Atos 1
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NTLH
1 Thárádu Theophilo, cáhtya bí Byacè Jesǔ me̤ Cò́marya atè̤me̤ nuôtônyě rò a tuố̤dố Cò́marya è́ka̤ kahtya lǔ nuôtônyě ari-akyǎ ná a tè̤ithyóithya lò̌꤮ plǐ tahenuô vǎ rǎmárǎdyǎ htuô̌lò̌hò́ dố li aré̤lố nuôtôba akǔ hò́.
1 Prezado Teófilo, No primeiro livro que escrevi, contei tudo o que Jesus fez e ensinou, desde o começo do seu trabalho
2 Bí ǔ è́ka̤ kahtya tyahí è dố mò́khu híto nuô, dố Thè́ Sǎsè̌ Byacè a tè̤pro̤tè̤prya̤ akhu-akhyěrò a mekyǎ a Prè̤dônyǎphú dố a nwóhtya htuô̌hò́ lǔ nuôtahe ná èthǐ ki bè me̤tè̤ tahe ari-akyǎ.
2 até o dia em que ele foi levado para o céu. Antes de ir para o céu, ele deu ordens, pelo poder do Espírito Santo, aos homens que ele havia escolhido como apóstolos .
3 A khyáthyěhtuô̌ ané̤ rò a ihtòhtwǒprè̤ ka̤khyě dố tè̤thyě htuô̌rò dốkhyě anyě lwǐ̤shyě akǔnuô, a dyéluô̌ pé̤ ané̤ ná a khǒpacè̤̌ tahe è́phuốlǎ, htuô̌rò a hésodônyǎ pé̤ èthǐ ná Cò́marya ahtyěaké̤ ari-akyǎ. A khǒpacè̤̌ tahe myáhtye è rò athè́plò rare pǎ lahyǎ to. Èthǐ zṳ̂́e sǎprè̤́nyacè̌ cò́ ná a htwǒprè̤ má̤lakǒ cò́.
3 Depois da sua morte, Jesus apareceu a eles de muitas maneiras, durante quarenta dias, provando, sem deixar dúvida nenhuma, que estava vivo. Os apóstolos viram Jesus, e ele conversava com eles a respeito do Reino de Deus .
4 Tôphuốkhè̌ bí a eǒ tố̤kuô̌ ná a khǒpacè̤̌ yětahe akhè̌nuô, a mekyǎ èthǐ, “Htecuốkyǎ tǎ lahyǎ hí dố Jerusalem vǐ̤yě akǔnuô tǎ hímé̤. Opò̤́tadû lahyǎ bínuô tuố̤dố thǐ ní̤bè shyězṳ́ dố vǎ héso-one htuô̌hò́ thǐ ná vǎphè̌ ò́lya̤ dố a ki dyé thǐ pǎnuô ní꤮.”
4 Um dia, quando estava com os apóstolos, Jesus deu esta ordem:
5 Htuô̌to a hépó̤ èthǐ, “Giovanni plwǒ pé̤ ǔ ná htyě, manárò nyě̤tyato pǎnuô ǔ ki plwǒ pé̤ thǐ ná Thè́ Sǎsè̌ Byacè pǎ.”
5 Pois, de fato, João batizou com água, mas daqui a poucos dias vocês serão batizados com o Espírito Santo.
6 Bí Prè̤dônyǎphú tahe hyǎ myáhtye tǎ̤sû khyěthyá lǔ dố Jesǔ o akhè̌nuô, a sudyǎ Jesǔ, “Byacè, khǒnyá̤yěma shuốkhè̌ bèhò́ dố nè̤ kíré̤ dyéka̤khyě hò́ Israelphú tahe ahtyěké̤ nuô hò́ è̌?”
6 Certa vez, os apóstolos estavam reunidos com Jesus. Então lhe perguntaram: — É agora que o senhor vai devolver o
7 Rò Jesǔ hésû èthǐ, “Tè̤shuốtè̤khè̌ ná mò̤́nyěmò̤́thè̌ tahe nuôma a htwǒhtyadû ná phè̌ a taryěshyosò̌ prè́. A ki htwǒhtya bíkhè̌tě pǎ nuôma, thǐ lo thè́gně má̤to.
