Apocalipse 5

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Vǎ myáhtye li talǔ tôklǔ o dố prè̤onyǎo dố khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌khu nuôtôprè̤ atakhu cò́htwó nuôtôkyě akǔ. Litalǔ yěnuô, ǔ rǎo lò̌plǐ ná liplò nyě̤khónyě̤kyě lò̌ rò ǔ klè́ícû̌ma lǔ ná tè̤mátè̤dyǎ thuô̌thyótôkuô.
1 Vi, na mão direita daquele que estava sentado no trono, um livro em forma de rolo escrito por dentro e por fora, e selado com sete selos.
2 Rò vǎ myáhtye tanéphú hè̌shyoresò̌ dố a è́htǒhtyashyo tôprè̤ rò a dyéthè́gně pé̤ ǔ, “Kayǎ dố a kò caámǒkyǎ pé̤ ǔ tè̤me̤máme̤dyǎ dố ǔ klè́ícû̌ma yětahe rò a bámǒhtya litalǔ yěnuôma ǔpě?”
2 Vi, também, um anjo forte, que proclamava com voz forte: — Quem é digno de quebrar os selos e abrir o livro?
3 Manárò dố mò́khu bèbè, dố hekhu bèbè, dố Luô̤̌ké̤nédò̌ nuô bèbè, litalǔ yěnuô, ǔ caámǒní̤ tôprè̤꤮ to, ǔ hốní̤ tôprè̤꤮ toto.
3 Ora, nem no céu, nem sobre a terra, nem debaixo da terra, ninguém podia abrir o livro, nem mesmo olhar para ele.
4 Kayǎ dố a kòná ki bámǒ litalǔyě rò hố ènuô a o tôprè̤꤮ to akhu-akhyě, vǎ nguố̤thyěnguố̤o cò́.
4 E eu chorava muito, porque ninguém foi achado digno de abrir o livro, nem mesmo de olhar para ele.
5 Yětôphuốrò dố muố̤prè̤́ tahe aklè̌ tôprè̤nuô, a hé vǎ, “Nguố̤ tǎmé̤, Juda myěcôphú ǎyǎthǐ yětôduô̌, Davi aklwǐlyǎ kalya̤ dǐtû́ yětôprè̤nuô, a ní̤bèhò́ tè̤me̤pé̤ hò́, rò a ki caákyǎ tè̤me̤máme̤dyǎ thuô̌thyótôkuô yě rò a bámǒ pé̤ pè̤ litalǔ yěnuôma aní̤ hò́.”
5 Então um dos anciãos me disse: — Não chore! Eis que o Leão da tribo de Judá, a Raiz de Davi, venceu para quebrar os sete selos e abrir o livro.
6 Bínuôakhè̌ vǎ myáhtye thímíphú tôduô̌ kahtò odố khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌ klǎměkǔ nuôtôpho. Thè́htwǒprè̤ lwǐ̤duô̌ yěnuô ná muố̤prû̌muố̤prè̤́ yětahe otava̤ ní̤lò̌ lǔ. Thímíphú dố a oluô̌htya yětôduô̌nuô a cô ná ǔ me̤thyěnò́ htuô̌hò́ lǔ nuô. Anò̤ o thuô̌thyótôphyǎ, htuô̌rò a mèthèplò o thuô̌thyótôplò, yěma a má̤hò́ Cò́marya a thè́htwǒprè̤ thuô̌thyótômě dố thǔcuố hò́ èthǐ dố khǎlé̤ pwǒ̤꤮ tôpho dố hekhu yěnuôhò́.
6 Então vi, no meio do trono e dos quatro seres viventes e entre os anciãos, em pé, um Cordeiro que parecia que tinha sido morto. Ele tinha sete chifres, bem como sete olhos, que são os sete espíritos de Deus enviados por toda a terra.
7 Thímíphú yěnuô, a cuốphyé litalǔ dố a o dố prè̤onyǎo dố khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌ akhu yětôprè̤ atakhu cò́htwó akǔnuô.
