Apocalipse 5

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Vǎ myáhtye li talǔ tôklǔ o dố prè̤onyǎo dố khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌khu nuôtôprè̤ atakhu cò́htwó nuôtôkyě akǔ. Litalǔ yěnuô, ǔ rǎo lò̌plǐ ná liplò nyě̤khónyě̤kyě lò̌ rò ǔ klè́ícû̌ma lǔ ná tè̤mátè̤dyǎ thuô̌thyótôkuô.
1 E vi na destra do que estava assentado sobre o trono um livro escrito por dentro e por fora, selado com sete selos.
2 Rò vǎ myáhtye tanéphú hè̌shyoresò̌ dố a è́htǒhtyashyo tôprè̤ rò a dyéthè́gně pé̤ ǔ, “Kayǎ dố a kò caámǒkyǎ pé̤ ǔ tè̤me̤máme̤dyǎ dố ǔ klè́ícû̌ma yětahe rò a bámǒhtya litalǔ yěnuôma ǔpě?”
2 E vi um anjo forte, bradando com grande voz: Quem é digno de abrir o livro e de desatar os seus selos?
3 Manárò dố mò́khu bèbè, dố hekhu bèbè, dố Luô̤̌ké̤nédò̌ nuô bèbè, litalǔ yěnuô, ǔ caámǒní̤ tôprè̤꤮ to, ǔ hốní̤ tôprè̤꤮ toto.
3 E ninguém no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, podia abrir o livro, nem olhar para ele.
4 Kayǎ dố a kòná ki bámǒ litalǔyě rò hố ènuô a o tôprè̤꤮ to akhu-akhyě, vǎ nguố̤thyěnguố̤o cò́.
4 E eu chorava muito, porque ninguém fora achado digno de abrir o livro, nem de o ler, nem de olhar para ele.
5 Yětôphuốrò dố muố̤prè̤́ tahe aklè̌ tôprè̤nuô, a hé vǎ, “Nguố̤ tǎmé̤, Juda myěcôphú ǎyǎthǐ yětôduô̌, Davi aklwǐlyǎ kalya̤ dǐtû́ yětôprè̤nuô, a ní̤bèhò́ tè̤me̤pé̤ hò́, rò a ki caákyǎ tè̤me̤máme̤dyǎ thuô̌thyótôkuô yě rò a bámǒ pé̤ pè̤ litalǔ yěnuôma aní̤ hò́.”
5 E disse-me um dos anciãos: Não chores; eis aqui o Leão da tribo de Judá, a Raiz de Davi, que venceu para abrir o livro e desatar os seus sete selos.
6 Bínuôakhè̌ vǎ myáhtye thímíphú tôduô̌ kahtò odố khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌ klǎměkǔ nuôtôpho. Thè́htwǒprè̤ lwǐ̤duô̌ yěnuô ná muố̤prû̌muố̤prè̤́ yětahe otava̤ ní̤lò̌ lǔ. Thímíphú dố a oluô̌htya yětôduô̌nuô a cô ná ǔ me̤thyěnò́ htuô̌hò́ lǔ nuô. Anò̤ o thuô̌thyótôphyǎ, htuô̌rò a mèthèplò o thuô̌thyótôplò, yěma a má̤hò́ Cò́marya a thè́htwǒprè̤ thuô̌thyótômě dố thǔcuố hò́ èthǐ dố khǎlé̤ pwǒ̤꤮ tôpho dố hekhu yěnuôhò́.
6 E olhei, e eis que estava no meio do trono e dos quatro animais viventes e entre os anciãos um Cordeiro, como havendo sido morto, e tinha sete pontas e sete olhos, que são os sete Espíritos de Deus enviados a toda a terra.
7 Thímíphú yěnuô, a cuốphyé litalǔ dố a o dố prè̤onyǎo dố khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌ akhu yětôprè̤ atakhu cò́htwó akǔnuô.
7 E veio e tomou o livro da destra do que estava assentado no trono.
8 Bí a pṳ̂́maní̤ litalǔyě akhè̌nuô, thè́htwǒprè̤ lwǐ̤duô̌yě ná muố̤prû̌muố̤prè̤́ nyě̤shyě ná thè́lwǐ̤ yě dángṳ̂lya̤ dố thímíphú nuôtôduô̌ a mèthènyě. Èthǐ tôduô̌ ná tôduô̌, tôprè̤ ná tôprè̤ nuô, a ti lé̤dò o htuô̌rò a o ná aběhtè̌ tahe. Běhtè̌ yětahenuô a o bǎ cò́ ná tè̤nuô̤mû́nuô̤sû̌. Tè̤nuô̤mû́nuô̤sû̌ yětahe ma má̤hò́ Cò́marya akayǎ a tè̤kwǐcò́bè̌ nuôtahe hò́.
8 E, havendo tomado o livro, os quatro animais e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro, tendo todos eles harpas e salvas de ouro cheias de incenso, que são as orações dos santos.
9 Èthǐ irǒ li-irǒ athè̌ tôtó̤,
9 E cantavam um novo cântico, dizendo: Digno és de tomar o livro e de abrir os seus selos, porque foste morto e com o teu sangue compraste para Deus homens de toda tribo, e língua, e povo, e nação;
10 Èthǐ ki me̤ Cò́marya a tè̤phyétè̤me̤ agněnuô, nè̤ dyéhtwǒhtya hò́ èthǐ ná bwídu tahe dố Cò́marya ahtyěaké̤kǔ hò́. Rò èthǐ ki pốtè̤ dố hekhuyě pǎ.”
10 e para o nosso Deus os fizeste reis e sacerdotes; e eles reinarão sobre a terra.
11 Yětôphuốrò, vǎ myáhtye rò vǎ ní̤huô̌ tanémò́khuphú o dố athǐ dố athǐkǔ rò dyálò̌pé̤ pǎ cò́to yětahe angó̤pra̤htya. Rò èthǐ otava̤ lahyǎ ná khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌ yě ná thè́htwǒprè̤nuô lwǐ̤duô̌ ná muố̤prû̌muố̤prè̤́ nuôtahe.
11 E olhei e ouvi a voz de muitos anjos ao redor do trono, e dos animais, e dos anciãos; e era o número deles milhões de milhões e milhares de milhares,
12 Rò èthǐ è́htǒ irǒ shyo lahyǎ,
12 que com grande voz diziam: Digno é o Cordeiro, que foi morto, de receber o poder, e riquezas, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e ações de graças.
13 Rò vǎ ní̤huô̌ lò̌꤮ tè̤ dố athè́plò htwǒprè̤ o nuôtahe dố a o dố mò́khu tahe bèbè, dố hekhu tahe bèbè, dố helè̤̌ tahe bèbè, dố htyědutava̤ alè̤̌ tahe bèbè, lò̌꤮ tè̤bèbyá o dố mò́lè̤̌ tahenuô bèbè, a irǒhtya rò a hé lahyǎ phúyě,
13 E ouvi a toda criatura que está no céu, e na terra, e debaixo da terra, e que está no mar, e a todas as coisas que neles há, dizer: Ao que está assentado sobre o trono e ao Cordeiro sejam dadas ações de graças, e honra, e glória, e poder para todo o sempre.
14 Thè́htwǒprè̤ yělwǐ̤duô̌ nuô a hésû, “Amèn” htuô̌rò muố̤prû̌muố̤prè̤́ tahe dángṳ̂lya̤ rò cò́bucò́bè̌htya Cò́marya ná thímíphú nuôtôduô̌.
14 E os quatro animais diziam: Amém! E os vinte e quatro anciãos prostraram-se e adoraram ao que vive para todo o sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.