Apocalipse 5
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ARA
1 Vǎ myáhtye li talǔ tôklǔ o dố prè̤onyǎo dố khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌khu nuôtôprè̤ atakhu cò́htwó nuôtôkyě akǔ. Litalǔ yěnuô, ǔ rǎo lò̌plǐ ná liplò nyě̤khónyě̤kyě lò̌ rò ǔ klè́ícû̌ma lǔ ná tè̤mátè̤dyǎ thuô̌thyótôkuô.
1 Vi, na mão direita daquele que estava sentado no trono, um livro escrito por dentro e por fora, de todo selado com sete selos.
2 Rò vǎ myáhtye tanéphú hè̌shyoresò̌ dố a è́htǒhtyashyo tôprè̤ rò a dyéthè́gně pé̤ ǔ, “Kayǎ dố a kò caámǒkyǎ pé̤ ǔ tè̤me̤máme̤dyǎ dố ǔ klè́ícû̌ma yětahe rò a bámǒhtya litalǔ yěnuôma ǔpě?”
2 Vi, também, um anjo forte, que proclamava em grande voz: Quem é digno de abrir o livro e de lhe desatar os selos?
3 Manárò dố mò́khu bèbè, dố hekhu bèbè, dố Luô̤̌ké̤nédò̌ nuô bèbè, litalǔ yěnuô, ǔ caámǒní̤ tôprè̤꤮ to, ǔ hốní̤ tôprè̤꤮ toto.
3 Ora, nem no céu, nem sobre a terra, nem debaixo da terra, ninguém podia abrir o livro, nem mesmo olhar para ele;
4 Kayǎ dố a kòná ki bámǒ litalǔyě rò hố ènuô a o tôprè̤꤮ to akhu-akhyě, vǎ nguố̤thyěnguố̤o cò́.
4 e eu chorava muito, porque ninguém foi achado digno de abrir o livro, nem mesmo de olhar para ele.
5 Yětôphuốrò dố muố̤prè̤́ tahe aklè̌ tôprè̤nuô, a hé vǎ, “Nguố̤ tǎmé̤, Juda myěcôphú ǎyǎthǐ yětôduô̌, Davi aklwǐlyǎ kalya̤ dǐtû́ yětôprè̤nuô, a ní̤bèhò́ tè̤me̤pé̤ hò́, rò a ki caákyǎ tè̤me̤máme̤dyǎ thuô̌thyótôkuô yě rò a bámǒ pé̤ pè̤ litalǔ yěnuôma aní̤ hò́.”
5 Todavia, um dos anciãos me disse: Não chores; eis que o Leão da tribo de Judá, a Raiz de Davi, venceu para abrir o livro e os seus sete selos.
6 Bínuôakhè̌ vǎ myáhtye thímíphú tôduô̌ kahtò odố khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌ klǎměkǔ nuôtôpho. Thè́htwǒprè̤ lwǐ̤duô̌ yěnuô ná muố̤prû̌muố̤prè̤́ yětahe otava̤ ní̤lò̌ lǔ. Thímíphú dố a oluô̌htya yětôduô̌nuô a cô ná ǔ me̤thyěnò́ htuô̌hò́ lǔ nuô. Anò̤ o thuô̌thyótôphyǎ, htuô̌rò a mèthèplò o thuô̌thyótôplò, yěma a má̤hò́ Cò́marya a thè́htwǒprè̤ thuô̌thyótômě dố thǔcuố hò́ èthǐ dố khǎlé̤ pwǒ̤꤮ tôpho dố hekhu yěnuôhò́.
6 Então, vi, no meio do trono e dos quatro seres viventes e entre os anciãos, de pé, um Cordeiro como tendo sido morto. Ele tinha sete chifres, bem como sete olhos, que são os sete Espíritos de Deus enviados por toda a terra.
7 Thímíphú yěnuô, a cuốphyé litalǔ dố a o dố prè̤onyǎo dố khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌ akhu yětôprè̤ atakhu cò́htwó akǔnuô.
