Marcos 9

TAFO AYO (KXF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yisu kpa mɨndœ nœ fœ endje adœke: «Mœ pa fœ 'e dœ adjapu adœke anga azunœ asœke œ tshu nene utshu kœwu Ogo gbozu nœ Ndjaba kœna dœ gbɔgbɔ.»
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Manda butshɔ mindu dœ bale, Yisu za Petro, Jake œdœ pe Yowane œ ɔ dœ endje ga pa egerœ kaga. Ɓa zœ, tshe fatœ ye dœ ala endje.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Lœba nœ ye wuta tœ imbinœ urrr, uzu bale pa ɔshɔ á tshe li kœdjutɔ lœba ye adœke œ guru atamœ gugu nene.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Eliya œdœ Moyize wuta ga utshu endje, œ ka á sœ kœpa tshama endje dœ Yisu.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Petro pa fœ Yisu adœke: «Ayi kœyisœrœ, œ ga waa adœke a lœpe kpœke! A mɔ anda tande votɔ: Bale fœ ɓœ, bale fœ Moyize yé udunœ bale ndje fœ Eliya.»
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Kashe tshe wuwu lima sœ o'o á tshe sœ kœpa tœnœ nene, awa li lima tœ ye dœ anganœ kɔkɔ asœmœ.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Ondoro jerœ ga pa endje. Ko pe lœ ondoronœ, tshama uzu wu adœke: «Tsheneke kœdœ Gbolo nœ mœ á mœ yindœ ye waa; 'e dji she.»
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Pe kpœtœmœ, ayambarœ nœ ye mesho djikpata tœ endje, œ wuwu uzu bale nene kolœ Yisu kutɨ ye ga ndœ endje.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Ɓata endje sœ lima kœjerœ kaga, Yisu pa fœ endje adœke endje papandœ œrœ kɔ á endje wu fœ uzu bale nene, œrrr Gbolo nœ uzu kœshe bala lœ akuzu yeka á endje kœmɨndœ nœ.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Endje gbɔndœ o'onœ ga lɔsu endje, kashe endje tetœ kœyutœ endje adœke: «Ádá o'o nœ kœshe lœ akuzu kœdœ gaɗe ma a?»
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Yé ayambarœ nœ ye yu she: «Mbœrœ gaɗe á aayi kœyisœ awa akwa pa lima adœke Eliya œ na utshunœ yekane a?»
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Yisu gi o'o fœ endje adœke: «Adjapu, Eliya œ na utshunœ mbœrœ kœguma œrœ kɔkɔ. Ka mbœrœ gaɗe á o'o ama Ndjaba pa liya adœke Gbolo nœ uzu œ wu oyo yé azu œ mbœrœ œrœ kanga fœ she a?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Mœ pa fœ 'e adœke, Eliya na, yé azu mbœrœ fœ she œneke kɔ á endje yi lima ndœ nœ kœli dœ œneke á endje sú ala Buku nœ Ndjaba tœ upu nœ ye.»
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Ɔlɔnœ á Yisu dœ ayambarœ nœ ye votɔ gu ga ndœ udu endje, endje wu azu ndjoro djanga aayi kœyisœ awa akwa á ndje ngbɔtœ endje ga tœnœ yeka á lœ kœshara o'o ugurutœ endje.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Azunœ wu Yisu, lɔsu endje tshi perea yé endje kpa kœbala she.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Yisu yu endje adœke: «O'o gaɗe da 'e lœ kœsharatœ 'e dœ ayambarœnœ lœ kumu nœ a?»
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Anga uzu bale lœ ugurutœ azunœ gi o'o fœ she adœke: «Ayi kœyisœrœ, mœ na dœ gbolo yakoshe nœ mœ fœ ɓœ. Tshe sœ dœ ekpe ɨshirɨ pa ye á mbœrœ adœke tshe papa o'o nene.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Tœ osho kɔ á ekpe ɨshirɨnœ œ za gbolonœ, tshe za she vesho, furutsha œ wuta putu putu lœ ama ye, tshe zɨ tshelœ daji ye ngara ngara yeka á gbɔ kwa kwa kwa ga tœnœ. Mœ yu ayambarœ nœ zœ adœke endje gɔrɔ ekpe ɨshirɨnœ pa ye yeka á endje lili kœgɔrɔ she nene asœmœ.»
