Apocalipse 10

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Phúnuôhtuô̌rò vǎ myáhtye tanéphú a hè̌shyoresò̌ dố aruô tôprè̤ odố mò́khu hyǎlya̤. A kû̌thyá htyaní̤ ò́luố̤ rò htyělamò̤́sá o dố lǔ khuklò́khu. A mèthènuô athyáná tamò̤́ rò a khǎduônuô athyáná miû̌ li̤kathwí hihtû nuô.
1 Então vi outro anjo poderoso descendo do céu, envolto numa nuvem, com um arco-íris sobre a cabeça. Seu rosto brilhava como o sol, e seus pés eram como colunas de fogo.
2 Dố a takhukǔ nuô, a pṳ̂́omaní̤ litalǔphú dố ǔ bámǒ one hò́ lǔ tôklǔ. Akhǎduô cò́htwó tôkhónuô a khè̌tǎ̤ dố htyědutava̤ akhu, rò dố cò́ci tôkhónuô a khè̌tǎ̤ dố khǒlǒkhu.
2 Tinha na mão um livrinho aberto. O anjo pôs o pé direito no mar e o pé esquerdo na terra.
3 Rò a è́htǒ pra̤htyashyo thyácò́ná ǎyǎthǐ tahe kò̤́tangè̤ nuô. Bí a è́htǒhtya htuô̌nuô, shyelya̤ sûpé̤ lǔ thuô̌thyótôhû.
3 Deu um forte grito, como o rugido de um leão, e os sete trovões responderam.
4 Bí shyelya̤ htuô̌ thuô̌thyótôhû akhè̌nuô, vǎ kíré̤ rǎmákyǎ tadû́rò vǎ ní̤huô̌ ngó̤pra̤htya dố mò́khu rò a hé, “Beuốbebíkyǎ shyelya̤ hésoluô̌ ka̤khyěsû nè̤ thuô̌thyó tôhû yěnuô. Rǎmá tǎ è tǎmé̤.”
4 No momento em que os sete trovões falaram, eu estava prestes a escrever, mas ouvi uma voz do céu que disse: “Guarde em segredo as coisas que os sete trovões disseram, e não as escreva”.
5 Bínuôakhè̌ vǎ myáhtye tanéphú dố a kahtòo dố htyědutava̤ akhu ná khǒlǒkhu tôprè̤nuô a zó̤htya atakhu cò́htwó dố mò́khu.
5 Então o anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita para o céu.
6 Rò a byǎlya̤ní̤ ané̤ ná Cò́marya dố a htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ talèkrè́ rò a byálya̤ mò́khu, hekhu, htyědutava̤ ná tè̤lò̌꤮ plǐ o dố akǔ yěnuô tôprè̤ amwi̤. Htuô̌rò tanéphú yětôprè̤nuô a hé, “Tè̤yětahe ki htwǒhtya pǎ nuô anyě̤pǎ nátohò́.
6 Jurou em nome daquele que vive para todo o sempre, que criou os céus, a terra, o mar e tudo que neles há. “Não haverá mais demora”, disse ele.
7 Shyé꤮ tanéphú aprè̤ thuô̌thyótôprè̤ yětôprè̤ ki uốhtya akwo̤ akhè̌pǎnuô, Cò́marya ki me̤lốbǎhtya atè̤ taritaryǎ one tè̤acò́azǎ̤ phú a héso htuô̌hò́ alulé prè̤pro̤ tahe nuô pǎ.”
7 “Quando o sétimo anjo tocar sua trombeta, o plano que Deus manteve em segredo se cumprirá, conforme ele anunciou a seus servos, os profetas.”
8 Ngó̤pra̤htya dố vǎ ní̤huô̌ htuô̌hò́ dố mò́khu yětahenuô, a hébètǎ̤ khyěthyá vǎ rò a hé vǎ phúyě, “Cuốphyé litalǔ dố ǔ bámǒ one htuô̌hò́ dố tanéphú dố a kahtòo dố htyědutava̤ akhu ná khǒlǒkhu nuôtôprè̤ a takhukǔ nuô.”
8 A voz do céu falou novamente comigo: “Vá e pegue o livro aberto da mão do anjo que está em pé sobre o mar e sobre a terra”.
9 Rò vǎ cuố dố tanéphú nuôtôprè̤ a o rò vǎ kwǐ è litalǔphú nuôtôklǔ. Rò a hé vǎ, “Phyé rò e è ní꤮. Dố nè̤ hò́kǔnuô a ki khè pǎ tadû́rò dố nè̤ kyǎ̤kǔnuô a ki sû̌ thyáná vyáhtyě nuô pǎ.”
9 Então me aproximei do anjo e lhe pedi o livrinho. “Pegue-o e coma-o!”, disse ele. “Ele será amargo em seu estômago, embora tenha um sabor doce como mel em sua boca.”
10 Vǎ phyéní̤ litalǔphú dố a takhukǔ yě rò vǎ e. Vǎ e rò dố vǎ kyǎ̤kǔ nuô, asû̌ thyáná vyáhtyě tadû́rò bí vǎ píklǔnuô̌ htuô̌hò́ è akhè̌ nuô, akhè hyǎ dố vǎhò́kǔ.
10 Peguei o livrinho da mão do anjo e o comi. Em minha boca, era doce como mel, mas, quando o engoli, tornou-se amargo em meu estômago.
11 Phúnuôhtuô̌rò ǔ hé vǎ, “Nè̤ bè hépro̤ one khyěthyá pé̤ kayǎ è́prè̤, myěcô è́cô, prè̤hébè khólǔ ngó̤ è́cô ná khwícò́phya è́prè̤ yětahe ari-akyǎ ní꤮.”
11 Então me foi dito: “É necessário que você profetize outra vez a respeito de muitos povos, nações, línguas e reis”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.