Mateus 27
TAFO AYO (KXF) vs NTLH
1 Dœ amazɨ tuu, agbozu tshapa anganga Ndjaba kɔ dœ pe agbozu Ikrizia ngbɔtœ endje ga tœnœ kœwa o'o ndœ kœwo Yisu.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Manda nœ, endje i Yisu ga tœnœ, œ na dœ she yé á za she fœ gbozugo á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Pilato.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Yudasi á tshe za she yɔ œrœ, wu adœke endje wa ngbanga ndœ kœwo Yisu, egerœ gbetshelœ za she, tshe kwa œ gi langere ngendjanœ zazu bale dœ ndjokpa fœ agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe fœ agbozu Ikrizia,
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 yé á pa fœ endje adœke: «Mœ mbœrœ ekperœ, mœ za uzu á tshe mbœmbœrœ ekperœ nene fœ kuzu.» Kashe endje gi fœ she adœke: «'A sœsœ lœnœ nene! Tœnœ kœdœ o'o nœ zœ!»
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Yudasi ko ngendjanœ va ga lœ Tepelo, yé á na kœdu uwu ga lœ ɨgɨ ye ndœ kœwotœ ye.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 Agbozu tshapa anganga Ndjaba rɔ ngendjanœ yé á pa adœke: «Awa akwa nœ azœ yiyindœ nœ adœke a ko mara ngendja ataa ga ugurutœ kœgbɔrœ nœ Tepelo nene, mbœrœ tœnœ á to lœ ngendja indji uzu.»
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Manda kœdjitœ endje, endje za œ yɔ dœ kɨndɨ nœ ayi kœmbœrœ lɔsú mbœrœ kœza tœ tshapa udu nœ agene.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Mbœrœ tœnœ ataa œrrr ga tœ kpesheke, ɨ'ɨrɨ kɨndɨnœ asœmœ kœdœ: «Kɨndɨ indji uzu.»
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 Yé œ mbœrœtœ endje ataa mbœrœ o'o á ayi kœgbara o'o Yilimiya pa lima kœmbœrœtœ endje, tshe pa adœke: «Endje za ngendja zazu bale dœ ndjokpa, œtœnœ kœdœ ama ngendja á agbolo Israyele wa lima tœ upu nœ ye;
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 yeka á endje za ndœ kɨndɨ nœ ayi kœmbœrœ lɔsú, ɓata á Gbozu vwa lima mœ ndœ kœpandœ nœ.»
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 Yisu ka ɓa utshu gbozugo á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Pilato. Gbozugo yu she adœke: «Œɓœ kœdœ gbozugo nœ Ayuda a?» Yisu gi fœ she adœke: «Œɓœ dá sœ kœpa ataa.»
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Kashe o'o á agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe agbozu Ikrizia sœ kœpa ga pa ye, tshe gigi lima o'o nene.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Pilato pa fœ she adœke: «Ɓœ djidji o'o á endje sœ kœpa ga pa zœ asœ nene a?»
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Tshe gigi lima o'o ndœ nœ bale nene, yé gbozugo za lima ama ye tɨ ɔsɔ.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Dœ lɔndɔ angbo Pake bale dœ bale kɔ, gbozugo sœ lima kœvwara anga ayi kánga bale á ukpulu azu yindœ ye.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 Andaa, endje sœ lima dœ anga ayi kánga á endje para wu lima sœ ye, ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Yisu Barabase.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Pilato yu ukpulu azunœ á endje ngbɔtœ endje ga tœnœ adœke: «Œɗe dá 'e yindœ nœ adœke mœ katœ ye a? Yisu Barabase too Yisu á endje e she Kristu?»
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 Mbœrœ tshe wu lima sœ nœ adœke endje sœ dœ úkú ga tœ ye yeka á za she na tœnœ asœmœ.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Ɔlɔ á Pilato sœ kœwa ngbanganœ ɓa lœ anda kœwa ngbanga, awonœ pa fœ she adœke: «Lili ga lœ o'o nœ uzunœ asœ nene, tshe sœ ndjii. Mbœrœ mœ lu dœ abutshɔ asœ, lɔsu mœ ka mœ mbœrœ she waa.»
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe agbozu Ikrizia sœ kœli ga lœ azu adœke endje katœ Barabase kashe œ wo Yisu.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Gbozugo kpa yu endje adœke: «Œɗe ugurutœ endje bisha á 'e yindœ nœ adœke mœ katœ ye fœ 'e a?.» Endje gi adœke: «Barabase.»
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 Pilato yu endje adœke: «Œrœ gaɗe á mœ kœmbœrœ tœ Yisu á endje e she Kristu a?» Endje para gi adœke: «'E kuru she ga pa kurushi.»
