Apocalipse 5
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs VC
1 Vǎ myáhtye li talǔ tôklǔ o dố prè̤onyǎo dố khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌khu nuôtôprè̤ atakhu cò́htwó nuôtôkyě akǔ. Litalǔ yěnuô, ǔ rǎo lò̌plǐ ná liplò nyě̤khónyě̤kyě lò̌ rò ǔ klè́ícû̌ma lǔ ná tè̤mátè̤dyǎ thuô̌thyótôkuô.
1 Eu vi também, na mão direita do que estava assentado no trono, um livro escrito por dentro e por fora, selado com sete selos.
2 Rò vǎ myáhtye tanéphú hè̌shyoresò̌ dố a è́htǒhtyashyo tôprè̤ rò a dyéthè́gně pé̤ ǔ, “Kayǎ dố a kò caámǒkyǎ pé̤ ǔ tè̤me̤máme̤dyǎ dố ǔ klè́ícû̌ma yětahe rò a bámǒhtya litalǔ yěnuôma ǔpě?”
2 Vi então um anjo vigoroso, que clamava em alta voz: Quem é digno de abrir o livro e desatar os seus selos?
3 Manárò dố mò́khu bèbè, dố hekhu bèbè, dố Luô̤̌ké̤nédò̌ nuô bèbè, litalǔ yěnuô, ǔ caámǒní̤ tôprè̤꤮ to, ǔ hốní̤ tôprè̤꤮ toto.
3 Mas ninguém, nem no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, podia abrir o livro ou examiná-lo.
4 Kayǎ dố a kòná ki bámǒ litalǔyě rò hố ènuô a o tôprè̤꤮ to akhu-akhyě, vǎ nguố̤thyěnguố̤o cò́.
4 Eu chorava muito, porque ninguém fora achado digno de abrir o livro e examiná-lo.
5 Yětôphuốrò dố muố̤prè̤́ tahe aklè̌ tôprè̤nuô, a hé vǎ, “Nguố̤ tǎmé̤, Juda myěcôphú ǎyǎthǐ yětôduô̌, Davi aklwǐlyǎ kalya̤ dǐtû́ yětôprè̤nuô, a ní̤bèhò́ tè̤me̤pé̤ hò́, rò a ki caákyǎ tè̤me̤máme̤dyǎ thuô̌thyótôkuô yě rò a bámǒ pé̤ pè̤ litalǔ yěnuôma aní̤ hò́.”
5 Então um dos Anciãos me falou: Não chores! O Leão da tribo de Judá, o descendente de Davi achou meio de abrir o livro e os sete selos.
6 Bínuôakhè̌ vǎ myáhtye thímíphú tôduô̌ kahtò odố khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌ klǎměkǔ nuôtôpho. Thè́htwǒprè̤ lwǐ̤duô̌ yěnuô ná muố̤prû̌muố̤prè̤́ yětahe otava̤ ní̤lò̌ lǔ. Thímíphú dố a oluô̌htya yětôduô̌nuô a cô ná ǔ me̤thyěnò́ htuô̌hò́ lǔ nuô. Anò̤ o thuô̌thyótôphyǎ, htuô̌rò a mèthèplò o thuô̌thyótôplò, yěma a má̤hò́ Cò́marya a thè́htwǒprè̤ thuô̌thyótômě dố thǔcuố hò́ èthǐ dố khǎlé̤ pwǒ̤꤮ tôpho dố hekhu yěnuôhò́.
6 Eu vi no meio do trono, dos quatro Animais e no meio dos Anciãos um Cordeiro de pé, como que imolado. Tinha ele sete chifres e sete olhos {que são os sete Espíritos de Deus, enviados por toda a terra}.
7 Thímíphú yěnuô, a cuốphyé litalǔ dố a o dố prè̤onyǎo dố khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌ akhu yětôprè̤ atakhu cò́htwó akǔnuô.
