Apocalipse 9
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ARC
1 Phúnuôhtuô̌rò bí tanéphú nyǎ̤prè̤ tôprè̤ uốhtya akwo̤ akhè̌nuô, vǎ myáhtye sè tômě latǎ̤ o htuô̌hò́ dố hekhu yě rò ǔ dyé sè yětômě ná krò̌kǔdu krò̌kǔzǎ̤ tôkǔ athò́hti.
1 E o quinto anjo tocou a trombeta, e vi uma estrela que do céu caiu na terra; e foi-lhe dada a chave do poço do abismo.
2 Sèyě tômě bámǒ krò̌kǔdu krò̌kǔzǎ̤ yětôkǔ rò mikhuôhtya dố akǔ rò a thyácò́ná mikhuôhtya dố mipo̤dukǔ nuô cò́. Mi yǒ khuôhtya akhu-akhyě, tamò̤́ ma akhíkhí, mò́lè̤̌ ma a khíkyǎ lò̌plǐcò́.
2 E abriu o poço do abismo, e subiu fumaça do poço como a fumaça de uma grande fornalha e, com a fumaça do poço, escureceu-se o sol e o ar.
3 Takǐ tahe o dố mikhuôklè̌ zuô̤hte rò a zuô̤hte tǎ̤lò̌ dố hekhu rò ǔ dyé èthǐ atè̤pro̤prya̤ shyosò̌ dố a ki a̤ryǎ̤ ǔ, rò a ki ryǎ̤ thyácò́ná dámè̤ dố hekhuyě tahe a a̤ryǎ̤ ǔ nuô cò́ pǎ.
3 E da fumaça vieram gafanhotos sobre a terra; e foi-lhes dado poder como o poder que têm os escorpiões da terra.
4 Ǔ héone èthǐ ná a bè me̤pyéní̤ mi̤mò̤́ tahe to, thòtò̤̌mò̤́ thíthuô̌ tahe to, thòmò̤́vèbǒ thǐtahe taki꤮ to. Èthǐ bè a̤ prè́tû́ kayǎ dố a o ní̤dyé kuô̌ná Cò́marya atè̤me̤máme̤dyǎ dố a mǎ̤htè́lo̤ to nuôtahe prè́.
4 E foi-lhes dito que não fizessem dano à erva da terra, nem a verdura alguma, nem a árvore alguma, mas somente aos homens que não têm na testa o sinal de Deus.
5 Takǐ yětahenuô, ǔ hé o èthǐ dố a bè me̤thyění̤ kayǎ yětahe to manárò nyǎ̤lè̌ akǔnuô, ǔ nò̌me̤swícyě̤ me̤swícṳ̂ èthǐ ná kayǎ yětahe. Tè̤me̤cyě̤me̤cṳ̂ ǔ yěnuô, a̤ryǎ̤sè̌ thyácò́ná dámè̤ a̤ nuô.
5 E foi-lhes permitido, não que os matassem, mas que por cinco meses os atormentassem; e o seu tormento era semelhante ao tormento do escorpião quando fere o homem.
6 Yěnyǎ̤lè̌ akǔnuô, kayǎ yětahe ki myápṳ̌ tè̤thyě tadû́rò a myáhtye to. Èthǐ thè́zṳ̂́ thyě tadû́rò tè̤thyě amuố̤phè̌ ki klya taphǎkyǎ èthǐ khǎlé̤ pǎ.
6 E naqueles dias os homens buscarão a morte e não a acharão; e desejarão morrer, e a morte fugirá deles.
7 Takǐ tahenuô athyáná tathí tahe dố a o taritaryǎ ané̤ dố a ki sátè̤ agně nuô. Dố èthǐ khuklò́lo̤ nuô a cô ná a klwǒ̤ní̤ khuklwǒ̤htè̌ nuô, htuô̌rò èthǐ mèthè nuô, a cô ná kayǎ mèthè.
