Mateus 27
TAFO AYO (KXF) vs NAA
1 Dœ amazɨ tuu, agbozu tshapa anganga Ndjaba kɔ dœ pe agbozu Ikrizia ngbɔtœ endje ga tœnœ kœwa o'o ndœ kœwo Yisu.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Manda nœ, endje i Yisu ga tœnœ, œ na dœ she yé á za she fœ gbozugo á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Pilato.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Yudasi á tshe za she yɔ œrœ, wu adœke endje wa ngbanga ndœ kœwo Yisu, egerœ gbetshelœ za she, tshe kwa œ gi langere ngendjanœ zazu bale dœ ndjokpa fœ agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe fœ agbozu Ikrizia,
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 yé á pa fœ endje adœke: «Mœ mbœrœ ekperœ, mœ za uzu á tshe mbœmbœrœ ekperœ nene fœ kuzu.» Kashe endje gi fœ she adœke: «'A sœsœ lœnœ nene! Tœnœ kœdœ o'o nœ zœ!»
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Yudasi ko ngendjanœ va ga lœ Tepelo, yé á na kœdu uwu ga lœ ɨgɨ ye ndœ kœwotœ ye.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Agbozu tshapa anganga Ndjaba rɔ ngendjanœ yé á pa adœke: «Awa akwa nœ azœ yiyindœ nœ adœke a ko mara ngendja ataa ga ugurutœ kœgbɔrœ nœ Tepelo nene, mbœrœ tœnœ á to lœ ngendja indji uzu.»
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Manda kœdjitœ endje, endje za œ yɔ dœ kɨndɨ nœ ayi kœmbœrœ lɔsú mbœrœ kœza tœ tshapa udu nœ agene.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Mbœrœ tœnœ ataa œrrr ga tœ kpesheke, ɨ'ɨrɨ kɨndɨnœ asœmœ kœdœ: «Kɨndɨ indji uzu.»
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Yé œ mbœrœtœ endje ataa mbœrœ o'o á ayi kœgbara o'o Yilimiya pa lima kœmbœrœtœ endje, tshe pa adœke: «Endje za ngendja zazu bale dœ ndjokpa, œtœnœ kœdœ ama ngendja á agbolo Israyele wa lima tœ upu nœ ye;
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 yeka á endje za ndœ kɨndɨ nœ ayi kœmbœrœ lɔsú, ɓata á Gbozu vwa lima mœ ndœ kœpandœ nœ.»
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Yisu ka ɓa utshu gbozugo á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Pilato. Gbozugo yu she adœke: «Œɓœ kœdœ gbozugo nœ Ayuda a?» Yisu gi fœ she adœke: «Œɓœ dá sœ kœpa ataa.»
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Kashe o'o á agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe agbozu Ikrizia sœ kœpa ga pa ye, tshe gigi lima o'o nene.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Pilato pa fœ she adœke: «Ɓœ djidji o'o á endje sœ kœpa ga pa zœ asœ nene a?»
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Tshe gigi lima o'o ndœ nœ bale nene, yé gbozugo za lima ama ye tɨ ɔsɔ.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Dœ lɔndɔ angbo Pake bale dœ bale kɔ, gbozugo sœ lima kœvwara anga ayi kánga bale á ukpulu azu yindœ ye.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Andaa, endje sœ lima dœ anga ayi kánga á endje para wu lima sœ ye, ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Yisu Barabase.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Pilato yu ukpulu azunœ á endje ngbɔtœ endje ga tœnœ adœke: «Œɗe dá 'e yindœ nœ adœke mœ katœ ye a? Yisu Barabase too Yisu á endje e she Kristu?»
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 Mbœrœ tshe wu lima sœ nœ adœke endje sœ dœ úkú ga tœ ye yeka á za she na tœnœ asœmœ.
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Ɔlɔ á Pilato sœ kœwa ngbanganœ ɓa lœ anda kœwa ngbanga, awonœ pa fœ she adœke: «Lili ga lœ o'o nœ uzunœ asœ nene, tshe sœ ndjii. Mbœrœ mœ lu dœ abutshɔ asœ, lɔsu mœ ka mœ mbœrœ she waa.»
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe agbozu Ikrizia sœ kœli ga lœ azu adœke endje katœ Barabase kashe œ wo Yisu.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Gbozugo kpa yu endje adœke: «Œɗe ugurutœ endje bisha á 'e yindœ nœ adœke mœ katœ ye fœ 'e a?.» Endje gi adœke: «Barabase.»
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Pilato yu endje adœke: «Œrœ gaɗe á mœ kœmbœrœ tœ Yisu á endje e she Kristu a?» Endje para gi adœke: «'E kuru she ga pa kurushi.»