7 Veio e recebeu o livro da mão direita do que se assentava no trono.
8 Bí a pṳ̂́maní̤ litalǔyě akhè̌nuô, thè́htwǒprè̤ lwǐ̤duô̌yě ná muố̤prû̌muố̤prè̤́ nyě̤shyě ná thè́lwǐ̤ yě dángṳ̂lya̤ dố thímíphú nuôtôduô̌ a mèthènyě. Èthǐ tôduô̌ ná tôduô̌, tôprè̤ ná tôprè̤ nuô, a ti lé̤dò o htuô̌rò a o ná aběhtè̌ tahe. Běhtè̌ yětahenuô a o bǎ cò́ ná tè̤nuô̤mû́nuô̤sû̌. Tè̤nuô̤mû́nuô̤sû̌ yětahe ma má̤hò́ Cò́marya akayǎ a tè̤kwǐcò́bè̌ nuôtahe hò́.
8 Quando recebeu o livro, os quatro Animais e os vinte e quatro Anciãos prostraram-se diante do Cordeiro, tendo cada um uma cítara e taças de ouro cheias de perfume {que são as orações dos santos}.
9 Èthǐ irǒ li-irǒ athè̌ tôtó̤,
9 Cantavam um cântico novo, dizendo: Tu és digno de receber o livro e de abrir-lhe os selos, porque foste imolado e resgataste para Deus, ao preço de teu sangue, homens de toda tribo, língua, povo e raça;
10 Èthǐ ki me̤ Cò́marya a tè̤phyétè̤me̤ agněnuô, nè̤ dyéhtwǒhtya hò́ èthǐ ná bwídu tahe dố Cò́marya ahtyěaké̤kǔ hò́. Rò èthǐ ki pốtè̤ dố hekhuyě pǎ.”
10 e deles fizeste para nosso Deus um reino de sacerdotes, que reinam sobre a terra.
11 Yětôphuốrò, vǎ myáhtye rò vǎ ní̤huô̌ tanémò́khuphú o dố athǐ dố athǐkǔ rò dyálò̌pé̤ pǎ cò́to yětahe angó̤pra̤htya. Rò èthǐ otava̤ lahyǎ ná khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌ yě ná thè́htwǒprè̤nuô lwǐ̤duô̌ ná muố̤prû̌muố̤prè̤́ nuôtahe.
11 Na minha visão ouvi também, ao redor do trono, dos Animais e dos Anciãos, a voz de muitos anjos, em número de miríades de miríades e de milhares de milhares,
12 Rò èthǐ è́htǒ irǒ shyo lahyǎ,
12 bradando em alta voz: Digno é o Cordeiro imolado de receber o poder, a riqueza, a sabedoria, a força, a glória, a honra e o louvor.
13 Rò vǎ ní̤huô̌ lò̌꤮ tè̤ dố athè́plò htwǒprè̤ o nuôtahe dố a o dố mò́khu tahe bèbè, dố hekhu tahe bèbè, dố helè̤̌ tahe bèbè, dố htyědutava̤ alè̤̌ tahe bèbè, lò̌꤮ tè̤bèbyá o dố mò́lè̤̌ tahenuô bèbè, a irǒhtya rò a hé lahyǎ phúyě,
13 E todas as criaturas que estão no céu, na terra, debaixo da terra e no mar, e tudo que contêm, eu as ouvi clamar: Àquele que se assenta no trono e ao Cordeiro, louvor, honra, glória e poder pelos séculos dos séculos.
14 Thè́htwǒprè̤ yělwǐ̤duô̌ nuô a hésû, “Amèn” htuô̌rò muố̤prû̌muố̤prè̤́ tahe dángṳ̂lya̤ rò cò́bucò́bè̌htya Cò́marya ná thímíphú nuôtôduô̌.
14 E os quatro Animais diziam: Amém! Os Anciãos prostravam-se e adoravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.