7 Veio, pois, e tomou o livro da mão direita daquele que estava sentado no trono;
8 Bí a pṳ̂́maní̤ litalǔyě akhè̌nuô, thè́htwǒprè̤ lwǐ̤duô̌yě ná muố̤prû̌muố̤prè̤́ nyě̤shyě ná thè́lwǐ̤ yě dángṳ̂lya̤ dố thímíphú nuôtôduô̌ a mèthènyě. Èthǐ tôduô̌ ná tôduô̌, tôprè̤ ná tôprè̤ nuô, a ti lé̤dò o htuô̌rò a o ná aběhtè̌ tahe. Běhtè̌ yětahenuô a o bǎ cò́ ná tè̤nuô̤mû́nuô̤sû̌. Tè̤nuô̤mû́nuô̤sû̌ yětahe ma má̤hò́ Cò́marya akayǎ a tè̤kwǐcò́bè̌ nuôtahe hò́.
8 e, quando tomou o livro, os quatro seres viventes e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro, tendo cada um deles uma harpa e taças de ouro cheias de incenso, que são as orações dos santos,
9 Èthǐ irǒ li-irǒ athè̌ tôtó̤,
9 e entoavam novo cântico, dizendo: Digno és de tomar o livro e de abrir-lhe os selos, porque foste morto e com o teu sangue compraste para Deus os que procedem de toda tribo, língua, povo e nação
10 Èthǐ ki me̤ Cò́marya a tè̤phyétè̤me̤ agněnuô, nè̤ dyéhtwǒhtya hò́ èthǐ ná bwídu tahe dố Cò́marya ahtyěaké̤kǔ hò́. Rò èthǐ ki pốtè̤ dố hekhuyě pǎ.”
10 e para o nosso Deus os constituíste reino e sacerdotes; e reinarão sobre a terra.
11 Yětôphuốrò, vǎ myáhtye rò vǎ ní̤huô̌ tanémò́khuphú o dố athǐ dố athǐkǔ rò dyálò̌pé̤ pǎ cò́to yětahe angó̤pra̤htya. Rò èthǐ otava̤ lahyǎ ná khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌ yě ná thè́htwǒprè̤nuô lwǐ̤duô̌ ná muố̤prû̌muố̤prè̤́ nuôtahe.
11 Vi e ouvi uma voz de muitos anjos ao redor do trono, dos seres viventes e dos anciãos, cujo número era de milhões de milhões e milhares de milhares,
12 Rò èthǐ è́htǒ irǒ shyo lahyǎ,
12 proclamando em grande voz: Digno é o Cordeiro que foi morto de receber o poder, e riqueza, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e louvor.
13 Rò vǎ ní̤huô̌ lò̌꤮ tè̤ dố athè́plò htwǒprè̤ o nuôtahe dố a o dố mò́khu tahe bèbè, dố hekhu tahe bèbè, dố helè̤̌ tahe bèbè, dố htyědutava̤ alè̤̌ tahe bèbè, lò̌꤮ tè̤bèbyá o dố mò́lè̤̌ tahenuô bèbè, a irǒhtya rò a hé lahyǎ phúyě,
13 Então, ouvi que toda criatura que há no céu e sobre a terra, debaixo da terra e sobre o mar, e tudo o que neles há, estava dizendo: Àquele que está sentado no trono e ao Cordeiro, seja o louvor, e a honra, e a glória, e o domínio pelos séculos dos séculos.
14 Thè́htwǒprè̤ yělwǐ̤duô̌ nuô a hésû, “Amèn” htuô̌rò muố̤prû̌muố̤prè̤́ tahe dángṳ̂lya̤ rò cò́bucò́bè̌htya Cò́marya ná thímíphú nuôtôduô̌.
14 E os quatro seres viventes respondiam: Amém! Também os anciãos prostraram-se e adoraram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.