7 Jesus respondeu:
8 Manárò bí Thè́ Sǎsè̌ Byacè hyǎlya̤hò́ dố thǐlo̤ pǎ akhè̌nuô, thǐ ki lốbǎ ná tè̤shyotè̤sò̌ pǎ rò thǐ ki htwǒhtya pé̤ vǎ prè̤khyáthè́ tahe dố vǐ̤ Jerusalem akǔ, ná Juda tôké̤꤮ lè̤̌, ná Samaria ké̤ htuô̌to a ki tuố̤ cò́dố hekhusǐba lò̌ cò́ pǎ,” a héphúnuô.
8 Porém, quando o Espírito Santo descer sobre vocês, vocês receberão poder e serão minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judeia e Samaria e até nos lugares mais distantes da terra.
9 Jesǔ hébè htuô̌rò bí a khǒpacè̤̌ tahe tṳ́htyamyá è akhè̌nuô, Cò́marya è́ka̤ kahtyakyǎ lǔ dố mò́khu. Ò́luố̤ tôba kuô̌bíkyǎ lǔ rò èthǐ myáhtye pǎ lǔ to.
9 Depois de ter dito isso, Jesus foi levado para o céu diante deles. Então uma nuvem o cobriu, e eles não puderam vê-lo mais.
10 Bí èthǐ tṳ́htya sǒtapa̤ pǎ dố mò́lè̤̌ akhè̌nuô, kayǎthè́nyě̤ kû̌thyání̤ hyeca̤bǔ rò hyǎokahtò htyaluô̌khyé pé̤ dố èthǐ akhǎshyé.
10 Eles ainda estavam olhando firme para o céu enquanto Jesus subia, quando dois homens vestidos de branco apareceram perto deles
11 Rò a hé èthǐ, “Galileaphú thǐ꤮ thǐ cuố ihtòo tṳ́htya lahyǎ dố mò́lè̤̌ bíyě me̤tě? Jesǔ dố thǐ myáhtye ǔ è́ka̤ kahtyakyǎ è dố mò́khu yětôprè̤nuô a ki hyǎlya̤ thyá khyěthyá phú thǐ myáhtye a ka̤kahtya khǒnyá̤yěnuô pǎ.”
11 e disseram: — Homens da Galileia, por que vocês estão aí olhando para o céu? Esse Jesus que estava com vocês e que foi levado para o céu voltará do mesmo modo que vocês o viram subir.
12 Htuô̌rò a khǒpacè̤̌ tahe o dố Oliva sokhu rò a ka̤khyě khyěthyá lahyǎ dố vǐ̤ Jerusalem. Vǐ̤ Jerusalem yěnuôma a oye̤ ná soyě aklǐ zè̤thuô̌thyó ná shyéthuô̌thyó prè́.
12 Então os apóstolos desceram o monte das Oliveiras e voltaram para Jerusalém (o monte fica mais ou menos a um quilômetro da cidade).
13 Èthǐ ka̤tuố̤ dố vǐ̤ Jerusalem akǔ rò a cuốhtyanuô̌ dố hi dố èthǐ lé̤cuốokuố ní̤dyé taplô̤taplyáphú yěnuôtômě dố akhunuô tôtó̤. Rò èthǐ yětahema kryá꤮ ǔpě hérò Petru, Giovanni, Jakomo, Andrea, Philipu, Thomazo, Bartholomeo, Matteo, Alphaeo aphúkhǔ Jakomo, Simonè dố a mo̤ ní̤dyé ahtyěaké̤ yětôprè̤ ná Jakomo aphúkhǔ Juda thǐtahe prè́.
13 Quando chegaram à cidade, eles foram até a sala onde estavam hospedados, a qual ficava no andar de cima da casa. Os apóstolos eram estes: Pedro, João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o nacionalista, e Judas, filho de Tiago.
14 Èthǐ yětahenuô a hyǎ myáhtye tǎ̤sû tǎ̤plò́ tamǒmǒ ná prè̤mò dố aruôtahe ná Jesǔ amuố̤ Maria ná Jesǔ a puố̤prè̤khǔ tahe rò èthǐ kwǐcò́bè̌ ró̤lò̌ lǔ bínuô.
14 Eles sempre se reuniam todos juntos para orar com as mulheres, a mãe de Jesus e os irmãos dele.
15 Tônyěkhè̌nuô, prè̤zṳ̂́etè̤phú dố a phû꤮ o aprè̤ tôzè̤nyě̤shyě yěnuô a hyǎ okúokyá lǔ.
15 Num desses dias de reunião, estavam presentes mais ou menos cento e vinte seguidores de Jesus. Nessa reunião Pedro se levantou e disse:
16 Rò Petru ihtòhé, “Puố̤vyá̤ thǐ꤮, lisǎsè̌ héone htuô̌hò́ Juda dố a zṳ̌ pé̤ ǔ klyá rò a nò̌pṳ̂́ ǔ ná Jesǔ yě ari-akyǎ. Rò Thè́ Sǎsè̌ Byacè nò̌hébè Khwí Davi ná èrièkyǎ yětahe nuôma a tǒbè lốhtyabǎhtya nyǎ prè́.
