Marcos 14

TAFO AYO (KXF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Œ sepe lima olo bisha tœ angbo nœ Pake œdœ pe ndje œnœ mapa neke á susuku nene yeka agbozu tshapa anganga Ndjaba œdœ ndje aayi kœyisœ awa akwa para lima awa adœke œne za Yisu ndœ kœwo she.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Endje pa ugurutœ endje adœke: «A zaza she lœ lɔndɔ angbonœ nene mbœrœ azu œ vwaratœ endje ye.»
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Yisu sœ lima lœ Betani ɓa sœnda nœ ayi boroma Shimu kœzɨ œrœ, anga yashe bale na dœ ungu yombo nœ ye lœ anga á endje mbœrœ dœ badja albatre. Yombonœ asœmœ dœ adja narde á amanœ gbɔ dœ panœ. Tshe kavwa ama anganœ á su yombonœ ga lœ kumu Yisu.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Anga azunœ á ndje lœ lima tœ œsœnœ oma dœ ókó á pa lœ ugurutœ endje adœke: «Mbœrœ gaɗe á tshe ndɨ ungu yombo nœ ye atamœ a?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Endje za má yombonœ asœmœ, œ za yɔ œrœ œ gbɔ denari kœropa kama votɔ á kœkurutshelœ nœ tœ ayi oyo!» Tshelœ endje ɔɔrɔ gboo ga tœ yashenœ asœmœ.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Yé Yisu pa adœke: «'E katœ ye yé, mbœrœ gaɗe á 'e suku dœ she a? Tshe mbœrœ ɔtshɔrœ ga tœ mœ.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Ayi oyo, 'e lœ dœ endje ɔlɔ dœ ɔlɔ yé ɔlɔnœ á lɔsu 'e kœyindœ nœ, 'e mbœrœ ɔtshɔrœ fœ endje zœ. Kashe œmœ, a lœlœpe dœ 'e waa nene.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Œrœ á sœ má adœke tshe mbœrœ dá tshe mbœrœ asœmœ: Tshe sú ungu yombo ga tœ mœ utshu nœ kœshi mœ.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Mœ sœ kœpa dœ okporo o'o fœ 'e adœke, osho kɔ á endje pandœ Ɔtshɔ O'o, endje gbe dœ œrœ á yashe sœke mbœrœ asœ.»
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Yudasi Isikariote, anga bale lœ ayambarœ nœ Yisu ndjokpa dœ bisha, na ga ndœ agbozu tshapa anganga Ndjaba kœza Yisu yɔ œrœ.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Kœdji o'onœ ataa, endje sœ dœ yanga œ dɨ mbulu kœko ngendja fœ she. Yudasi te lima tœ kœmirœtshelœ ye ndœ olo ga ɗe dá œne kœza she fœ endje.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Dœ olo angbo nœ mapa á susuku nene, á endje wo lima aya apata pa angbo Pakenœ. Yeka ayambarœ nœ Yisu yu she adœke: «Ɓœ yindœ nœ adœke a na ɓata á kœguma kœzɨrœ Pakenœ fœ ɓœ a?»
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 A tshe vwa anga ayambarœ nœ ye bisha adœke: «'E na ɓa lœ egerœ ongbo, 'e gbɔtœ 'e dœ anga yakoshe á tshe za lɔsú ungu ga lœ kumu ye. 'E te mangba ye
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 yé osho á tshe li ga tœnœ, 'e pa fœ ayengɔnœ adœke: “Ayi kœyisœrœ yu adœke: Osho á mœ zɨ Pakenœ dœ ayambarœ nœ mœ sœ kpœta a?”
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Tshe yisœ anga gbɔshɔ œneke á sœ tœ egerœnœ ɓa lafo dœ œrœ neke á li lœnœ kɔkɔ, yeka á 'e kœguma kœzɨrœnœ ɓa zœ fœ azœ.»
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Ayambarœ ro ɓa lœ ongbo, œ gbɔ œneke kɔ á tshe pa má tœnœ fœ endje asœmœ, yé á endje guma kœzɨrœ Pakenœ kpœtœmœ.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Dœ akɨdala, tshe yikumu ye dœ ayambarœ nœ ye ndjokpa dœ bisha.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Ɔlɔ á endje sœ pa kœzɨrœ, Yisu pa fœ endje adœke: «Mœ sœ kœpa dœ okporo o'o fœ 'e adœke, anga uzu bale ugurutœ 'e á tshe sœ kœzɨ œrœ dœ mœ kpœtœ œsœnœ œ ka mœ.»
