Apocalipse 10
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ARIB
1 Phúnuôhtuô̌rò vǎ myáhtye tanéphú a hè̌shyoresò̌ dố aruô tôprè̤ odố mò́khu hyǎlya̤. A kû̌thyá htyaní̤ ò́luố̤ rò htyělamò̤́sá o dố lǔ khuklò́khu. A mèthènuô athyáná tamò̤́ rò a khǎduônuô athyáná miû̌ li̤kathwí hihtû nuô.
1 E vi outro anjo forte que descia do céu, vestido de uma nuvem; por cima da sua cabeça estava o arco-íris; o seu rosto era como o sol, e os seus pés como colunas de fogo,
2 Dố a takhukǔ nuô, a pṳ̂́omaní̤ litalǔphú dố ǔ bámǒ one hò́ lǔ tôklǔ. Akhǎduô cò́htwó tôkhónuô a khè̌tǎ̤ dố htyědutava̤ akhu, rò dố cò́ci tôkhónuô a khè̌tǎ̤ dố khǒlǒkhu.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra,
3 Rò a è́htǒ pra̤htyashyo thyácò́ná ǎyǎthǐ tahe kò̤́tangè̤ nuô. Bí a è́htǒhtya htuô̌nuô, shyelya̤ sûpé̤ lǔ thuô̌thyótôhû.
3 e clamou com grande voz, assim como ruge o leão; e quando clamou, os sete trovões fizeram soar as suas vozes.
4 Bí shyelya̤ htuô̌ thuô̌thyótôhû akhè̌nuô, vǎ kíré̤ rǎmákyǎ tadû́rò vǎ ní̤huô̌ ngó̤pra̤htya dố mò́khu rò a hé, “Beuốbebíkyǎ shyelya̤ hésoluô̌ ka̤khyěsû nè̤ thuô̌thyó tôhû yěnuô. Rǎmá tǎ è tǎmé̤.”
4 Quando os sete trovões acabaram de soar eu já ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, que dizia: Sela o que os sete trovões falaram, e não o escrevas.
5 Bínuôakhè̌ vǎ myáhtye tanéphú dố a kahtòo dố htyědutava̤ akhu ná khǒlǒkhu tôprè̤nuô a zó̤htya atakhu cò́htwó dố mò́khu.
5 O anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita ao céu,
6 Rò a byǎlya̤ní̤ ané̤ ná Cò́marya dố a htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ talèkrè́ rò a byálya̤ mò́khu, hekhu, htyědutava̤ ná tè̤lò̌꤮ plǐ o dố akǔ yěnuô tôprè̤ amwi̤. Htuô̌rò tanéphú yětôprè̤nuô a hé, “Tè̤yětahe ki htwǒhtya pǎ nuô anyě̤pǎ nátohò́.
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o qual criou o céu e o que nele há, e a terra e o que nela há, e o mar e o que nele há, que não haveria mais demora,
7 Shyé꤮ tanéphú aprè̤ thuô̌thyótôprè̤ yětôprè̤ ki uốhtya akwo̤ akhè̌pǎnuô, Cò́marya ki me̤lốbǎhtya atè̤ taritaryǎ one tè̤acò́azǎ̤ phú a héso htuô̌hò́ alulé prè̤pro̤ tahe nuô pǎ.”
7 mas que nos dias da voz do sétimo anjo, quando este estivesse para tocar a trombeta, se cumpriria o mistério de Deus, como anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Ngó̤pra̤htya dố vǎ ní̤huô̌ htuô̌hò́ dố mò́khu yětahenuô, a hébètǎ̤ khyěthyá vǎ rò a hé vǎ phúyě, “Cuốphyé litalǔ dố ǔ bámǒ one htuô̌hò́ dố tanéphú dố a kahtòo dố htyědutava̤ akhu ná khǒlǒkhu nuôtôprè̤ a takhukǔ nuô.”
8 A voz que eu do céu tinha ouvido tornou a falar comigo, e disse: Vai, e toma o livro que está aberto na mão do anjo que se acha em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Rò vǎ cuố dố tanéphú nuôtôprè̤ a o rò vǎ kwǐ è litalǔphú nuôtôklǔ. Rò a hé vǎ, “Phyé rò e è ní꤮. Dố nè̤ hò́kǔnuô a ki khè pǎ tadû́rò dố nè̤ kyǎ̤kǔnuô a ki sû̌ thyáná vyáhtyě nuô pǎ.”
9 E fui ter com o anjo e lhe pedi que me desse o livrinho. Disse-me ele: Toma-o, e come-o; ele fará amargo o teu ventre, mas na tua boca será doce como mel.
10 Vǎ phyéní̤ litalǔphú dố a takhukǔ yě rò vǎ e. Vǎ e rò dố vǎ kyǎ̤kǔ nuô, asû̌ thyáná vyáhtyě tadû́rò bí vǎ píklǔnuô̌ htuô̌hò́ è akhè̌ nuô, akhè hyǎ dố vǎhò́kǔ.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo, e o comi; e na minha boca era doce como mel; mas depois que o comi, o meu ventre ficou amargo.
11 Phúnuôhtuô̌rò ǔ hé vǎ, “Nè̤ bè hépro̤ one khyěthyá pé̤ kayǎ è́prè̤, myěcô è́cô, prè̤hébè khólǔ ngó̤ è́cô ná khwícò́phya è́prè̤ yětahe ari-akyǎ ní꤮.”
11 Então me disseram: Importa que profetizes outra vez a muitos povos, e nações, e línguas, e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.