Mateus 27

TAFO AYO (KXF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Dœ amazɨ tuu, agbozu tshapa anganga Ndjaba kɔ dœ pe agbozu Ikrizia ngbɔtœ endje ga tœnœ kœwa o'o ndœ kœwo Yisu.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Manda nœ, endje i Yisu ga tœnœ, œ na dœ she yé á za she fœ gbozugo á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Pilato.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Yudasi á tshe za she yɔ œrœ, wu adœke endje wa ngbanga ndœ kœwo Yisu, egerœ gbetshelœ za she, tshe kwa œ gi langere ngendjanœ zazu bale dœ ndjokpa fœ agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe fœ agbozu Ikrizia,
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 yé á pa fœ endje adœke: «Mœ mbœrœ ekperœ, mœ za uzu á tshe mbœmbœrœ ekperœ nene fœ kuzu.» Kashe endje gi fœ she adœke: «'A sœsœ lœnœ nene! Tœnœ kœdœ o'o nœ zœ!»
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Yudasi ko ngendjanœ va ga lœ Tepelo, yé á na kœdu uwu ga lœ ɨgɨ ye ndœ kœwotœ ye.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Agbozu tshapa anganga Ndjaba rɔ ngendjanœ yé á pa adœke: «Awa akwa nœ azœ yiyindœ nœ adœke a ko mara ngendja ataa ga ugurutœ kœgbɔrœ nœ Tepelo nene, mbœrœ tœnœ á to lœ ngendja indji uzu.»
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Manda kœdjitœ endje, endje za œ yɔ dœ kɨndɨ nœ ayi kœmbœrœ lɔsú mbœrœ kœza tœ tshapa udu nœ agene.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Mbœrœ tœnœ ataa œrrr ga tœ kpesheke, ɨ'ɨrɨ kɨndɨnœ asœmœ kœdœ: «Kɨndɨ indji uzu.»
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Yé œ mbœrœtœ endje ataa mbœrœ o'o á ayi kœgbara o'o Yilimiya pa lima kœmbœrœtœ endje, tshe pa adœke: «Endje za ngendja zazu bale dœ ndjokpa, œtœnœ kœdœ ama ngendja á agbolo Israyele wa lima tœ upu nœ ye;
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 yeka á endje za ndœ kɨndɨ nœ ayi kœmbœrœ lɔsú, ɓata á Gbozu vwa lima mœ ndœ kœpandœ nœ.»
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Yisu ka ɓa utshu gbozugo á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Pilato. Gbozugo yu she adœke: «Œɓœ kœdœ gbozugo nœ Ayuda a?» Yisu gi fœ she adœke: «Œɓœ dá sœ kœpa ataa.»
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Kashe o'o á agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe agbozu Ikrizia sœ kœpa ga pa ye, tshe gigi lima o'o nene.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Pilato pa fœ she adœke: «Ɓœ djidji o'o á endje sœ kœpa ga pa zœ asœ nene a?»
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Tshe gigi lima o'o ndœ nœ bale nene, yé gbozugo za lima ama ye tɨ ɔsɔ.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Dœ lɔndɔ angbo Pake bale dœ bale kɔ, gbozugo sœ lima kœvwara anga ayi kánga bale á ukpulu azu yindœ ye.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Andaa, endje sœ lima dœ anga ayi kánga á endje para wu lima sœ ye, ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Yisu Barabase.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Pilato yu ukpulu azunœ á endje ngbɔtœ endje ga tœnœ adœke: «Œɗe dá 'e yindœ nœ adœke mœ katœ ye a? Yisu Barabase too Yisu á endje e she Kristu?»
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Mbœrœ tshe wu lima sœ nœ adœke endje sœ dœ úkú ga tœ ye yeka á za she na tœnœ asœmœ.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Ɔlɔ á Pilato sœ kœwa ngbanganœ ɓa lœ anda kœwa ngbanga, awonœ pa fœ she adœke: «Lili ga lœ o'o nœ uzunœ asœ nene, tshe sœ ndjii. Mbœrœ mœ lu dœ abutshɔ asœ, lɔsu mœ ka mœ mbœrœ she waa.»
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe agbozu Ikrizia sœ kœli ga lœ azu adœke endje katœ Barabase kashe œ wo Yisu.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Gbozugo kpa yu endje adœke: «Œɗe ugurutœ endje bisha á 'e yindœ nœ adœke mœ katœ ye fœ 'e a?.» Endje gi adœke: «Barabase.»
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Pilato yu endje adœke: «Œrœ gaɗe á mœ kœmbœrœ tœ Yisu á endje e she Kristu a?» Endje para gi adœke: «'E kuru she ga pa kurushi.»
