Marcos 14
TAFO AYO (KXF) vs ARA
1 Œ sepe lima olo bisha tœ angbo nœ Pake œdœ pe ndje œnœ mapa neke á susuku nene yeka agbozu tshapa anganga Ndjaba œdœ ndje aayi kœyisœ awa akwa para lima awa adœke œne za Yisu ndœ kœwo she.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 Endje pa ugurutœ endje adœke: «A zaza she lœ lɔndɔ angbonœ nene mbœrœ azu œ vwaratœ endje ye.»
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Yisu sœ lima lœ Betani ɓa sœnda nœ ayi boroma Shimu kœzɨ œrœ, anga yashe bale na dœ ungu yombo nœ ye lœ anga á endje mbœrœ dœ badja albatre. Yombonœ asœmœ dœ adja narde á amanœ gbɔ dœ panœ. Tshe kavwa ama anganœ á su yombonœ ga lœ kumu Yisu.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Anga azunœ á ndje lœ lima tœ œsœnœ oma dœ ókó á pa lœ ugurutœ endje adœke: «Mbœrœ gaɗe á tshe ndɨ ungu yombo nœ ye atamœ a?
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Endje za má yombonœ asœmœ, œ za yɔ œrœ œ gbɔ denari kœropa kama votɔ á kœkurutshelœ nœ tœ ayi oyo!» Tshelœ endje ɔɔrɔ gboo ga tœ yashenœ asœmœ.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Yé Yisu pa adœke: «'E katœ ye yé, mbœrœ gaɗe á 'e suku dœ she a? Tshe mbœrœ ɔtshɔrœ ga tœ mœ.
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Ayi oyo, 'e lœ dœ endje ɔlɔ dœ ɔlɔ yé ɔlɔnœ á lɔsu 'e kœyindœ nœ, 'e mbœrœ ɔtshɔrœ fœ endje zœ. Kashe œmœ, a lœlœpe dœ 'e waa nene.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Œrœ á sœ má adœke tshe mbœrœ dá tshe mbœrœ asœmœ: Tshe sú ungu yombo ga tœ mœ utshu nœ kœshi mœ.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Mœ sœ kœpa dœ okporo o'o fœ 'e adœke, osho kɔ á endje pandœ Ɔtshɔ O'o, endje gbe dœ œrœ á yashe sœke mbœrœ asœ.»
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Yudasi Isikariote, anga bale lœ ayambarœ nœ Yisu ndjokpa dœ bisha, na ga ndœ agbozu tshapa anganga Ndjaba kœza Yisu yɔ œrœ.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Kœdji o'onœ ataa, endje sœ dœ yanga œ dɨ mbulu kœko ngendja fœ she. Yudasi te lima tœ kœmirœtshelœ ye ndœ olo ga ɗe dá œne kœza she fœ endje.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Dœ olo angbo nœ mapa á susuku nene, á endje wo lima aya apata pa angbo Pakenœ. Yeka ayambarœ nœ Yisu yu she adœke: «Ɓœ yindœ nœ adœke a na ɓata á kœguma kœzɨrœ Pakenœ fœ ɓœ a?»
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 A tshe vwa anga ayambarœ nœ ye bisha adœke: «'E na ɓa lœ egerœ ongbo, 'e gbɔtœ 'e dœ anga yakoshe á tshe za lɔsú ungu ga lœ kumu ye. 'E te mangba ye
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 yé osho á tshe li ga tœnœ, 'e pa fœ ayengɔnœ adœke: “Ayi kœyisœrœ yu adœke: Osho á mœ zɨ Pakenœ dœ ayambarœ nœ mœ sœ kpœta a?”
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Tshe yisœ anga gbɔshɔ œneke á sœ tœ egerœnœ ɓa lafo dœ œrœ neke á li lœnœ kɔkɔ, yeka á 'e kœguma kœzɨrœnœ ɓa zœ fœ azœ.»
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Ayambarœ ro ɓa lœ ongbo, œ gbɔ œneke kɔ á tshe pa má tœnœ fœ endje asœmœ, yé á endje guma kœzɨrœ Pakenœ kpœtœmœ.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Dœ akɨdala, tshe yikumu ye dœ ayambarœ nœ ye ndjokpa dœ bisha.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Ɔlɔ á endje sœ pa kœzɨrœ, Yisu pa fœ endje adœke: «Mœ sœ kœpa dœ okporo o'o fœ 'e adœke, anga uzu bale ugurutœ 'e á tshe sœ kœzɨ œrœ dœ mœ kpœtœ œsœnœ œ ka mœ.»