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Kœdji o'o ataa, œ za oyo tœ lɔsu endje, yé endje tetœ kœyu she uzu dœ uzu adœke: «Œdœ mœ a?»
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Tshe gi fœ endje adœke: «Œdœ anga yanga 'e ugurutœ 'e ndjokpa dœ bisha, á 'a sœ kœngbɔ kane a lœ gbarœ kœzɨrœ dœ she bale asœmœ.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Gbambanœ nene, Gbolo nœ uzu œ tshu ɓata á endje sú lima ala buku nœ Ndjaba tœ upu nœ ye. Kashe oyo nœ uzu á tshe ka Gbolo nœ uzu fœ angbɨ azu! Œ sœ má dœ ɔtshɔnœ mbœrœ uzunœ adœke adja endje zuzu she nene.»
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Ɔlɔ á ndje sœtœ kœzɨ œrœ, Yisu za mapa œ donga Ndjaba, œ kavwa tshelœnœ, œ ko fœ ayambarœ nœ ye, yé œ pa adœke: «'E ko, asœ kœdœ undu mœ.»
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Manda nœ, tshe za ndje yashi, yé manda kœdonga Ndjaba, tshe za fœ endje, á endje kɔ ndjo.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Yé á tshe mɨndœ nœ fœ endje adœke: «Asœ kœdœ indji mœ, indji á guma ayo ugurutœ Ndjaba dœ azu, á tu mbœrœ azu kɔ.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Mœ sœ kœpa dœ adjapu fœ 'e adœke, mœ kpa ndjo vinu nene œrrr lɔkɔnœ á mœ ndjo bala tafonœ ɓa lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba.»
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Manda kœdonga Ndjaba dœ itshi, endje wuta ndœ kœɔ ga pa kaga ɔyɔ Olive.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yisu pa fœ endje adœke: «E'e kɔ 'e katœ mœ tɨ ye, mbœrœ endje sú ala Buku nœ Ndjaba adœke: “Mœ wo bala ayi kœgbɔndœ apata yé apatanœ œ ndjɔtshelœtœ endje kpa ye.”
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Kashe manda kœshe mœ lœ kuzu, mœ na bala utshu 'e ga lœ Galilayi.»
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Petro pa fœ she adœke: «Ataa azu kɔ kœkatœ zœ tɨ, mœ katœ zœ tɨ nene.»
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Á Yisu gi fœ she adœke: «Mœ pa fœ ɓœ dœ adjapu adœke, dœ abutshɔnœ asœke, utshu nœ bisha ɨkɨ kɔngato, ɓœ pa adœke ɓœ wuwusœ mœ nene awa votɔ.»
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 A Petro kpa pa fœ she adœke: «Œ kœli adœke a tshu dœ ɓœ, mœ pa bale nene adœke mœ wuwusœ zœ nene.» Yé udu ayambarœnœ pa ndje awa bale.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Manda nœ, Yisu dœ ayambarœ nœ ye wuta ɓa lœ anga osho bale á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ Getesemane á tshe pa fœ endje adœke: «'E lœ ga atɨ kpœke mœ na kœkɨ fœ Ndjaba kane.»
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Tshe za Petro, Jake œdœ Yowane po tœ ye. Œ tetœ kœza oyo fœ she yé awa li she gɔrɔ.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Á tshe pa fœ endje adœke: «Lɔsu mœ sœ tshé tshé dœ oyo adœke mœ tshu ye. 'E lœpe kpœke kashe 'e lolo nene.»
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Tshe gitœ ye tœ endje teasho ga utshunœ, œ gote ga lœ ɔshɔ, œ kɨ fœ Ndjaba adœke awa œrœnœ á yindœ kœmbœrœtœ endje, gitœ endje tœ œne.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Tshe pa adœke: «Aba mœ, ɓœ li kœmbœrœ œrœ kɔ, gi yashi kanganœ asœke utshu mœ. Mbœmbœrœ œneke á mœ yindœ nœ nene kashe mbœrœ œneke á li dœ gbetshelœ nœ zœ.»