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Pilato yu endje adœke: «Ekperœ gaɗe dá tshe mbœrœ a?» Kashe endje tetœ kœta rawa dœ agbɔ adœke: «'E kuru she ga pa kurushi.»
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Lɔkɔ á tshe wu adœke œne kpa wusœ œrœ á œne mbœrœ nene, tshe su ungu œ djutɔ dœ kane ye utshu ukpulu azu dœ kœpa adœke: «Mœ dœ́dœ́ ayi kumu upu kuzu ye nene; œtœnœ kœdœ upu nœ 'e.» Gbambanœ nene, azu sœ lima kœoma dœ o'onœ waa.
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Azu para gi adœke: «Kaka adœke indji ye sœ ga pa 'a dœ agbolo nœ 'a.»
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Yeka á tshe kœkatœ Barabase, yé manda kœsɔ Yisu dœ ndjapa, tshe za she fœ endje adœke endje kœkuru she ga pa kurushi.
26 — ausente —
27 Manda nœ aturugu nœ gbozugo gu dœ Yisu ga lœ gbagba nœ ye, yé ukpulu azu kpa dji she djikpata.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Endje verœ lœba tœ ye, yé á verœ yɔgbɔdɔ odoro lœba ga tœ ye.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 Endje verœ kpoto nœ ishi ga tœ kumu ye ɓata gbozugo, endje za tshɔngbɔlɔ ga tœ kuni ye, á tetœ kœgote ga utshu ye dœ pe kœmɔ she adœke: «'A bala ɓœ gbozugo nœ Ayuda.»
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Endje sœ kœtu ngusha ga tœ ye, œ za tshɔngbɔlɔnœ asœmœ á sɔ dœ kumu ye.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Manda kœmɔ she, endje verœ yɔgbɔdɔ lœbanœ tœ ye á gi œne ye ga tœ ye, yé á za she na tœnœ ndœ kœkuru she ga pa kurushi.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Ɓata endje sœ lima kœwuta tœnœ, endje gbɔ uzu tshalakpɨ Sirene, á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Shimu, endje vwa she dœ agbɔ ndœ kœza átá kurushi tœ Yisu.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Endje wuta ga tœ osho á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ Gologota, œ yindœ kœpa adœke «Osho gbayashi kɔrɔ.»
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 Endje sú ipi á endje ngbɔɓa dœ shundɔɗɔ œrœ œ za fœ Yisu adœke tshe ndjo. Tshe dji ɔtshɔnœ kashe tshe yiyi lima ndœ kœndjo tœnœ nene.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Endje kuru she ga pa kurushi yé œ ta wuka mbœrœ kœkurutshelœ lœba nœ ye.
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Manda nœ, endje sœ ga atɨ ɓa zœ mbœrœ kœgbɔndœ ye.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Endje su ádá kœwo she ga pa tsheporo maɓaya yé œ za ga pa kumu ye. O'onœ pa adœke: «Uzu asœ kœdœ Yisu, gbozugo nœ Ayuda.»
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Endje kuru anga aayi angba bisha ga pa kurushi ga ɨndɨrɨ ye; anga ga pa kuni, yé anga ga pa gele ye.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Azu á endje sœ lima kœvwanga tœnœ, sœ kœgu she dœ kœmea kumu endje,
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 yé œ sœ lima kœpa adœke: «Œɓœ á ɓœ pa lima adœke ɓœ ndɨ tshelœ Tepelo yé œ kpa mɔ anganœ manda olo votɔ; œdœ ɓœ kœdœ Gbolo nœ Ndjaba, shetœ zœ dœ tœ zœ yé œ jerœ pa kurushi ga atɨ!»
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Awa bale, agbozu tshapa anganga Ndjaba, aayi kœyisœ awa akwa œdœ pe agbozu Ikrizia sœ lima kœmɔ she yé œ sœ kœpa adœke:
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 «Tshe she lima anga azu, tshe shetœ ye dœ tœ ye! Œshe kœdœ gbozugo nœ Israyele, tshe jerœ ngɔngɔnœ asœ pa kurushi yé a kœyindœ nœ ga ndœ ye.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Tshe za lɔsu ye ga pa Ndjaba yé œ pa ngbɨ adœke: “Œmœ kœdœ Gbolo nœ Ndjaba.” Œdœ Ndjaba kœyindœ ye, tshe she she ngɔngɔnœ asœ!»