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Kœdji o'o ataa, œ za oyo tœ lɔsu endje, yé endje tetœ kœyu she uzu dœ uzu adœke: «Œdœ mœ a?»
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Tshe gi fœ endje adœke: «Œdœ anga yanga 'e ugurutœ 'e ndjokpa dœ bisha, á 'a sœ kœngbɔ kane a lœ gbarœ kœzɨrœ dœ she bale asœmœ.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Gbambanœ nene, Gbolo nœ uzu œ tshu ɓata á endje sú lima ala buku nœ Ndjaba tœ upu nœ ye. Kashe oyo nœ uzu á tshe ka Gbolo nœ uzu fœ angbɨ azu! Œ sœ má dœ ɔtshɔnœ mbœrœ uzunœ adœke adja endje zuzu she nene.»
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Ɔlɔ á ndje sœtœ kœzɨ œrœ, Yisu za mapa œ donga Ndjaba, œ kavwa tshelœnœ, œ ko fœ ayambarœ nœ ye, yé œ pa adœke: «'E ko, asœ kœdœ undu mœ.»
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Manda nœ, tshe za ndje yashi, yé manda kœdonga Ndjaba, tshe za fœ endje, á endje kɔ ndjo.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Yé á tshe mɨndœ nœ fœ endje adœke: «Asœ kœdœ indji mœ, indji á guma ayo ugurutœ Ndjaba dœ azu, á tu mbœrœ azu kɔ.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Mœ sœ kœpa dœ adjapu fœ 'e adœke, mœ kpa ndjo vinu nene œrrr lɔkɔnœ á mœ ndjo bala tafonœ ɓa lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba.»
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Manda kœdonga Ndjaba dœ itshi, endje wuta ndœ kœɔ ga pa kaga ɔyɔ Olive.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yisu pa fœ endje adœke: «E'e kɔ 'e katœ mœ tɨ ye, mbœrœ endje sú ala Buku nœ Ndjaba adœke: “Mœ wo bala ayi kœgbɔndœ apata yé apatanœ œ ndjɔtshelœtœ endje kpa ye.”
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Kashe manda kœshe mœ lœ kuzu, mœ na bala utshu 'e ga lœ Galilayi.»
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Petro pa fœ she adœke: «Ataa azu kɔ kœkatœ zœ tɨ, mœ katœ zœ tɨ nene.»
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Á Yisu gi fœ she adœke: «Mœ pa fœ ɓœ dœ adjapu adœke, dœ abutshɔnœ asœke, utshu nœ bisha ɨkɨ kɔngato, ɓœ pa adœke ɓœ wuwusœ mœ nene awa votɔ.»
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 A Petro kpa pa fœ she adœke: «Œ kœli adœke a tshu dœ ɓœ, mœ pa bale nene adœke mœ wuwusœ zœ nene.» Yé udu ayambarœnœ pa ndje awa bale.
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Manda nœ, Yisu dœ ayambarœ nœ ye wuta ɓa lœ anga osho bale á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ Getesemane á tshe pa fœ endje adœke: «'E lœ ga atɨ kpœke mœ na kœkɨ fœ Ndjaba kane.»
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Tshe za Petro, Jake œdœ Yowane po tœ ye. Œ tetœ kœza oyo fœ she yé awa li she gɔrɔ.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Á tshe pa fœ endje adœke: «Lɔsu mœ sœ tshé tshé dœ oyo adœke mœ tshu ye. 'E lœpe kpœke kashe 'e lolo nene.»
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Tshe gitœ ye tœ endje teasho ga utshunœ, œ gote ga lœ ɔshɔ, œ kɨ fœ Ndjaba adœke awa œrœnœ á yindœ kœmbœrœtœ endje, gitœ endje tœ œne.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Tshe pa adœke: «Aba mœ, ɓœ li kœmbœrœ œrœ kɔ, gi yashi kanganœ asœke utshu mœ. Mbœmbœrœ œneke á mœ yindœ nœ nene kashe mbœrœ œneke á li dœ gbetshelœ nœ zœ.»