7 E o aspecto dos gafanhotos era semelhante ao de cavalos aparelhados para a guerra; e sobre a sua cabeça havia umas como coroas semelhantes ao ouro; e o seu rosto era como rosto de homem.
8 Èthǐ khuluô̤ nuô, athyáná prè̤mò tahe akhuluô̤ rò akhukhyě nuô athyáná ǎyǎthǐ tahe akhukhyě.
8 E tinham cabelos como cabelos de mulher, e os seus dentes eram como de leão.
9 Dố èthǐ taǒlo̤ nuô a cô ná a thyání̤ ca̤tò̤́htè́ rò a plyá̤ adánuô apra̤ kaò̌kathya thyácò́ná ǔ htyasá tè̤sá rò ǔ vè̤́pá̤ pra̤rû́pra̤tè́htya è́ní̤ tathíló̤ tahe nuô cò́.
9 E tinham couraças como couraças de ferro; e o ruído das suas asas era como o ruído de carros, quando muitos cavalos correm ao combate.
10 Akhǎmí̤ nuô, a thyácò́ná dámè̤nuô rò a a̤ryǎ̤ thyácò́ná dámè̤nuô cò́cò́. Akhǎmí̤ yěnuô, a o ná atè̤ryǎ̤ shyosò̌ dố a ki a̤cyě̤ a̤cṳ̂ ǔ nyǎ̤lè̌ akǔ pǎ.
10 E tinham cauda semelhante à dos escorpiões e aguilhão na cauda; e o seu poder era para danificar os homens por cinco meses.
11 Khwí dố a pố èthǐnuô a otôprè̤. È ma tanéphú tôprè̤ dố a pố krò̌kǔdu krò̌kǔzǎ̤ yětôkǔ nuôtôprè̤ hò́. Hebreo angó̤ nuôma amwi̤ ná Abaddon rò Greek angó̤ nuôma, a hé ná Apollyona.
11 E tinham sobre si rei, o anjo do abismo; em hebreu era o seu nome Abadom, e em grego, Apoliom.
12 Tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ aré̤lố tôcô nuôma, a talwókyǎ htuô̌hò́. Yětôcô htuô̌pǎ ma tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ ki hyǎ pó̤ nyě̤cô pǎ.
12 Passado é já um ai; eis que depois disso vêm ainda dois ais.
13 Bí tanéphú aprè̤ thuô̌thyó nuôtôprè̤ uốhtya akwo̤ akhè̌nuô, vǎ ní̤huô̌ ngó̤pra̤htya dố tè̤lǔrè̤́htè̌ anò̤ lwǐ̤bǒ akǔ dố a o dố Cò́marya anyěhyǎ nuôtôkhu.
13 E tocou o sexto anjo a trombeta, e ouvi uma voz que vinha das quatro pontas do altar de ouro que estava diante de Deus,
14 Ngó̤ hétǎ̤lya̤ tanéphú aprè̤ thuô̌thyó dố a pṳ̂́ma-oní̤ kwo̤ nuôtôprè̤, “Plwǒhtecuố tanéphú nuôthè́lwǐ̤ dố ǔ cò̌klò̤ma èthǐ dố lyǎ̤muố̤du Euphrate akǔnuô.”
14 a qual dizia ao sexto anjo, que tinha a trombeta: Solta os quatro anjos que estão presos junto ao grande rio Eufrates.
15 Tanéphú aprè̤ thuô̌thyó yětôprè̤nuô, a cuố plwǒhtekyǎ tanéphú yěthè́lwǐ̤ rò èthǐ yěnuô, ǔ taritaryǎ one khódû èthǐ dố a ki me̤thyě tǒtû́kyǎ prè̤lu hekhuphú thuô̌pwítôpwí bí tômû̌ akǔ, tônyě akǔ, tôlè̌ akǔ ná tôna akǔ yěnuô pǎ.
15 E foram soltos os quatro anjos que estavam preparados para a hora, e dia, e mês, e ano, a fim de matarem a terça parte dos homens.