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Yisu pa fœ endje adœke: «E'e! 'E sœsœ dœ kœyindœrœ ga ndœ Ndjaba nene a? A lœpe dœ 'e kpœke manda olo koto o? 'E yindœ nœ adœke mœ ru lɔsu mœ mbœrœ 'e manda olo koto o? 'E na dœ gbolonœ fœ mœ.»
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Á endje za she na tœnœ fœ she. Ekpe ɨshirɨnœ wu Yisu œ tetœ kœyaka gbolonœ tœ ɔgbɔnœ. Gbolonœ te ga atɨ, œ vwɨrɨtœ ye nguru nguru lœ ɔshɔ dœ furutsha lœ ama ye putu putu putu.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Yisu yu abanœ adœke: «Ekpe ɨshirɨnœ mbœrœtœ ye manda ungu koto o?» Abanœ gi fœ she adœke: «Pe lœ gbolo ye.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Ekpe ɨshirɨnœ sœ kœgeta she kpala kpala ga tawo, ga langu adœke tshe tshu ye. Kashe wu oyo 'a, œ mbœrœ œneke á li dœ ɓœ.»
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Yisu pa fœ she adœke: «Á kœli dœ mœ a? Œrœ kɔ li kœmbœrœtœ endje fœ uzu tsheneke á tshe kœsœ dœ kœyindœrœ ga ndœ Ndjaba.»
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Pe kpœtœmœ, aba gbolonœ sá rawa adœke: «Mœ sœ dœ kœyindœrœnœ ataa, mbœrœ adœke mœ katœ sharapu!»
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Yisu wu azu kœna ndjoro ga ndœ endje œ nga fœ ekpe ɨshirɨ adœke: «Œɓœ dœ ekpe ɨshirɨ á ɓœ mbœrœ adœke gbolo asœke papa o'o nene, œ djidji o'o nene, mœ vwa ɓœ: Wuta lœ ye, yé kpa kwakwatœ zœ ndœ ye nene!»
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Ekpe ɨshirɨnœ ve rawa, œ gaga gbolo dœ ɔgbɔnœ á wuta. Gbolo yɔrɔtshelœtœ ye œ wuta ɓata uzu á tshe tshutshu. Ukpulu azu á ndje sœ lima tœ œsœnœ pa adœke: «Tshe tshu ye.»
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Kashe Yisu za kane ye, œ tɨ she ga lafo yé tshe ka dœ ada ye.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Yisu li ga sœnda yé ayambarœ nœ ye yu she adœke: «Mbœrœ gaɗe yekane 'a lili má œnœ 'a kœgɔrɔ ekpe ɨshirɨnœ sœmœ nene a?»
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Yé Yisu pa fœ endje adœke: «Kolœ avwala dá li tœ kœgɔrɔ dœ mara ekpe ɨshirɨnœ asœke.»
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Endje áalafo œ sɔ tɔ lœ ogo Galilayi yé Yisu yiyi lima ndœ nœ adœke azu wusœ nœ nene.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 Mbœrœ tshe sœ lima kœyisœ œrœ fœ ayambarœ nœ ye adœke: «Endje ka Gbolo nœ uzu fœ azu adœke ndje wo she yé manda olo votɔ tshe she.»
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Ayambarœnœ djidji lima tshelœ kata o'onœ nene, yé endje sœ lima dœ awa kœyu she.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Endje wuta ɓa lœ Kaparnawumu, œ li ga sœnda. Yisu yu ayambarœ nœ ye: «O'o gaɗe da 'e sœ lima kœvwarandœ nœ na tœnœ tœ ala awa a?»
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Kashe endje lœ ko ko ko, mbœrœ tœ awa, endje sœ lima kœvwarandœ upu adœke œɗe dá dœ egerœ uzu ugurutœ œne kɔ a?
