Apocalipse 10

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Phúnuôhtuô̌rò vǎ myáhtye tanéphú a hè̌shyoresò̌ dố aruô tôprè̤ odố mò́khu hyǎlya̤. A kû̌thyá htyaní̤ ò́luố̤ rò htyělamò̤́sá o dố lǔ khuklò́khu. A mèthènuô athyáná tamò̤́ rò a khǎduônuô athyáná miû̌ li̤kathwí hihtû nuô.
1 Então vi outro anjo forte, que estava descendo do céu. A sua roupa era uma nuvem, e ele tinha um arco-íris na cabeça. O seu rosto era como o sol, e as pernas eram como colunas de fogo.
2 Dố a takhukǔ nuô, a pṳ̂́omaní̤ litalǔphú dố ǔ bámǒ one hò́ lǔ tôklǔ. Akhǎduô cò́htwó tôkhónuô a khè̌tǎ̤ dố htyědutava̤ akhu, rò dố cò́ci tôkhónuô a khè̌tǎ̤ dố khǒlǒkhu.
2 O anjo tinha um livrinho aberto na mão. Ele pôs o pé direito sobre o mar e o esquerdo, sobre a terra
3 Rò a è́htǒ pra̤htyashyo thyácò́ná ǎyǎthǐ tahe kò̤́tangè̤ nuô. Bí a è́htǒhtya htuô̌nuô, shyelya̤ sûpé̤ lǔ thuô̌thyótôhû.
3 e gritou com voz muito forte, que parecia o rugido de leões. Depois que gritou, os sete trovões responderam com um estrondo.
4 Bí shyelya̤ htuô̌ thuô̌thyótôhû akhè̌nuô, vǎ kíré̤ rǎmákyǎ tadû́rò vǎ ní̤huô̌ ngó̤pra̤htya dố mò́khu rò a hé, “Beuốbebíkyǎ shyelya̤ hésoluô̌ ka̤khyěsû nè̤ thuô̌thyó tôhû yěnuô. Rǎmá tǎ è tǎmé̤.”
4 No momento em que eles falaram, eu ia escrever, mas ouvi uma voz do céu que dizia: — Guarde em segredo o que os sete trovões disseram. Não escreva nada.
5 Bínuôakhè̌ vǎ myáhtye tanéphú dố a kahtòo dố htyědutava̤ akhu ná khǒlǒkhu tôprè̤nuô a zó̤htya atakhu cò́htwó dố mò́khu.
5 Depois o anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita para o céu
6 Rò a byǎlya̤ní̤ ané̤ ná Cò́marya dố a htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ talèkrè́ rò a byálya̤ mò́khu, hekhu, htyědutava̤ ná tè̤lò̌꤮ plǐ o dố akǔ yěnuô tôprè̤ amwi̤. Htuô̌rò tanéphú yětôprè̤nuô a hé, “Tè̤yětahe ki htwǒhtya pǎ nuô anyě̤pǎ nátohò́.
6 e fez um juramento em nome de Deus, que vive para todo o sempre, que criou o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles. O juramento foi este: — Não vai demorar mais.
7 Shyé꤮ tanéphú aprè̤ thuô̌thyótôprè̤ yětôprè̤ ki uốhtya akwo̤ akhè̌pǎnuô, Cò́marya ki me̤lốbǎhtya atè̤ taritaryǎ one tè̤acò́azǎ̤ phú a héso htuô̌hò́ alulé prè̤pro̤ tahe nuô pǎ.”
7 Quando o sétimo anjo tocar a trombeta, Deus cumprirá o seu plano secreto, como anunciou aos seus servos , os profetas .
8 Ngó̤pra̤htya dố vǎ ní̤huô̌ htuô̌hò́ dố mò́khu yětahenuô, a hébètǎ̤ khyěthyá vǎ rò a hé vǎ phúyě, “Cuốphyé litalǔ dố ǔ bámǒ one htuô̌hò́ dố tanéphú dố a kahtòo dố htyědutava̤ akhu ná khǒlǒkhu nuôtôprè̤ a takhukǔ nuô.”
8 Então a voz do céu que eu tinha ouvido falou outra vez comigo, dizendo: — Vá até o anjo que está em pé sobre o mar e sobre a terra e pegue o livro aberto que ele tem na mão.
9 Rò vǎ cuố dố tanéphú nuôtôprè̤ a o rò vǎ kwǐ è litalǔphú nuôtôklǔ. Rò a hé vǎ, “Phyé rò e è ní꤮. Dố nè̤ hò́kǔnuô a ki khè pǎ tadû́rò dố nè̤ kyǎ̤kǔnuô a ki sû̌ thyáná vyáhtyě nuô pǎ.”
9 Eu fui e pedi ao anjo o livrinho, e ele me disse: — Pegue o livrinho e coma-o. No seu estômago ele ficará azedo, mas na sua boca será doce como mel.
10 Vǎ phyéní̤ litalǔphú dố a takhukǔ yě rò vǎ e. Vǎ e rò dố vǎ kyǎ̤kǔ nuô, asû̌ thyáná vyáhtyě tadû́rò bí vǎ píklǔnuô̌ htuô̌hò́ è akhè̌ nuô, akhè hyǎ dố vǎhò́kǔ.
10 Aí peguei o livrinho da mão do anjo e o comi, e na minha boca ele era doce como mel. Mas, depois que o engoli, o meu estômago ficou azedo.
11 Phúnuôhtuô̌rò ǔ hé vǎ, “Nè̤ bè hépro̤ one khyěthyá pé̤ kayǎ è́prè̤, myěcô è́cô, prè̤hébè khólǔ ngó̤ è́cô ná khwícò́phya è́prè̤ yětahe ari-akyǎ ní꤮.”
11 Então me disseram: — Você precisa anunciar outra vez a mensagem de Deus a respeito de muitas nações, raças, línguas e reis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.