Apocalipse 9
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVT
1 Phúnuôhtuô̌rò bí tanéphú nyǎ̤prè̤ tôprè̤ uốhtya akwo̤ akhè̌nuô, vǎ myáhtye sè tômě latǎ̤ o htuô̌hò́ dố hekhu yě rò ǔ dyé sè yětômě ná krò̌kǔdu krò̌kǔzǎ̤ tôkǔ athò́hti.
1 O quinto anjo tocou sua trombeta, e vi uma estrela que havia caído do céu sobre a terra, e lhe foi dada a chave para o poço do abismo.
2 Sèyě tômě bámǒ krò̌kǔdu krò̌kǔzǎ̤ yětôkǔ rò mikhuôhtya dố akǔ rò a thyácò́ná mikhuôhtya dố mipo̤dukǔ nuô cò́. Mi yǒ khuôhtya akhu-akhyě, tamò̤́ ma akhíkhí, mò́lè̤̌ ma a khíkyǎ lò̌plǐcò́.
2 Quando o poço foi aberto, dele saiu fumaça como de uma imensa fornalha, e a luz do sol e o ar escureceram com a fumaça.
3 Takǐ tahe o dố mikhuôklè̌ zuô̤hte rò a zuô̤hte tǎ̤lò̌ dố hekhu rò ǔ dyé èthǐ atè̤pro̤prya̤ shyosò̌ dố a ki a̤ryǎ̤ ǔ, rò a ki ryǎ̤ thyácò́ná dámè̤ dố hekhuyě tahe a a̤ryǎ̤ ǔ nuô cò́ pǎ.
3 Então da fumaça saíram gafanhotos que desceram sobre a terra, e lhes foi dado poder para ferroarem como escorpiões.
4 Ǔ héone èthǐ ná a bè me̤pyéní̤ mi̤mò̤́ tahe to, thòtò̤̌mò̤́ thíthuô̌ tahe to, thòmò̤́vèbǒ thǐtahe taki꤮ to. Èthǐ bè a̤ prè́tû́ kayǎ dố a o ní̤dyé kuô̌ná Cò́marya atè̤me̤máme̤dyǎ dố a mǎ̤htè́lo̤ to nuôtahe prè́.
4 Receberam ordens para não danificar a vegetação, nem as plantas, nem as árvores, mas apenas as pessoas que não tivessem o selo de Deus na testa.
5 Takǐ yětahenuô, ǔ hé o èthǐ dố a bè me̤thyění̤ kayǎ yětahe to manárò nyǎ̤lè̌ akǔnuô, ǔ nò̌me̤swícyě̤ me̤swícṳ̂ èthǐ ná kayǎ yětahe. Tè̤me̤cyě̤me̤cṳ̂ ǔ yěnuô, a̤ryǎ̤sè̌ thyácò́ná dámè̤ a̤ nuô.
5 Também lhes foi ordenado que não as matassem, mas que as atormentassem por cinco meses, com dor como a da ferroada do escorpião.
6 Yěnyǎ̤lè̌ akǔnuô, kayǎ yětahe ki myápṳ̌ tè̤thyě tadû́rò a myáhtye to. Èthǐ thè́zṳ̂́ thyě tadû́rò tè̤thyě amuố̤phè̌ ki klya taphǎkyǎ èthǐ khǎlé̤ pǎ.
6 Naqueles dias, as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão. Desejarão morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Takǐ tahenuô athyáná tathí tahe dố a o taritaryǎ ané̤ dố a ki sátè̤ agně nuô. Dố èthǐ khuklò́lo̤ nuô a cô ná a klwǒ̤ní̤ khuklwǒ̤htè̌ nuô, htuô̌rò èthǐ mèthè nuô, a cô ná kayǎ mèthè.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos preparados para a batalha. Tinham na cabeça algo semelhante a coroas de ouro, e o rosto parecia humano.
8 Èthǐ khuluô̤ nuô, athyáná prè̤mò tahe akhuluô̤ rò akhukhyě nuô athyáná ǎyǎthǐ tahe akhukhyě.
8 Os cabelos eram como os de mulher, e os dentes, como os de leão.
9 Dố èthǐ taǒlo̤ nuô a cô ná a thyání̤ ca̤tò̤́htè́ rò a plyá̤ adánuô apra̤ kaò̌kathya thyácò́ná ǔ htyasá tè̤sá rò ǔ vè̤́pá̤ pra̤rû́pra̤tè́htya è́ní̤ tathíló̤ tahe nuô cò́.
9 Vestiam uma couraça semelhante ao ferro, e suas asas rugiam como um exército de carruagens correndo para a batalha.
10 Akhǎmí̤ nuô, a thyácò́ná dámè̤nuô rò a a̤ryǎ̤ thyácò́ná dámè̤nuô cò́cò́. Akhǎmí̤ yěnuô, a o ná atè̤ryǎ̤ shyosò̌ dố a ki a̤cyě̤ a̤cṳ̂ ǔ nyǎ̤lè̌ akǔ pǎ.
10 Tinham caudas que ferroavam como escorpiões, e por cinco meses tiveram poder para atormentar as pessoas.
11 Khwí dố a pố èthǐnuô a otôprè̤. È ma tanéphú tôprè̤ dố a pố krò̌kǔdu krò̌kǔzǎ̤ yětôkǔ nuôtôprè̤ hò́. Hebreo angó̤ nuôma amwi̤ ná Abaddon rò Greek angó̤ nuôma, a hé ná Apollyona.
11 Seu rei é o anjo do abismo; seu nome em hebraico é Abadom , e em grego, Apoliom .
12 Tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ aré̤lố tôcô nuôma, a talwókyǎ htuô̌hò́. Yětôcô htuô̌pǎ ma tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ ki hyǎ pó̤ nyě̤cô pǎ.