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Yisu sœ ga atɨ, œ e ayambarœ nœ ye kɔkɔ ndjokpa dœ bisha yé œ pa fœ endje adœke: «Uzu kœyindœ kœsœ utshunœ, œ li adœke tshe sœ tœ ndɔngɔlɔnœ. Yé ga panœ, tshe dœ ayi akwa nœ anganœ.»
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Tshe za anga gbolo bale, œ za she tɔ ga ugurutœ endje, œ yi kane ye lœ okoro ye; œ pa fœ endje adœke:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 «Uzu á tshe kœza osho kœsœ fœ aya gbolo mbœrœ ɨ'ɨrɨ mœ, tshe za osho kœsœ fœ adja undu mœ. Yé œshe á tshe kœza osho kœsœ fœ mœ, tshe zaza oshonœ fœ mœ nene, kashe tshe za ndje fœ œshe á tshe vwa mœ.»
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Yowane pa fœ Yisu adœke: «Ayi kœyisœrœ, 'a wu anga uzu bale kœgɔrɔ ekpe ɨshirɨ pa uzu dœ ɨ'ɨrɨ zœ yé 'a kɔ she mbœrœ tshe sœsœ kœsœ dœ azœ awa bale nene.»
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Kashe Yisu gi fœ endje adœke: «'E kɔkɔ she nene! Gbambanœ nene, uzu lili kœmbœrœ afá lœ ɨ'ɨrɨ mœ yé manda nœ œ pa ekpe o'o dœ ɨ'ɨrɨ mœ nene.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Mbœrœ uzu á tshe kœyiyiangba azœ nene, tshe kœdœ uzu nœ azœ.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Yé uzu kɔ á tshe su ungu kœndjoondjo fœ 'e mbœrœ 'e kœdœ azu nœ Kristu, mœ pa fœ 'e adœke; tshe gbɔ adja œrœ tshangbanœ.»
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 «Uzu kɔ á tshe mbœrœ adœke aya gbolo á tshe kœsœ dœ kœyindœrœ ga ndœ mœ li ga lœ ekperœ, œ li adœke endje du egerœ badja ga lœ ɨgɨ ye, œ na dœ́ œ geta she ga la egerœ ungu.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Œ kœsœ adœke kane zœ za ɓœ vwi ga lœ ekperœ, œ li adœke ɓœ ta ye. Œ sœ dœ ɔtshɔnœ adœke ɓœ li ga lœ soro dœ kane zœ bale tœ œsœnœ adœke ɓœ li ga lœ kudu owo dœ kane zœ bibisha. [
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 Ɓa zœ, “angɔzu kœzɨ kote azu tshutshu nene, yé owo ruru nene.”]
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Œdœ ada zœ kœsœ kœyi ɓœ ga lœ ekperœ, vwa ye. Œ sœ dœ ɔtshɔnœ fœ ɓœ kœli ga lœ soro dœ ada zœ bale tœ œsœnœ adœke ɓœ sœpe dœ tœnœ bibisha œ li ga lœ kudu owo. [
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 Ɓa zœ, “angɔzu kœzɨ kote azu tshutshu nene, yé owo ruru nene.”]
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Œdœ ala zœ kœsœ kœyi ɓœ ga lœ ekperœ, tshagavwa ye. Œ sœ dœ ɔtshɔnœ fœ ɓœ kœli ga lœ soro dœ tshakala ala zœ bale tœ œsœnœ adœke ɓœ wu oyo dœ tœnœ bibisha lœ kudu owo.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Ɓa zœ, angɔzu á ndje zɨ ɔkɔ azu tshutshu nene yé owo ruru ɓa lima nene.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Gbambanœ nene, endje yamba uzu kɔ dœ owo ɓata á endje yamba ndje dɔngɔ kɔ dœ ɨngbɨrɨ.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 «Ɨngbɨrɨ kœdœ ɔtshɔrœ kashe œ kœtshɔtshɔ nene, œ kpa dœ ɨngbɨrɨ nene. Á œ kœsœ adœke ɔtshɔ ɨngbɨrɨ ka lœnœ, endje gi ga lœ nœ koto o? Kaka adœke 'e lœ dœ ɨngbɨrɨ lœ ɔkɔ 'e, œ sœ gee ugurutœ 'e dœ anga 'e.»
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.