Apocalipse 10
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NAA
1 Phúnuôhtuô̌rò vǎ myáhtye tanéphú a hè̌shyoresò̌ dố aruô tôprè̤ odố mò́khu hyǎlya̤. A kû̌thyá htyaní̤ ò́luố̤ rò htyělamò̤́sá o dố lǔ khuklò́khu. A mèthènuô athyáná tamò̤́ rò a khǎduônuô athyáná miû̌ li̤kathwí hihtû nuô.
1 Vi outro anjo forte descendo do céu, envolto em nuvem, com o arco-íris por cima de sua cabeça. O rosto dele era como o sol, e as pernas eram como colunas de fogo.
2 Dố a takhukǔ nuô, a pṳ̂́omaní̤ litalǔphú dố ǔ bámǒ one hò́ lǔ tôklǔ. Akhǎduô cò́htwó tôkhónuô a khè̌tǎ̤ dố htyědutava̤ akhu, rò dố cò́ci tôkhónuô a khè̌tǎ̤ dố khǒlǒkhu.
2 O anjo tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o pé direito sobre o mar e o pé esquerdo sobre a terra
3 Rò a è́htǒ pra̤htyashyo thyácò́ná ǎyǎthǐ tahe kò̤́tangè̤ nuô. Bí a è́htǒhtya htuô̌nuô, shyelya̤ sûpé̤ lǔ thuô̌thyótôhû.
3 e gritou com voz forte, como ruge um leão. E, quando ele gritou, os sete trovões fizeram soar as suas próprias vozes.
4 Bí shyelya̤ htuô̌ thuô̌thyótôhû akhè̌nuô, vǎ kíré̤ rǎmákyǎ tadû́rò vǎ ní̤huô̌ ngó̤pra̤htya dố mò́khu rò a hé, “Beuốbebíkyǎ shyelya̤ hésoluô̌ ka̤khyěsû nè̤ thuô̌thyó tôhû yěnuô. Rǎmá tǎ è tǎmé̤.”
4 Logo que os sete trovões falaram, eu ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, dizendo: — Guarde em segredo as coisas que os sete trovões falaram. Não escreva nada.
5 Bínuôakhè̌ vǎ myáhtye tanéphú dố a kahtòo dố htyědutava̤ akhu ná khǒlǒkhu tôprè̤nuô a zó̤htya atakhu cò́htwó dố mò́khu.
5 Então o anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita para o céu
6 Rò a byǎlya̤ní̤ ané̤ ná Cò́marya dố a htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ talèkrè́ rò a byálya̤ mò́khu, hekhu, htyědutava̤ ná tè̤lò̌꤮ plǐ o dố akǔ yěnuô tôprè̤ amwi̤. Htuô̌rò tanéphú yětôprè̤nuô a hé, “Tè̤yětahe ki htwǒhtya pǎ nuô anyě̤pǎ nátohò́.
6 e jurou por aquele que vive para todo o sempre, o mesmo que criou o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há, dizendo: — Já não haverá demora,
7 Shyé꤮ tanéphú aprè̤ thuô̌thyótôprè̤ yětôprè̤ ki uốhtya akwo̤ akhè̌pǎnuô, Cò́marya ki me̤lốbǎhtya atè̤ taritaryǎ one tè̤acò́azǎ̤ phú a héso htuô̌hò́ alulé prè̤pro̤ tahe nuô pǎ.”
7 mas, nos dias da voz do sétimo anjo, quando ele estiver para tocar a trombeta, então se cumprirá o mistério de Deus, como ele anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Ngó̤pra̤htya dố vǎ ní̤huô̌ htuô̌hò́ dố mò́khu yětahenuô, a hébètǎ̤ khyěthyá vǎ rò a hé vǎ phúyě, “Cuốphyé litalǔ dố ǔ bámǒ one htuô̌hò́ dố tanéphú dố a kahtòo dố htyědutava̤ akhu ná khǒlǒkhu nuôtôprè̤ a takhukǔ nuô.”
8 A voz que ouvi, vinda do céu, estava de novo falando comigo e dizendo: — Vá e pegue o livro que se acha aberto na mão do anjo que está em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Rò vǎ cuố dố tanéphú nuôtôprè̤ a o rò vǎ kwǐ è litalǔphú nuôtôklǔ. Rò a hé vǎ, “Phyé rò e è ní꤮. Dố nè̤ hò́kǔnuô a ki khè pǎ tadû́rò dố nè̤ kyǎ̤kǔnuô a ki sû̌ thyáná vyáhtyě nuô pǎ.”
9 Então fui ao anjo, pedindo-lhe que me desse o livrinho. Ele, então, me falou: — Pegue o livrinho e devore-o. No seu estômago ele será amargo, mas na sua boca será doce como mel.
10 Vǎ phyéní̤ litalǔphú dố a takhukǔ yě rò vǎ e. Vǎ e rò dố vǎ kyǎ̤kǔ nuô, asû̌ thyáná vyáhtyě tadû́rò bí vǎ píklǔnuô̌ htuô̌hò́ è akhè̌ nuô, akhè hyǎ dố vǎhò́kǔ.
10 Peguei o livrinho da mão do anjo e o devorei. Na minha boca, era doce como mel; quando, porém, o comi, o meu estômago ficou amargo.
11 Phúnuôhtuô̌rò ǔ hé vǎ, “Nè̤ bè hépro̤ one khyěthyá pé̤ kayǎ è́prè̤, myěcô è́cô, prè̤hébè khólǔ ngó̤ è́cô ná khwícò́phya è́prè̤ yětahe ari-akyǎ ní꤮.”
11 Então me disseram: — É necessário que você ainda profetize a respeito de muitos povos, nações, línguas e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.