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Tshe fatœ ye, œ gu ga ndœ endje, œ gbɔ endje lœ olo. Tshe e Petro œ yu she adœke: «Shimu, ɓœ lo lo a! Ɓœ sœsœ dœ gbɔgbɔ tœ kœsœ uburu tœ ala zœ manda ada ɔlɔ bale nene a?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 'E lolo nene, yé œ kɨ fœ Ndjaba adœke Satana fafara 'e nene. Ɨshirɨ uzu gbe dœ kœmbœrœ ɔtshɔrœ yeka á undu ye gugu dœ gbɔgbɔ nene.»
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Manda nœ, tshe kpa kwatœ ye tœ bishanœ kœkɨ fœ Ndjaba kolœ dœ o'onœ á tshe pa má utshunœ asœmœ.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Tshe kpa gu ga ndœ ayambarœnœ, œ gbɔ endje kolœ lœ olo, ndara olonœ na lima pa endje, awa endje gi lima o'o fœ she gugu nene.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Tshe kwa tœ votɔnœ, œ pa fœ endje adœke: «'E sœpe kœlo tœnœ œdœ pe kœyatœ 'e a? Ɔlɔnœ to ye! 'E wu kane, endje na kœza Gbolo nœ uzu gatshakane ayi kœmbœrœ ekperœ.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 E áalafo, a na! Ayi kumu mœ má na ye!»
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Lɔndɔ á Yisu sœpe kœpa o'o kolœnœ atake, Yudasi, anga ayambarœ lœ andjokpa dœ bisha yi kumu ye. Tshe na awa bale dœ azu ndjoro dœ ɨngɨrɨ yakamba œdœ pe ndɨndɨ ɔyɔ tshakane endje. Agbozu tshapa anganga Ndjaba, aayi kœyisœ awa akwa œdœ agbɔ Ayuda dá vwa lima endje.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Yudasi á tshe za Yisu yɔ œrœ pa lima tshelœ o'o dœ endje adœke: «Uzu á mœ kœuru tshelœ utu ye, œshe dœmœ. 'E za she, yé ala 'e gbɔ yeka á 'e kœgu dœ she.»
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Trale Yudasi wuta, œ na ndo dœ she á pa fœ she adœke: «Ayi kœyisœrœ!» Ngbewo á uru tshelœ utu ye.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Azunœ tepa Yisu, á za she.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Yeka anga yanga endje á tshe sœ lima kpœtœmœ gbota ɨngɨrɨ yakamba nœ ye á de anga ayi akwa nœ egerœ nganga Ndjaba, á wa utu ye ndja.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Yisu pa fœ endje adœke: «'E na dœ ɨngɨrɨ yakamba dœ pe ndje ndɨndɨ ɔyɔ tshakane 'e ndœ mœ ɓata œmœ kœdœ ayi angba a?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Ɔlɔ dœ ɔlɔ, mœ sœ lima lœguru tœ 'e, mœ yi ndje lima œsœ œrœ lœ Tepelo, yé 'e zaza mœ lima nene. Kashe œneke kɔ wuta mbœrœ adœke o'o ala buku nœ Ndjaba kœmbœrœtœ ye.»
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Ayambarœnœ kɔ katœ ye tɨ, yé œ kpa kpɨrɨ.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Anga gbolo yakoshe bale na lima manda ye, tshe i lima akpa ayi lœba ga tœ ɨgɨ ye. Endje za she.
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 A tshe katœ akpa ayi lœbanœ tɨ, á djɔ dœ ɔrɔ kpendro.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Endje za Yisu gutœnœ ɓa utshu egerœ nganga Ndjaba. Agbɔ ayudanœ ndje dœ aayi kœyisœ awa akwanœ dœ pe agbozu nœ anganga Ndjabanœ kɔ ngbɔtœ endje gasœnœ.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Petro sœ lima kœna manda Yisu yima yima lœ ɨngɨrɨnœ œrrr ɓa uguru gbagba anda nœ egerœ nganga Ndjaba, yé á sœ lima ga ɨndɨrɨ owo awa bale dœ ayi akwa nœ gbozu nœ anganga Ndjaba.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ agboro aayi kœwa ngbanga, sœ kœpara lima awa adœke œne gbɔ anga uzu á tshe kœpa anga tshenea o'o goro œsœ Yisu, á œne kœgbɔ awa kœwo she. Yé endje gbɔgbɔ œnœ endje lima uzu bale nene.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Mbœrœ ɨlɨ azunœ sœ lima kœko o'o ga pa ye, kashe ama endje sœsœ lima bale nene.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Anga endje áalafo, œ za ɓishu ga pa ye adœke:
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 «A dji lima she adœke: “Œmœ, mœ ndɨ bala tshelœ anda Tepelonœ á azu mbœrœ dœ kane endje ye, yeka manda olo votɔ á mœ kpa mɔ anga tafonœ œneke á azu œ li kœmbœrœ dœ kane endje nene.”»