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Pilato yu endje adœke: «Ekperœ gaɗe dá tshe mbœrœ a?» Kashe endje tetœ kœta rawa dœ agbɔ adœke: «'E kuru she ga pa kurushi.»
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Lɔkɔ á tshe wu adœke œne kpa wusœ œrœ á œne mbœrœ nene, tshe su ungu œ djutɔ dœ kane ye utshu ukpulu azu dœ kœpa adœke: «Mœ dœ́dœ́ ayi kumu upu kuzu ye nene; œtœnœ kœdœ upu nœ 'e.» Gbambanœ nene, azu sœ lima kœoma dœ o'onœ waa.
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Azu para gi adœke: «Kaka adœke indji ye sœ ga pa 'a dœ agbolo nœ 'a.»
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Yeka á tshe kœkatœ Barabase, yé manda kœsɔ Yisu dœ ndjapa, tshe za she fœ endje adœke endje kœkuru she ga pa kurushi.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Manda nœ aturugu nœ gbozugo gu dœ Yisu ga lœ gbagba nœ ye, yé ukpulu azu kpa dji she djikpata.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Endje verœ lœba tœ ye, yé á verœ yɔgbɔdɔ odoro lœba ga tœ ye.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Endje verœ kpoto nœ ishi ga tœ kumu ye ɓata gbozugo, endje za tshɔngbɔlɔ ga tœ kuni ye, á tetœ kœgote ga utshu ye dœ pe kœmɔ she adœke: «'A bala ɓœ gbozugo nœ Ayuda.»
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Endje sœ kœtu ngusha ga tœ ye, œ za tshɔngbɔlɔnœ asœmœ á sɔ dœ kumu ye.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Manda kœmɔ she, endje verœ yɔgbɔdɔ lœbanœ tœ ye á gi œne ye ga tœ ye, yé á za she na tœnœ ndœ kœkuru she ga pa kurushi.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Ɓata endje sœ lima kœwuta tœnœ, endje gbɔ uzu tshalakpɨ Sirene, á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Shimu, endje vwa she dœ agbɔ ndœ kœza átá kurushi tœ Yisu.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Endje wuta ga tœ osho á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ Gologota, œ yindœ kœpa adœke «Osho gbayashi kɔrɔ.»
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 Endje sú ipi á endje ngbɔɓa dœ shundɔɗɔ œrœ œ za fœ Yisu adœke tshe ndjo. Tshe dji ɔtshɔnœ kashe tshe yiyi lima ndœ kœndjo tœnœ nene.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Endje kuru she ga pa kurushi yé œ ta wuka mbœrœ kœkurutshelœ lœba nœ ye.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Manda nœ, endje sœ ga atɨ ɓa zœ mbœrœ kœgbɔndœ ye.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Endje su ádá kœwo she ga pa tsheporo maɓaya yé œ za ga pa kumu ye. O'onœ pa adœke: «Uzu asœ kœdœ Yisu, gbozugo nœ Ayuda.»
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Endje kuru anga aayi angba bisha ga pa kurushi ga ɨndɨrɨ ye; anga ga pa kuni, yé anga ga pa gele ye.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Azu á endje sœ lima kœvwanga tœnœ, sœ kœgu she dœ kœmea kumu endje,
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 yé œ sœ lima kœpa adœke: «Œɓœ á ɓœ pa lima adœke ɓœ ndɨ tshelœ Tepelo yé œ kpa mɔ anganœ manda olo votɔ; œdœ ɓœ kœdœ Gbolo nœ Ndjaba, shetœ zœ dœ tœ zœ yé œ jerœ pa kurushi ga atɨ!»
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 Awa bale, agbozu tshapa anganga Ndjaba, aayi kœyisœ awa akwa œdœ pe agbozu Ikrizia sœ lima kœmɔ she yé œ sœ kœpa adœke:
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 «Tshe she lima anga azu, tshe shetœ ye dœ tœ ye! Œshe kœdœ gbozugo nœ Israyele, tshe jerœ ngɔngɔnœ asœ pa kurushi yé a kœyindœ nœ ga ndœ ye.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Tshe za lɔsu ye ga pa Ndjaba yé œ pa ngbɨ adœke: “Œmœ kœdœ Gbolo nœ Ndjaba.” Œdœ Ndjaba kœyindœ ye, tshe she she ngɔngɔnœ asœ!»
