vestidos de branco,
11 Rò a hé èthǐ, “Galileaphú thǐ꤮ thǐ cuố ihtòo tṳ́htya lahyǎ dố mò́lè̤̌ bíyě me̤tě? Jesǔ dố thǐ myáhtye ǔ è́ka̤ kahtyakyǎ è dố mò́khu yětôprè̤nuô a ki hyǎlya̤ thyá khyěthyá phú thǐ myáhtye a ka̤kahtya khǒnyá̤yěnuô pǎ.”
11 que lhes disseram: "Galileus, por que vocês estão olhando para o céu? Este mesmo Jesus, que dentre vocês foi elevado ao céu, voltará da mesma forma como o viram subir".
12 Htuô̌rò a khǒpacè̤̌ tahe o dố Oliva sokhu rò a ka̤khyě khyěthyá lahyǎ dố vǐ̤ Jerusalem. Vǐ̤ Jerusalem yěnuôma a oye̤ ná soyě aklǐ zè̤thuô̌thyó ná shyéthuô̌thyó prè́.
12 Então eles voltaram para Jerusalém, vindo do monte chamado das Oliveiras, que fica perto da cidade, cerca de um quilômetro.
13 Èthǐ ka̤tuố̤ dố vǐ̤ Jerusalem akǔ rò a cuốhtyanuô̌ dố hi dố èthǐ lé̤cuốokuố ní̤dyé taplô̤taplyáphú yěnuôtômě dố akhunuô tôtó̤. Rò èthǐ yětahema kryá꤮ ǔpě hérò Petru, Giovanni, Jakomo, Andrea, Philipu, Thomazo, Bartholomeo, Matteo, Alphaeo aphúkhǔ Jakomo, Simonè dố a mo̤ ní̤dyé ahtyěaké̤ yětôprè̤ ná Jakomo aphúkhǔ Juda thǐtahe prè́.
13 Quando chegaram, subiram ao aposento onde estavam hospedados. Achavam-se presentes Pedro, João, Tiago e André; Filipe, Tomé, Bartolomeu e Mateus; Tiago, filho de Alfeu, Simão, o zelote, e Judas, filho de Tiago.
14 Èthǐ yětahenuô a hyǎ myáhtye tǎ̤sû tǎ̤plò́ tamǒmǒ ná prè̤mò dố aruôtahe ná Jesǔ amuố̤ Maria ná Jesǔ a puố̤prè̤khǔ tahe rò èthǐ kwǐcò́bè̌ ró̤lò̌ lǔ bínuô.
14 Todos eles se reuniam sempre em oração, com as mulheres, inclusive Maria, a mãe de Jesus, e com os irmãos de Jesus.
15 Tônyěkhè̌nuô, prè̤zṳ̂́etè̤phú dố a phû꤮ o aprè̤ tôzè̤nyě̤shyě yěnuô a hyǎ okúokyá lǔ.
15 Naqueles dias Pedro levantou-se entre os irmãos, um grupo de cerca de cento e vinte pessoas,
16 Rò Petru ihtòhé, “Puố̤vyá̤ thǐ꤮, lisǎsè̌ héone htuô̌hò́ Juda dố a zṳ̌ pé̤ ǔ klyá rò a nò̌pṳ̂́ ǔ ná Jesǔ yě ari-akyǎ. Rò Thè́ Sǎsè̌ Byacè nò̌hébè Khwí Davi ná èrièkyǎ yětahe nuôma a tǒbè lốhtyabǎhtya nyǎ prè́.
16 e disse: "Irmãos, era necessário que se cumprisse a Escritura que o Espírito Santo predisse por boca de Davi, a respeito de Judas, que serviu de guia aos que prenderam Jesus.
17 È ma a otố̤nò́kuô̌ dố pè̤ aplò́amṳkǔ tôprè̤ rò ǔ nwóhtya kuô̌ è dố a ki me̤tố̤kuô̌ tè̤ ná pè̤.”