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Aayi angba á endje kuru lima endje ga pa kurushi dœ she gu ndje she awa bale dœ mara ataa.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Dœ kakpi ɔlɔ, osho bu kporokoto pa ogo djigi œrrr ga tœ ada ɔlɔ votɔ manda kakpi ɔlɔ.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Kœwuta ga tœ ada ɔlɔ votɔnœ asœmœ, Yisu ta rawa dœ ɔgbɔ tshama ye adœke: «Eli, Eli, lema sabakatani?» Œ yindœ kœpa adœke: «Ndjaba nœ mœ, Ndjaba nœ mœ, mbœrœ gaɗe á ɓœ katœ mœ tɨ a?»
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Anga azu ugurutœ endjeneke á endje sœ lima kpœtœmœ dji she yé œ pa adœke: «'E dji ka, tshe sœ kœ'e Eliya!»
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Trale, anga uzu bale ugurutœ endje kpa œ nduru ndɔhɔrɔ ga la ikpi vinu yé œ vwele ga tœ kumu wara yeka á yi ga tœ ama ye adœke tshe ndjo.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Anga endje pa adœke: «'E kaka kane! A wu œdœ Eliya œ na kœshe she!»
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Kashe Yisu kpa ta rawa dœ ɔgbɔ tshama ye, yé œ tshu ye.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Dœ lɔndɔnœ asœmœ, lœba á endje du ɓa lœ Tepelo suru tshelœtœ ye bisha kœto ɓa lafo œrrr ga atɨ. Ɔshɔ turu, tshelœ ogboro badja 'oro,
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 udu kɔrɔ, yé ayindœ Ndjaba ndjoro á endje tshu, kwatœ endje ga lœ soro.
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 Manda Ndjaba kœshe Yisu lœ akuzu, manda kœwuta endje lœ udu, endje li ga lœ œyerœ ongbo Yerusaleme, yé á azu ndjoro wu endje ɓa zœ.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Gbozu tshapa aturugu Roma œdœ aturugu á endje sœ kœgbɔ lima ndœ Yisu dœ she, wu ɔshɔ á turu œdœ œneke kɔ á wuta lima asœmœ, awa za endje tɔpanœ kpuru yé endje pa adœke: «Uzu asœke kœdœ lima adja Gbolo nœ Ndjaba tako.»
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Ayashe ndjoro ka lima zara á sœ kœtondœ osho: Endje te lima mangba Yisu kœto ɓa lœ Galilayi mbœrœ kœmbœrœ akwa fœ she.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Mareya uzu tshalakpɨ Magadala, dœ Mareya ayi Jake dœ Yozefu, œdœ pe ayi agbolo nœ Zebedayi, sœ lima ugurutœ endje.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Dœ adɨla, anga ayi kœgbɔrœ ɓa lœ Arimateyo á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Yozefu yikumu ye; œshe kœdœ ndje lima yambarœ nœ Yisu.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Tshe na ga ndœ Pilato yé œ yu she tœ oko Yisu. Yé Pilato za awa adœke endje za fœ she.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Yozefu za oko Yisu œ vwele ga tœnœ dœ ɔtshɔ lœba,
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 yé á za ga lœ tafo udu á tshe totœ kœdji tœnœ ɓa lœ ɔngɔ badja. Manda nœ, tshe vwɨrɨ egerœ badja ga tœ mandanœ yé œ gu da ye.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Andaa, Mareya uzu Magadala œdœ anga angbɨ Mareyanœ sœ lima ga atɨ ɓa utshu udunœ.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Olo bale manda nœ, tœnœ kœdœ lima lɔkɔ utshu sabata, agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe Afarisayi na awa bale ga ndœ Pilato.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 Endje pa fœ she adœke: «Gbozu, 'a gbe dœ o'o á ayi wala asœ pa lima lɔkɔ á tshe sœpe dœ soro. Tshe pa lima adœke: “Manda olo votɔ, Ndjaba œ she mœ lœ akuzu ye.”
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 Za awa adœke endje gbɔndœ tshapa udu asœ œrrr ga tœ votɔ olo yekane, ete nene ayambarœ nœ ye œ zɨ angba ye, yé œ pa fœ azu adœke: “Ndjaba she lœ akuzu ye.” Yé walanœ asœ œ kpa ropa œneke lima utshunœ ye.»
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Pilato kœpa fœ endje adœke: «Aturugu kœgbɔndœ œrœ dœke. 'E na dœ endje dœ́ endje gbɔndœ tshapa udunœ ɓata á 'e wa asœmœ.»
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Ataa, endje na ga pa udu œ guma mara kœgbɔndœ nœ: Endje ɨvwɨ badjanœ œ tshu dœ mandanœ yé á katœ aturugu ndœ kœgbɔndœ nœ.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.