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Pilato yu endje adœke: «Ekperœ gaɗe dá tshe mbœrœ a?» Kashe endje tetœ kœta rawa dœ agbɔ adœke: «'E kuru she ga pa kurushi.»
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Lɔkɔ á tshe wu adœke œne kpa wusœ œrœ á œne mbœrœ nene, tshe su ungu œ djutɔ dœ kane ye utshu ukpulu azu dœ kœpa adœke: «Mœ dœ́dœ́ ayi kumu upu kuzu ye nene; œtœnœ kœdœ upu nœ 'e.» Gbambanœ nene, azu sœ lima kœoma dœ o'onœ waa.
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Azu para gi adœke: «Kaka adœke indji ye sœ ga pa 'a dœ agbolo nœ 'a.»
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Yeka á tshe kœkatœ Barabase, yé manda kœsɔ Yisu dœ ndjapa, tshe za she fœ endje adœke endje kœkuru she ga pa kurushi.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Manda nœ aturugu nœ gbozugo gu dœ Yisu ga lœ gbagba nœ ye, yé ukpulu azu kpa dji she djikpata.
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Endje verœ lœba tœ ye, yé á verœ yɔgbɔdɔ odoro lœba ga tœ ye.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 Endje verœ kpoto nœ ishi ga tœ kumu ye ɓata gbozugo, endje za tshɔngbɔlɔ ga tœ kuni ye, á tetœ kœgote ga utshu ye dœ pe kœmɔ she adœke: «'A bala ɓœ gbozugo nœ Ayuda.»
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 Endje sœ kœtu ngusha ga tœ ye, œ za tshɔngbɔlɔnœ asœmœ á sɔ dœ kumu ye.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Manda kœmɔ she, endje verœ yɔgbɔdɔ lœbanœ tœ ye á gi œne ye ga tœ ye, yé á za she na tœnœ ndœ kœkuru she ga pa kurushi.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Ɓata endje sœ lima kœwuta tœnœ, endje gbɔ uzu tshalakpɨ Sirene, á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Shimu, endje vwa she dœ agbɔ ndœ kœza átá kurushi tœ Yisu.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Endje wuta ga tœ osho á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ Gologota, œ yindœ kœpa adœke «Osho gbayashi kɔrɔ.»
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 Endje sú ipi á endje ngbɔɓa dœ shundɔɗɔ œrœ œ za fœ Yisu adœke tshe ndjo. Tshe dji ɔtshɔnœ kashe tshe yiyi lima ndœ kœndjo tœnœ nene.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Endje kuru she ga pa kurushi yé œ ta wuka mbœrœ kœkurutshelœ lœba nœ ye.
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Manda nœ, endje sœ ga atɨ ɓa zœ mbœrœ kœgbɔndœ ye.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Endje su ádá kœwo she ga pa tsheporo maɓaya yé œ za ga pa kumu ye. O'onœ pa adœke: «Uzu asœ kœdœ Yisu, gbozugo nœ Ayuda.»
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Endje kuru anga aayi angba bisha ga pa kurushi ga ɨndɨrɨ ye; anga ga pa kuni, yé anga ga pa gele ye.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Azu á endje sœ lima kœvwanga tœnœ, sœ kœgu she dœ kœmea kumu endje,
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 yé œ sœ lima kœpa adœke: «Œɓœ á ɓœ pa lima adœke ɓœ ndɨ tshelœ Tepelo yé œ kpa mɔ anganœ manda olo votɔ; œdœ ɓœ kœdœ Gbolo nœ Ndjaba, shetœ zœ dœ tœ zœ yé œ jerœ pa kurushi ga atɨ!»
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 Awa bale, agbozu tshapa anganga Ndjaba, aayi kœyisœ awa akwa œdœ pe agbozu Ikrizia sœ lima kœmɔ she yé œ sœ kœpa adœke:
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 «Tshe she lima anga azu, tshe shetœ ye dœ tœ ye! Œshe kœdœ gbozugo nœ Israyele, tshe jerœ ngɔngɔnœ asœ pa kurushi yé a kœyindœ nœ ga ndœ ye.
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 Tshe za lɔsu ye ga pa Ndjaba yé œ pa ngbɨ adœke: “Œmœ kœdœ Gbolo nœ Ndjaba.” Œdœ Ndjaba kœyindœ ye, tshe she she ngɔngɔnœ asœ!»