12 O primeiro terror passou, mas ainda vêm outros dois.
13 Bí tanéphú aprè̤ thuô̌thyó nuôtôprè̤ uốhtya akwo̤ akhè̌nuô, vǎ ní̤huô̌ ngó̤pra̤htya dố tè̤lǔrè̤́htè̌ anò̤ lwǐ̤bǒ akǔ dố a o dố Cò́marya anyěhyǎ nuôtôkhu.
13 O sexto anjo tocou sua trombeta, e ouvi uma voz que vinha das quatro pontas do altar de ouro que está na presença de Deus.
14 Ngó̤ hétǎ̤lya̤ tanéphú aprè̤ thuô̌thyó dố a pṳ̂́ma-oní̤ kwo̤ nuôtôprè̤, “Plwǒhtecuố tanéphú nuôthè́lwǐ̤ dố ǔ cò̌klò̤ma èthǐ dố lyǎ̤muố̤du Euphrate akǔnuô.”
14 A voz disse ao sexto anjo que tinha a trombeta: “Solte os quatro anjos que estão amarrados junto ao grande rio Eufrates”.
15 Tanéphú aprè̤ thuô̌thyó yětôprè̤nuô, a cuố plwǒhtekyǎ tanéphú yěthè́lwǐ̤ rò èthǐ yěnuô, ǔ taritaryǎ one khódû èthǐ dố a ki me̤thyě tǒtû́kyǎ prè̤lu hekhuphú thuô̌pwítôpwí bí tômû̌ akǔ, tônyě akǔ, tôlè̌ akǔ ná tôna akǔ yěnuô pǎ.
15 Então os quatro anjos que haviam sido preparados para aquela hora, dia, mês e ano foram soltos para matar um terço da humanidade.
16 Klyě dố a sidyá tathí tahe a oè́ cò́ bá꤮ těnuô, vǎ ní̤huô̌ ǔ hésopé̤ vǎ ná a o cò́ athǐ nyě̤rí cò́.
16 Ouvi que seu exército era constituído de duzentos milhões de soldados a cavalo.
17 Dố vǎ tè̤myáhtyelwó one akǔyěnuô vǎ myáhtye tathí tahe ná prè̤sidyá lǔ tahe. Èthǐ thyá lahyǎ ca̤tò̤́htè́ tahe dố ali̤ thyácò́ná mi, rò a taphèlò̤, htuô̌rò a byǎ thyácò́ná yathúbyǎ dố ǔ è́ ná salapha nuô cò́. Tathí yětahe akhuklò́ nuô, athyáná ǎyǎthǐ khuklò́ rò dố tathí yětahe akyǎ̤kǔ nuô, mi ná mikhuô tahe ná yathúbyǎ salapha hte lò̌plǐ.
17 Em minha visão, vi os cavalos e os cavaleiros montados neles. Os cavaleiros usavam couraças vermelhas, azul-escuras e amarelas. Os cavalos tinham cabeças como as de leão, e da boca lhes saíam fogo, fumaça e enxofre.
18 Mikyǎ̤hte, mikhuôhte, yathúbyǎ hte dố tathí yětahe akyǎ̤kǔ. Dố tè̤yěthuô̌cô me̤cyě̤me̤cṳ̂ ǔ akhu-akhyě, kayǎ thyě thuô̌pwítôpwí.
18 Um terço da humanidade foi morto por estas três pragas que saíam da boca dos cavalos: fogo, fumaça e enxofre.
19 Me̤těhérò tathí tahe a tè̤pro̤prya̤shyosò̌ dố a ki me̤sè̌ǔ nuô, a o dố èthǐ kyǎ̤kǔ ná akhǎmí̤ alo̤nuô. Akhǎmí̤ tahenuô a khuklò́o rò akhǎmí̤ yětahenuô, athyáná rṳ́ khuklò́, rò a me̤swíme̤sè̌ lò̌plǐ ǔ ná akhǎmí̤ yětahe.
19 O poder dos cavalos estava na boca e na cauda, pois a cauda tinha cabeças como de serpente, com as quais feriam as pessoas.
20 Kayǎ dố a olwókyǎ ná tè̤me̤cyě̤me̤cṳ̂ atè̤ thyěrá̤thyědwǒ yětahenuô, a me̤ plehyǎ tadû ní̤dyépǎ a tè̤mǔmyá̤ricyá̤ nuôtahe. A za̤ ní̤ pé̤ lahyǎ ané̤ to. Èthǐ cò́bè̌ tadûpǎ lahyǎ khǐnékhǐnò̌, prè̤zo̤ dố ǔ me̤ná htè̌, ǔ me̤ná rû̌, ǔ me̤ná talǐ ná lò̤́ ná thò dố a myáhtyecyá̤to, htuô̌rò a ní̤huô̌ cyá̤to, a cuốcyá̤to nuôtahe.
20 Aqueles que não morreram dessas pragas ainda se recusaram a arrepender-se de seus atos perversos. Continuaram a adorar demônios e ídolos feitos de ouro, prata, bronze, pedra e madeira, ídolos que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Htuô̌to èthǐ atè̤me̤thyě prè̤lukayǎ, atè̤me̤ khǐné Thárá e ǔzo̤ tahe, a tè̤cuốthû́ prè̤mòprè̤khǔ ná a tè̤ehuôehí tahenuô, a za̤ ní̤dûkuô̌ pǎ ané̤ tôphuố꤮ to.
21 E não se arrependeram de seus assassinatos, sua feitiçaria, sua imoralidade sexual e seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.