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Tshe fatœ ye, œ gu ga ndœ endje, œ gbɔ endje lœ olo. Tshe e Petro œ yu she adœke: «Shimu, ɓœ lo lo a! Ɓœ sœsœ dœ gbɔgbɔ tœ kœsœ uburu tœ ala zœ manda ada ɔlɔ bale nene a?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 'E lolo nene, yé œ kɨ fœ Ndjaba adœke Satana fafara 'e nene. Ɨshirɨ uzu gbe dœ kœmbœrœ ɔtshɔrœ yeka á undu ye gugu dœ gbɔgbɔ nene.»
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Manda nœ, tshe kpa kwatœ ye tœ bishanœ kœkɨ fœ Ndjaba kolœ dœ o'onœ á tshe pa má utshunœ asœmœ.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Tshe kpa gu ga ndœ ayambarœnœ, œ gbɔ endje kolœ lœ olo, ndara olonœ na lima pa endje, awa endje gi lima o'o fœ she gugu nene.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Tshe kwa tœ votɔnœ, œ pa fœ endje adœke: «'E sœpe kœlo tœnœ œdœ pe kœyatœ 'e a? Ɔlɔnœ to ye! 'E wu kane, endje na kœza Gbolo nœ uzu gatshakane ayi kœmbœrœ ekperœ.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 E áalafo, a na! Ayi kumu mœ má na ye!»
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Lɔndɔ á Yisu sœpe kœpa o'o kolœnœ atake, Yudasi, anga ayambarœ lœ andjokpa dœ bisha yi kumu ye. Tshe na awa bale dœ azu ndjoro dœ ɨngɨrɨ yakamba œdœ pe ndɨndɨ ɔyɔ tshakane endje. Agbozu tshapa anganga Ndjaba, aayi kœyisœ awa akwa œdœ agbɔ Ayuda dá vwa lima endje.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Yudasi á tshe za Yisu yɔ œrœ pa lima tshelœ o'o dœ endje adœke: «Uzu á mœ kœuru tshelœ utu ye, œshe dœmœ. 'E za she, yé ala 'e gbɔ yeka á 'e kœgu dœ she.»
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Trale Yudasi wuta, œ na ndo dœ she á pa fœ she adœke: «Ayi kœyisœrœ!» Ngbewo á uru tshelœ utu ye.
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Azunœ tepa Yisu, á za she.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Yeka anga yanga endje á tshe sœ lima kpœtœmœ gbota ɨngɨrɨ yakamba nœ ye á de anga ayi akwa nœ egerœ nganga Ndjaba, á wa utu ye ndja.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Yisu pa fœ endje adœke: «'E na dœ ɨngɨrɨ yakamba dœ pe ndje ndɨndɨ ɔyɔ tshakane 'e ndœ mœ ɓata œmœ kœdœ ayi angba a?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Ɔlɔ dœ ɔlɔ, mœ sœ lima lœguru tœ 'e, mœ yi ndje lima œsœ œrœ lœ Tepelo, yé 'e zaza mœ lima nene. Kashe œneke kɔ wuta mbœrœ adœke o'o ala buku nœ Ndjaba kœmbœrœtœ ye.»
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ayambarœnœ kɔ katœ ye tɨ, yé œ kpa kpɨrɨ.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Anga gbolo yakoshe bale na lima manda ye, tshe i lima akpa ayi lœba ga tœ ɨgɨ ye. Endje za she.
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 A tshe katœ akpa ayi lœbanœ tɨ, á djɔ dœ ɔrɔ kpendro.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Endje za Yisu gutœnœ ɓa utshu egerœ nganga Ndjaba. Agbɔ ayudanœ ndje dœ aayi kœyisœ awa akwanœ dœ pe agbozu nœ anganga Ndjabanœ kɔ ngbɔtœ endje gasœnœ.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Petro sœ lima kœna manda Yisu yima yima lœ ɨngɨrɨnœ œrrr ɓa uguru gbagba anda nœ egerœ nganga Ndjaba, yé á sœ lima ga ɨndɨrɨ owo awa bale dœ ayi akwa nœ gbozu nœ anganga Ndjaba.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ agboro aayi kœwa ngbanga, sœ kœpara lima awa adœke œne gbɔ anga uzu á tshe kœpa anga tshenea o'o goro œsœ Yisu, á œne kœgbɔ awa kœwo she. Yé endje gbɔgbɔ œnœ endje lima uzu bale nene.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Mbœrœ ɨlɨ azunœ sœ lima kœko o'o ga pa ye, kashe ama endje sœsœ lima bale nene.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Anga endje áalafo, œ za ɓishu ga pa ye adœke:
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 «A dji lima she adœke: “Œmœ, mœ ndɨ bala tshelœ anda Tepelonœ á azu mbœrœ dœ kane endje ye, yeka manda olo votɔ á mœ kpa mɔ anga tafonœ œneke á azu œ li kœmbœrœ dœ kane endje nene.”»