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Aayi angba á endje kuru lima endje ga pa kurushi dœ she gu ndje she awa bale dœ mara ataa.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Dœ kakpi ɔlɔ, osho bu kporokoto pa ogo djigi œrrr ga tœ ada ɔlɔ votɔ manda kakpi ɔlɔ.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Kœwuta ga tœ ada ɔlɔ votɔnœ asœmœ, Yisu ta rawa dœ ɔgbɔ tshama ye adœke: «Eli, Eli, lema sabakatani?» Œ yindœ kœpa adœke: «Ndjaba nœ mœ, Ndjaba nœ mœ, mbœrœ gaɗe á ɓœ katœ mœ tɨ a?»
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Anga azu ugurutœ endjeneke á endje sœ lima kpœtœmœ dji she yé œ pa adœke: «'E dji ka, tshe sœ kœ'e Eliya!»
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Trale, anga uzu bale ugurutœ endje kpa œ nduru ndɔhɔrɔ ga la ikpi vinu yé œ vwele ga tœ kumu wara yeka á yi ga tœ ama ye adœke tshe ndjo.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Anga endje pa adœke: «'E kaka kane! A wu œdœ Eliya œ na kœshe she!»
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Kashe Yisu kpa ta rawa dœ ɔgbɔ tshama ye, yé œ tshu ye.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Dœ lɔndɔnœ asœmœ, lœba á endje du ɓa lœ Tepelo suru tshelœtœ ye bisha kœto ɓa lafo œrrr ga atɨ. Ɔshɔ turu, tshelœ ogboro badja 'oro,
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 udu kɔrɔ, yé ayindœ Ndjaba ndjoro á endje tshu, kwatœ endje ga lœ soro.
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 Manda Ndjaba kœshe Yisu lœ akuzu, manda kœwuta endje lœ udu, endje li ga lœ œyerœ ongbo Yerusaleme, yé á azu ndjoro wu endje ɓa zœ.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Gbozu tshapa aturugu Roma œdœ aturugu á endje sœ kœgbɔ lima ndœ Yisu dœ she, wu ɔshɔ á turu œdœ œneke kɔ á wuta lima asœmœ, awa za endje tɔpanœ kpuru yé endje pa adœke: «Uzu asœke kœdœ lima adja Gbolo nœ Ndjaba tako.»
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Ayashe ndjoro ka lima zara á sœ kœtondœ osho: Endje te lima mangba Yisu kœto ɓa lœ Galilayi mbœrœ kœmbœrœ akwa fœ she.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Mareya uzu tshalakpɨ Magadala, dœ Mareya ayi Jake dœ Yozefu, œdœ pe ayi agbolo nœ Zebedayi, sœ lima ugurutœ endje.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Dœ adɨla, anga ayi kœgbɔrœ ɓa lœ Arimateyo á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Yozefu yikumu ye; œshe kœdœ ndje lima yambarœ nœ Yisu.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Tshe na ga ndœ Pilato yé œ yu she tœ oko Yisu. Yé Pilato za awa adœke endje za fœ she.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Yozefu za oko Yisu œ vwele ga tœnœ dœ ɔtshɔ lœba,
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 yé á za ga lœ tafo udu á tshe totœ kœdji tœnœ ɓa lœ ɔngɔ badja. Manda nœ, tshe vwɨrɨ egerœ badja ga tœ mandanœ yé œ gu da ye.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Andaa, Mareya uzu Magadala œdœ anga angbɨ Mareyanœ sœ lima ga atɨ ɓa utshu udunœ.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Olo bale manda nœ, tœnœ kœdœ lima lɔkɔ utshu sabata, agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe Afarisayi na awa bale ga ndœ Pilato.
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Endje pa fœ she adœke: «Gbozu, 'a gbe dœ o'o á ayi wala asœ pa lima lɔkɔ á tshe sœpe dœ soro. Tshe pa lima adœke: “Manda olo votɔ, Ndjaba œ she mœ lœ akuzu ye.”
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Za awa adœke endje gbɔndœ tshapa udu asœ œrrr ga tœ votɔ olo yekane, ete nene ayambarœ nœ ye œ zɨ angba ye, yé œ pa fœ azu adœke: “Ndjaba she lœ akuzu ye.” Yé walanœ asœ œ kpa ropa œneke lima utshunœ ye.»
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Pilato kœpa fœ endje adœke: «Aturugu kœgbɔndœ œrœ dœke. 'E na dœ endje dœ́ endje gbɔndœ tshapa udunœ ɓata á 'e wa asœmœ.»
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Ataa, endje na ga pa udu œ guma mara kœgbɔndœ nœ: Endje ɨvwɨ badjanœ œ tshu dœ mandanœ yé á katœ aturugu ndœ kœgbɔndœ nœ.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.