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Ata atamœ gbaa, o'o ama endje sœsœ lima ndje awa bale nene.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Yé á egerœ nganga Ndjaba áafo gbara lœ ugurutœ azu á endje ngbɔtœ endje asœmœ, á yu Yisu adœke: «Ɓœ ɨɨ ama zœ ndœ o'o œneke kɔ á azu œ ko ga pa zœ asœke nene a?»
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Yé Yisu sœ œrœ nœ ye ko ko ko, œ ɨɨ ama ye bale nene. Egerœ nganga Ndjabanœ kpa yu she adœke: «Ɓœ kœdœ Masiya, Gbolo nœ Ndjaba á azu œ donga she a?»
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Yisu gi adœke: «Œ̃, œmœ kœdœ she. Yé 'e wu bala Gbolo nœ uzu kœsœ ga atɨ ga pa kuni Ndjaba á tshe sœ dœ gbɔgbɔ kɔ, yé 'e wu ndje bala she kœjerœ lœ ondoro ɓa lafo.»
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Kœdji ataa, egerœ nganga Ndjaba oma dœ ókó, œ suru tshelœ lœba tœ ye, yé á pa adœke: «Ádá kpa kœdji atimu tœ azœ gugu nene!
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 'E dji she kœpa ngbɨndɨ o'o goro œsœ Ndjaba a! 'E gbe má œnœ 'e dœ tœnœ kotoo?» Yé ngbɨɨ endje wa ga tœ ye adœke: «Tshe li dœ kuzu!»
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Anga endje ugurunœ tetœ kœtu ngusha ga tœ ye, kœgwa ala ye dœ lœba, kœdu she, á lœ kœyu she adœke: «Pandœ uzunœ á tshe du ɓœ!» Yé aayi akwanœ tshu ga paye á sœ kœda ala ye.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Ɓata á Petro sœpe lima ɓa atɨ ɓa lœ gbagba, anga yashe akwa nœ egerœ nganga Ndjaba yi kumu ye.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Tshe wu Petro ɓa ɨndɨrɨ owo, á tondœ ye œrrr, á yu she adœke: «Œɓœ ndje, ɓœ kœdœ lima anga uzu nœ Yisu, uzu Nazarete.»
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Petro vusœ nœ á pa adœke: «Mœ wuwusœ ye nene yé mœ sœ ndje gene nœ o'onœ á ɓœ sœ kœpa tœnœ.» Tshe áafo œ wuta œ ká ɓa tœ manda gbagbanœ.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Yashe sœmœ wu she œ tetœ kœmɨndœ nœ fœ azu á ndje lœ lima kpœtœmœ adœke: «Uzunœ á tshe sœ ɓa e, kœdœ anga azunœ asœmœ.»
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Petro kpa vusœ nœ. Manda nœ teasho, azu á ndje lœ lima kpœtœmœ kpa yu Petro adœke: «Adjapu, ɓœ kœdœ anga uzunœ mbœrœ ɓœ kœdœ uzu tshelœ Galilayi.»
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Petro tetœ kœdarama ye dœ pe kœwa ɨgɨ ye adœke: «Mœ wuwusœ yakoshenœ a 'e pa tœ ye asœmœ nene.»
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ngbewo, á kɔngato kpa kɨ tœ bishanœ. Yé Petro gbe tshelœ ye ndœ o'onœ á Yisu pa lima fœ she adœke: «Utshunœ adœke kɔngato kɨ awa bisha ɓœ pa wa ɓœ wuwusœ mœ nene awa votɔ.» Tshe wuta dœ ɔgbɔ ga ushu, yeka a kɨ.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.