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Ata atamœ gbaa, o'o ama endje sœsœ lima ndje awa bale nene.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Yé á egerœ nganga Ndjaba áafo gbara lœ ugurutœ azu á endje ngbɔtœ endje asœmœ, á yu Yisu adœke: «Ɓœ ɨɨ ama zœ ndœ o'o œneke kɔ á azu œ ko ga pa zœ asœke nene a?»
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Yé Yisu sœ œrœ nœ ye ko ko ko, œ ɨɨ ama ye bale nene. Egerœ nganga Ndjabanœ kpa yu she adœke: «Ɓœ kœdœ Masiya, Gbolo nœ Ndjaba á azu œ donga she a?»
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Yisu gi adœke: «Œ̃, œmœ kœdœ she. Yé 'e wu bala Gbolo nœ uzu kœsœ ga atɨ ga pa kuni Ndjaba á tshe sœ dœ gbɔgbɔ kɔ, yé 'e wu ndje bala she kœjerœ lœ ondoro ɓa lafo.»
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Kœdji ataa, egerœ nganga Ndjaba oma dœ ókó, œ suru tshelœ lœba tœ ye, yé á pa adœke: «Ádá kpa kœdji atimu tœ azœ gugu nene!
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 'E dji she kœpa ngbɨndɨ o'o goro œsœ Ndjaba a! 'E gbe má œnœ 'e dœ tœnœ kotoo?» Yé ngbɨɨ endje wa ga tœ ye adœke: «Tshe li dœ kuzu!»
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Anga endje ugurunœ tetœ kœtu ngusha ga tœ ye, kœgwa ala ye dœ lœba, kœdu she, á lœ kœyu she adœke: «Pandœ uzunœ á tshe du ɓœ!» Yé aayi akwanœ tshu ga paye á sœ kœda ala ye.
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Ɓata á Petro sœpe lima ɓa atɨ ɓa lœ gbagba, anga yashe akwa nœ egerœ nganga Ndjaba yi kumu ye.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 Tshe wu Petro ɓa ɨndɨrɨ owo, á tondœ ye œrrr, á yu she adœke: «Œɓœ ndje, ɓœ kœdœ lima anga uzu nœ Yisu, uzu Nazarete.»
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Petro vusœ nœ á pa adœke: «Mœ wuwusœ ye nene yé mœ sœ ndje gene nœ o'onœ á ɓœ sœ kœpa tœnœ.» Tshe áafo œ wuta œ ká ɓa tœ manda gbagbanœ.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Yashe sœmœ wu she œ tetœ kœmɨndœ nœ fœ azu á ndje lœ lima kpœtœmœ adœke: «Uzunœ á tshe sœ ɓa e, kœdœ anga azunœ asœmœ.»
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Petro kpa vusœ nœ. Manda nœ teasho, azu á ndje lœ lima kpœtœmœ kpa yu Petro adœke: «Adjapu, ɓœ kœdœ anga uzunœ mbœrœ ɓœ kœdœ uzu tshelœ Galilayi.»
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Petro tetœ kœdarama ye dœ pe kœwa ɨgɨ ye adœke: «Mœ wuwusœ yakoshenœ a 'e pa tœ ye asœmœ nene.»
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Ngbewo, á kɔngato kpa kɨ tœ bishanœ. Yé Petro gbe tshelœ ye ndœ o'onœ á Yisu pa lima fœ she adœke: «Utshunœ adœke kɔngato kɨ awa bisha ɓœ pa wa ɓœ wuwusœ mœ nene awa votɔ.» Tshe wuta dœ ɔgbɔ ga ushu, yeka a kɨ.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.