16 Klyě dố a sidyá tathí tahe a oè́ cò́ bá꤮ těnuô, vǎ ní̤huô̌ ǔ hésopé̤ vǎ ná a o cò́ athǐ nyě̤rí cò́.
16 E o número dos exércitos dos cavaleiros era de duzentos milhões; e ouvi o número deles.
17 Dố vǎ tè̤myáhtyelwó one akǔyěnuô vǎ myáhtye tathí tahe ná prè̤sidyá lǔ tahe. Èthǐ thyá lahyǎ ca̤tò̤́htè́ tahe dố ali̤ thyácò́ná mi, rò a taphèlò̤, htuô̌rò a byǎ thyácò́ná yathúbyǎ dố ǔ è́ ná salapha nuô cò́. Tathí yětahe akhuklò́ nuô, athyáná ǎyǎthǐ khuklò́ rò dố tathí yětahe akyǎ̤kǔ nuô, mi ná mikhuô tahe ná yathúbyǎ salapha hte lò̌plǐ.
17 E assim vi os cavalos nesta visão; e os que sobre eles cavalgavam tinham couraças de fogo, e de jacinto, e de enxofre; e a cabeça dos cavalos era como cabeça de leão; e de sua boca saía fogo, e fumaça, e enxofre.
18 Mikyǎ̤hte, mikhuôhte, yathúbyǎ hte dố tathí yětahe akyǎ̤kǔ. Dố tè̤yěthuô̌cô me̤cyě̤me̤cṳ̂ ǔ akhu-akhyě, kayǎ thyě thuô̌pwítôpwí.
18 Por estas três pragas foi morta a terça parte dos homens, isto é, pelo fogo, pela fumaça e pelo enxofre, que saíam da sua boca.
19 Me̤těhérò tathí tahe a tè̤pro̤prya̤shyosò̌ dố a ki me̤sè̌ǔ nuô, a o dố èthǐ kyǎ̤kǔ ná akhǎmí̤ alo̤nuô. Akhǎmí̤ tahenuô a khuklò́o rò akhǎmí̤ yětahenuô, athyáná rṳ́ khuklò́, rò a me̤swíme̤sè̌ lò̌plǐ ǔ ná akhǎmí̤ yětahe.
19 Porque o poder dos cavalos está na sua boca e na sua cauda, porquanto a sua cauda é semelhante a serpentes e tem cabeça, e com ela danificam.
20 Kayǎ dố a olwókyǎ ná tè̤me̤cyě̤me̤cṳ̂ atè̤ thyěrá̤thyědwǒ yětahenuô, a me̤ plehyǎ tadû ní̤dyépǎ a tè̤mǔmyá̤ricyá̤ nuôtahe. A za̤ ní̤ pé̤ lahyǎ ané̤ to. Èthǐ cò́bè̌ tadûpǎ lahyǎ khǐnékhǐnò̌, prè̤zo̤ dố ǔ me̤ná htè̌, ǔ me̤ná rû̌, ǔ me̤ná talǐ ná lò̤́ ná thò dố a myáhtyecyá̤to, htuô̌rò a ní̤huô̌ cyá̤to, a cuốcyá̤to nuôtahe.
20 E os outros homens, que não foram mortos por estas pragas, não se arrependeram das obras de suas mãos, para não adorarem os demônios e os ídolos de ouro, e de prata, e de bronze, e de pedra, e de madeira, que nem podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Htuô̌to èthǐ atè̤me̤thyě prè̤lukayǎ, atè̤me̤ khǐné Thárá e ǔzo̤ tahe, a tè̤cuốthû́ prè̤mòprè̤khǔ ná a tè̤ehuôehí tahenuô, a za̤ ní̤dûkuô̌ pǎ ané̤ tôphuố꤮ to.
21 E não se arrependeram dos seus homicídios, nem das suas feitiçarias, nem da sua prostituição, nem das suas ladroíces.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.