16 — Meus irmãos, tinha de acontecer aquilo que o Espírito Santo, por meio de Davi, disse nas Escrituras Sagradas a respeito de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus.
17 È ma a otố̤nò́kuô̌ dố pè̤ aplò́amṳkǔ tôprè̤ rò ǔ nwóhtya kuô̌ è dố a ki me̤tố̤kuô̌ tè̤ ná pè̤.”
17 Judas era do nosso grupo e foi escolhido para tomar parte no nosso trabalho.
18 (Rû̌ dố Juda me̤ní̤ dố tè̤mǔmyá̤ricyá̤ akǔ yěnuô a ipri̤ ná prè́ tôlé̤ rò a latǎ̤thyě hò́pò̤́phè́ dyé bínuô rò aphuô̌aprǎ̤ tahe tǎ̤hte lò̌.
18 (Com o dinheiro que tinha recebido pelo seu crime, Judas comprou um terreno. Nesse terreno ele caiu e se arrebentou, e os seus intestinos se esparramaram.
19 Kayǎ o dố vǐ̤ Jerusalem tahe ní̤huô̌ lahyǎ tè̤me̤-ané̤ yě rò a è́ lahyǎ khǎlé̤ yětôpho amwi̤ ná angó̤ ní̤dû. Rò èthǐ è́ ná “Akeldama,” angó̤lasá ma a hé ná “Tè̤thwi ké̤lá̤khu”)
19 Todos os moradores de Jerusalém ficaram sabendo disso. Por isso deram àquele terreno o nome de “Aceldama”, que na língua deles quer dizer “Campo de Sangue.”)
20 “Ǔ rǎo dố Li Htuthè́htya akǔnuô rò a hé,
20 E Pedro continuou: — Isto é o que está escrito no Livro dos Salmos: “Que a casa dele fique abandonada, e ninguém mais more nela!” — E também diz: “Que outra pessoa faça o trabalho que ele fazia!”
23 Rò èthǐ hésoluô̌htya kayǎ thè́nyě̤ dố amwi̤ ná Joseph, kayǎ tahehe è́ lǔ ná Barsabba (Má̤torò Justo) ná Mathia.
23 E foram apresentados dois homens: José, chamado Barsabás, que tinha o apelido de Justo, e Matias.
24 Htuô̌rò èthǐ kwǐcò́bè̌ lahyǎ, “Kố꤮ Byacè꤮ nè̤ thè́gně dûhò́ kayǎ thè́plò a tè̤tane̤ tahe akhu-akhyě, dố kayǎ yěthè́nyě̤ aklè̌nuô nè̤ nwóhtya htuô̌hò́ è bítě tôprè̤,
24 Em seguida oraram, dizendo: — Senhor, tu conheces o coração de todos. Mostra agora qual dos dois escolheste
25 htuô̌to kayǎ dố nè̤ nwóhtya htuô̌hò́ è yětôprè̤ thyáphú a ki phyéní̤ Prè̤dônyǎphú Juda dố a vǐkyǎ kyǎ a tè̤phyétè̤me̤ yětôprè̤ akhǎlé̤ nuô, dyéluô̌htya pé̤ pè̤ khǒnyá̤. Juda ma a thyěhò́ rò a cuố dûhò́ klyá dố a tǒkò cuố ná lǔ nuôhò́.”
25 para trabalhar conosco como apóstolo, pois Judas abandonou este trabalho e foi para o lugar que ele merecia.
26 Htuô̌rò thyáphú èthǐ ki nwóhtya dố yěthè́nyě̤ aklè̌ tôprè̤ nuôrò èthǐ bò́ lahyǎ tè̤byǎbwí tôcô rò a tǎ̤tǒ dố Mathia rò ǔ sunuô̌ tố̤kuô̌ è dố Prè̤dônyǎphú shyétôprè̤ aplò́amṳyě akǔ.
26 Depois fizeram um sorteio para escolher um dos dois. O nome sorteado foi o de Matias, que se juntou ao grupo dos onze apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.