17 Ele foi contado como um dos nossos e teve participação neste ministério".
18 (Rû̌ dố Juda me̤ní̤ dố tè̤mǔmyá̤ricyá̤ akǔ yěnuô a ipri̤ ná prè́ tôlé̤ rò a latǎ̤thyě hò́pò̤́phè́ dyé bínuô rò aphuô̌aprǎ̤ tahe tǎ̤hte lò̌.
18 ( Com a recompensa que recebeu pelo seu pecado, Judas comprou um campo. Ali caiu de cabeça, seu corpo partiu-se ao meio, e as suas vísceras se derramaram.
19 Kayǎ o dố vǐ̤ Jerusalem tahe ní̤huô̌ lahyǎ tè̤me̤-ané̤ yě rò a è́ lahyǎ khǎlé̤ yětôpho amwi̤ ná angó̤ ní̤dû. Rò èthǐ è́ ná “Akeldama,” angó̤lasá ma a hé ná “Tè̤thwi ké̤lá̤khu”)
19 Todos em Jerusalém ficaram sabendo disso, de modo que, na língua deles, esse campo passou a chamar-se Aceldama, isto é, campo de Sangue. )
20 “Ǔ rǎo dố Li Htuthè́htya akǔnuô rò a hé,
20 "Porque", prosseguiu Pedro, "está escrito no Livro de Salmos: ‘Fique deserto o seu lugar, e não haja ninguém que nele habite’; e ainda: ‘Que outro ocupe o seu lugar’.
21 — ausente —
21 Portanto, é necessário que escolhamos um dos homens que estiveram conosco durante todo o tempo em que o Senhor Jesus viveu entre nós,
22 — ausente —
22 desde o batismo de João até o dia em que Jesus foi elevado dentre nós às alturas. É preciso que um deles seja conosco testemunha de sua ressurreição".
23 Rò èthǐ hésoluô̌htya kayǎ thè́nyě̤ dố amwi̤ ná Joseph, kayǎ tahehe è́ lǔ ná Barsabba (Má̤torò Justo) ná Mathia.
23 Então indicaram dois nomes: José, chamado Barsabás, também conhecido como Justo, e Matias.
24 Htuô̌rò èthǐ kwǐcò́bè̌ lahyǎ, “Kố꤮ Byacè꤮ nè̤ thè́gně dûhò́ kayǎ thè́plò a tè̤tane̤ tahe akhu-akhyě, dố kayǎ yěthè́nyě̤ aklè̌nuô nè̤ nwóhtya htuô̌hò́ è bítě tôprè̤,
24 Depois oraram: "Senhor, tu conheces o coração de todos. Mostra-nos qual destes dois tens escolhido
25 htuô̌to kayǎ dố nè̤ nwóhtya htuô̌hò́ è yětôprè̤ thyáphú a ki phyéní̤ Prè̤dônyǎphú Juda dố a vǐkyǎ kyǎ a tè̤phyétè̤me̤ yětôprè̤ akhǎlé̤ nuô, dyéluô̌htya pé̤ pè̤ khǒnyá̤. Juda ma a thyěhò́ rò a cuố dûhò́ klyá dố a tǒkò cuố ná lǔ nuôhò́.”
25 para assumir este ministério apostólico que Judas abandonou, indo para o lugar que lhe era devido".
26 Htuô̌rò thyáphú èthǐ ki nwóhtya dố yěthè́nyě̤ aklè̌ tôprè̤ nuôrò èthǐ bò́ lahyǎ tè̤byǎbwí tôcô rò a tǎ̤tǒ dố Mathia rò ǔ sunuô̌ tố̤kuô̌ è dố Prè̤dônyǎphú shyétôprè̤ aplò́amṳyě akǔ.
26 Então tiraram sortes, e a sorte caiu sobre Matias; assim, ele foi acrescentado aos onze apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.