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Aayi angba á endje kuru lima endje ga pa kurushi dœ she gu ndje she awa bale dœ mara ataa.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Dœ kakpi ɔlɔ, osho bu kporokoto pa ogo djigi œrrr ga tœ ada ɔlɔ votɔ manda kakpi ɔlɔ.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 Kœwuta ga tœ ada ɔlɔ votɔnœ asœmœ, Yisu ta rawa dœ ɔgbɔ tshama ye adœke: «Eli, Eli, lema sabakatani?» Œ yindœ kœpa adœke: «Ndjaba nœ mœ, Ndjaba nœ mœ, mbœrœ gaɗe á ɓœ katœ mœ tɨ a?»
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Anga azu ugurutœ endjeneke á endje sœ lima kpœtœmœ dji she yé œ pa adœke: «'E dji ka, tshe sœ kœ'e Eliya!»
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Trale, anga uzu bale ugurutœ endje kpa œ nduru ndɔhɔrɔ ga la ikpi vinu yé œ vwele ga tœ kumu wara yeka á yi ga tœ ama ye adœke tshe ndjo.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Anga endje pa adœke: «'E kaka kane! A wu œdœ Eliya œ na kœshe she!»
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Kashe Yisu kpa ta rawa dœ ɔgbɔ tshama ye, yé œ tshu ye.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 Dœ lɔndɔnœ asœmœ, lœba á endje du ɓa lœ Tepelo suru tshelœtœ ye bisha kœto ɓa lafo œrrr ga atɨ. Ɔshɔ turu, tshelœ ogboro badja 'oro,
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 udu kɔrɔ, yé ayindœ Ndjaba ndjoro á endje tshu, kwatœ endje ga lœ soro.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 Manda Ndjaba kœshe Yisu lœ akuzu, manda kœwuta endje lœ udu, endje li ga lœ œyerœ ongbo Yerusaleme, yé á azu ndjoro wu endje ɓa zœ.
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Gbozu tshapa aturugu Roma œdœ aturugu á endje sœ kœgbɔ lima ndœ Yisu dœ she, wu ɔshɔ á turu œdœ œneke kɔ á wuta lima asœmœ, awa za endje tɔpanœ kpuru yé endje pa adœke: «Uzu asœke kœdœ lima adja Gbolo nœ Ndjaba tako.»
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Ayashe ndjoro ka lima zara á sœ kœtondœ osho: Endje te lima mangba Yisu kœto ɓa lœ Galilayi mbœrœ kœmbœrœ akwa fœ she.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Mareya uzu tshalakpɨ Magadala, dœ Mareya ayi Jake dœ Yozefu, œdœ pe ayi agbolo nœ Zebedayi, sœ lima ugurutœ endje.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Dœ adɨla, anga ayi kœgbɔrœ ɓa lœ Arimateyo á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Yozefu yikumu ye; œshe kœdœ ndje lima yambarœ nœ Yisu.
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 Tshe na ga ndœ Pilato yé œ yu she tœ oko Yisu. Yé Pilato za awa adœke endje za fœ she.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Yozefu za oko Yisu œ vwele ga tœnœ dœ ɔtshɔ lœba,
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 yé á za ga lœ tafo udu á tshe totœ kœdji tœnœ ɓa lœ ɔngɔ badja. Manda nœ, tshe vwɨrɨ egerœ badja ga tœ mandanœ yé œ gu da ye.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 Andaa, Mareya uzu Magadala œdœ anga angbɨ Mareyanœ sœ lima ga atɨ ɓa utshu udunœ.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 Olo bale manda nœ, tœnœ kœdœ lima lɔkɔ utshu sabata, agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe Afarisayi na awa bale ga ndœ Pilato.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Endje pa fœ she adœke: «Gbozu, 'a gbe dœ o'o á ayi wala asœ pa lima lɔkɔ á tshe sœpe dœ soro. Tshe pa lima adœke: “Manda olo votɔ, Ndjaba œ she mœ lœ akuzu ye.”
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 Za awa adœke endje gbɔndœ tshapa udu asœ œrrr ga tœ votɔ olo yekane, ete nene ayambarœ nœ ye œ zɨ angba ye, yé œ pa fœ azu adœke: “Ndjaba she lœ akuzu ye.” Yé walanœ asœ œ kpa ropa œneke lima utshunœ ye.»
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Pilato kœpa fœ endje adœke: «Aturugu kœgbɔndœ œrœ dœke. 'E na dœ endje dœ́ endje gbɔndœ tshapa udunœ ɓata á 'e wa asœmœ.»
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Ataa, endje na ga pa udu œ guma mara kœgbɔndœ nœ: Endje ɨvwɨ badjanœ œ tshu dœ mandanœ yé á katœ aturugu ndœ kœgbɔndœ nœ.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.