7 O Cordeiro foi e pegou o livro da mão direita daquele que estava sentado no trono.
8 Bí a pṳ̂́maní̤ litalǔyě akhè̌nuô, thè́htwǒprè̤ lwǐ̤duô̌yě ná muố̤prû̌muố̤prè̤́ nyě̤shyě ná thè́lwǐ̤ yě dángṳ̂lya̤ dố thímíphú nuôtôduô̌ a mèthènyě. Èthǐ tôduô̌ ná tôduô̌, tôprè̤ ná tôprè̤ nuô, a ti lé̤dò o htuô̌rò a o ná aběhtè̌ tahe. Běhtè̌ yětahenuô a o bǎ cò́ ná tè̤nuô̤mû́nuô̤sû̌. Tè̤nuô̤mû́nuô̤sû̌ yětahe ma má̤hò́ Cò́marya akayǎ a tè̤kwǐcò́bè̌ nuôtahe hò́.
8 E, quando ele pegou o livro, os quatro seres viventes e os vinte e quatro anciãos se prostraram diante do Cordeiro, tendo cada um deles uma harpa e taças de ouro cheias de incenso, que são as orações dos santos,
9 Èthǐ irǒ li-irǒ athè̌ tôtó̤,
9 e cantavam um cântico novo, dizendo: “Digno és de pegar o livro e de quebrar os selos, porque foste morto e com o teu sangue compraste para Deus os que procedem de toda tribo, língua, povo e nação
10 Èthǐ ki me̤ Cò́marya a tè̤phyétè̤me̤ agněnuô, nè̤ dyéhtwǒhtya hò́ èthǐ ná bwídu tahe dố Cò́marya ahtyěaké̤kǔ hò́. Rò èthǐ ki pốtè̤ dố hekhuyě pǎ.”
10 e para o nosso Deus os constituíste reino e sacerdotes; e eles reinarão sobre a terra.”
11 Yětôphuốrò, vǎ myáhtye rò vǎ ní̤huô̌ tanémò́khuphú o dố athǐ dố athǐkǔ rò dyálò̌pé̤ pǎ cò́to yětahe angó̤pra̤htya. Rò èthǐ otava̤ lahyǎ ná khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌ yě ná thè́htwǒprè̤nuô lwǐ̤duô̌ ná muố̤prû̌muố̤prè̤́ nuôtahe.
11 Vi e ouvi uma voz de muitos anjos ao redor do trono, dos seres viventes e dos anciãos, cujo número era de milhões de milhões e milhares de milhares,
12 Rò èthǐ è́htǒ irǒ shyo lahyǎ,
12 proclamando com voz forte: “Digno é o Cordeiro que foi morto de receber o poder, a riqueza, a sabedoria, a força, a honra, a glória e o louvor.”
13 Rò vǎ ní̤huô̌ lò̌꤮ tè̤ dố athè́plò htwǒprè̤ o nuôtahe dố a o dố mò́khu tahe bèbè, dố hekhu tahe bèbè, dố helè̤̌ tahe bèbè, dố htyědutava̤ alè̤̌ tahe bèbè, lò̌꤮ tè̤bèbyá o dố mò́lè̤̌ tahenuô bèbè, a irǒhtya rò a hé lahyǎ phúyě,
13 Então ouvi que toda criatura que há no céu e sobre a terra, debaixo da terra e sobre o mar, e tudo o que neles há, estava dizendo: “Àquele que está sentado no trono e ao Cordeiro sejam o louvor, a honra, a glória e o domínio para todo o sempre.”
14 Thè́htwǒprè̤ yělwǐ̤duô̌ nuô a hésû, “Amèn” htuô̌rò muố̤prû̌muố̤prè̤́ tahe dángṳ̂lya̤ rò cò́bucò́bè̌htya Cò́marya ná thímíphú nuôtôduô̌.
14 E os quatro seres viventes respondiam: “Amém!” Também os anciãos se prostraram e adoraram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.